นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 15


ปีศาจลงทัณฑ์รัก 15

            “นี่คือคุณดาริน  เจ้านายของพวกเธอ”  คุณแวนด้าแนะนำพนักงานในร้าน

            “คุณแม่”

            “ร้านนี้เป็นของหนูนะ  แม่ได้คุยกับแม่ของหนูแล้วว่าเราชอบอะไร  ก็เลยคิดว่าจะทำให้ที่หนูชอบ”

            “รินชอบมากๆเลยค่ะ  ริน  รินขอบคุณคุณแม่มากๆนะคะ”

            “เราเป็นลูกแม่แล้วนะ  ร้านนี้เป็นของหนู  มีอย่างเดียวที่แม่ยังทำให้ร้านนี้สมบูรณ์ไม่ได้”  คุณแวนด้าว่า

            “อะไรเหรอค่ะ”

            “ชื่อร้าน  แม่ให้หนูเป็นคนต้อง”

            “งั้นรินของตั้งชื่อ  เนสฟลาวเวอร์  ได้ไหมค่ะ”

            “ได้ซิ  มันเป็นร้านของหนูแล้วนะ”  คุณแวนด้าว่า

            “งั้นผมจะจัดการเรื่องป้ายให้นะครับ”  ไคว่า

            “ดี  ฉันจะทำพิธีเปิดให้หนูรินด้วย”  คุณแวนด้าว่า

            “ไม่ต้องก็ได้ค่ะ”

            “ไม่ได้หรอก  หนูเป็นสะใภ้ตระกูลเนสนะ  แม่จะประกาศให้รู้ว่าสะใภ้ตระกูลเนสคือดาริน สิงหรัตน์  แม่ไม่อยากให้หนูเอามาคิดมาก”

            “รินไม่คิดมากแล้วค่ะ  ทุกคนให้รินทุกอย่าง  แค่นี้รินก็เกรงใจจะแย่แล้ว”

            “เลิกพูดว่าเกรงใจได้แล้ว  เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ”  คุณแวนด้าว่า

            “ค่ะ”

            “แม่จะหาฤกษ์ให้  อยากจะชวนใครมาเป็นพิเศษไหม”  คุณแวนด้าว่า

            “รินอยากให้คุณพ่อ  คุณแม่และพี่ดามา”  ดารินว่า

            “เรื่องพ่อแม่เรา  แม่ช่วยได้  แต่กับพี่สาวเรา  เราต้องจัดการเองนะ”  คุณแวนด้าว่า

            “ค่ะ”  ดารินว่า  และหนึ่งชั่วโมงต่อมาป้ายร้านก็เป็นอันเสร็จ  ดารินเลยเข้าไปจัดดอกไม้ช่อโตเพื่อเอาไปให้มาร์คัสที่บริษัท

            “ขึ้นไปได้เลยนะ”  คุณแวนด้าว่าเมื่อมาส่งดารินที่หน้าบริษัท

            “ค่ะ  ไปนะคะ  ไคขับรถดีๆนะ”  ดารินบอกไคก่อนจะเข้าไปในบริษัท

            “มาพบใครค่ะ”

            “มาพบคุณมาร์คัสค่ะ”  ดารินตอบ  เธอไม่คุ้นกับเลขาหน้าห้องคนนี้ปกติจะเป็นคุณนีน่า  แต่ทำไมเป็นคนนี้

            “ท่านรองประชุมค่ะ  นัดไว้หรือเปล่า”

            “เปล่าค่ะ  แต่ฉันรอได้”

            พรึ่บ

            “เข้าไม่ได้”  ดารินแทบจะผละหนีไม่ทันเมื่อผู้หญิงคนนี้มาขวางทางเข้าประตูเธอ

            “ทำไมฉันจะเจ้าไปไม่ได้ล่ะค่ะ  คุณไม่รู้จักฉันเหรอคะ”  ดารินถาม

            “เธอเป็นใคร  คู่ขาคุณมาร์คัสเหรอ”

            “อย่าเอาความคิดตัวเองมาตัดสินคนที่พึ่งเจอกันครั้งแรก  และการที่คุณทำนิสัยแบบนี้ไม่เหมาะที่จะมาทำหน้าที่นี่นะคะ”  ดารินว่า

            “ว่าไงนะ”

            ผลั่ก

            หมับ

            “พี่มาร์ค”  ดารินหันไปมองคนที่รับเธอไม่ให้ล้ม

            “ทำอะไร”  เสียงของมาร์คัสดูน่ากลัวมากซึ่งดารินไม่ได้เห็นมานานแล้ว

            “พี่มาร์ค”

            “ฉันถามว่าเธอทำอะไรเมียฉัน”  มาร์คัสจ้องพนักหน้าที่มานั่งแทนเลขาส่วนตัวของเขาเพราะว่าต้องเขาประชุมด้วยก็เลยต้องให้พนักงานอื่นมานั่งแทน

            “ดิฉัน  ดิฉันไม่ทราบ”

            “ไม่ทราบก็ไม่ควรทำกิริยาแบบนี้กับคนที่พึ่งเจอครั้งแรก นีน่าจัดการให้ด้วย”  นีน่าพยักหน้าก่อนจะจูงมือพนักงานสาวคนนั้นออกไปทำเรื่องลาออกจากฝ่ายบุคคล

            “ทำไมไม่โทรบอกพี่ก่อน”  มาร์คว่าพร้อมกับสำรวจร่างกายร่างบางไปด้วย

            “รินไม่เป็นไรค่ะ”

            “ยายนั้นไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม”

            “ค่ะ  พี่มาร์ครับทันพอดีเลย”  ดารินบอกยิ้มๆ

            “ยังจะมายิ้มอีก”

            “เข้าห้องเถอะค่ะ  รินอยากนั่ง”  ดารินว่า  มาร์คัสก็ประคองดารินเดินไปในห้อง

            “ดอกไม้จากไหนค่ะ  หนุ่มที่ไหนให้มา”  มาร์คัสถาม

            “ไม่ใช่นะคะ  รินทำแอง  รินมีเรื่องจะบอกด้วยค่ะ”  ดารินเล่าไปยิ้มไป  จนมาร์คัสมองเพลินเมียเขาน่ารักแบบนี้เลยเหรอ  อยากจะเห็นรอยยิ้มแบบนี้ตลอดไปเลย

            “ให้พี่ตกแต่งเพิ่มให้ไหม  อยากได้แบบไหนอีกหรือเปล่า”  มาร์คัสถามเมื่อมองรูปร้านที่คนรักเอาให้ดู

            “แค่นี้ก็ใหญ่แล้วนะคะ  คุณแม่ทำให้สวยมากเลย  คุณแม่จะทำพิธีเปิดด้วยนะคะ  และจะเชิญคุณพ่อกับคุณแม่มาด้วย  แต่พี่ดาจะมาไหมน่ะ”  ดารินพูดไปและก็สไลด์หน้าจอมือถือไป

            “มาซิ วันสำคัญของเราเลยนะ”  มาร์คัสว่าก่อนจะดำเนินเรื่องให้ทันที



             พิธีเปิดร้าน  เนสฟลาวเวอร์


            “ฝีมือลูกสะใภ้ดิฉันเองค่ะ”  คุณแวนด้าก็พูดอวยลูกสะใภ้ยกใหญ่คุณศิลาถึงกับยิ้มที่ครอบครัวเนสให้ความรักและเอ็นดูลูกสาวของตนขนาดนี้


            “คุณพ่อ  คุณแม่  เป็นไงค่ะร้านรินสวยไหม”


            “สวยซิ  ลูกพ่อซะอย่าง”  คุณสิงห์ว่า


            “ทำไมพี่มาร์คยังไม่มาอีก”  ดารินบ่น


            “ไปไหนล่ะ”  คุณสิงห์ว่า


            “เห็นว่าจะไปรับพี่ดาอ่ะค่ะ”


            “...”  โจเชฟที่ยืนฟังถึงกับนิ่งไปเพราะไม่คิดว่าจะได้เจอดาหลาในงานนี้


            “มาแล้วค่ะ”  ดารินว่าและนักข่าวก็รุมไปถ่ายรูปมาร์คัสกับดาหลาทันที


            “ไม่เป็นไรนะริน” คุณศิลาว่าเพราะกลัวลูกนายน้อยใจหรือเสียใจ


            “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”  ดารินบอกพร้อมกับยิ้มให้ก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อมาร์คัสเดินตรงมาหาและก็ดึงเธอเข้าไปกอดพร้อมกับจูบซับที่หน้าผาก


            “คิดถึง”


            “ให้มันน้อยๆหน่อย” คุณสิงห์ว่า


            “ผมคิดถึงเมียนะครับ  ผิดดหรือไง”  มาร์คัสว่า


            “ริน”


            “พี่ดา  คิดถึงคิดว่าจะไม่มาซะแล้ว”  ดารินตรงไปกอดพี่สาวฝาแฝดและทำให้นักข่าวของถ่ายรูปทั้งสองเพื่อไปทำข่าวต่อทันที


            “พอแล้วครับ”  มาร์คัสว่าเพราะเห็นว่าดารินเริ่มจะขยี้ตาแล้วสงสัยแสบตาเพราะแสงแฟลช


            “แสบตาเหรอ”  ดาหลาถามน้องสาว


            “ค่ะ”


            “เข้าไปในงานดีกว่า”  คุณมาร์ตินมาตามและพิธีเปิดก็เริ่มขึ้น  ทุกคนเอ่ยปากชมดารินเรื่องการจัดดอกไม้ว่าเก่งและก็แปลกไม่เหมือนใคร  กว่าพิธีจะเสร็จก็ทำเอาดารินเหนื่อยเพราะต้องเดินไปรู้จักกับแขกคนสำคัญของเนส


            “หน้าซีด”  มาร์คัสว่า


            “เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ”


            “พาน้องไปนั่งพักก่อน”  คุณแวนด้าว่า


            “โอเคไหม”  ดาหลาถาม


            “ค่ะ  แต่เริ่มเวียนหัวแล้ว”  ดารินว่าก่อนจะเอนซบที่ไหล่ของมาร์คัส


            “ไปหาหมอกัน”  มาร์คัสว่า


            “ไม่ต้องก็ได้ค่ะ”


            “แต่รู้หน้าซีดมากๆเลยนะ”  คุณสิงห์ว่าพร้อมกับเป็นห่วง


            “พาน้องกลับไปบ้านก่อนก็ได้  คุณสิงห์กับคุณศิลาก็ไปพร้อมกับตามาร์คเลยก็ได้ครับ”  คุณมาร์ตินว่า


            “เอางั้นก็ได้ครับ” คุณสิงห์ว่า


            “แต่งาน”


            “แม่จะจัดการให้เอง  ไม่ต้องห่วงนะ” คุณแวนด้าว่า


            “ขอบคุณนะคะ”


            “จ๊ะ”


            หมับ


            “ปล่อย”  ดาหลาที่กำลังจะเดินไปถูกโจเชฟยึดข้อมือไว้


            “คุยกันหน่อยไหมดา”


            “ไม่”


            “จะคุยดีๆหรือจะเป็นข่าว”


            “คุณก็ดีแต่ใช้อำนาจกับฉัน”


            แชะ  แชะ


            “อย่าถ่ายครับ”  โจเชฟว่าก่อนจะเอาตัวบังดาหลาและก็พาออกไป


            “ปล่อยฉันซิ”  ดาหลาว่า


            “ดาหลา”  โจเชฟเรียกอีกฝ่ายเสียงเข้ม


            “ทำไม”


            “เกลียดกันมากหรือไง”


            “คิดว่าสิ่งที่คุณทำกับฉันมันน่าให้อภัยไหม”


            “นั่นซินะ”  โจเชฟว่า


            “รู้ตัวก็ดี”


            “คบกันลูกชายตระกูลไดแมนจริงๆเหรอ”  โจเชฟถาม


            “ใช่”


            “ประชดกันหรือเปล่า  หรือว่ารักเขาจริงๆ”  โจเชฟว่า


            “คุณมีค่าให้ฉันประชดด้วยเหรอค่ะ”  โจเชฟไม่พูดอะไรออกรถด้วยความเร็วเป้าหมายก็คือคฤหาสน์เนส


            “ผมมาส่งแล้ว  ลงไปซิ”  โจเชฟว่า


            “...”


            “ฝากบอกคุณพ่อคุณด้วยว่าผมยังจะเป็นคนงานต่อ  แต่ผมขอกลับไปเคลียร์งานของตัวเองก่อน  เจอกันที่เมืองไทยเลย”


            “ไม่จำเป็นต้องทำแล้ว”  ดาหลาว่า


            “ผมจะทำตามสัญญา  ผมทำเพื่อให้พ่อคุณเห็นว่าผมสำนึกผิดจริงๆ  ถ้าคุณเกลียดหน้าผมมากๆ  ผมก็จะไม่ยุ่งกับคุณอีก  ดีไหม”  โจเชฟถาม ดาหลาไม่ตอบลงจากลงและปิดประตูอย่างแรง


            ปัง


            “คุยกันหรือยัง”  คุณสิงห์ถามลูกสาวที่เดินหน้ามุ่ยมา


            “ไม่คุยกับคนแบบนั้นหรอกค่ะ”  ดาหลาว่า


            “ทะเลาะกัน”


            “หนูกับเขาไม่เคยพูดดีกันหรอกค่ะ”


            “แล้วทำไมไม่ลอง”  ดาหลานิ่งไปเมื่อผู้เป็นพ่อพูดแบบนั้น


            “ลูกรักเขาหรือไม่รัก  ใจลูกรู้ดี  พ่อจะไม่ยุ่งแต่อยากให้คิดว่าทำแล้วลูกมีความสุขไหม  ใจรู้ตอนนี้มีความสุขหรือเปล่าที่ได้ทำแบบนี้”  คุณสิงห์ว่า


            “หนู”


            “พ่อไม่พูดเข้าข้างเขา  สิ่งที่เขาทำกับลูกพ่อก็ไม่พอใจแต่เขาก็แสดงให้พ่อเห็นว่าเขาจริงใจแค่ไหน  เขายอมเป็นคนใช้ให้พ่อใช้โน้นใช้นี้โดยไม่ปริปากบ่น  ถ้าเขาไม่สำนึกผิดเขาคงทำแบบนี้ไม่ได้  และถ้าเขาไม่รักรู้เขาจะทนทำทำไม  ฐานะเขาก็ไม่ใช่ต่ำต้อยขนาดต้องมานั่งทำอะไรแบบนี้เพื่อลูกหรอกนะดา”


            “...”  ดาหลานิ่ง  คุณสิงห์ตรงเข้าไปกอดเพื่อให้ลูกสาวผ่อนคลาย


 


          

(แวะมาจัดให้จบตอนแล้วนะคะ  ขอโทษที่มาช้ายุ่งๆค่ะ  ช่วงนี้ที่ร้านยุ่งมาด้วย  และตอนนี้กำลังจัดหน้าเรื่องซาตานพิศวาสรัก  เพื่อเตรียมส่งเว็บเพื่อจำหน่ายเป็นอีบุ๊คค่ะ)

        แสดง 17 - 17
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200673 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :