นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เทพบุตรเสี่ยงรัก [วางแผงแล้วนะคะ]    by tichakorn
ชื่อตอน บทนำ


บทนำ

          “เข้ามานี่เลยพ่อตัวดี มานั่งคุยกับแม่ให้รู้เรื่องก่อน” เสียงขานเรียกแสนจะคุ้นหูดังขัดขึ้นก่อนที่สองเท้าคู่ใหญ่จะพาพ่อตัวดีเดินผ่านห้องนั่งเล่นไป

“อะไรกันอีกล่ะครับ คุณๆ ที่รักทั้งสอง” พ่อตัวดีของคนในบ้านย้อนถามเสียงลากยาวอย่างคนขี้เล่น ส่งผลให้คนเป็นแม่ค้อนขวับเข้าให้ด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดูลูกชาย

“ไม่ต้องมาทำเสียงแบบนี้เลยนะเรา แล้วก็เข้ามานี้ มานั่งตรงหน้าแด็ดกับแม่นี่ เร็วๆ ด้วย ทำตัวชักช้าอืดอาดอยู่นั่นแหละเรา ถึงว่าสิ หาเมียไม่ได้สักที” มาดามแคลี่เอ่ยเสียงเข้ม ทว่าสีหน้ากลับแตะแต้มไปด้วยรอยยิ้มกับความขี้เล่นของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตนและสามี

ส่วนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่อยู่ในชุดพร้อมออกไปตระเวนราตรีกับกลุ่มเพื่อนชายที่รักชีวิตโสดเป็นชีวิตจิตใจทว่าข้างกายของแต่ละคนไม่เคยขาดสาวสวยหุ่นสะบึม ได้แต่พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินเข้าไปหย่อนสะโพกลงบนโซฟาเรียบหรูฝั่งตรงข้ามกับผู้ให้กำเนิดทั้งสองอย่างไม่มีทางเลี่ยงและคงต้องทนฟังคำรบเร้าให้เร่งหาเมียอีกตามเคย แล้วก็เพราะเรื่องนี้แหละที่ทำให้เขาต้องถอนหายใจแบบเซ็งๆ วันล่ะหลายรอบ

“เอ้า! ว่ายังไงไอ้ลูกชาย เมื่อไหร่จะหาเมียได้สักที” คนเป็นพ่อรบเร้าเมื่อลูกชายตัวดีเอาแต่นั่งเงียบมาหลายนาที ราวกับว่าการหาเมียมันเป็นเรื่องคอบาดตายเสียอย่างนั้น

“แด็ดถามลูกอยู่นะแอชตัน” มาดามแคลี่เอ่ยถามเสียงเอ็นดู พลางวางมือจากการถักนิตติ้งที่เพื่อนรักสัญชาติไทยเคยสอนให้หัดทำเมื่อสามเดือนก่อนแล้วหันมาจ้องหน้าลูกชาย ที่ท่านและสามีพูดเรื่องนี้กับลูกชายมาหลายปีแล้ว แต่รอแล้วรอเล่าลูกชายก็ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาแนะนำให้รู้จักเสียที ผิดกับข่าวคราวเรื่องควงผู้หญิงที่แต่ละคนก็ระดับนางเอก นางแบบ สาวไฮโซนี่มีให้ได้ยินไม่เว้นแต่ล่ะวัน

“ก็ผมยังหาผู้หญิงที่ผมถูกใจไม่ได้เลยนี่ครับ แล้วแด็ดกับมาดามจะให้ผมไปแต่งงานกับใครล่ะครับ” ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนและทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลแคมเบลล์ตอบกลับเสียงเอื่อยๆ ทว่าใจตอนนี้ก็คิดว่าเขาคงต้องทำอะไรสักอย่างซะเสียแล้วจะได้มีลูกสะใภ้มาฝากพ่อกับแม่ในเร็ววัน แล้วท่านทั้งสองจะได้เลิกถามเขาเรื่องนี้เสียที แต่จะไปหาจากที่ไหน แล้วหาอย่างไรนี่สิ คือปัญหาใหญ่สำหรับเขา

“ควงผู้หญิงมาก็หลายคน ยังไม่เจอคนถูกใจอีกหรือไง อายุอานามเราก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้วนะแอชตัน แด็ดว่าลูกควรหาผู้หญิงดีๆ มาแต่งงานได้แล้ว ขืนรอนานกว่านี้ เดี๋ยวก็ไม่มีแรงปั๊มหลานให้แด็ดกันพอดี แล้วก็รู้เอาไว้ซะด้วยว่าแด็ดอยากอุ้มหลานเต็มแก่แล้ว” ประมุขใหญ่ของบ้านวางหนังสือในมือลงบนโต๊ะกระจกด้านหน้า ก่อนจะเอนแผ่นหลังพิงพนักโซฟาเมื่อได้ท่วงท่าที่สบายตัวแล้วก็เบนสายตาไปจับจ้องลูกชายเพียงคนเดียวอย่างคาดคั้น เพราะท่านจะไม่ยอมรออีกแล้ว

“โธ่แด็ด แด็ดก็รู้ว่าผู้หญิงที่ผมควงอยู่ทุกวันนี้ไม่ได้อยู่ในสเปกที่แด็ดกับมาดามอยากได้ ผมก็เลยรอมาเรื่อยๆ แล้วแด็ดกับมาดามจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ เมียนะครับ ไม่ใช่เสื้อผ้าจะได้หาได้ง่ายๆ” คนหาไม่ได้เมียอ้างทั้งที่ความจริงแล้วเขายังไม่อยากแต่งงานมีครอบครัวต่างหาก แม้อายุของเขาจะใกล้แตะเลขสี่อยู่แล้วก็เถอะ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่อยากมีครอบครัวอยู่ดีนั่นแหละ แต่ถ้าระหว่างนี้เขาเจอผู้หญิงที่แบบว่าโดนใจ ถูกใจ เห็นแล้วชอบ เห็นแล้วร่างกายร้อนรุ่มไปหมด เขาก็คิดว่าคงจะแต่งเลย แต่ที่ผ่านมาไม่เห็นจะมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกแบบนี้ได้สักคน!                                                                                                                                                                                             

“ก็แม่ของเราเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้ลองหาแฟนเป็นคนเอเชียดูบ้าง แต่แด็ดว่าสาวไทยก็ดีเหมือนนะแอชตัน กิริยามารยาทใช้ได้ งานบ้านงานเรือนก็เก่ง ดูอย่างลูกชายเพื่อนแม่ของเราสิ แด็ดได้ข่าวว่าชีวิตครอบครัวแฮปปี้มากๆ เห็นว่าภรรยาก็ช่างเอาอกเอาใจ ทำอาหารก็เก่ง แด็ดว่าลูกลองคบหาสาวไทยดูบ้างก็ดีนะแอชตัน แล้วลูกก็เดินทางไปเที่ยวเมืองไทยอยู่บ่อยครั้ง ไม่ถูกตาต้องใจใครบ้างเลยหรือไง” คนเป็นพ่อเสนอแนะ อีกทั้งสีหน้าท่าทางก็ดูจะปลาบปลื้มไม่น้อยเมื่อพูดถึงสาวไทย ส่งผลให้คนเป็นลูกเริ่มจะคล้อยตามบ้างแต่ติดที่ไม่มีใครโดนใจ ในขณะที่มาดามแคลี่ก็เห็นด้วยกับสามี

“สวย น่ารัก เซ็กซี่ ก็มีหมดแหละครับแด็ด แต่ก็ไม่ถูกใจผมสักคน” คนเป็นลูกบอกปัดทำเอาผู้ให้กำเนิดทั้งสองได้แต่เหลียวมองหน้ากันแล้วก็พากันถอนใจ เมื่อดูท่าพ่อลูกชายตัวดีคงไม่คิดจะหาลูกสะใภ้มาให้ในเร็วๆ นี้เป็นแน่

“เลือกมากจริงๆ นะเราเนี่ย” มารดาอดแขวะให้ไม่ได้กับความเลือกมากของลูกชาย

“โธ่มาดามครับ จะให้มีเมียทั้งทีผมก็ต้องเลือกเฟ้นให้ดีก่อนสิครับ ขืนหาเมียได้ไม่ดี ผมก็ตกนรกทั้งเป็นสิครับ แต่ยังไงผมก็จะพยายามหาลูกสะใภ้มาให้มาดามแน่นอนครับ มาดามไม่ต้องห่วงว่าลูกชายสุดหล่อคนนี้จะหาเมียไม่ได้หรอกครับ” พูดจบแอชตันก็ย้ายตัวเองเข้าไปใกล้มารดาแล้วสวมกอดอย่างออดอ้อน โดยมีสายตาอำมหิตจากคนเป็นพ่อมองคาดโทษอยู่ ที่ลูกชายบังอาจมาออดอ้อนภรรยาสุดที่รักต่อหน้าต่อตา

“แด็ดอย่ามองผมแบบนั้นสิครับ ผู้หญิงคนนี้ผมก็มีสิทธิ์กอด มีสิทธิ์ออดอ้อนเหมือนกันนะครับ” ลูกชายตัวดีหยอกเย้า ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มมารดาสุดที่รักทั้งซ้ายขวา หวังแกล้งบิดาที่กำลังตีหน้าขรึมใส่

“แต่คนที่แกกอดอยู่นั่นเมียแด็ดนะแอชตัน กอดมากแด็ดก็หวงเป็นเหมือนกัน บอกให้หาเมียก็ไม่หาสักที จะได้ไม่ต้องมาแย่งแด็ด” คนเป็นพ่อต่อว่าเสียงเข้มแต่ก็ไม่จริงจังนัก ทว่าก็ออกจะหมั่นไส้ลูกชายตัวดีอยู่เหมือนกันที่โตจนมีเมียได้แล้วก็ยังไม่เลิกนิสัยออดอ้อนเป็นเด็กๆ

“แต่เมียแด็ดก็แม่ผมนะครับ” ลูกชายตัวดีเถียงกลับเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนจะแกล้งคนขี้หวงด้วยการยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มมารดาอีกหลายครั้งจนในที่สุดคนเป็นพ่อที่ทนไม่ไหวก็เข้ามาแยกลูกชายออกไปจากภรรยาสุดที่รัก

“คุณนี่ หวงได้แม้กระทั่งลูกตัวเอง” มาดามแคลี่ส่ายหน้าเบาๆ ไปกับความช่างหวงของสามี

“ไม่หวงไม่ได้หรอกเจ้าลูกคนนี้ แล้วก็เพราะเจ้าลูกชายตัวดีนี่แหละ ที่ตอนเด็กๆ ชอบมาขอนอนด้วยจนผมกับคุณไม่มีเวลาสวีทกันเลย ทั้งที่ผมตั้งใจว่าจะมีน้องให้พ่อตัวดีอีกสักคนสองคน” พูดจบหยอกเย้าจบแล้วก็หันโอบเอวภรรยาสุดที่รักมากอดมาหอมเย้ยลูกชายกลับคืนไปบ้าง

“คุณไบรอน คุณพูดอะไรออกมา แอชตันอย่าไปฟังที่แด็ดพูดนะลูก แด็ดก็พูดไปเรื่อยเปื่อยแหละ แล้วก่อนที่แม่จะแต่งงานกับแด็ด แม่กับแด็ดก็ตกลงกันแล้วว่าจะมีลูกแค่คนเดียว นั่นก็คือลูกนะ แอชตัน” มาดามแคลี่ยกมือฟาดบนแขนสามีไปหนึ่งครั้ง ใจก็อดจะกังวลไม่ได้ว่าลูกชายอาจเสียใจในคำพูดของคนเป็นพ่อก็เป็นได้

“แด็ดขอโทษนะแอชตัน” เมื่อรู้ตัวว่าคำพูดอาจทำให้ลูกชายน้อยใจได้ คนเป็นพ่อจึงรีบกล่าวขอโทษบุตรชายด้วยความเป็นห่วง

“ผมไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อยนะครับ แด็ดสบายใจได้เลยครับ แต่ผมจะชดเชยด้วยการมีหลานให้สักสามสี่คนก็แล้วกันนะครับ” แอชตันบอกยิ้มๆ และรู้ดีว่าสิ่งที่บิดาเอ่ยออกมานั้นเป็นแค่ต้องการหยอกเย้าเขาเล่นเท่านั้น

“จะมีหลานให้สามสี่คน แล้วหาเมียได้แล้วเหรอเรา” คนเป็นพ่อเย้าเสียงกลั้วหัวเราะ

“ก็ว่าจะลองๆ พยายามหาดูครับ” พูดจบก็ยิ้มแก้เก้อที่เผลอพลั้งปากพูดออกไป

“ไม่ต้องลองแล้วแอชตัน แม่ว่าลูกหาจริงๆ ไปเลยดีกว่า แม่อยากเห็นหน้าหลานแล้วนะ” มาดามแคลี่เอ่ยเตือน เพราะอยากจะอุ้มหลานเหมือนกันแล้วขืนให้รอไปอีกสองสามปีคงไม่มีแรงอุ้มหลานกันพอดี

“ถ้างั้น...ผมรับปากว่าจะรีบหาลูกสะใภ้มาให้นะครับ แต่ตอนนี้ผมว่าแด็ดพาภรรยาคนสวยขึ้นไปพักผ่อนเถอะครับ ดึกแล้วนะครับ” แอชตันรับปากด้วยเสียงหนักแน่นเพราะรู้ดีว่าคงเลี่ยงไม่ได้อีกแล้ว ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากถูกคาดคั้นเรื่องหาเมียอีก แต่ก็คิดว่าหลังจากออกไปสังสรรค์คืนนี้แล้วเขาคงต้องกลับมาคิดเรื่องมีครอบครัวอย่างจริงจังบ้างแล้ว แต่การจะหาผู้หญิงสักคนมาเป็นแม่ที่ดีของลูก มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผิดกับการหาคู่นอน ที่พอต่างฝ่ายต่างพึงพอใจกันและกันเพียงเท่านี้ก็สามารถหาความสุขจากกันได้แล้ว แต่แม่ของลูก นี่คงต้องคัดสรรค์กันดีๆ หน่อย เพราะเขาไม่อยากแต่งแล้วหย่า

“แล้วนั่นลูกจะออกไปไหน” มาดามแคลี่อดจะถามกลับไม่ได้แม้จะรู้ดีว่าลูกชายกำลังจะออกไปไหน

“ออกไปบริหารเสน่ห์ครับ มาดามคนสวย” พูดจบก็กล่าวราตรีสวัสดิ์บิดามารดาอันเป็นที่รัก จากนั้นคนมีเสน่ห์เหลือล้นก็เดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีออกจากห้องนั่งเล่นเพื่อไปตะเวนราตรีกับสองบอดี้การ์ดหนุ่มผู้รู้ใจที่ยืนคอยอยู่หน้าคฤหาสน์นานแล้ว

        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  4 ก.ย. 2560 09:30    วันที่อัพเดท :   19 ก.ย. 2560 09:44    › จำนวนผู้เข้าชม 508 คน
   › คะแนนโหวต 50 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :