นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เมียเก็บพรหมจรรย์ (by ดอกโบตั๋นสีขาว) NC 25+    by funny_angel
ชื่อตอน ตอนที่ 4 อดีตที่ผูกพัน part 4



คลิก!!! Get it now

ดอกโบตั๋นสีขาว
“เราอยู่ด้วยกันไม่ได้จริงเหรอคะ” เธอถามเสียงสะอื้นเหมือนใกล้จะขาดใจ อยากให้เรื่องนี้คือเรื่องโกหกที่จิรายุทธแต่งเรื่องขึ้นมามากกว่า “ถ้าเธอยอมเอ...


 

เวลาเกือบเดือนแล้วที่จิรายุทธไม่ได้กลับบ้านที่กรุงเทพฯ เพราะต้องอยู่เฝ้าดูอาการเด็กหญิงที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งทางภาคอีสาน เป็นอำเภอเล็กๆ ที่ห่างไกลจากเมืองใหญ่ เพราะเส้นทางอีกไม่กี่ร้อยกิโลเมตรก็เกือบจะสุดเขตชายแดนของประเทศไทยอยู่แล้ว

เขาต้องโทร.ไปรบกวนพี่สาวคนโตให้หาคนเข้าไปจัดการเรื่องงานแทนในช่วงนี้ เพราะเขาเพิ่งเริ่มเข้าทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการ เพราะบิดาต้องการฝึกฝนเขาตั้งแต่ตำแหน่งๆ เล็กๆ ลงไปก่อน

แต่หลังจากเกิดอุบัติเหตุคราวนั้น เขาก็ไม่กล้าขับรถด้วยตัวเองอีกเลย และยังไม่รู้ว่าอีกกี่ปีผ่านไปถึงจะทำใจให้ชินได้กับเหตุการณ์นี้

ตอนนี้ตามเนื้อตัวเด็กหญิง ไม่จำเป็นต้องใช้สายต่อยื้อชีวิตอีกแล้ว รวมถึงสายน้ำเกลือและสายยาต่างๆ ที่เคยห้อยระโยงระยางอย่างน่ากลัวในวันแรก เพราะเธอพ้นขีดอันตรายเต็มร้อย

สิ่งหนึ่งที่ทำให้จิรายุทธกังวล คือแพทย์บอกว่าเธออาจต้องรักษาตัวเป็นปีกว่าจะกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม โดยเฉพาะขาที่ต้องใส่เฝือกดามเอาไว้และยังคงต้องนั่งรถเข็น แต่ทางแพทย์ก็ยังไม่ได้แจ้งวันกำหนดถอดเฝือกเพื่อไปทำกายภาพบำบัดต่อ

พี่พาออกมาข้างนอกแล้ว วันนี้ต้องกินข้าวให้หมดรู้ไหม

จิรายุทธบอกเสียงอ่อยโยน หลังจากเข็นรถคนป่วยออกมาเดินเล่นข้างนอกโรงพยายามในตอนเย็น แล้วจอดรถเข็นอยู่ที่สนามหญ้า เพราะหลังจากถอดสายน้ำเกลือออก หนูน้อยก็พยายามรบเร้าให้เขาพาออกมานอกห้องพักที่อุดอู้ แต่เขาก็ยังไม่ยอมใจอ่อนเพราะกังวลไปเองสารพัด กลัวว่าเด็กหญิงจะอาการทรุด

วันนี้พลอยจะกินข้าวสองชามเลย

พลอยน้ำเพชรหันไปยิ้มร่าเริงโชว์ฟันหลอ อาการเซื่องซึมจากการได้รับบาดเจ็บเริ่มลดน้อยลง ต่างกับช่วงแรกที่เธอเอาแต่ร้องไห้เพราะเจ็บแผลทำให้เขาเครียดตามไปด้วย

ดีแล้ว เพราะตอนนี้พลอยผอมเกินไปนะรู้ไหม

เขาทรุดตัวลงนั่งข้างรถเข็น พลางเหลือบมองขาเล็กข้างซ้ายของหญิงที่ถูกด้ามเอาไว้ด้วยความรู้สึกจุกอยู่ในใจ ก่อนมือหนาจะเอื้อมไปจับเบาๆ

เจ็บไหม

ไม่เจ็บแล้วค่ะ พอกินยาของคุณหมอก็ไม่เจ็บเลย ต้องเป็นยาวิเศษแน่ๆ พลอยจะกินให้ตรงเวลาจะได้ไม่เจ็บอีก

เสียงหวานพูดเจื้อยแจ้วไร้เดียงสา พลางสบตาเขาด้วยความหวังบางอย่าง ทำให้ชายหนุ่มต้องหลุบตาลงต่ำไม่กล้าสู้หน้าเธอ เพราะพลอยน้ำเพชรคงไม่รู้ว่ามันก็แค่ยาแก้ปวด แต่เขาหลอกเธอให้กินยาตรงเวลาแล้วจะหาย เพราะเขาแทบทนไม่ได้เวลาเห็นแม่หนูน้อยร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดจาดบาดแผล

พี่เจมส์มีแฟนหรือยังคะ

คำถามนั้นทำให้ชายหนุ่มที่กำลังจมอยู่กับความคิดตัวเองในภวังค์ ต้องเงยหน้ามองอย่าประหลาดใจ เขาเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะยิ้มออกมา

หน้าตาดีแบบพี่มีแต่ผู้หญิงมารุมจีบตลอดแหละ

จริงเหรอคะ

แต่พี่ไม่เคยเลือกใครเป็นตัวเป็นตนหรอก

คนหน้าตาดีได้ทีคุยโวด้วยความมั่นใจ แต่มันคือความจริงที่   จิรายุทธต้องสับรางจนเหนื่อยตั้งแต่สมัยเรียน เพราะมีหญิงสาวหลายคนมารุมสนใจเขามากมาย เนื่องด้วยรูปร่างหน้าตาและฐานะรวมกันแล้วเพอร์เฟกต์หาตัวจับยาก ทำให้ส่วนใหญ่มีแต่คนเข้ามาหาเขาเพราะเปลือกนอก

พลอยว่าแล้วหล่อขนาดพี่เจมส์ต้องมีสาวๆ มารุมชอบเยอะแน่เลยค่ะ” 

พลอยน้ำเพชรพูดด้วยความตื่นเต้นตามไปด้วย ดวงตาเป็นประกายสดใส ชื่นชมเขาจากใจจริงแบบไม่มีจริตมารยา ตามประสาเด็กหญิงไร้เดียงสาชอบดูละครหลังข่าว และกำลังมองเขาเหมือนดารา

พลอยล่ะ ถ้าโตเป็นสาวแล้วพี่มาจีบจะสนใจไหม

เขาแกล้งพูดแหย่ให้บรรยากาศสนุกสนานมากขึ้น เพราะวันนี้เธอพูดคุยได้มากกว่าเดิมและไม่เอาแต่นอนหดหู่บนเตียง ก็ทำให้เขาสบายใจตามไปด้วย จึงอยากคุยเล่นกับเธอเรื่อยเปื่อย

พลอยอยากเป็นเจ้าสาวของพี่เจมส์ค่ะ

พี่ไม่ชอบผู้หญิงโง่ เธอต้องตั้งใจเรียนก่อน

พลอยจะเรียนให้เก่ง จะสอบให้ได้ที่หนึ่งเลย

หนูน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยท่าทางมุ่งมั่นขึ้นมา ดวงตากลมโตมองเขาด้วยความเชิดชูบูชาทำเอาคนถูกมองรู้สึกอึดอัด เพราะรู้ตัวดีว่าเขาไม่ใช่เจ้าชายขี้ม้าขาวแบบที่เธอคิด

“งั้นก็ได้ แหวนวงนี้ พี่จองไว้ก่อน

จิรายุทธบอกยิ้มๆ พลางรูดแหวนออกมาจากนิ้วกลางของตัวเอง เป็นแหวนทองคำขาวเกลี้ยงสีทอง หัวแหวนประดับด้วยอัญมณีไพลินล้อมเพชร ก่อนเขาจะจับมือน้อยมาสวมให้บนนิ้วเดียวกัน แต่เพราะแหวนผู้ชายใหญ่กว่าขนาดนิ้วเล็กของเด็กหญิงมาก จึงสวมได้เพียงนิ้วหัวแม่มือเท่านั้น

หูย...สวยจังเลยค่ะ” เธอทำตาโตมองแหวนบนมือตัวเอง

ห้ามทำหายนะ เก็บไว้อย่าให้ใครเห็นเพราะมันแพงมาก

ชายหนุ่มบอกกำชับ แต่ความจริงเขาก็ไม่ได้ซีเรียสมาก หากเด็กหญิงอายุยังไม่ถึงสิบปีจะทำของราคาแพงหายบ้าง เพราะเขาไม่คิดว่าความรับผิดชอบเด็กวัยนี้จะมีมากนัก

พลอยจะเก็บรักษาไว้อย่างดีเลยค่ะ

พลอยน้ำเพชรยิ้มแก้มแทบปริ พลางลูบแหวนบนนิ้วมือตัวเองที่มีความหมายยิ่งใหญ่สำหรับเธอเหลือเกิน เพราะเป็นของมีค่าที่เธอเคยสัมผัสและเคยเห็นเป็นชิ้นแรกในชีวิต เนื่องจากบ้านที่เธออาศัยอยู่กับมารดาตั้งแต่เติบโตมา ไม่เคยมีของที่มีราคาแพงอะไร

คนให้แค่อยากให้ของแทนใจไว้เป็นกำลังใจให้หนูน้อยเท่านั้น แต่เขาคงไม่รู้ว่าเด็กหญิงคิดไปไกลและฝังใจไปแล้ว ว่าชายหนุ่มคือเจ้าบ่าวของเธอในอนาคต

+----------+


 มาต่อแล้วค่ะ

แวะเข้ามาอ่านแล้ว ฝากคอมเม้นท์

กดโหวต แอดFav กดแชร์กันบ้างน๊าาาาา


ติดตามงานนิยาย

สั่งซื้อหนังสือทำมือเรื่องอื่นๆ ทางแฟนเพจ

(คลิกที่รูปข้างล่าง)

#

 

**ผลงานนิยายเรื่องอื่นๆ**

https://goo.gl/et0Lxc


 

สั่งซื้อหนังสือทำมือเรื่องอื่นๆทางแฟนเพจ


 

        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  31 ก.ค. 2560 20:30    วันที่อัพเดท :   20 ม.ค. 2561 04:50    › จำนวนผู้เข้าชม 29607 คน
   › คะแนนโหวต 497 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :