นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ภรรยาไร้เดียงสา    by mameya
ชื่อตอน บทที่ 2



บทที่ 2

06.30น.

แสงของดวงอาทิตย์เริ่มสาดส่องทะลุกระจกและม่านกั้นแสงเข้ามาภายในห้องนอน ทำให้ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงเริ่มจะรู้สึกตัวตื่นขึ้น มือเรียวเลื่อนขึ้นมาขยี้เบาๆ ที่ดวงตาทั้งสองข้าง ก่อนที่เจ้าของร่างจะลืมตาขึ้นแล้วกวาดมองไปรอบๆ ห้อง แล้วรีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันทีเมื่อรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

แก้วนรีก้มมองตัวเองเพื่อตรวจสอบสภาพของร่างกาย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ในชุดลำลองที่ใส่ตั้งแต่เมื่อวาน สรุปแล้วเมื่อวานเธอไม่ได้อาบน้ำล่ะสิ แล้วเขาล่ะ...

แก้วนรีหันไปมองตรงที่นอนข้างๆ ก่อนจะกวาดตามองหาชายผู้ดำรงตำแหน่งสามีของเธอไปรอบๆ ห้อง เมื่อไม่เจอก็ลงจากเตียงเดินไปเอาหูแนบฟังที่ประตูห้องน้ำ พอฟังจนแน่ใจว่าข้างในไม่มีใครอยู่ ก็ค่อยๆ เปิดประตูอย่างเบามือ และเธอก็พบกับความว่างเปล่า

ไม่มีเขาอยู่จริงๆ แล้วเขาไปไหนแก้วนรีบ่นเพียงลำพัง ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า คว้าเอาชุดคลุมกับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมาถือไว้แล้วเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ จนเมื่ออาบน้ำและแต่งตัวจนเสร็จ ก็เปิดประตูเดินลงไปข้างล่าง...

แก้วนรีถามถึงเขากับป้าพร้อม และได้คำตอบว่าเขาเข้าไร่ไปทำงานตั้งแต่หกโมงเช้าแล้ว แก้วนรีเห็นว่าป้าพร้อมกับสารภีกำลังจะทานข้าวมื้อเช้า ก็เลยร่วมวงทานด้วยซะเลย แก้วนรีให้ความเป็นกันเองกับทั้งสองคน แถมยังพูดเรื่องโน้นเล่าเรื่องนี้ให้ฟังอย่าไม่ขาดปาก เมื่อกินเสร็จก็ช่วยเก็บล้างก่อนจะแยกตัวออกมาเดินสำรวจตรงนั้นตรงนี้รอบๆ บ้าน แล้วมานั่งเล่นที่สวนข้างบ้าน พร้อมกับนึกไปถึงเรื่องราวของตัวเอง และนึกไปถึงสถานะใหม่ที่เธอเพิ่งได้รับมาหมาดๆ

ตกลงตอนนี้เธอมีสามีแล้ว ถ้าอย่างนั้น เธอก็ต้องใช้คำว่านางนำหน้าชื่อแทนนางสาวแล้วสิ นี่เธอควรจะดีใจหรือเสียใจดีนะ ที่อยู่ๆ ก็ได้สามีซะตั้งแต่อายุ 17 ปี ถึงแม่จะเป็นแค่ในนามก็ตามเถอะ มันก็ยังรู้สึกแปลกๆ

นางแก้วนรี มันไม่ชินยังไงไม่รู้ เฮ้อถอนหายใจออกมา ก่อนจะหันไปมองรอบๆ ภาพแล้วนึกไปถึงมารดาที่อยู่เมืองกรุง และเริ่มจะน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้ง คิดถึงแม่จัง

นานหลายนาที ที่เอาแต่คิดถึงและเป็นหวงมารดา  ก่อนจะพาความนึกคิดของตัวเองกลับมา และเริ่มนึกไปถึงคำพูดของทัศนะขึ้นมาได้ประโยคหนึ่ง เขาบอกว่าเป็นแค่ในนามนี่นา ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่ายังไม่เป็นจริงๆ แก้วนรียิ้มออกมาเล็กน้อย เธอยังนั่งทบทวนเรื่องราวที่เพิ่งพ้นผ่าน และนั่งดูโน่นดูนี่ต่อสักพักใหญ่ๆ แล้วจึงกลับเข้าไปในบ้าน ไปขลุกอยู่กับป้าพร้อมและสารภีแทบทั้งวัน จนกระทั่งถึงเวลาที่ป้าพร้อมกับสารภีจะต้องเตรียมอาหารค่ำ และแน่นอนว่าแก้วนรีก็ต้องอยู่ช่วยทำด้วยอีกแรง

ในห้องครัวด้านหลัง สามสาวต่างวัยกำลังช่วยกันทำกับข้าวมื้อเย็น  และพูดคุยกันอย่างออกรส หัวโจกของงานนี้เห็นจะเป็นแก้วนรี หญิงสาวกำลังเล่าวีรกรรมเด็ดของเธอ สมัยที่ยังเรียนอยู่โรงเรียนประจำ และคงหนีไม่พ้นเรื่องการทำอาหารที่เธอไม่ถนัดเอาซะเลย เพราะทุกครั้งที่เธอทำเพื่อนๆ จะต้องช่วยกันลุ้น ว่าจะกินได้หรือจะต้องเททิ้ง แต่ถึงกระนั้น เพื่อนๆ ก็ยังต้องพึ่งฝีมือการทำครัวของเธอ เพราะไม่มีใครในกลุ่ม ที่เคยเข้าครัวเลยซักคน ทั้งยังขนานนามยกให้เธอเป็นแม่ครัวเอกผู้ช่วยชีวิตประจำชั้น

แก้วเป็นแม่ครัวเอกประจำห้องเลยนะคะ ช่วงปิดเทอมเพื่อนๆ ต้องมาง้อแก้ว เพราะแก้วทำครัวเก่งที่สุดแล้วล่ะค่ะแก้วนรีบอกพร้อมกับเชิดหน้าขึ้น ทำท่าภูมิใจไปกับสมญานามที่พวกเพื่อนๆ ของเธอพากันตั้งให้ ป้าพร้อมกับสารภียิ้มปนหัวเราะ เพราะนึกขำไปกับฝีมือทำครัวของหญิงสาว ที่มันช่างตรงกันข้ามกับฉายาที่เพื่อนๆ ช่วยกันตั้งให้ ซะเหลือเกิน

เสียงหัวเราะคิกคักของสามสาวต่างวัยทั้งสามคนดังขึ้นเล็ดลอดออกมาจากห้องครัว เรียกความสนใจให้คนที่เพิ่งเดินมาถึง นึกอยากจะเข้าร่วมวงสนทนากับสามสาวด้วย

จริงรึ

เสียงทุ้มๆ ของคนที่ยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องครัวดังขึ้น ทำเอาสามสาวต่างวัยพากันเงียบกริบ และหันมามองที่เขาเป็นตาเดียว ดวงตาทั้งสามคู่ต่างหันกลับไปสบตากันและกัน เมื่อเห็นเจ้าของเสียง และก็เป็นป้าพร้อมที่หันไปยิ้มและพยักหน้าตอบเขา

ค่ะ เพราะเพื่อนคุณแก้วไม่มีใครทำครัวเป็นเลยแม่บ้านใหญ่บอกยิ้มๆ ก่อนจะหันไปมองเจ้าของฉายาเด็ด แล้วส่ายหน้าอย่างนึกเอ็นดู

ทัศนะพยักหน้าตอบรับเบาๆ ทั้งยังนึกกระหยิ่มอยู่ในใจ เพราะตอนนี้เขาคิดวิธีที่จะจัดการเอาคืนยายตัวเล็ก ที่บังอาจทำให้เขาเสียหน้าเมื่อก่อนหน้านี้ได้แล้ว

เป็นถึงแม่ครัวเอก ก็ต้องทำอาหารเก่ง ถ้าอย่างนั้น... ต่อไปนี้ให้แก้วนรีรับหน้าที่แม่ครัวแทนป้าพร้อม ป้าพร้อมจะได้ไม่ต้องเหนื่อย

คำพูดของทัศนะทำเอาสามสาวหันมาที่เขาเป็นตาเดียว ก่อนจะหันกลับไปมองหน้ากันด้วยหน้าตาตื่น ป้าพร้อมหันไปมองสีหน้ามากเล่ห์ของเจ้านายหนุ่ม และหันกลับมามองที่หน้าซีดๆ ของเจ้านายสาวตัวเล็กอีกครั้ง แล้วตัดสินใจพูดเพื่อช่วยชีวิตของเจ้านายทั้งสองคน

แต่คุณทัศน์คะ คุณแก้ว...

เอาเถอะครับป้าพร้อม เพราะผมเองก็อยากชิมรสมือทำกับข้าวของเมียผมอยู่เหมือนกันทัศนะสวนขึ้น ดวงตาสีเข้มจับจ้องอยู่ที่เมียเด็ก ที่กำลังนั่งก้มหน้ามองผักในตะกร้าที่อยู่ข้างๆ ท่าทางความมั่นใจของเธอหายวับไปทันทีที่เห็นเขา

ป้าพร้อมหันไปมองที่แก้วนรี แล้วหันกลับมามองทัศนะ และนึกสงสารเจ้านายทั้งสองคน เพราะถ้าทัศนะได้เห็น และได้ชิมกับข้าวฝีมือของเมีย เห็นทีครั้งนี้ครัวคงจะแตก ก็เลยพยายามคัดค้านขึ้นอีกครั้ง

แต่...

ไม่มีแต่ครับ ป้าพร้อมเองก็อายุมากแล้ว ทำครัวมาตั้งนาน พักบ้างก็ได้ครับ ปล่อยหน้าที่นี้ให้เป็นของแม่ครัวเอกจะดีกว่า ออกมาได้แล้วครับป้าพร้อมทัศนะสั่งเสียงเข้ม ทั้งยังทำหน้าตาจริงจัง จนป้าพร้อมไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่เดินออกมาตามคำสั่งของเจ้านาย

สารภี ไปทำงานอื่น เรื่องทำครัวปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแก้วนรีเขาหันไปสั่งเสียงเข้มทั้งยังยืนจ้อง

สารภีค่อยๆ วางผักในมือลงในตะกร้า พร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ เพื่อให้กำลังใจแก้วนรี ก่อนจะเดินออกไปตามคำสั่งเจ้านาย แต่พอเดินออกมาจนไกลจากห้องครัว สารภีก็หันกลับไปมองเจ้านายหนุ่มที่กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องครัว แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

เฮ้อ! ไม่น่าเลย คุณทัศน์สาวใช้วัยกลางคนถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ ก่อนจะเดินตามป้าพร้อมไปที่สวนครัวหลังบ้าน

        แสดง 7 - 7
นิยายเรื่อง ภรรยาไร้เดียงสา by mameya
วันที่โพสต์ :  4 ก.ย. 2560 23:05    วันที่อัพเดท :   20 ก.ย. 2560 01:05    › จำนวนผู้เข้าชม 11768 คน
   › คะแนนโหวต 92 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :