นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 14 (100%)


ปีศาจลงทัณฑ์รัก 14

            หนึ่งเดือนต่อมา

            “อย่าลืมไปรดน้ำแปลงดอกไม้ของลูกสาวฉันล่ะ”  คุณสิงห์สั่งโจเชฟที่กลับมาจากปรับปรุงภูมิทัศน์ของรีสอรท์

            “ครับ”  โจเชฟบอกก่อนจะตรงไปทีแปลงดอกไม้ตั้งแต่เขามาเป็นคนใช้ส่วนตัวให้คุณสิงห์  ถึงได้รู้ว่าดาหลาชอบดอกดาหลาเหมือนชื่อของตัวเองและยังปลูกและดูแลอย่างดี  ดังนั้นเขาก็ซื้อพันธุ์ต่างมาปลูกและตกแต่งจนดูสวยงามมากขึ้น

            “คุณค่ะ  ฉันว่าเราควรพอ”

            “คนที่ไม่พอไม่ใช่เราหรอกนะ”  คุณสิงห์บอกภรรยา

            “ยายดายังจะต้องการอะไรอีกค่ะ”  คุณศิลาว่า

            “ผมไม่รู้หรอกนะ แต่ยังไงก็สะใจดี”  คุณสิงห์ว่า

            คฤหาสน์ไดแมน

            “ฉันว่าถึงเวลาแล้วค่ะ”  ดาหลาบอกกับคาริว

            “คิดดีแล้วนะครับว่าจะทำแบบนี้”  ครูซว่า

            “ถึงเวลาที่เขาต้องเจ็บบ้างแล้ว  และฉันจะดูผลที่จะตามมาค่ะ  ทุกอย่างกำลังจะจบ”  ดาหลาว่า

            “งั้นเคทปล่อยเลยนะ”  เคทเป็นคนเดียวที่สนุกกับการแกล้งคน  จนพี่ชายทั้งสองส่ายหน้าให้กับความซุกซนและดื้อรั้น

            ตกเย็น

            “เจ้านายครับ”  โจเชฟรับโทรศัพท์จากคนสนิท

            “มีอะไร”

            “อ่านข้อความที่ผมส่งไปให้หน่อยครับ  เกี่ยวกับคุณดาหลา”  โจเชฟวางสายและก็เปิดเมลดูข้อมูลที่ลูกน้องคนสนิทส่งมาให้

            “ดาหลา”  โจเชฟกำหมัดแน่นเมื่อผู้หญิงในภาพเป็นดาหลาแต่คนที่อยู่ข้างกายเป็นใครไม่รู้  โจเชฟหลับตาข่มทุกอย่างที่กำลังจะระเบิดไว้

            “คุณโจเชฟค่ะ  คุณท่านให้มาเชิญไปทานอาหารค่ะ”  สาวใช้เดินมาตาม

            “อืม”  โจเชฟว่าก่อนจะเดินตามไปแต่ก็ต้องชะงักกับภาพข่าวในจอทีวี  คุณสิงห์มองโจเชฟเพื่อดูปฏิกิริยาว่าจะเป็นยังไงจะโวยวายหรืออาละวาดไหม

            “คิดจะทำยังไง”  คุณสิงห์ถาม

            “ดาหลาอยากทำอะไรก็ทำครับ  ผมจะรอเขาอยู่ที่นี่  ตรงนี้จนกว่าเขาจะให้อภัย”  โจเชฟว่าถึงในใจเขาจะร้อนรุ่มแต่เขารู้ดีว่าเขาทำผิดกับดาหลาเอาไว้เยอะ

            “ทานข้าวเถอะนะ”  คุณศิลาว่า  หนึ่งเดือนทำให้เขารู้จักนิสัยของโจเชฟคือพูดคำไหนคำนั้น  ยอมเป็นคนใช้ส่วนตัวของสามีร่วมไปถึงคนงานในรีสอรท์ก็ไม่บ่น  ไหนงานของตัวเองก็ต้องทำอีก  เธอไม่รู้ว่าลูกสาวคิดจะทำอะไร  แต่ก็ขอให้รู้ใจตัวเองเร็วๆเช่นกัน



            คฤหาสน์เนส


            ห้องนอนมาร์คัส


            “อ่ะ  อื้อ  พี่มาร์ค  อืม”  ไม่มีวันในที่ดารินจะไม่ครวญครางใต้ร่างหนา  ตั้งแต่มาร์คัสพาเธอกลับมาพร้อมกับจัดงานฉลองอย่างยิ่งใหญ่เพื่อให้คนได้รับรู้ว่า  ดาริน  สิงหรัตน์เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของมาร์คัส  เนส  คนนี้


            จุ๊บ


            “พี่มาร์ค”  ดารินเรียกคนรักเสียงกระเส่า  ค่ำคืนนี้มาร์คัสทำเอาเธอเสียวซ่านไปหมด  เพราะร่างสูเล่นจูบเธอตั้งแต่ข้อเท้าจนมาถึงเรียวขาขาแทบยังจูบซับด้านในอีก


            “อืม  อ่ะ  อื้อ”  ดารินได้แต่บิเร่ากายไปมาอย่างเสียวซ่านเมื่อถูกปรนเปรอจุดซ่อนเร้นอย่างเสน่หา  มือเล็กขยุ้มไปที่ผมนุ่ม  ดึงทึ้งอย่างแรงแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ว่าอะไร


            “อือ  พี่มาร์ค  ไม่ไหว  อื่อ อ่ะ  อื้อ  อ๊าย”  ดารินกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อปลดปล่อยน้ำหวานให้อีกฝ่ายได้ลิ้มรส


            จุ๊บ


            จุ๊บ


            จุ๊บ


            “อ่า  อืม  พี่มาร์ค”  ดารินเสียงสามีเสียงสั่นเมื่อปากหนาพรมจูบมาถึงหน้าท้องก่อนจะหยอกเย้ากับยอดทับทิมสีสวย


            “อ่ะ”  ดารินร้องครางพร้อมกับแอ่นกายเข้าเบียดเสียดกับร่างหนา  เมื่อจุดซ่อนเร้นถูกรุกล้ำด้วยนิ้วแกร่ง


            “ชอบไหมคะ”


            “อืม  พี่มาร์ค  อย่าแกล้งซิ”  ดารินว่า


            “แกล้งที่ไหน  พี่กำลังทำให้หนูรินมีความสุขนะ”  มาร์คัสบอกก่อนจะบดจูบลงไปที่กลีบปากนุ่มแสนเย้ายวน 


            “อืม  อึก  อื้อ”  เสียงหวานครางอยู่ในลำคอเมื่อถูกจูบอย่างดูดดื่ม  แถมด้านล่างก็ถูกนิ้วแกร่งรุกล้ำเป็นจังหวะจนสั่นระริกไปทั่วร่าง


            “พร้อมหรือยังคะ”  มาร์คัสถามก่อนจะถอดถอนนิ้วแกร่งออกก่อนจะแทรกตัวไปหว่างขาเรียวก่อนจะสอดใส่แก่นกายขนาดใหญ่เข้าไป


            “อ๊ะ  พี่มาร์ค  ช้าๆ”  ดารินว่าพร้อมกับดันหน้าท้องแกร่งของสามี


            “อ๊า  ซี๊ด  แน่นจังคนดี  ผ่อนคลายหน่อย”


            “อืม  อ๊ะ  พี่มาร์ค”  มาร์คัสปลอบประโลมร่างบางด้วยการบีบเคล้นอกอิ่มก่อนจะครอบครองด้วยปากและลิ้น


            “อ๊าย/อ๊า”  สองเสียงประสานกันเมื่อมาร์คัสดันแก่นกายเข้ามาจนสุด


            จุ๊บ


            “เจ็บไหมค่ะ”


            “นิดหน่อยค่ะ”  ดารินตอบอย่างหอบเหนื่อย


            จุ๊บ


            “อื้อ  พี่มาร์ค”


            “กี่ยกดีค่ะ  คืนนี้”  มาร์คัสถาม ดารินร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง  มาร์คัสถามกับตนแบบนี้ทุกคืนและจะทำจริงเสมอถ้าเสนอออกไป


            “อืม  อ่ะ  ช้าๆก่อนค่ะ  อืม  อ่า  พี่มาร์ค  สะ  เสียว  รินเสียว”


            “อืม  แน่นจังคนดี  ฟิตดีจังนะ  ขนาดทำทุกคืน”  มาร์คัสว่าขณะขยับสะโพกสอบเข้าหาอย่างช้าก่อนจะเริ่มเร็วขึ้น  เร็วขึ้น  จนร่างบางสั่นคลอนไปหมด


            “อืม  พี่มาร์ค  อ่ะ”


            “อืม  สุดยอดคนดี  รัดอีก”  มาร์คัสว่าก่อนจะโหมแรงรักเข้าหาเรื่อยๆ  บอกเลยว่าเขาเสพติดร่างกายแสนสวยของดารินมาก  และร่างเล็กก็ไม่เคยห้ามปรามแถมยังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีแบบนี้ซินะที่เรียกว่ารัก


            “อืม  พี่มาร์ค  อืม  ตรงนั้น”


            “ตรงนี้เหรอค่ะ”  ว่าแล้วก็จัดหนักจัดเต็ม  เพราะร่างบางใกล้จะปลดปล่อยร่างร่างก็ประคองร่างบางขึ้นมาแนบชิดกับอกแกร่ง  ดารินยกมือโอบรอบคออีกฝ่ายแทบไม่ทัน


            “อืม  ขยับหน่อยคนดี”  มาร์คัสว่า  ดารินกอดรอบคออีกฝ่ายแน่นก่อนจะเป็นฝ่ายคุมจังหวะรักเองและก็ทำให้มาร์คัสพอใจไม่น้อย  ใครจะรู้ว่าสาวหวานเรียบร้อยจะเร่าร้อนขนาดนี้


            “อืม  ไม่ไหว  พี่มาร์ค  ริน  ไม่ไหวแล้ว”


            “แรงๆเลยคนดี”  มาร์คัสว่าก่อนจะเด้งสวนขึ้นไปบ้างและไม่นานดารินก็ปลดปล่อยออกมาก่อนจะซบที่ไหล่หนาพร้อมกับพรมจูบเบา


            “พี่มาร์ค”


            “รู้ใช่ไหมค่ะ  ว่าพี่ยังไม่ปล่อย”


            “ค่ะ”


            “ต่อนะคะ”


            พรึ่บ


            “อื่อ  อ่ะ  พี่มาร์ค  อ๊า”  เสียงหวานครางเป็นระยะตลอดค่ำคืน  มาร์คัสจัดรักให้แบบชนิดไม่ให้หายใจหายคอเลย  และดารินก็ยินยอมพร้อมตามอีกฝ่ายไปไม่ว่าจะสุข  เร่าร้อน  เสียวซ่านแค่ไหน  ขอแค่เป็นคนที่เธอรัก  เธอก็พร้อมจะตามไปทุกจังหวะรักที่อีกฝ่ายมอบให้


            รุ่งเช้า


            จุ๊บ


            “อื้อ”


            “พี่จะไปทำงานแล้ว”  มาร์คัสปลุกดาริน


            “ค่ะ”


            “ค่ะก็ลุกซิค่ะ”


            “ไม่เอา  รินไม่ไปได้ไหมค่ะ  วันนี้รินจะอยู่บ้าน”  ดารินว่า


            “แล้วพี่ล่ะ  พี่จะอยู่ยังไง”  มาร์คัสว่า  ให้ตายตั้งแต่พากลับมายังไม่เคยมีวันไหนที่มาร์คัสจะห่างจากดารินเลย


            “รินเหนื่อยค่ะ  เพลียด้วย”


            “ไปนอนที่ห้องทำงานพี่ก็ได้”


            “พี่มาร์คอ่ะ  รินลุกไม่ขึ้นด้วย”  ดารินว่า  ปากนุ่มก็ถูกจุ๊บไปหนึ่งที


            “พี่อาบน้ำนะคะ”  ว่าแล้วก็อุ้มร่างบางไปยังห้องน้ำ  มาร์คัสจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้ดารินก่อนจะมายังโต๊ะอาหาร


            “วันนี้แม่จะพาหนูรินไปธุระ”  คุณแวนด้าว่า


            “ไม่ได้ครับ”  มาร์คัสว่า


            “กล้าขัดแม่เหรอ”  คุณแวนด้าว่า


            “ก็พาคุณพ่อไปซิครับ”  มาร์คัสว่าว่า


            “แต่วันนี้แม่จะไปทำเรื่องผู้หญิงๆ  พ่อเราไม่อยากไปหรอก”  คุณแวนด้าว่า


            “รินไปกับคุณแม่ก็ได้ค่ะ”  ดารินว่า


            “แล้วพี่ล่ะ”  มาร์คัสเริ่มโวยวาย


            “พี่มาร์คก็ไปทำงานไงค่ะ แล้วเดี๋ยวเจอกันที่บ้านเย็นนี้ นะคะ”  ดารินหันมาพูดด้วยน้ำเสียงหวานนุ่ม


            “ก็  ก็ได้”


            “แกเป็นปีศาจแน่เหรอ”  คุณมาร์ตินแซวลูกชาย


            “พ่อไม่ต้องมาแซวเลย  พ่อก็เป็นแบบผม”


            “อ้าว  ไอ้ลูกคนนี้”


            “ไค  แกขับรถให้แม่กับเมียฉัน”  มาร์คัสว่า


            “ครับ”


            “พี่โทรไปต้องรับนะคะ”  มาร์คัสว่า


            “ค่ะ”


            “อย่าไปตามใจมากหนูริน”  คุณแวนด้าพูดอย่าง


            “แม่อย่ายุเมียผมครับ”  มาร์คัสว่า  ดารินเลยหันไปเอาใจด้วยการป้อนอาหาร  พอหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ออกไปทำงานกันแล้วก็เหลือสองสาวต่างวัย


            “คุณแม่จะไปไหนเหรอคะ”  ดารินถาม


            “แม่มีอะไรจะให้หนู” 


            “อะไรเหรอคะ  ไม่ต้องก็ได้  รินเกรงใจ”


            “แม่อยากรับขวัญเราอย่างเป็นทางการนะ”  คุณแวนด้าว่า  ก่อนจะบอกให้ไคออกรถและสถานที่ไปคือห้างสรรพสินค้าดังในแครือเนส


            “ไปจ๊ะ”  คุณแวนด้าจูงมือดารินเดินเคียงข้างไป  ภาพที่ดารินเห็นทำให้ตาลุกวาวเพราะตรงหน้าเธอเป็นร้านดอกไม้ขนาดใหญ่  มีดอกไม้หลากชนิดที่ตกแต่งสวยงาม ร้านก็ตกแต่งอย่างสวยงามอย่างในแบบที่เธอวาดฝันว่าอยากจะมี


            “สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง  สวัสดีค่ะคุณดาริน”


            “สวัสดีจ๊ะ  รู้จักฉันได้ยังไงค่ะ”  ดารินถาม  คุณแวนด้ายิ้มก่อนจะพาดารินเข้าไปในร้าน


 


 


(แวะมาจัดให้จบตอนแล้วนะคะ  มาถึงก็ห้องนอนเลย  555 หวังว่าคงจะชอบนะคะ  ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนะคะ)

        แสดง 16 - 16
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200705 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :