นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 17


ปีศาจลงทัณฑ์รัก 17

            หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

            ประเทศไทย

            “หน้าตาดูไม่ได้” คุณสิงห์ว่าเมื่อเห็นหน้าซีดเซียวของโจเชฟ

            “คือเจ้านายไม่สบายครับ” เลย์ว่า

            “ผมไม่เป็นไรครับ”  โจเชฟรีบบอก

            “มาก็ไปพักก่อน  พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงาน”  คุณสิงห์ว่า

            “คุณว่าเขาเป็นอะไรค่ะ”  คุณศิลถามสามีเมื่อโจเชฟกับเลย์เดินออกไป

            “เพลียหรือเปล่า”

            “ฉันว่าเราควรเลิกทำแบบนี้ได้แล้วนะคะ”

            “ผมก็ไม่ได้ใช้เขานะ  แต่เขาทำเอง”  คุณสิงห์ว่า

            สวนดอกไม้

            “ทำอะไร”  ดาหลาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงโจเชฟ  ดาหลามองอีกฝ่ายอย่างสงสัยว่าไปทำอะไรมาทำหน้าตาถึงได้อิดโรยแบบนี้

            “แล้วคุณมาทำไม”  ดาหลาถาม

            “ผมเป็นคนใช้ของพ่อคุณ”  ดาหลานิ่งไปเพราะตัวเองก็พอรู้มาบ้างแล้ว

            “เห็นหายไปตั้งอาทิตย์  คิดว่าลาออกไปแล้ว”  ดาหลาว่า

            “จะทำจนกว่าพ่อคุณจะเห็นว่าผมสมนึกผิด”

            “เพื่ออะไร”

            “ถ้าบอกว่าเพื่อคุณ  คุณก็คงไม่เชื่อ”  โจเชฟว่าก่อนจะเริ่มตรวจแปลงดอกไม้แต่ละแปลง  ดาหลามองอีกฝ่ายที่ตั้งใจดูแลแปลงดอกไม้ของตัวเองก็รู้สึกดีแต่ก็ต้องเก็บอาการ

            “ต่อไปไม่ต้องมาดูแลแปลงดอกไม้นี้แล้วนะ”

            “ทำไม”

            “เพราะฉันอยู่แล้ว  อีกอย่างคาริวจะให้คนมาตกแต่งให้ใหม่”  โจเชฟนิ่งมือหนากำหมัดแน่นถ้าว่าเจ็บใจไหม  มันเจ็บมากเลยแหล่ะ  แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเขาเป็นคนทำให้ทุกอย่างมันพัง

            “ได้  ผมจะไม่มายุ่งอีก”  โจเชฟว่าก่อนจะดูแปลงดอกไม้ครบทุกแปลงก็ออกไป

            “เดี๋ยว  พักที่ไหน”  ดาหลาถาม

            “ห้องพักคนงานหลังเดี่ยว  พ่อคุณจัดไว้ให้”  ดาหลาก็นิ่งไปไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะนอนห้องพักคนงาน

            ตกเย็น

            “เจ้านายนายไปไหนล่ะ”  คุณสิงห์ถามเลย์

            “เจ้านายรู้สึกไม่สบาย  ก็เลยขอไม่ร่วมโต๊ะด้วยครับ”  เลย์บอก

            “แล้วเป็นอะไรมากหรือเปล่า”  คุณศิลาว่า

            “ผม  ผมไม่รู้จะบอกยังไงดี”  เลย์ว่า

            “ก็บอกมาซิ”  ดาหลาเผลอลืมตัวถามเสียงดัง

            “คือเจ้านายอาเจียนตั้งแต่กลับจีน  ตลอดอาทิตย์ก็อาเจียนตลอดเลย  กินอะไรก็ไม่ได้คือแบบเหม็นไปหมดน่ะครับ”  เลย์ว่า  คุณสิงห์และคุณศิลามองหน้ากันก่อนจะมองไปที่ดาหลา

            “มองดาทำไมค่ะ”  ดาหลาถาม

            “งั้นก็เอาอาหารที่ครัวไปให้เจ้านายเรา  เอาน้ำส้มคั้นไปด้วย”  คุณศิลาว่า

            “ครับ”  เลย์ว่าก่อนจะไปทำตามที่คุณศิลาบอก

            “อาการแบบนี้  ถ้าภรรยาท้องเรียกว่าแพ้ท้องแทนเมีย” คุณศิลาว่า  ดาหลาก็นิ่งไปก่อนจะลูบท้องตัวเอง

            “ลูกจะเอายังไงต่อ  จะหยุดหรือว่าจะทำในสิ่งที่ตัวเองวางไว้ต่อ”  คุณสิงห์ว่า

            “ถ้าเป็นแม่  แม่จะลดทิฐิพูดคุยกันว่าต้องการยังไง  อย่างน้อยก็เพื่อความสบายใจของลูก แม่ไม่อยากให้เรามาคิดประชดกันไปมาคนที่เจ็บคือลูกและเขา”  ดาหลาได้แต่นิ่งรับฟัง

            “คนโบราณว่าผู้ชายแพ้ท้องแทนเมียแปลว่ารักเมียมาก  ลูกคิดว่าการที่เขาแพ้ท้องแทนเรา  คืออะไร”

            “หนู”

            “ตัดสินใจดีๆนะ  ถ้าทุกอย่างพลาดขึ้นมาคนที่เสียใจก็คือลูกกับเขาอย่างที่แม่บอก  แต่อย่าลืมว่าตอนนี้เราไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว  หนูอยากให้ลูกมีพ่อหรือไม่มีพ่ออยู่ที่การตัดสินใจของหนู”  คุณสิงห์ว่า


วันต่อมา


            “แน่ใจว่าจะเลิกเล่นแล้ว”


            “ค่ะ  ดาคิดว่าจะเลิกเล่นแล้ว”


            “แล้วจะบอกเขาไหม”  คาริวถามต่อ


            “ดาควรบอกไหมคะ”  ดาหลาถาม


            “พี่คิดว่าควร  แต่ถ้าเรายังอยากแกล้งเขาต่อก็ยังไม่ต้องรีบบอก”


            “ดาคิดว่าอาจะแกล้งต่อ”  ดาหลาบอกยิ้มๆ


            “มีอะไรก็บอกพี่ได้  แล้วจะช่วยทุกอย่างเลย”


            “ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ”  ดาหลาว่า  คาริวดึงดาหลาเข้าไปกอด


            พรึ่บ


            “อย่ามากอดเมียฉัน”


            “ทำไมจะกอดไม่ได้” คาริวถามยิ้มเยาะโจเชฟที่ดึงดาหลาไปจากตัวเอง


            “ปล่อย”  ดาหลาว่า


            “อยากได้ผัวใหม่ขนาดนั้นเลยเหรอ”  โจเชพรู้สึกว่าตัวเองควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้  ตอนแรกที่เห็นสองคนคุยกันเขาก็คิดว่าจะไม่เข้าไปยุ่งแต่คาริวดึงดาหลาเข้าไปกอด  หัวใจเขาบอกว่ายอมไม่ได้ก็เลยต้องมากระชากร่างบางออกอย่างที่เห็น


            “ทุเรศ”


            “ใช่  ผมมันทุเรศ  ทำอะไรไม่เคยดีหรอก  ผมรู้ว่าผมเลว  แต่คุณไม่ควรทำแบบนี้  ได้ยินไหม”


            “โอ๊ย  นี่จะพาฉันไปไหน  พี่คาริว”


            “อย่าเรียกชื่อมัน  และอย่าตามมา  ไม่งั้นฉันไม่เอาแกไว้แน่  คาริว  ไดแมน”  โจเชฟว่าก่อนจะดึงดาหลาให้เดินตามไปจุดหมายคือบ้านพักของเขา


            ปัง 


            “จะทำอะไร”


            “ทำอะไรดีล่ะ  ผมควรจะทำยังไงดี ตอบผมซิดาหลา  ตอบ”


            “นี่  ปล่อยนะ”


            พรึ่บ


            ตึบ


            “คนบ้า  เหวี่ยงมาได้  ฉันท้องอยู่นะ”  ดาหลาว่าก่อนจะเอามือกุมท้องตัวเอง


            “แล้วไง  เดี๋ยว  อะไรนะ  คุณว่าอะไรนะ”  ดาหลานิ่งไปที่เผลอหลุดบ้าออกมา


            “ไม่มีอะไร”


            “คุณบอกว่าท้อง”


            “คุณได้ยินผิด”


            “แน่ใจเหรอ”  โจเชฟเดินเข้ามาหา  ดาหลาก็ขยับถอยจนติดหัวเตียง


            “คุณท้อง”


            “ไม่ได้ท้อง”


            “อย่ามาโกหกผม”


            “สำคัญตัวผิดไปนะ  ทำไมฉันต้องโกหกคนอย่างคุณด้วย”  ดาหลาว่า


            “งั้นไปหาหมอกัน”


            “ไม่ไป  ปล่อยนะ”


            “ดาหลา  ผมจะไม่ทนแล้วนะ  อุ๊บ อ๊วก”


            “โจเชฟ  คุณ”  ดาหลาตกใจเมื่ออยู่คนที่ขึงขังดึงเธออย่างไร้ความปราณี  แต่ตอนนี้วิ่งหนีไปอาเจียนที่ห้องน้ำ  ดาหลาจะหนีออกไปก็ได้แต่พอนึกถึงคำพูดของผู้เป็นแม่ทำเอาเธอต้องสาวเท้าเดินไปดู


            “ขอน้ำหน่อย”  ดาหลารีบเดินไปที่ตู้เย็นและก็หยิบขวดน้ำให้อีกฝ่าย


            “คุณโอเคไหม”


            “อืม”


            “งั้นฉันไปนะ”


            หมับ


            “ไม่  เราต้องไปหาหมอกัน”


            “จะบ้าเหรอ  คุณต่างหากที่ต้องไปหาหมอ”


            “ช่างผมเถอะ  เดี๋ยวมันก็หาย”


            “ฉันไม่ได้เป็นอะไร”


            “ดา  ยายดา  ยายดา”


            “แม่ฉันเรียก”  ดาหลาว่าก่อนจะแกะมือของโจเชฟออก  แต่โจเชฟดูเหมือนจะไม่ยอม


            “งั้นก็ออกไปกัน”


            แกรก


            “ทำไมอะไรลูกสาวฉัน”  คุณสิงห์ถาม


            “ผม  อุ๊บ  อุ๊บ”


            “ตายแล้ว  เป็นขนาดนี้เลยเหรอ” คุณศิลาว่าเมื่อโจเชฟวิ่งไปอาเจียน


            “เมื่อกี้เขาก็อาเจียนไป”  ดาหลาว่า


            “ไหวไหมเนี้ย”  คุณสิงห์เดินเข้าไปดูเห็นสภาพถึงกับส่ายหน้า


            “เจ้านาย  เจ้านาย”


            “เสียงดังทำไม”  ดาหลาถามเลย์


            “ผมเห็นว่าเจ้านายฉุดคุณดาหลามาก็เลยรีบตามมา”  เลย์ว่า


            “เจ้านายนายน่ะ  คงจะไม่รอดแล้ว”  ดาหลาว่า


            “ตายแล้วทำไมพูดแบบนั้น”  คุณศิลาว่า


            “มาประคองเจ้านายของนายไปนอน” คุณสิงห์ว่า


            “โอเคไหม”


            “เรากลับกันเถอะค่ะ”  ดาหลาว่า


            “ไม่ได้ คุณห้ามไปไหน”  โจเชฟพูดทั้งที่หน้าซีดเซียว


            “มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน”


            “สามีไง”


            “คุณ”


            “หยุดได้แล้ว  ถ้าเราจะกลับก็กลับไป  พ่อจะให้หมอมาดูอาการเขาก่อน”  คุณสิงห์ว่า ดาหลาชะงักพร้อมกับมองไปที่คนตัวสูงที่นั่งหน้าซีดอยู่


            “เรากลับไปพักก็ได้นะ”  คุณศิลาพูดอีก


            “แต่ว่า”


            “ถ้าลูกคิดจะไม่สนใจเขาแล้ว  ก็ไปเถอะดาหลา”  ดาหลานิ่ง


            “...”  ดาหลารอกระทั้งหมอมา  หมอก็บอกว่าไม่เป็นไรอาจจะเพราะเครียด  หรือพักผ่อนไม่เพียงพอ


            “ผมจะหายไหมหมอ”  โจเชฟถาม


            “หายซิครับ  ทานอาหารให้ครบทุกมื้อ”


            “แต่ผมทานอะไรไม่ได้เลยนะ  เหม็น”  หมอถึงกับขมวดคิ้ว  ดาหลาก็ร้อนตัวขึ้นมา


            “เหม็นก็ไม่ต้องกิน  อาหารของเราสะอาดจะตาย”


            “ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น”  โจเชฟว่า


            “ถ้าคุณมีภรรยาแล้วผมคงคิดว่าคุณแพ้ท้องแทนภรรยานะครับ”


            “แพ้ท้องแทนภรรยาเหรอ”  โจเชฟนิ่งไปก่อนจะจ้องไปที่ดาหลา  ดาหลาสะดุ้งก่อนจะเดินออกไป


            “ดาหลา  ดาหลา”


            “เอาไว้ค่อยคุยกัน”  คุณสิงห์ว่า


            “ดาหลาท้องใช่ไหมครับ  เขากำลังท้องลูกของผมใช่ไหม”  โจเชฟถาม


            “คุณค่ะ”  คุณศิลาเรียกสามี


            “คิดว่าไง”


            “ถ้าดาหลาท้อง  ผมจะรับผิดชอบทุกอย่าง”


            “รับผิดชอบเพราะอะไร”


            “ผมรักเธอ  ผมรักดาหลา  ผมรักจริงๆนะครับ”


            “แต่รู้ใช่ไหมว่าทำไมดาหลาถึงต่อต้านนาย”  คุณสิงห์ว่า


            “ผมทำเลวเอาไว้  ผมอยากได้โอกาส”


            “ฉันไม่มีให้หรอกนะ”


            “....”


            “นายต้องไปขอกับดาหลาเอง”  คุณสิงห์ว่าก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับคุณศิลา 


 



(หายไปหลายวันเลย ยุ่งๆค่ะ  ป่วยด้วย  ปรับปรุงร้านด้วย  และก็ยุ่งกับการขายนิยายด้วย  ใครที่ยังอยากได้นิยาย  หวานรักร้อนพิศวาส  แบบรูปเล่ม  ก็ทักมาที่เมลได้เลยนะคะ  suchada3131@hotmail.com

มาจัดให้แค่นี้ก่อนต้องไปเตรียมเรื่องซ่อนรัก  ซ่อนพิศวาส  ในรูปแบบอีบุี๊คอีก  ตอนนี้ไรท์วิ่งหลายทางเลย  อาจจะเจอกันในรูปแบบอีบุ๊คเรื่อยๆนะคะ  ถ้าไรท์จัดทำซ่อนรักฯเสร็จก็จะรับวาดรักฯ  ต่อนะคะ  ใครที่อุดหนุนทั้งหนังสือและอีบุ๊ค  ไรท์ก็ขอขอบคุณมากๆเลยค่ะ

ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันและก็สนับสนุนกันแบบนี้เสมอมา  ขอบคุณค่ะ)

        แสดง 19 - 19
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200697 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :