นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ใต้เพลิงมาร     by ลายปักสีดำ
ชื่อตอน ตอนที่ 2 ซาตาน(04)


“ฟื้นแล้วไล่ไปซะ” เขาไม่สนใจว่าหล่อนจะเป็นอย่างไร จะมีใครประสงค์ร้าย เขารู้เพียงว่าเขาไม่อยากจะอยูใกล้หล่อน หล่อนมันผู้หญิงร้อยเล่ห์ ทำท่าจะหมุนตัวกลับ แต่เสียงเข้มของลายเสือก็รั้งไว้เสียก่อน

“นี่แกไม่คิดจะสอบถามสาเหตุเขาหน่อยหรือว่าทำไมถึงมีคนมาทำร้าย”
                “ก็คงไม่พ้นเรื่องคาวๆของหล่อน คงไปอ่อยสามีใครไว้สิคงมีคนมาทำร้าย” น้ำเสียงที่พูดถึงช่างดูแคลนเสียจริง แถมสายตาที่มองก็ชิงชังราวกับเกลียดเข้ากระดูกดำ “ทำตามที่ฉันบอก ไล่ไปซะ”    
                “แต่ถ้าคนร้ายมันดักอยู่อีกล่ะ แกไม่กลัวเขาโดนทำร้ายอีกหรือ ฉันก็ไม่รู้ว่าแกมีความหลังอะไรกัน แต่คนเคยๆกัน น่าจะมีเยื่อใยให้กัน”                 
                “กูไม่คิดจะมีเยื่อใยให้หล่อน อย่าพูดมาก กูจะไปทำงานแล้ว ทำตามที่บอกก็พอ”            
                “ใจดำ” เสียงแหบแห้งดังขึ้นมาถึงแม้ว่าจะแผ่วเบาแต่ชายหนุ่มทั้งสองก็ได้ยินชัดเจน ร่างเล็กได้ยินสิ่งที่ทั้งสองพูดคุยกัน น้ำตาร้อนๆคลอหน่วยตา ไม่คิดว่าร่างสูงจะใจดำกับหล่อนได้เพียงนี้ขนาดรู้ว่าโดนมาหนัก ยังคิดที่จะไล่กัน ใจเขามันคงกลายเป็นปีศาจไปแล้ว         
                “เธอมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันห๊ะแสนเสน่หา” ดวงตาคมเข้มเขียวปัด ขบสันกรามเป็นสัน จ้องมองร่างบอบช้ำราวกับจะต้องการจะขย้ำให้แหลกคามือ            แถมยังเดินตรงเข้าไปหากระชากข้อมือเล็ก ให้หญิงสาวลุกขึ้นมาเผชิญหน้า โดยไม่มีการผ่อนน้ำหนักจากผ่ามือเลยสักนิด
                “แสนเกลียดพี่ศึก” ตอนนี้ใจหล่อนมันปวดลึกราวกับคำพูดของเขาคือมีดคมๆที่มากรีดลงที่ขั้วหัวใจ ทำให้แดดิ้น เจ็บจนพูดไม่ออก พลันมองชายตรงหน้าอย่างน้อยใจเจ็บช้ำ แต่มันก็คงไม่แทรกซึมเข้าไปในก้อนเนื้อด้านซ้ายของเขาหรอก เพราะตอนนี้มันคงหยุดเต้นไปแล้ว เลือดมันคงเป็นสีดำ เขาถึงใจร้ายกับหล่อนได้ถึงเพียงนี้     
                “แล้วทำราวกับฉันจะรักเธอ รังเกียจเสียเต็มทีแล้ว ฟื้นมาก็ดีแล้ว ออกไปจากเหมืองฉันซะ” ผละมือออกจากการจับข้อมือเล็กอย่างเร็วทำราวกับว่ารังเกียจเสียเต็มประดา พลางชี้นิ้วไล่ 
                “ไอ้ศึกกูว่าให้หล่อนพักอยู่ที่ก่อนสักสามสี่วันเถอะ ให้หายดีก่อนดูสิแผลถูกยิงมันระบมอยู่เลย” ลายเสือเอ่ย มองหญิงสาวด้วยสายตาสงสาร รอยแผลยังคงเห็นเลือดซึม       
                “ขอบคุณคุณมากนะคะที่ช่วยเหลือแสน แล้วก็ต้องขอบคุณในความหวังดี แต่แสนขอไปตามทางของแสน ไม่อยากจะทำให้ใครลำบากใจ” เจ้าหล่อนยกมือขึ้นไหว้ลายเสือที่มีเมตตาต่อตน แต่ในเมื่อเจ้าของเหมืองเอ่ยปากไล่เสียขนาดนี้ หล่อนจะมีหน้าอยู่ได้อย่างไร ก่อนมือน้อยจะยกขึ้นมาปาดน้ำตาที่เอาแต่ไหลไม่หยุด กัดริมฝีปากไว้แน่นข่มความรู้สึกชอกช้ำ             พยุงตัวลงจากเตียงแต่ก็ไม่อาจจะทำได้อย่างใจคิด เพราะร่างกายหล่อนมันไร้กำลัง ต้องหนีหัวซุกหัวซุน ข้าวปลาแทบไม่ต้องถึงท้องเพราะไม่กล้าจะออกไปหาซื้อ กลัวว่าคนร้ายจะจับได้ กว่าจะหนีมาที่นี่ได้ก็ใช้เวลาเกือบสองวัน

Ebook ใต้เพลิงมาร วางจำหน่ายแล้วนะคะ 79 บาท  ใครโหลดแล้วช่วยให้เรทหัวใจกันด้วยน๊าาาา


ลายปักสีดำ
เธอเป็นได้แค่เมียเก่าที่เขาไม่ต้องการ “อ่อย...ปะ..อ่อยนะ” แต่นำศึกกับไม่สนใจ รุกเร้าต่อด้วยความชำนาญ ชั่วอึดใจต่อม...

        แสดง 7 - 7
วันที่โพสต์ :  6 พ.ย. 2559 14:42    วันที่อัพเดท :   17 พ.ย. 2560 21:34    › จำนวนผู้เข้าชม 7320 คน
   › คะแนนโหวต 354 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :