นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท    by mustang
ชื่อตอน ตอนที่ 4 l02l


“ยาหรือเปล่าจ๊ะ” เสียงหวานหยดเอ่ย ทำให้ยติยาชะงัก พลางสงสัยว่าตนหูฝาดหรือไม่ ทำไมถึงได้ยินเสียงเรียกเธอ ก่อนกัดเม้มริมฝีปากไว้แน่น เพราะหูทั้งสองได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้    
                “ยาใช่ไหมจ๊ะ”ยติยากุมมือทั้งสองแน่น ก่อนจะจำใจหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้า เพราะครั้งนี้หล่อนแน่ชัดว่า ผู้หญิงคนนั้นเรียกชื่อเธอ
                
                “พลอย” ร่างเล็กตกตะลึง เพราะคนที่เรียกเธอคือพลอยภัทร์ชา ลูกพี่ลูกน้องของเธอ สมองมันอื้ออึง ทำไมพลอยภัทร์ชาคือคนที่เดินออกมาจากห้องของสิงห์ราช
 
                “ยาจริงๆ ด้วย พลอยดีใจจังที่ได้เจอยา” หมอสาวยกยิ้มให้ก่อนจะเข้าไปกอด  
                 ความสงสัยกำลังรุมเร้าให้สมองคิดหนัก ก่อนจะแปรเปลี่ยนไปให้ความสำคัญกับผู้ชายที่กำลังก้าวออกจากห้องมา ดวงตาดำขลับมองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง แต่มุมปากกลับยกสูงราวกับพึงพอใจอะไรสักอย่าง
                คนมีความสงสัยเต็มหัวใจหลุบตาต่ำ หล่อนไม่ชอบรอยยิ้มนี้ มันเสมือนเขากำลังมีแผนการร้ายที่จะประหัตประหารให้หล่อนเจ็บช้ำ                
                หมอสาวกอดแน่นราวกับตื่นเต้นที่ได้เจอ ทั้งที่ก็รู้อยู่แล้วว่าอย่างไรก็ต้องได้เจอยติยาเป็นแน่ แต่ไม่คิดว่าจะได้เจอในสถานการณ์แบบนี้ มันช่างถูกใจเธอเสียจริง ใบหน้านวลเคลือบไปด้วยความสะใจ ก่อนจะผละออกห่าง พร้อมยิ้มอวดฟันขาวแล้วร้องถามออกไป
   
                “ยาสบายดีใช่ไหม” 
               
                “ยา
สบายดี” ร่างเล็กอ้อมแอ้มบอก ทั้งที่ยังคงก้มหน้างุด 
                “แล้วพี่กรล่ะจ๊ะยา สบายดีไหม” 
          
                คำถามนี้ทำให้ดวงตาดำไหวระริก ลมหายใจเริ่มติดขัด หวาดหวั่นกับอาการของสิงห์ราชหน้ายิ่งนัก เพราะใครต่อใครต่างรู้ดีว่าสิงห์ราชเกลียดยติกรมากแค่ไหน ขนาดยติยายังไม่กล้าเอ่ยชื่อพี่ชาย ซึ่งเธอเคยเอ่ยมันออกมาแล้วต่อหน้าเขา สิ่งที่ต้องพบพานคือ ท่าที่เกรี้ยวกราด ดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยเพลิงแค้น แถมด้วยวาจาเหยียดหยามที่สาดกระหน่ำให้เจ็บช้ำ    

          
 หญิงสาวเหลือบมองปฏิกิริยาของร่างกำยำ แต่เมื่อเห็นเขายืนนิ่ง ไม่มีท่าทางโกรธเกรี้ยว หล่อนก็ลอบผ่อนลมหายใจออกมาก่อนจะตอบคำถามด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว ในใจยังรู้สึกค้างคากับอาการนิ่งเฉย เพราะออกจะแปลกประหลาดที่เขาแสดงแบบนั้น              
                “เอ่อ พี่กรสบายดีจ้ะ”
            
                “นี่เราไม่เจอกันนานเลยนะ ตั้งแต่ยาพาลีโอมาฝากให้พลอยรักษา” หมอสาวร่างอรชรยังคงเปิดปากพูดต่อก่อนจะหันไปมองร่างสูงซึ่งตามออกมาจากห้องมาภายหลัง แล้วเดินกลับไปหาพร้อมคล้องแขนซ้ายไว้อย่างหลวมๆ

“คุณสิงห์ก็ใจร้ายไม่เคยพาพลอยมาหายาเลย ดูสิ กว่าจะพามาเจอก็ตอนพลอยจะย้ายมาอยู่ที่นี่แล้ว” พลางทำท่าทางต่อว่าออกมาทางสีหน้าอย่างไม่จริงจัง มันออกไปทางแง่งอนเสียมากกว่า              
                “พลอยจะย้ายมาอยู่ที่นี่หรือจ๊ะ” คนร่างเล็กต้องเงยหน้าขึ้นถามฉับไว ยิ่งได้ยินประโยคนี้ยิ่งทำให้สงสัยมากกว่าเก่า แล้วเธอก็สะดุดกับการกระทำของหญิงสาวอายุน้อยกว่า เหตุใดพลอยภัทร์ชาแสดงความสนิทสนมกับชายหนุ่มขนาดคล้องแขนกอดไว้อย่างนั้นได้
 
                พลอยภัทร์ชาเป็นญาติผู้น้องของเธอ สาวเจ้าทั้งเก่งและฉลาด สอบติดเข้าคณะแพทย์ได้ ส่วนเธอสอบติดการจัดการการบัญชี ตอนช่วงวัยเด็กเธอสนิทสนมกับพลอยภัทร์ชา แต่พอเข้าวัยรุ่นเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น ทำให้ความสนิทสนมนั้นเริ่มค่อยๆ หายไป มีความบาดหมางเข้ามาแทนที่แทน
    
                ตั้งแต่ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยยติยาแทบจะขาดการติดต่อกับหมอสาว เพราะเรียนกันคนละแห่ง ที่สำคัญพลอยภัทร์ชาจะหลบหน้าเวลาพบกัน จนทำให้เธอไม่กล้าเข้าหา และพอย้ายมาอยู่ที่นี่ คนตัวเล็กก็แทบไม่ได้รับรู้เรื่องราวของอีกฝ่ายอีกเลย จนกระทั่งเธอคลอดลูก แล้วพบว่าแพทย์ที่ทำคลอดให้คือ พลอยภัทร์ชา ซึ่งมาเป็นแพทย์ฝึกงานในขณะนั้น
      
          
การได้พบกันอีกครั้งคือตอนลีโออายุได้สองปีซึ่งป่วยเป็นโรคหอบหืดอย่างรุนแรง จนคนเป็นพ่อตัดสินใจพาลูกชายไปรักษาที่กรุงเทพฯ แล้วหมอที่เข้ามาดูแลลีโอคือพลอยภัทร์ชา จำได้ดีว่าตอนนั้นเธอแทบจะก้มลงกราบหมอสาวเพื่อขอบคุณที่ช่วยให้อาการลีโอดีขึ้น        
          
หลังจากนั้นหญิงสาวทราบเพียงว่า พลอยภัทร์ชามาเป็นหมอประจำให้ลีโอ แต่เรื่องความสนิทสนมของคนทั้งคู่เธอไม่เคยรับรู้เลยสักนิด                
                กระนั้นเมื่อได้สบตาคม ยิ่งทำให้ใจดวงเล็กสั่นสะท้าน เพราะมันเปล่งประกายความสะใจราวกับตอนที่ชนะคู่แข่ง เปรียบแม่ทัพใหญ่ที่ชนะศึก ชั่วประเดี๋ยวเดียวร่างเล็กก็ต้องยืนตัวแข็งทื่อราวต้องคำสาป กับสิ่งที่อีกฝ่ายโต้ตอบกลับมา ประหนึ่งถูกสายฟ้าฟาดลงมากลางใจ 
                
                “ใช่จ้ะ พลอยจะย้ายมาอยู่กับคุณสิงห์ เรากำลังจะแต่งงานกัน”
        
                “พลอยจะแต่งงานกับคุณสิงห์” เธอร้องครางถามเสียงพร่าแผ่วคล้ายคนละเมอ สติแทบจะดับวูบลงในวินาทีนั้น อาการปวดแปลบเริ่มกำเริบในหัวใจ แล้วในชั่วพริบตาต่อมาหญิงสาวแทบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินคำยืนยันจากริมฝีปากหนา เขาตอบอย่างเร็วไว แถมยังพูดชัดถ้อยชัดคำราวต้องกับการจะย้ำให้ชัด
   
                “ใช่
! ฉันจะแต่งานกับพลอย” 
                “ยาดีใจกับฉันไหม เดี๋ยวเราจะได้อยู่ใกล้กันแล้ว เรื่องของลีโอไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ พลอยจะรักลีโอให้เหมือนลูกของพลอยเอง” เสียงหวานดังระฆังแก้วเอ่ยถาม แต่นัยน์ตาไม่ได้หวานตาม มันกลับซ่อนความผูกพยาบาทเอาไว้
   

          
ร่างเล็กเนื้อตัวชาวาบพูดไม่ออก สมองตีบตันไปหมด ทุกอณูสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างบางไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนที่จะเข้ามาเคียงข้างคนตัวโตจะเป็นญาติผู้น้องของเธอ 
                เพราะมันไม่มีเหตุการณ์อะไรสักอย่างบ่งชี้ว่าจะเป็นแบบนั้น เขาสองกันไปรักไปชอบกันตอนไหน แถมสิงห์ราชก็ไม่เคยแสดงพฤติกรรมออกมาว่ากำลังมีคนรักใหม่สักครั้ง แล้วเขาทำใจลืมลดามาศได้แล้วหรือ ทั้งๆ ที่ก็เพิ่งจะนำข้าวของคนตายมาไว้ที่นี่    

          
“ไม่ได้ยินที่พลอยถามหรือไงว่าดีใจกับฉันสองคนไหม” คำถามถูกสาดออกจากริมฝีปากหนา น้ำเสียงกดต่ำอย่างเยือกเย็น ก่อนจะยกยิ้มเยาะยัน             
                ยติยากำมือเป็นก้อนกลมแน่นพร้อมจิกเล็บลงบนฝ่ามือเพื่อสกัดกั้นความเจ็บปวด เขาถามย้ำเพื่ออะไรกัน ต้องการอะไรจากเธออีกหรือ เพียงเท่านี้หล่อนก็ไม่มีพื้นที่หัวใจให้รองรับความเจ็บปวดได้อีกแล้ว มันร้าวรานไม่มีชิ้นดี

Ebook เงาเพลิงสวาท   ครโหลดแล้วอย่าลืมไปเล่นเกม ชิงรางวัลนะคะที่เพจได้เลยคร้า รูปของรางวัลอยู่ด้านล่างจ้า

เจ็บใดจะเท่า…ถูกพรากลูกไปจากอก
จาก 279 บาท เหลือ 198 บาท เท่านั้น (Save 29%)
R-mustang
เจ็บใดจะเท่า…ถูกพรากลูกไปจากอก ยติยาทนอยู่เพื่อชดใช้กรรมที่ร่วมสร้างขึ้น..…แม้ใจจะต้องเจ็บปวด…มีลมหายใจก็เหมือนไม่มี…ไม่ต่างจากตายทั้งเป็น…ชดใช้ให้...







        แสดง 14 - 14
นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท by mustang
วันที่โพสต์ :  4 เม.ย. 2560 18:40    วันที่อัพเดท :   15 พ.ย. 2560 20:36    › จำนวนผู้เข้าชม 12833 คน
   › คะแนนโหวต 302 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :