นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 17 (ยังไม่จบตอน)


ปีศาจลงทัณฑ์รัก 17

            หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

            ประเทศไทย

            “หน้าตาดูไม่ได้” คุณสิงห์ว่าเมื่อเห็นหน้าซีดเซียวของโจเชฟ

            “คือเจ้านายไม่สบายครับ” เลย์ว่า

            “ผมไม่เป็นไรครับ”  โจเชฟรีบบอก

            “มาก็ไปพักก่อน  พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงาน”  คุณสิงห์ว่า

            “คุณว่าเขาเป็นอะไรค่ะ”  คุณศิลถามสามีเมื่อโจเชฟกับเลย์เดินออกไป

            “เพลียหรือเปล่า”

            “ฉันว่าเราควรเลิกทำแบบนี้ได้แล้วนะคะ”

            “ผมก็ไม่ได้ใช้เขานะ  แต่เขาทำเอง”  คุณสิงห์ว่า

            สวนดอกไม้

            “ทำอะไร”  ดาหลาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงโจเชฟ  ดาหลามองอีกฝ่ายอย่างสงสัยว่าไปทำอะไรมาทำหน้าตาถึงได้อิดโรยแบบนี้

            “แล้วคุณมาทำไม”  ดาหลาถาม

            “ผมเป็นคนใช้ของพ่อคุณ”  ดาหลานิ่งไปเพราะตัวเองก็พอรู้มาบ้างแล้ว

            “เห็นหายไปตั้งอาทิตย์  คิดว่าลาออกไปแล้ว”  ดาหลาว่า

            “จะทำจนกว่าพ่อคุณจะเห็นว่าผมสมนึกผิด”

            “เพื่ออะไร”

            “ถ้าบอกว่าเพื่อคุณ  คุณก็คงไม่เชื่อ”  โจเชฟว่าก่อนจะเริ่มตรวจแปลงดอกไม้แต่ละแปลง  ดาหลามองอีกฝ่ายที่ตั้งใจดูแลแปลงดอกไม้ของตัวเองก็รู้สึกดีแต่ก็ต้องเก็บอาการ

            “ต่อไปไม่ต้องมาดูแลแปลงดอกไม้นี้แล้วนะ”

            “ทำไม”

            “เพราะฉันอยู่แล้ว  อีกอย่างคาริวจะให้คนมาตกแต่งให้ใหม่”  โจเชฟนิ่งมือหนากำหมัดแน่นถ้าว่าเจ็บใจไหม  มันเจ็บมากเลยแหล่ะ  แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเขาเป็นคนทำให้ทุกอย่างมันพัง

            “ได้  ผมจะไม่มายุ่งอีก”  โจเชฟว่าก่อนจะดูแปลงดอกไม้ครบทุกแปลงก็ออกไป

            “เดี๋ยว  พักที่ไหน”  ดาหลาถาม

            “ห้องพักคนงานหลังเดี่ยว  พ่อคุณจัดไว้ให้”  ดาหลาก็นิ่งไปไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะนอนห้องพักคนงาน

            ตกเย็น

            “เจ้านายนายไปไหนล่ะ”  คุณสิงห์ถามเลย์

            “เจ้านายรู้สึกไม่สบาย  ก็เลยขอไม่ร่วมโต๊ะด้วยครับ”  เลย์บอก

            “แล้วเป็นอะไรมากหรือเปล่า”  คุณศิลาว่า

            “ผม  ผมไม่รู้จะบอกยังไงดี”  เลย์ว่า

            “ก็บอกมาซิ”  ดาหลาเผลอลืมตัวถามเสียงดัง

            “คือเจ้านายอาเจียนตั้งแต่กลับจีน  ตลอดอาทิตย์ก็อาเจียนตลอดเลย  กินอะไรก็ไม่ได้คือแบบเหม็นไปหมดน่ะครับ”  เลย์ว่า  คุณสิงห์และคุณศิลามองหน้ากันก่อนจะมองไปที่ดาหลา

            “มองดาทำไมค่ะ”  ดาหลาถาม

            “งั้นก็เอาอาหารที่ครัวไปให้เจ้านายเรา  เอาน้ำส้มคั้นไปด้วย”  คุณศิลาว่า

            “ครับ”  เลย์ว่าก่อนจะไปทำตามที่คุณศิลาบอก

            “อาการแบบนี้  ถ้าภรรยาท้องเรียกว่าแพ้ท้องแทนเมีย” คุณศิลาว่า  ดาหลาก็นิ่งไปก่อนจะลูบท้องตัวเอง

            “ลูกจะเอายังไงต่อ  จะหยุดหรือว่าจะทำในสิ่งที่ตัวเองวางไว้ต่อ”  คุณสิงห์ว่า

            “ถ้าเป็นแม่  แม่จะลดทิฐิพูดคุยกันว่าต้องการยังไง  อย่างน้อยก็เพื่อความสบายใจของลูก แม่ไม่อยากให้เรามาคิดประชดกันไปมาคนที่เจ็บคือลูกและเขา”  ดาหลาได้แต่นิ่งรับฟัง

            “คนโบราณว่าผู้ชายแพ้ท้องแทนเมียแปลว่ารักเมียมาก  ลูกคิดว่าการที่เขาแพ้ท้องแทนเรา  คืออะไร”

            “หนู”

            “ตัดสินใจดีๆนะ  ถ้าทุกอย่างพลาดขึ้นมาคนที่เสียใจก็คือลูกกับเขาอย่างที่แม่บอก  แต่อย่าลืมว่าตอนนี้เราไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว  หนูอยากให้ลูกมีพ่อหรือไม่มีพ่ออยู่ที่การตัดสินใจของหนู”  คุณสิงห์ว่า


(เอาไปแค่นี้ก่อนนะคะ  ไรท์ยุ่งอยู่วิ่งไปมาระหว่างสองเว็บไหนจะต้องรีไรท์นิยายใหม่เพื่อเตรียมลงอีบุ๊คอีก  แล้วจะรีบมาต่อให้นะคะ  ขอบคุณที่ติดตามค่ะ)

        แสดง 19 - 19
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   9 ก.ย. 2560 10:12    › จำนวนผู้เข้าชม 151812 คน
   › คะแนนโหวต 1471 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :