นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เทพบุตรเสี่ยงรัก [วางแผงแล้วนะคะ]    by tichakorn
ชื่อตอน ตอนที่ 1 (1)


ตอนที่ 1

“ยัยเนตร! แกไปหยิบกางเกงที่ตากอยู่หลังบ้านมาให้ฉันหน่อย เร็วๆ ด้วย”

“ยัยเนตร! ขึ้นไปทาเล็บให้ฉันด้วย เร็วๆ เลยนะแก ฉันจะรีบออกไปข้างนอก”

“พี่เนตรสอนการบ้านให้ต้องด้วยนะ”

“ยัยเนตร! ออกไปซื้อส้มตำหน้าปากซอยมาให้น้าหน่อย เอานี่ เงิน แล้วก็ซื้อมาให้หมดด้วยทั้งข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง แล้วก็พวกยำ ลาบ อะไรก็เอามาให้หมด เร็วๆ ด้วยล่ะ อย่ามัวแต่ไปเดินอ่อยผู้ชาย”

“พี่เนตรซื้อขนมมาฝากให้เตยด้วยนะ”

“เนตร ขากลับแวะซื้อยาแก้ปวดมาให้พ่อด้วยนะลูก”

คนถูกเรียกใช้งานราวกับข้าทาสในเรือนเบี้ยเงยหน้ามองทุกคนที่สั่งให้เธอทำนั่นทำนี่ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ เพราะทุกๆ วัน เธอต้องตื่นขึ้นมาทำหน้าที่นี้ทุกเช้าในฐานะลูกติดพ่อ ที่พ่อไม่เคยปริปากห้ามลูกติดของเมียใหม่เลยสักคำเดียว ทำเอาคนถูกใช้งานราวกับทาสได้แต่นั่งถอนใจทิ้งอยู่กับกะละมังขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟองสีขาว ถัดไปก็เป็นตะกร้าผ้าของคนในบ้าน เพราะทุกคนเอาแต่ใส่กันอย่างเดียว

“นังเนตร!!!

ไม่รู้เสียงใครเป็นเสียงใครแต่ก็ทำเอาเจ้าของชื่อหูแทบแตก ตามมาด้วยเสียงถอนหายใจดังเฮือกก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบกางเกงที่ตากอยู่หลังบ้านไปให้พี่ชาย เรียบร้อยแล้วก็เดินไปบอกน้องชายให้รอก่อนแล้วเธอจะกลับมาสอนทำการบ้าน จากนั้นเธอก็เดินขึ้นไปพบพี่สาว หยิบยาทาเล็บขึ้นมานั่งทาให้พี่สาวด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อทำเอาคนเป็นพี่ถึงกับเบ้ปากใส่

“ทาให้มันดีๆ ยัยเนตร ถ้าเล็บฉันไม่สวย ฉันจะเอายาทาเล็บละเลงหน้าแกให้เละเลยคอยดูสิ” นิภา พี่สาวต่างแม่ขู่เสียงแหลมปรี๊ด

“รู้แล้ว ไม่ต้องมาบอกหรอก” คนเป็นน้องช้อนตามองคนพูดด้วยใบหน้าหงิกงอ แล้วก็ตั้งใจทาเล็บให้พี่สาวทั้งไม่ได้อยากทำ แต่เพราะไม่อยากทะเลาะด้วยและเห็นว่าไม่ได้หนักหนาอะไร

“เสร็จแล้ว ฉันไปนะ” เจ้าของเสียงวางยาทาเล็บใส่ในตะกร้าเล็กๆ แล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องของพี่สาวไปตามหาแม่เลี้ยงเพื่อขอเงินเพิ่ม หลังจากแม่เลี้ยงยัดเงินใส่มือมาให้แค่ห้าสิบบาทแต่สั่งให้ซื้อข้าวของหลายอย่าง

“ยัยเนตร! นี่แกยังไม่ออกไปซื้อส้มตำมาให้ฉันอีกเหรอ ฉันให้เงินแกไปตั้งนานแล้วนะ มัวทำอะไรล่ะแก ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว” โสมสุภา แม่เลี้ยงวัยสี่สิบห้าต่อว่าด้วยสีหน้าหงุดหงิดทันทีเมื่อเห็นลูกเลี้ยงเดินมามือเปล่า ก่อนที่เจ้าของเสียงบ่นดังลั่นบ้านจะเดินไปเปิดตู้เย็นคว้าน้ำเย็นมาดื่มแก้หิวไปพลางๆ  

“น้าเนตรขอเงินเพิ่มหน่อยสิ น้าสั่งตั้งหลายอย่างแต่ให้เงินมาแค่ห้าสิบบาท มันไม่พอซื้อหรอก แล้วเนตรยังต้องซื้อยาแก้ปวดมาให้พ่อด้วยนะ” เนตรสิรีเดินไปหาแม่เลี้ยงแล้วแบมือขอเงิน

“ก็มันมีอยู่แค่นี้ แล้วแกจะให้ฉันไปหาจากที่ไหนมาให้ห๊ะ! ไป ออกไปซื้อของได้แล้ว ฉันหิว” โสมสุภาทำเสียงฮึดฮัดใส่ก่อนจะเดินหนีไปนั่งบนเก้าอี้หวายพอดีกับที่นิภาเดินลงมาจากห้องส่วนตัว

“แม่ ขอเงินสักห้าร้อยสิ วันนี้ฉันจะไปดูหนังกับเพื่อนซะหน่อย” พูดจบนิภาก็เดินเข้าไปแบมือขอเงินจากมารดาและเมื่อได้เงินแล้วนิภาก็เดินเบียดเนตรสิรีออกจากบ้านไป ขณะที่เนตรสิรีก็ได้แต่มองตามทั้งน้อยใจ เสียใจระคนกัน ก่อนจะหันกลับมาหาแม่เลี้ยงด้วยหวังจะได้เงินที่ขอไปบ้าง สักร้อยสองร้อยก็ยังดี

“มัวยืนเซ่ออะไรอยู่ตรงนี้ล่ะแก รีบออกไปซื้อของที่ฉันสั่งสิ” โสมสุภาตวาดใส่ลูกเลี้ยงเสร็จแล้วก็เก็บกระเป๋าเงินให้พ้นสายตาของลูกเลี้ยง

“น้าให้เงินมาแค่ห้าสิบบาทก็กินแต่ส้มตำแล้วกัน เนตรไม่มีเงินจะซื้อมาให้แล้ว” เนตรสิรีเดินปึงปังออกจากบ้านไป ตามด้วยเสียงโวยวายคาดโทษของแม่เลี้ยง ทว่าเธอไม่คิดจะสนใจ

“เอะอะอะไรกันเนี่ยแม่ น่ารำคาญจริง” ภาคย์ ลูกชายคนโตเดินบ่นลงมาจากชั้นบนด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

“น่ารำคาญมากนัก แกก็ย้ายออกไปอยู่กับเมียของแกซะสิ ฉันจะได้ไม่ต้องเลี้ยงดูแกอีก อายุอานามจะเข้าสามสิบอยู่แล้ว ดันไม่รู้จักทำมาหากิน เบื่อจริงๆ มีลูกแต่ล่ะคน พวกมันก็ทำเป็นอยู่แค่แบมือขอเงินนังแม่คนนี้จนจะไม่มีให้ขออยู่แล้ว” คนเป็นแม่บ่นเสียงดังแต่ทุกครั้งที่ลูกชายและลูกสาวแบมือขอเงิน ก็ให้ไปทุกครั้ง ผิดกับเนตรสิรีที่แบมือขอเงินเมื่อไหร่ไม่เคยได้จนต้องนำเงินที่เก็บออมมาหลายปีด้วยความหวังว่าจะเอาเงินไปเรียนต่อให้จบปริญญามาใช้ ทำให้ความฝันที่จะได้ใบปริญญามานอนกอดเลื่อนลางลงไปทุกที

“มีที่ไหนล่ะเมีย ฉันก็แค่ควงเล่นไปวันๆ เท่านั้นแหละ” ภาคย์เดินเข้าไปโอบกอดมารดาอย่างออดอ้อน ส่วนคนเป็นแม่ก็ได้แต่มองค้อนประหลับประเหลือกแล้วก็แพ้ลูกอ้อนของลูกชายซะทุกครั้งไป

“มาไม้นี่อีกแล้วนะแก” คนเป็นแม่เอ่ยอย่างรู้ทัน

“ถ้างั้นก็รีบๆ จัดมาสิคุณนายโสมสุภา ลูกชายสุดหล่อคนนี้จะได้ออกไปเที่ยวซะที” ภาคย์เอ่ยประจบพร้อมกับแบมือรอรับเงินจากมารดา ที่แม้วัยจะเกือบห้าสิบอยู่แล้วแต่ก็ยังสวยพริ้งและไม่แปลกใจเลยที่พ่อเลี้ยงของตนจะทั้งหลงทั้งรักแม่ของเขา

โสมสุภาทำหน้าเหนื่อยใจกับลูกชายคนโต ที่อายุอานามก็ปาเข้าไปยี่สิบหกแล้วแต่ยังไม่คิดจะหางานทำให้เป็นหลักเป็นแห่ง แต่ถึงแม้จะเหนื่อยหน่ายใจแค่ไหน คนเป็นแม่ก็ยอมหยิบเงินจากกระเป๋าออกมาให้ลูกชายคนโตห้าร้อยบาท ภาคย์ทำหน้าผิดหวังที่ได้เงินน้อยกว่าทุกวัน

“เอาไปแค่นี้ก็พอ เงินแม่จะหมดกระเป๋าอยู่แล้ว ส่วนแกก็หัดหางานทำซะบ้างนะเจ้าภาคย์ ไม่ใช่ดีแต่จะขอเงินแม่ไปจนแก่ตาย แล้วถ้าฉันตายไปจริงๆ แกจะอยู่กันยังไง”

โสมสุภาบ่นตามหลังลูกชายคนโตที่พอได้เงินก็เดินตัวปลิวตรงดิ่งไปยังรถมอเตอร์ไซด์คันโปรดแล้วขับออกจากบ้าน ส่วนคนเป็นแม่ได้แต่บ่นกับบ่นจนปากเปื่อยปากแฉะตามหลังเหมือนเช่นทุกวัน แต่ทั้งภาคย์และนิภาก็ไม่เคยคิดจะทำงานหาเงินมาช่วยเหลือครอบครัว ผิดกับเนตรสิรีที่พยายามช่วยงานเพื่อแบ่งเบาภาระของครองครัวและยังต้องเหนื่อยมากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว เมื่อพี่ชายตัวดีไปก่อเรื่องจนทำให้บ้านที่เธออาศัยมาตั้งแต่เกิดติดจำนองอยู่กับธนาคาร ที่เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะช่วยพ่อและแม่เลี้ยงหาเงินไปไถ่บ้านคืนมาได้อย่างไร แต่ก็คิดว่าสักวันเธอคงจะมีหนทางหาเงินมาให้ได้ก่อนที่บ้านจะถูกธนาคารยึด

******

            “เนตร” เสียงเรียกคุ้นหู ส่งผลให้คนที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเดินสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่เจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า

“พี่เมธา เรียกซะเนตรตกใจหมดเลย” เนตรสิรีเอ่ยตัดพ้อพร้อมรอยยิ้มนิดๆ มุมปาก

“จ้ะพี่เอง ว่าแต่เนตรเป็นอะไรหรือเปล่า หน้าตาดูหมองๆ ไปนะ มีเรื่องไม่สบายใจเหรอ” เมธา หนุ่มหล่อข้างบ้านในวัยยี่สิบแปดทักทายกลับพร้อมรอยยิ้มกระชากใจตามแบบฉบับหนุ่มอบอุ่น

“พี่ยิ้มแบบนี้ เนตรชักใจสั่นแล้วสิ” เนตรสิรีเอ่ยหยอกเย้าหวังจะให้ตัวเองคลายความทุกข์ใจลงบ้างและก็เป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่พอเธอมีเรื่องไม่สบายใจก็มักจะมีพี่เมธามาอยู่ใกล้ๆ เสมอ

“จริงเหรอ แต่พี่ว่าพี่ก็ยิ้มแบบนี้มาหลายปีแล้วนะตั้งแต่รู้จักกับเนตร แต่เนตรก็ไม่เห็นจะหวั่นไหวสักที รู้ไหมว่าพี่รอสาวสวยแถวนี้หวั่นไหวกับรอยยิ้มของพี่มานานแล้วนะ นี่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เจ้าตัวจะรู้เสียที”

เมธาหยอดคำหวานแบบทีเล่นทีจริง แต่ลึกๆ แล้วเขาเองก็ชอบเนตรสิรีมากและแอบชอบมานานแล้วด้วยเพียงแต่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ เพราะหวั่นใจว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักคนนี้จะไม่ได้คิดเหมือนเขา แล้วหากเขาบอกความรู้สึกออกไปตรงๆ ก็กลัวว่าความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเขาและสาวน้อยจะขาดสะบั้นลง

“ซ้อมมุกจีบสาวกับเนตรอยู่หรือเปล่าเนี่ยพี่เมธา” เนตรสิรีเงยหน้ามองพี่ชายข้างบ้านตาแป๋ว เพราะรู้ดีว่าพี่ชายคนนี้มีสาวๆ มาชอบอยู่หลายคนแต่เธอก็ยังไม่เคยเห็นว่าพี่เมธาจะชอบใครเสียที

เมธายื่นมือไปยี้ผมของสาวน้อยตากลมที่นับวันยิ่งโตก็ยิ่งสวยด้วยความเอ็นดู เนตรสิรีย่นจมูกใส่อย่างน่ารักน่าชัง เรียวปากอิ่มก็เผยอยิ้มน่าหลงใหล ทำเอาเมธาจ้องมองอย่างเผลอไผลและหากไม่ได้ยินเสียงแตรรถดังขัดจังหวะเขาคงเผลอตัวโน้มลงจูบเรียวปากสีชมพูเป็นแน่

“เฮ้ย! ไอ้เมธา แกจะทำอะไรยัยเนตร” ภาคย์ขับรถมาปาดหน้าพร้อมเสียงตะโกนถาม

“พี่ภาคย์ พี่จะไปไหนก็ไปเลยนะ อย่ามาหาเรื่องคนอื่น” เนตรสิรีชิงพูดก่อนด้วยกลัวว่าพี่ชายจะหาเรื่องพี่เมธาเพราะรู้ดีว่าทั้งสองหนุ่มไม่ค่อยจะชอบหน้ากันนัก

“แกไม่ต้องมาไล่ฉันหรอกยัยเนตร เดี๋ยวฉันไปแน่ ว่าแต่แกเถอะ ระวังตัวไว้ให้ดี ถ้าฉันรู้ว่าแกปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ไอ้เมธาเมื่อไหร่ล่ะก็ ฉันจะให้ลุงชลัทตีแกให้ตายคาไม้เลย” ภาคย์ขู่น้องสาวนอกไส้ ก่อนจะปรายตามองหนุ่มข้างบ้านด้วยสายตาเอาเรื่อง เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายคิดเช่นไรกับน้องสาวนอกไส้ของตน แต่มันอย่าได้หวังไปเลยว่าจะได้แอ้มน้องสาวของเขา

        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  4 ก.ย. 2560 09:30    วันที่อัพเดท :   23 พ.ย. 2560 09:41    › จำนวนผู้เข้าชม 4461 คน
   › คะแนนโหวต 172 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :