นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ภรรยาไร้เดียงสา    by mameya
ชื่อตอน บทที่ 3/4


ทัศนะอุ้มเธอออกมายืนนอกห้อง แก้วนรีก็ดึงประตูให้ปิด ก่อนจะรีบคว้าคอของเขาอย่างรวดเร็ว เพราะคนขี้แกล้งเกิดหมุนตัวแล้ววิ่งตรงไปที่บันได ทำเอาคนที่โดนอุ้มต้องรีบกอดเขาไว้เพราะกลัวว่าจะร่วงหล่นลงบนพื้น แต่กระนั้นเขาก็ค่อยๆ เดินลงบันไดมาอย่างระมัดระวัง และพาเธอมาถึงโต๊ะอาหารได้อย่างปลอดภัย พร้อมกับสีหน้าที่ดูมีความสุขซะจนน่าหมั่นไส้ ผิดกับคนตัวเล็ก ที่หน้าตาดูมีความทุกข์ ทั้งยังชำเลืองมองคนตัวโตด้วยแววตาของความไม่พอใจเป็นระยะๆ

มื้ออาหารเย็นที่ดูจะมีความสุขของทัศนะ แต่ดูคล้ายจะมีความแค้นและความทุกข์ของแก้วนรี ค่อยๆ ผ่านไปอย่างช้าๆ เพราะดูคล้ายว่าประมุขของบ้านในวันนี้ ดูจะมีความสุขกับการทานอาหารมาก จนต้องค่อยๆ ละเลียอาหารอย่างช้าๆ ปล่อยให้คนตัวเล็กที่อิ่มมาได้หลายนาทีแล้ว ได้แต่นั่งมองเขานิ่งๆ พร้อมกับข่มความหมั่นไส้เอาไว้ภายในใจ เพราะว่า... เธอเดินกลับขึ้นไปบนห้องนอนไม่ได้ และเมื่อต้องเพิ่งเขา เธอก็จำต้องอดทนรอ และรอ รอจนกว่าพ่อสามีสุดที่รักของเธอจะทานอิ่ม และพาเธอกลับขึ้นไปข้างบน...

ลังจากทานมื้อเย็นและกลับขึ้นมาแปรงฟันอาบน้ำจนเสร็จ ทัศนะก็นอนเปิดทีวีดูข่าวสารบ้านเมือง แต่ทว่าแม่ตัวเล็กที่อยู่ข้างๆ นี่สิ ตั้งแต่ขึ้นมาจากข้างล่าง นอกจากจะไม่นอนแล้วยังนั่งจ้องเขาอยู่นั่นล่ะ และเมื่อหันไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เธอก็ยังจ้องเขาอยู่ด้วยสีหน้าจริงจัง และดูคล้ายว่าจะไม่เลิกจ้องง่ายๆ ทัศนะก็เลยกดปิดทีวีซะ แล้วลุกขึ้นนั่งหันหน้าเข้มๆ มาหายายเมียตัวเล็ก เพื่อค้นหาว่ายายเมียตัวเล็กของเขาต้องการเรียกร้องอะไรกับเขาอีก

ทำไมถึงไม่นอน นั่งจ้องฉันแบบนี้มีอะไรก็ว่ามา

เราต้องตกลงกันค่ะ

แก้วนรีบอกเขาทั้งสีหน้าจริงจัง เธอคิดเอาไว้แล้ว ว่าไหนๆ เธอก็เป็นเมียของเขา และก็คงต้องอยู่กับเขาไปอีกนาน และเพื่อความปลอดภัยกับตัวเธอเอง เพราะฉะนั้นเขาและเธอก็ต้องมาตกลงกัน และเขาก็ต้องยอมทำตามข้อตกลงของเธอด้วย ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะยอมทำตามคำขอของเธอหรือเปล่า แต่ถึงกระนั้นเธอก็อยากจะลองเสี่ยงดู

ตกลง เรื่องอะไรทัศนะถามทั้งมองคนตัวเล็กอย่างไม่ไว้ใจ เพราะเห็นตัวเล็กๆ แบบนี้ เวลาดื้อขึ้นมาก็ดูท่าว่าคงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ยิ่งในเวลานี้ดูท่าว่ายายตัวเล็กก็กำลังจะเอาเรื่องเขาอยู่

คุณต้องไม่ทำแบบนั้นอีกแก้วนรีพูดทั้งหน้าตึง ทำเอาคนตัวโตที่นั่งฟังรู้สึกสงสัยไปกับคำพูดของเธอ

แบบนั้นเขาทวนคำพูดของเธอทั้งยังมองอย่างไม่เข้าใจ

แก้วนรีพยักหน้าตอบรับทั้งสีหน้าจริงจัง ก่อนจะเฉลยให้เขาเข้าใจเสียงแข็ง

ใช่ค่ะ คุณต้องไม่ขโมยจูบแก้วแบบเมื่อวานอีก

คำตอบของคนตัวเล็กทำเอาคนที่กำลังฟังอยู่หลุดยิ้มออกมา ใช่สินะ เมื่อวานเขาจูบเธอ พ่อเลี้ยงหนุ่มนึกไปพร้อมกับยิ้มไป แต่พอนึกถึงสถานะของตัวเองขึ้นมาได้ สีหน้าของเขาก็เข้มขึ้น คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน ก่อนจะหันมาจ้องหน้าแม่เมียตัวเล็ก พร้อมกับออกปากพูดเสียงแข็ง

แต่ฉันเป็นผัวของเธอ ฉันมีสิทธิ์พูดย้ำสถานะในประโยคท้ายๆ พร้อมกับจ้องหน้าคนตัวเล็กอย่างไม่ยอมลงให้

แก้วนรีหน้าตึงขึ้นกว่าเดิม หญิงสาวจ้องเขาหลังจากสลัดความกลัวให้หายไป ไม่รู้ล่ะ ยังไงๆ วันนี้เธอต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง เพราะไม่อย่างนั้นเธอคงได้โดนเขารังแกจนไม่เหลือดี หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดเล็กๆ ก่อนจะเอ่ยปากเถียงกลับเขาเสียงแข็ง

แต่แก้วอายุแค่ 17 ยังไม่บรรลุนิติภาวะ และถ้าคุณทำอีก แก้วจะแจ้งความ

 “อือ...ฮึ!

ทัศนะออกเสียงในลำคอพร้อมกับมองยายเมียตัวเล็กอย่างอึ้งๆ เมื่อโดนเมียตัวเล็กคาดโทษ นี่เขานึกว่าเธอเป็นเด็กหัวอ่อน ขี้กลัวซะอีก ที่ไหนได้ เธอกลับซ่อนคราบแม่มดน้อยๆ เอาไว้ และกำลังจะเริ่มร่ายมนต์ให้เขายอมสยบให้เธอสินะ เฮอะ ไอ้เราก็นึกว่าได้เมียเด็กหัวอ่อน ที่เรียบร้อยซะอีก เห็นแบบนี้แล้วคงต้องมองเธอเสียใหม่ เพราะดูท่าแล้วคงจะดื้อเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

ทัศนะมองหนูตัวเล็กๆ ที่กล้ามาต่อกรกับราชสีห์อย่างเขา อย่างประเมินผล ก่อนจะตัดสินใจลองรับฟังข้อเสนอของเธอ ไหนลองว่าข้อตกลงของเธอมาซิ

แก้วนรีพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเริ่มบอกข้อตกลงของเขากับเธอ ข้อหนึ่งคุณต้องไม่ข่มขืนแก้ว

คิ้วหนาย่นเข้าหากันทันทีที่ได้ยิน ทัศนะพยักหน้าให้เธอพูดต่อ ซึ่งแก้วนรีก็ยอมพูดต่อแต่โดยดี

และข้อสอง ไหนคุณบอกจะให้แก้วเรียนหนังสือคะ ตอนนี้พวกโรงเรียนอื่นๆ ก็คงเปิดเทอมกันแล้ว แก้วอยากเรียนตอนนี้เลยค่ะ จะได้ไม่ขาดช่วง

ครานี้ดวงตาสีเข้มที่แข็งกร้าวเมื่อครู่ อ่อนลงไปในพริบตา ทั้งยังเผยรอยยิ้มที่มุมปากอีก

แล้วตอนนี้เรียนถึงไหนแล้วเขาถามเสียงนุ่ม ทั้งยังมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยน

ม.5 เองค่ะ แก้วขึ้นม.5 ได้แค่เทอมเดียวเอง กำลังเรียนเทอมสองได้แค่วันเดียว แม่ก็ให้ลาออกแล้วพาแก้วมาที่นี่แก้วนรีบอกเขาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ สีหน้าและแววตาเศร้าๆ ของเธอ ทำเอาคนฟังนึกเห็นใจขึ้นมาทันที มือหนาเลื่อนขึ้นไปลูบเบาๆที่ศีรษะของเธออย่างนึกเอ็นดูพร้อมกับถามกลับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

อยากเรียนมากนักหรือ

แก้วนรีหันมายิ้มเล็กๆ ให้เขา ก่อนจะหันกลับไปมองตรงหน้าแล้วพูดบอกถึงความต้องการของตัวเอง

ค่ะ แก้วอยากทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง

ทัศนะระบายยิ้มเล็กๆ เมื่อได้ยิน ฝันอะไรพ่อเลี้ยงหนุ่มถามยิ้มๆ

แก้วอยากเรียนให้จบ แล้วหางานดีๆ ทำ แม่จะได้ไม่ลำบาก ต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินมาเลี้ยงแก้ว แต่คุณไม่ต้องกลัวนะคะ แก้วจะหาเงินมาใช้คืนคุณทุกบาททุกสตางค์เลย แก้วไม่เบี้ยวคุณหรอก

หน้าตาจริงจังของคนตัวเล็กเรียกรอยยิ้มจากคนตัวโตที่กำลังนั่งฟังได้เป็นอย่างดี ทัศนะระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย ทั้งยังรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินคำขอข้อที่สองของเธอ พ่อเลี้ยงหนุ่มยื่นมือเข้าไปขยี้ศีรษะของเธอเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู

เด็กเอ๊ย... นอนได้แล้ว

แต่ในเวลานี้คนตัวเล็กกำลังรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ การกระทำของทัศนะเลยทำให้คนตัวเล็กไม่ค่อยเข้าใจนัก ดวงตาสีหวานมองเขาด้วยแววตาเศร้านิดๆ ก่อนจะถามกลับเขาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

คุณไม่ตกลงเหรอ

นอนเถอะ อาทิตย์หน้าฉันว่าง แล้วจะพาไปสมัครเรียนเขาบอกเธอพร้อมกับยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

แก้วนรีดีใจจนเผลอตัวโผเข้าไปกอดเจ้าของร่างสูงอย่างลืมตัว ดวงตาสีหวานมองหน้าคมเข้มด้วยแววตาสุก สดใส จริงๆ นะคะ

อืมคนโดนกอดออกเสียงตอบในลำคอ และพยักหน้าตอบเบาๆ เขาเองก็ดีใจไปกับเธอ แต่... เธอกำลังทำผิดกฎข้อหนึ่งอยู่นะ

ขอบคุณค่ะ คุณใจดีที่สุดเลยแก้วนรีบอกพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างทั้งยังซบหน้าเข้ากับแผงอกของเขาอย่างมีความสุข

ความจริงเขาก็รู้สึกดีใจอยู่หรอกที่โดนเมียกอด แต่... เธอกำลังฝืนกฎของตัวเองอยู่นี่สิ ทัศนะย่นคิ้วเล็กน้อยทั้งยังก้มมองคนตัวเล็กที่กำลังกอดรัดเขาอย่างแนบแน่น และก็เป็นจังหวะเดียวกันที่แก้วนรีเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เขาพอดี และเมื่อเธอเริ่มรู้สึกตัว ก็ทำหน้าตาเหรอหราแล้วค่อยๆ คลายวงแขนออก แล้วขยับถอยห่างจากเขา ก่อนจะหันไปพูดบอกเขาด้วยรู้ตัวว่าเธอทำผิดกฎที่เธอเพิ่งจะบอกเขาเมื่อครู่

แก้วขอโทษค่ะ แก้วดีใจมากไปหน่อย

ไม่กลัวฉันแล้วอย่างนั้นสิเขาถามยิ้มๆ

กลัวค่ะ แต่ตอนนี้คุณน่ารักมากกว่าหญิงสาวยิ้มให้อย่างสดใส ทั้งยังไม่ได้คิดอะไร แต่คนฟังกลับคิดยาวไปไกลโน่น... เลย

เมื่อโดนภรรยาสาวเอ่ยชมแบบที่ไม่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อน ทั้งยังยิ้มหวานๆ ให้อีก ทัศนะก็รู้สึกขัดเขินจนเกือบจะทำหน้าไม่ถูก ชายหนุ่มยิ้มให้เธอเล็กน้อยพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ นอนเถอะนะ ฉัน...จะออกไปสูบบุหรี่ซักหน่อย

เฮ้อ ในที่สุดก็หาทางออกจนได้ทัศนะคิดพร้อมกับเริ่มขยับตัวลงจากเตียง

ค่ะแก้วนรีรับคำสั้นๆ อย่างว่าง่าย ก่อนจะขยับตัวลงนอน แล้วหลับตาลงทั้งหน้าตาที่มีความสุข

ทัศนะมองภรรยาพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย แล้วคว้าซองบุหรี่ที่อยู่บนโต๊ะ พร้อมกับไฟแช็กเดินออกไปจุดสูบที่นอกระเบียง ดวงตาสีเข้มกวาดมองดูวิวรอบๆ สีหน้าคมเข้มดูมีความสุขต่างจากเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา

แต่เพียงครู่สีหน้าของคนมีความสุขก็ยับย่นเล็กน้อย เมื่อต้องคิดไปว่า ถ้าพรุ่งนี้เขาต้องพาแม่ภรรยาตัวเล็กไปสมัครเรียน แล้วเขาจะอยู่ในสถานะไหนของเธอ...

        แสดง 14 - 14
นิยายเรื่อง ภรรยาไร้เดียงสา by mameya
วันที่โพสต์ :  4 ก.ย. 2560 23:05    วันที่อัพเดท :   20 ก.ย. 2560 01:05    › จำนวนผู้เข้าชม 11758 คน
   › คะแนนโหวต 92 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :