นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท    by mustang
ชื่อตอน ตอนที่ 4 l03l


ยติยากำมือเป็นก้อนกลมแน่นพร้อมจิกเล็บลงบนฝ่ามือเพื่อสกัดกั้นความเจ็บปวด เขาถามย้ำเพื่ออะไรกัน ต้องการอะไรจากเธออีกหรือ เพียงเท่านี้หล่อนก็ไม่มีพื้นที่หัวใจให้รองรับความเจ็บปวดได้อีกแล้ว มันร้าวรานไม่มีชิ้นดี 
                บ่าเล็กเริ่มงุ้มลง น้ำตาเริ่มปริ่มออกมาที่หน่วยตา เธออยากจะวิ่งหนีไปจากสถานการณ์ตรงหน้า แต่เท้าบางกลับก้าวไม่ออก
      
                “อย่าดุยาสิคะคุณสิงห์ ยาก็ต้องดีใจกับเราสองคนอยู่แล้วใช่ไหมจ๊ะ เอาเป็นว่าเช้านี้ยามากินข้าวกับพลอยและคุณสิงห์นะ พลอยอยากคุยกับยาตั้งหลายเรื่อง” หล่อนแสร้งหันไปต่อว่าชายหนุ่ม ทั้งที่สะใจเสียเต็มประดา
         
                ยติยาไม่ตอบรับคำเชิญชวน ได้แต่ก้าวเดินด้วยสองเท้าที่ใกล้ไร้แรงเพื่อไปทำความสะอาดตามคำสั่ง เมื่อเข้ามาในห้องร่างเล็กก็ทรุดลงกับพื้นอย่างคนเหนื่อยอ่อน ดวงตาหม่นอมโศก ทำไมกันหนอหัวใจถึงรู้สึกเจ็บมากเพียงนี้ ทำไมเธอถึงหักห้ามใจไม่ให้รักชายใจยักษ์ไม่ได้
 
                น้ำตาอุ่นร้อนได้ร่วงหล่นจากดวงตากลม เนื้อตัวสั่นเทิ้มเพราะแรงสะอื้น หัวใจดวงเล็กมันเจ็บแปลบยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เจ็บเป็นแผลร้าวลึก และนับวันมันจะทวีความรุนแรงขึ้น ไม่รู้ว่าตั้งแต่เรื่องทุกอย่างมันเริ่มต้นขึ้น 

                ยติยาเสียน้ำตาไปแล้วสักเท่าไร แต่ถึงแม้ว่าจะเสียไปสักกี่ลิตร ความทุกข์ ความเจ็บปวดก็ไม่จางหายไปได้  
                ที่สำคัญน้ำตาเม็ดโตไม่เคยมีความผลกับหัวใจที่หยาบกระด้างของสิงห์ราชเลยสักนิด มันไม่เคยแทรกซึมไปทำลายกำแพงหนาในหัวใจของชายหนุ่มได้ 
                ในยามนี้ยติยาทั้งเจ็บปวดและสับสน   ก่อนกะพริบไล่หยาดน้ำตาที่ไหลเต็มแผงตางอน เมื่อคิดได้ว่ามันก็เป็นเรื่องดีแล้วไม่ใช่หรือ ที่หมอสาวจะมาเป็นคนดูแลลูกชายของเธอ ในเมื่อเจ้าหล่อนดีพร้อมทุกอย่าง เป็นถึงหมอกุมารเวชอย่างไรก็ดูแลอาการป่วยของลีโอได้เป็นอย่างดี 
                
                สำคัญที่สุดเลยคือ พลอยภัทร์ชาคงรักลีโอด้วยใจจริง เพราะถึงอย่างไรเธอกับหล่อนก็เป็นญาติกัน  อย่างน้อยสายใยนี้น่าจะช่วยให้ญาติผู้น้องรักและเอ็นดูหลานชายตัวน้อยที่กำลังจะมาเป็นลูกเลี้ยงของหล่อนมากกว่าภรรยาใหม่ที่เป็นคนนอกกระมัง 
                มากกว่านั้นเธอไม่ควรจะมาเสียใจเรื่องของคนใจยักษ์อีก หญิงสาวเคยสัญญากับตัวเองแล้วว่าต่อไปจะอยู่เพื่อลูก เพราะฉะนั้นต่อไปนี้ เธอจะอยู่เพื่อลีโอเท่านั้น ก่อนจะหยัดกายลุกจากพื้น ปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มทิ้ง แล้วยิ้มสู้
                คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการคิดแบบนี้อีกแล้ว เพราะหากคิดแต่เรื่องเขา คงไม่วายเจ็บปวดไม่หยุดหย่อนเหมือนห้าปีที่ผ่านมา
          

 

 

                “มีอะไรให้ยาช่วยไหมจ๊ะพลอย” เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจทำความสะอาดห้องของลดามาศ คนช้ำลงมาชั้นล่างเห็นว่าญาติผู้น้องกำลังวุ่นกับการทำอาหารเช้า หญิงสาวจึงอาสาเข้ามาช่วย เพราะปกติแล้วพลอยภัทร์ชาทำกับอาหารไม่เก่ง ตอนสมัยวัยรุ่นเธอมักจะเป็นคนทำเสียมากกว่า                
                “ไม่เป็นไรจ้ะยา พลอยทำใกล้จะเสร็จแล้ว” หมอสาวจีบปากจีบคอตอบเสียงหวาน
         
                “พลอยดูคล่องมากกว่าแต่ก่อนเยอะเลย ไปเรียนทำอาหารมาหรือจ๊ะ” 
                “ใช่จ้ะ พลอยไปเรียนมาเพราะอยากทำอาหารให้คุณสิงห์ทาน เสน่ห์ปลายจวักมัดใจสามี”
             
                 สาวร่างเล็กยิงคำถามเพื่อลดความตึงเครียดในหัวใจ คิดว่าชวนอีกฝ่ายคุยจะสามารถคลายความเหินห่างและความอึดอัดได้ แต่ทว่ามันกลับยิ่งเฉือนหัวใจดวงเล็ก เธอจึงได้แต่ยิ้มชืดกลับไปให้เมื่ออีกฝ่ายหันกลับมามอง     
                “แล้วยาล่ะ อยู่ที่นี่ยาทำอะไรบ้าง” 
       
                หล่อนเริ่มยิงคำถามกลับเพื่อสืบค้นบางอย่างที่ยังค้างคาในจิตใจ ยติยาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไรกันแน่ เพียงชั่วพริบตาก็ปรากฏรอยยิ้มเหยียดหยันขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพึงพอใจ หัวใจที่เคยหวาดกลัวความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่เบาบางลง แต่ก็ยังไม่มลายหายไปทั้งหมด  
                “ยาทำงานเหมือนกับคนงานคนอื่นจ้ะ” 
               
                หญิงสาวพูดออกมาด้วยความรู้สึกร้าวลึก พร้อมเบือนหน้าหลบเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็นนัยน์ตาอมทุกข์ ก่อนจะต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงร้องครวญ พลันหน้าซีดเมื่อได้เห็นเลือดที่ไหลออกมาจากนิ้วมือเรียวของพลอยภัทร์ชาแล้วก้าวขาออกไปหวังจะเข้าไปช่วยเหลือ แต่ทว่าก็ต้องชะงักเมื่อมีอีกคนก้าวเข้ามาด้วยความเร็วรี่ถึงตัวพลอยภัทร์ชาก่อนเธอ     
                “เกิดอะไรขึ้นครับ” เสียงสุขุมร้องถามด้วยความห่วงใย
       
                “พลอยโดนมีดบาดค่ะคุณสิงห์”  หมอสาวตอบเสียงผะแผ่ว พลางแสร้งทำหน้าเหยเกแสดงถึงความเจ็บปวด และลอบกระตุกยิ้มเมื่อได้รับความห่วงใยจากชายคนรัก แถมยังได้เห็นสีหน้าหม่นลงของญาติสาว การเจ็บตัวครั้งนี้จึงมีค่า

ใช่ว่ามันเกิดจากอุบัติเหตุ แต่เจ้าหล่อนเจตนาทำให้มันเกิดขึ้น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงซึ่งกำลังเดินผ่าน หล่อนจึงบรรจงใช้มีดกรีดลงนิ้วมือตัวเอง อยากจะเห็นว่าสิงห์ราชห่วงใยตนแค่ไหน สำคัญไปกว่านั้นอยากทำให้ยติยารู้สึกอิจฉา  
                “ทำไมไม่ระวังครับ ผมพาไปทำแผลครับ” 
           
                ชายหนุ่มประคองร่างเล็กผ่านหน้ายติยาไป ไม่มีแม้จะปรายตามามองสาวเจ้าเลยสักนิด ทำเสมือนว่าเธอไร้ตัวตนไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น หญิงสาวได้แต่คลี่ยิ้มในความเย็นชาของชายใจร้าย           
                ความอึดอัดยิ่งทวีคูณเมื่อต้องมาร่วมโต๊ะอาหาร สิงห์ราชนั่งหัวโต๊ะ พลอยภัทร์ชานั่งด้านขวา ส่วนเธอนั่งด้านซ้าย
       หัวใจดวงน้อยต้องสั่นสะท้านเมื่อได้อยู่ในสถานการณ์นี้ ดวงตาร้อนผะผ่าวยามเห็นคนร่วมสร้างสายเลือดเอาอกเอาใจผู้หญิงอีกคน คอยตักกับข้าวใส่จานให้หมอสาว ด้านพลอยภัทร์ชาก็ทำทีท่าขัดเขิน        


ใครโหลดแล้ว ไปโพสต์ภาพแสดง  ebook ที่ซื้อได้ที่เพจเลยนะคะ 
ไรท์มีรางวัลแจก 10 รางวัล หมดเขค 31/8/2560 จะประกาศผลวันที่ 15/9/2560 จ้า ภาพของรางวัลอยู่ด้านภาพจ้า (เพจ https://www.facebook.com/R-mustang-217414598655311/?ref=settings)

Ebook เงาเพลิงสวาท   

เจ็บใดจะเท่า…ถูกพรากลูกไปจากอก
จาก 279 บาท เหลือ 198 บาท เท่านั้น (Save 29%)
R-mustang
เจ็บใดจะเท่า…ถูกพรากลูกไปจากอก ยติยาทนอยู่เพื่อชดใช้กรรมที่ร่วมสร้างขึ้น..…แม้ใจจะต้องเจ็บปวด…มีลมหายใจก็เหมือนไม่มี…ไม่ต่างจากตายทั้งเป็น…ชดใช้ให้...





 


        แสดง 15 - 15
นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท by mustang
วันที่โพสต์ :  4 เม.ย. 2560 18:40    วันที่อัพเดท :   20 ก.ย. 2560 20:59    › จำนวนผู้เข้าชม 7849 คน
   › คะแนนโหวต 221 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :