นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 16


ปีศาจลงทัณฑ์รัก 16

            เช้าวันต่อมา

            “อุ๊บ  อ้วก  อ้วก”  เสียงนี้ทำเอามาร์คัสค่อยรู้สึกตัวก่อนจะมองไปข้างๆกายก็ไม่เห็นภรรยาแสนรักก็รีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะวิ่งไปตามเสียง

            “หนูริน  เป็นไรค่ะ”

            “ไม่  รู้  อ้วก”  ดารินอาเจียนแทบเป็นแทบตายหน้าซีดจนมาร์คัสใจไม่ดี

            “ใครอยู่ข้างนอกเข้ามาหน่อย”  เสียงตะโกนของมาร์คัสทำให้ไคที่กำลังขึ้นมาปลุกเจ้านายต้องรีบใช้กุญแจสำรองไขเข้ามา

            “มีอะไรครับนาย”

            “ไปตามแม่ฉันมาหน่อยเร็ว”  มาร์คัสว่ามือก็ลูบหลังให้ดาริน

            พรึ่บ

            “หนูริน”  มาร์คัสเรียกคนตัวเล็กที่เอนซบกับอกเขาก่อนจะหมดสติไป

            “มีอะไรตามาร์ค  ว๊าย  แล้วน้องเป็นอะไร”  คุณแวนด้ารีบมาตามที่ไครายงาน

            “ตื่นมาก็อาเจียนครับ  พึ่งจะสลบไป”  มาร์คัสว่า

            “ตามหมอ”  คุณมาร์ตินที่ตามมาทีหลังรีบบอกไค  ไคก็รีบจัดการให้ทันที

            “เกิดอะไรขึ้นค่ะ”  คุณศิลเดินตามเสียงที่โวยวายจนมาถึงในห้อง

            “หนูรินไม่สบายครับ  อาเจียนแต่เช้าเลย  พึ่งจะสลบไป”  คุณศิลารีบไปนั่งอีกฝั่ง

            “อาเจียนเหรอ”  คุณศิลาลูบผมนุ่มของลูกสาวด้วยความห่วงใย

            “มีอะไรกัน”    คุณสิงห์เข้ามาถาม

            “ยายรินเป็นอะไรค่ะ”  ดาหลาถาม

            “ไม่สบาย  อาเจียนจนสลบไป”  คุณศิลาบอกก่อจะเบิกตากว้าง

            “คุณแวนด้าค่ะ  คุณคิดเหมือนฉันไหม”  คุณศิลถาม

            “มีอะไรกัน  อย่างทำเป็นรู้กันสองคนซิ”  คุณมาร์ตินว่า

            “รอให้หมอมาตรวจดูดีกว่าค่ะ  แต่ฉันคิดว่าเป็นข่าวดี”  คุณแวนด้าว่า

            “...”  ดาหลายกมือปิดปากเหมือนพะอืดพะอมก่อนจะเดินออกไป  คุณสิงห์เห็นก็รีบตามไป

            “เป็นอะไรเรา”  คุณสิงห์ถาม

            “เปล่าค่ะ”

            “เพราะน้องเป็นหรือเปล่า  เราก็เลยเป็นตาม”  คุณสิงห์ถาม

            “คงไม่  อุ๊บ”  ดาหลารีบวิ่งกลับห้องคุณสิงห์ก็ตามไปทันที  ก่อนจะตรงไปลูบหลังลูกสาวที่อ้วกจะเป็นจะตาย

            “เดี๋ยวให้หมอดู”

            “ไม่ต้องค่ะ”  ดาหลาว่า

            “มีอะไรปิดบังพ่อหรือเปล่า”

            “ดาคิดว่าดาคงเครียด  ก็เลยอยากจะอาเจียน”

            “แน่ใจว่าจะไม่ให้หมอตรวจ”  คุณสิงห์ถาม

            “ค่ะ”

            “งั้นก็นอนพัก  พ่อจะไปดูนอนก่อน”  คุณสิงห์ว่าก่อนจะออกไป

            “คงไม่ใช่หรอกมั้ง”  ดาหลาว่า  เมื่อคืนเธอฝันแปลกๆ  ฝันเห็นเด็กแต่ก็จับไม่ได้ว่าหญิงหรือชายและก็เรียกเธอว่าแม่  แถมยังขอมาอยู่ด้วยอีก

            ห้องนอนมาร์คัส

            “เมียผมเป็นอะไร”  มาร์คัสถาม

            “ไม่เป็นอะไรมากครับ  แค่อาการปกติของคนจะเป็นคุณแม่”

            “คุณแม่อะไร”  มาร์คัสถามอย่างไม่พอใจ

            “พี่มาร์ค”  ดารินรู้สึกตัวก็เอ่ยเรียกสามีเป็นคนแรก

            “เป็นไงบ้างคนดี”

            “เกิดอะไรขึ้นค่ะ”

            “หนูรินไม่สบาย”

            “เป็นไงบ้างลูก” คุณศิลาถามยิ้มๆ

            “เวียนหัวนิดหน่อยค่ะ  แต่ดีขึ้นแล้ว”  ดารินว่า

            “ยินดีด้วยนะครับ”  คุณหมอว่า

            “เมียผมไม่สบาย  หมอจะมายินดีอะไร อยากตายเหรอ”  มาร์คัสว่า

            “หยุดเลยเรา” คุณแวนด้าว่า

            “แน่ใจนะคะ”  คุณแวนด้าถาม

            “ครับ  แต่อยากให้ไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกทีด้วย  จะได้เอายามาทานด้วย”

            “คุณหมอ  ฉันเป็นอะไรเหรอค่ะ”  ดารินถาม

            “คุณตั้งท้องครับ  ยังไงก็ไปตรวจให้แน่ชัดอีกทีที่โรงพยาบาล”  คุณหมอว่า

            “ท้องเหรอ  ท้อง  หนูรินท้อง  พูดอีกทีซิหมอ”  มาร์คัสเริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก

            “รินท้องค่ะ”  ดารินหันมาตอบแทน  มาร์คัสมองหน้าคนที่หน้าซีดด้วยความรู้สึกหลากหลาย  ทั้งดีใจ ตกใจ  และก็สับสน  งงไปหมดไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี

            “ยังไงก็พาคุณดารินไปตรวจให้ละเอียดด้วยนะครับ  เราจะได้รู้ว่าอายุครรภ์กี่สัปดาห์จะได้เตรียมการดูแลให้เป็นพิเศษ”  คุณหมอว่า

            “ผมจะพาไปวันนี้  แต่รอให้หนูรินโอเคก่อน”  มาร์คัสว่า

            “ไหวไหมเรา” คุณสิงห์ถาม

            “ค่ะ  พี่ดาล่ะค่ะ”  ดารินถาม

            “อยู่ที่ห้อง”  คุณสิงห์ตอบก่อนจะเริ่มสงสัยอาการของดาหลา

            “งั้นพ่อจะให้คนเตรียมอาหารไว้ให้  เราก็อาบน้ำแต่งตัวแล้วกัน  เดี๋ยวไปโรงพยาบาลกัน”  คุณมาร์ตินว่า

            “ขอบคุณค่ะ”  ดารินว่าและทุกคนก็ทยอยออกไป

            “เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำ”

            “รินอาบไว้ค่ะ”  ดารินว่า

            “ไม่เอาพี่ไม่ไว้ใจเลย  นอนเฉยๆเลยนะ  พี่จะไปเตรียมน้ำก่อน”

            “โธ่  พี่มาร์ค”  ดารินเรียกร่างสูงที่ไม่ฟังเธอเลย  เดินหายไปในห้องน้ำไม่นานก็ออกมาก่อนจะประคองเธอให้ลงจากเตียง

            “ออกไปซิค่ะ  รินจะอาบน้ำ”

            “พี่จะอาบให้”

            “ไม่เอา”

            “ไม่ใช่ว่าพี่ไม่เคยอาบให้นะ”

            “แต่รินอาย”

            “อายพี่ทำไมคะ  พี่เป็นสามีนะ”

            “พี่มาร์คอ่ะ”

            “พี่เป็นห่วง”

            จุ๊บ

            “ก็ได้แต่รินจะอาบเองพี่มาร์คหันหน้าไปทางอื่น  รินอาบเสร็จค่อยหันมา”  ดารินว่า

            “ก็ได้  จะเอาอะไรก็บอก  อย่าหยิบเอง”  มาร์คัสว่า  ดารินก็ตั้งใจอาบน้ำเพราะจะได้เสร็จๆอยู่นานจะมีแต่อายกับอาย

            “ลงมาแล้ว  มานั่ง”  คุณมาร์ตินว่า

            “เห่อจังนะคะ”  คุณแวนด้าว่า

            “หลานคนแรกของเนสเลยนะ”  คุณมาร์ตินว่า

            “ไปด้วยกันไหมครับคุณพ่อคุณแม่”  มาร์คัสถามคุณสิงห์และคุณศิลา

            “ไปซิ”  คุณศิลาว่าและทั้งหมดก็ขนกันไปโรงพยาบาล  ดารินแทบไม่ต้องทำอะไรเลยเพราะมาร์คัสทำให้หมดทุกอย่างจนเสร็จขั้นตอน

            “มาตามหมอนัดทุกครั้งนะครับ”  หมอว่า

            “ไคไปเอายา”  มาร์คัสสั่ง

            “ขอบคุณคุณหมอมากค่ะ”  ดารินว่า

            “ครับ”

            “ถ้ามีอะไรผิดปกติผมสามารถพาเมียมาได้เลยใช่ไหม”

            “ครับ”

            “งั้นก็พาหนูรินกลับไปพัก”  คุณมาร์ตินว่า

            “พี่มาร์ค  รินอยากไปร้าน  ได้ไหมค่ะ  นะ นะคะ”

            “ก็ได้  แต่พี่ให้อยู่ได้แป๊บเดียว”  มาร์คัสว่า

            “ค่ะ”

            “มีอะไรกัน” คุณแวนด้าหันมาถาม

            “คุณพ่อคุณแม่กลับไปก่อนเลยครับ  หนูรินอยากไปร้าน  ผมว่าจะพาไปหน่อย”

            “รีบกลับมาพักล่ะ” คุณสิงห์บอกลูกสาว

            “ค่ะ”  ดารินตอบก่อนจะถูกมาร์คัสประคองไปที่รถ

            หมับ

            “พี่มาร์ค”

            “ขอบคุณนะ  ขอบคุณมากๆเลย”  ดารินยิ้มออกมาเมื่อมาร์คัสดึงเธอเข้าไปกอดเมื่อขึ้นรถมาแล้วแถมยังเอ่ยขอบคุณเธอไม่หยุดอีก

            “พี่มาร์คมีความสุขไหม”

            “มีซิ  มีมากๆเลย”  มาร์คัสว่า

            “รินก็มีความสุข  ลูกก็คงมีความสุขเหมือนกัน”

            “แน่นอน  เขาต้องมีความสุขมากๆที่เกิดมาเป็นลูกเรา”  มาร์คัสว่า

            คฤหาสน์เนส

            “ดา”

            “คุณพ่อ”

            “เราท้องใช่ไหม”  ดาหลานิ่งไป

            “...”

            “คิดจะปิดพ่อเหรอ  เรื่องมันไม่ใช่เล็กๆนะ”  คุณสิงห์ว่า

            “...”

            “ยายรินก็ท้อง  พ่อคิดว่าอาการของเราคงเหมือนกัน”

            “...”

            “ดา”

            “หนู หนูไม่อยากบอกเขา”  ดาหลาพูดเสียงสั่น

            “แต่เขาเป็นพ่อของเด็กในท้องลูก  ทิฐิของลูกมันจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง”

            “แต่ว่า”

            “คิดให้ดี  ลูกจะไม่บอกเขาก็ได้  สักวันเขาก็รู้  หลานคนเดียวพ่อเลี้ยงได้แต่คิดว่าทางนั้นจะยอมไหม  ลูกคิดให้ดี ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบลูกเคยต้องการมัน”

            “แต่เขาไม่เหมือนคุณพ่อ”

            “พ่อไม่ใช่จะเป็นคนดีอะไร  พ่อก็ผ่านทุกอย่างเหมือนกับที่หมอนั้นผ่าน  อยู่ที่ว่าพ่อกลับตัวได้  และพ่อก็คิดว่าเขากำลังทำอย่างที่พ่อเคยทำ”  ดาหลานิ่ง

            หมับ

            “พ่อรักลูก  พ่อพร้อมจะยืนเคียงข้างลูกไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราไม่ได้ตัวคนเดียวนะดา”

            “ขอโทษค่ะ  ดาขอโทษ”

            “แค่ลูกรักตัวเอง  ซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองแค่นี้ที่พ่อต้องการ”  ดาหลากอดผู้เป็นพ่อทั้งน้ำตา

            แกรก

            “มีอะไรกันค่ะ”  คุณศิลาถาม

            “อยากเล่าให้แม่ฟังไหม”  คุณศิลาถามออกไปอีก  ดาหลามองหน้าผู้เป็นพ่อก่อนจะพยักหน้าและเล่าให้แม่ฟัง

            “ทำไมถึงทำแบบนี้  รู้ไหมว่าลูกเก็บไว้คนเดียวมันจะเกิดอะไรขึ้น”

            “ดาขอโทษค่ะ”

            “ถ้าลูกยังไม่พร้อมจะบอกเขาก็ไม่เป็นไร  แต่รู้ต้องคิดถึงผลที่จะตามมาด้วย”  คุณศิลาว่า

            “ค่ะ”


(อีกไม่กี่ตอนก็จบแล้วนะคะ  มาลุ้นว่าโจเชฟกับดาหลาจะเข้าใจกันไหม  แต่คู่หลักของเราก็หวานขึ้นเรื่อยๆนะคะ)

        แสดง 18 - 18
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200707 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
ได้อ่านเพิ่มอีกตอนแล้ว..
 saveeva | 3 ก.ย. 2560 23:17 | IP : 1.46.136.xxx