นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จำเลยรักร้าย (รีไรท์ใหม่มาก) Nc 18+++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน จำเลยสาว (40%)...อวดดีเหลือเกิน!!


อากาศเย็นจัดจากแอร์ของเครื่องบินทำให้ร่างอรชรที่หลับใหลอยู่เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง  ก่อนที่เธอจะเบิกตากว้าง เมื่อสายตารับกับเพดาลของเครื่องยนต์ขนาดใหญ่

นี่คือที่ไหน เป็นคำถามแรกที่สมองร้องหาคำตอบเมื่อได้สติ ก่อนที่จะพยายามขยับตัว ครั้นรู้สึกว่ามือและเท้าถูกมัดติดกันไว้จนแน่น

“ตื่นแล้วหรือยัยตัวแสบ”

เสียงกระด้างดังขึ้นมาข้างๆ ทำให้พลอยชมพูรีบหันไปมองทันที ก่อนที่หญิงสาวจะได้พบกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองเธออย่างเครียดแค้น

“คุณเป็นใครจับตัวของฉันมาทำไม...ต้องการอะไร!” พลอยชมพูไม่รีรอเมื่อตั้งสติได้ก็รีบถามคนแปลกหน้าทันที

“ฉันชื่อออร์เรนโด อัลวาเรด” เจ้าของร่างสูงแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ก่อนจะเหลือบมองหญิงสาวด้วยความเกลียดชัง

“แม่เลี้ยงฉันจ้างคุณมาใช่ไหม...เธอต้องการกำจัดฉันไม่อยากให้ฉันแต่งงานกับพี่เดวิด ฉันฝากไปบอกเธอด้วยนะว่าฉันจะยกเลิกงานแต่ง แต่ขออย่างเดียวให้ฉันกลับไปหาคุณพ่อได้ไหม”

“เธอพูดเรื่องบ้าอะไรของเธอ...แม่เลี้ยงอะไร” ออร์เรนโดเค้นเข้มเสียงถามด้วยความงุนงง

“ก็แม่เลี้ยงของฉันไงที่ให้สั่งคุณจับตัวฉันมา...ฉันก็กำลังต่อลองกับคุณ หากคุณไปส่งฉันที่บ้านฉันจะจ่ายให้คุณในราคาสามเท่าที่แม่เลี้ยงของฉันจ้าง” พลอยชมพูเอ่ยต่อรองอย่างจริงจัง

“ฮ่า....เธอคิดว่าฉันจะสนใจเงินสกปกของพ่อเธอหรือ ที่ฉันจับตัวเธอมามันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับแม่เลี้ยงของเธอทั้งนั้นแหละ ”

“แล้วคุณจับฉันมาทำไมล่ะ ต้องการอะไรจากฉัน” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความสงสัยระคนหวาดกลัว เมื่อไม่เป็นไปตามที่ตัวเองคิดไว้ คนตรงหน้าไม่ใช่คนที่นางราเซลจ้างมา

“เธอต้องชดใช้เรื่องทั้งหมดแทนผัวของเธอ” เจ้าของน้ำเสียงทุ่มแข็งเอ่ยขึ้นอย่างเดือดดาล

“คุณพูดเรื่องบ้าอะไรฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย ใครเป็นสามีฉัน...ฉันยังไม่แต่งงานเลยนะยะ อย่ามาปรักปรำ” เจ้าของร่างบางโต้กลับด้วยความโมโห 

“อย่ามาตอแหลเธอเป็นเมียของไอ้เดวิดไม่ใช่หรือ คงจะไม่รู้สินะว่าผัวตัวเองทำชั่วอะไรไว้กับน้องสาวของฉันบ้าง” พูดแล้วพ่อเจ้าประคุณก็กระชากคนตัวเล็กเข้าหาแรงๆ ด้วยความเดือดดาลไม่แพ้กัน

“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะคุณ คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดพล่อยๆ กับฉันแบบนี้นะ ฉันไม่ใช่เมียพี่เดวิด”

“แหมอย่าทำเป็นสำออยนักเลย ถ้าไม่ได้เป็นเมียแล้วเธอจะแต่งงานกับมันทำไม” เจ้าของร่างสูงตะคอกถาม

“แต่งเฉยๆ แล้วจะทำไม...คนแต่งงานกันมันจำเป็นต้องเป็นผัวเป็นเมียกันก่อนด้วยหรือ”

หญิงสาวแผดเสียงพูดออกมาด้วยความหงุดหงิดเมื่อถูกอีกฝ่ายดูถูก พลอยชมพูพยายามดิ้นสะบัดขัดขืนแต่ทว่าแรงของเธอกลับไม่มีผลใดๆ ต่อคนตัวโตเลยสักนิด

ออร์เรนโดแค่นหัวเราะออกมาด้วยความพอใจ ครั้นเห็นอีกฝ่ายไร้ทางต่อสู้ สายตาที่เขาจ้องมองหญิงสาวล้วนแต่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“เสียดายมันสิท่า”

“ใช่...ถ้าไม่มีไอ้บ้าที่ไหนจับตัวฉันมาป่านนี้ก็คงได้เป็นภรรยาของพี่เดวิดไปแล้วแหละ ผู้ชายดีๆ อย่างเขาใครไม่อยากได้เป็นสามีบ้าง” พลอยชมพูย้อนอย่างอดหมั่นไส้ไม่ได้

“ปากดีเหลือเกิน...จะบอกให้นะว่าชาตินี้ทั้งชาติเธอก็ไม่มีทางจะได้กลับไปหามันหรอก แต่ถ้าคันมากจนอยากจะได้ผัว ก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้เอง รับรองว่าเด็ดจนได้ลากขาลงจากเตียงแน่น” เจ้าของร่างสูงพุดกระแทกแดกดันอย่างโมโห

“หยาบคายที่สุด ไม่มีใครเขาคิดต่ำๆ แบบคุณหรอก”

“งั้นหรือ ลองให้คนต่ำๆ แบบฉันเอาดูสักทีไหมล่ะ หึ...เมื่อกี้ยังเห็นโอดครวญหาไอ้เดวิดอยู่เลยนี่...นึกว่าคันก็เลยอยากจะช่วย”

“ไอ้คนโรค...”

หญิงสาวกำลังจะพูดก็ต้องชะงัก พลอยชมพูเย็นยะเยือกไปจนถึงไขสันหลัง ในยามที่สายตาแข็งกร้าวคู่นั้นเพ่งมองมาพร้อมกับเบียดตัวเข้าหาเธอแรงๆ อย่างคุกคาม

“คุณคิดว่าฉันจะกลัวที่คุณพูดเหรอ...ฉันหนีไปได้เมื่อไหร่ฉันจะแจ้งตำรวจจับคุณแน่น”

ชายหนุ่มแค่นหัวเราะเยาะออกมาอย่างพอใจ เมื่อได้ยินสิ่งที่คนตัวเล็กพูด

“ฉันกลัวจนตัวสั่นแล้ว...แจ้งเลยนะถ้าเธอคิดว่าตัวเองมีปัญญาหนีไปได้”

“แล้วฉันจะให้ตำรวจมาลากคอคุณเข้าคุก”

“ฉันจะรอนะ...แต่ถึงตอนนั้นเธอคงโดนฉันปู้ยี่ปู้ยำจนเละไปแล้วล่ะ”

“คุณมันบ้า...โรคจิตที่สุด ฉันไปทำอะไรให้คุณหนักหนาถึงได้อาฆาตฉันแบบนี้” 

“เธอไม่ได้ทำอะไรหรอก แต่ผัวของเธอมันทำ และเธอก็ต้องชดใช้ในสิ่งที่มันทำกับแอนนาทุกๆ อย่าง”

“ฉันกับพี่เดวิดเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันกับเขาจะแต่งงานก็จริงแต่เป็นเพราะคุณพ่อขอร้องฉันจึงตอบตกลง และอีกอย่างฉันก็เชื่อว่ามันต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ เพราะคนอย่างเขาไม่เคยทำร้ายผู้หญิงฉันมั่นใจ” พลอยชมพูอธิบายอย่างจริงจัง

“ฉันไม่เชื่อผู้หญิงปลิ้นป้อนอย่างเธอหรอก อย่ามาโกหกซะให้ยากว่าไม่ได้เป็นอะไรกับมัน”

“นี่คุณเช็คประสาทบ้างนะ จะไม่ได้เป็นโรคจิตอคิดคติกับคนอื่นเขาไปทั่ว ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงให้คนอย่างคุณเข้าใจแล้ว แต่ก็ช่างเถอะอยากทำอะไรก็ทำไป ถ้าฉันหนีออกไปได้เมื่อไหร่รับรอบคุณได้เข้าคุกแน่”

“ปากเก่งเหลือเกินนะ ฉันจะคอยดูว่าจะอวดดีอย่างเธอจะทนได้อีกสักกี่น้ำ”

เจ้าของร่างสูงพูดเย้ย ก่อนที่จะผลักร่างอรชรออกจากตัวด้วยความเกลียดชัง จนคนตัวเล็กกระเด็นลงไปกระแทกกับเบาะนั่งอย่างแรง เสียงครวญออกมาด้วยความเจ็บปวดเล็ดลอดจากริมฝีปากอิ่มแผ่วเบา แต่กระนั้นก็ยังไม่สามารถที่จะบั่นทอนความคลั่งแค้นของออร์เรนโดลงได้

“อย่ามาทำเป็นสำออยลุกขึ้นมาสิ”

“ไอ้บ้า!...ไอ้โรคจิต!

พลอยชมพูพูดออกมาด้วยความหงุดหงิดไม่แพ้กัน ขณะพยายามทรงตัวให้ลุกขึ้นจากพื้น หญิงสาวไม่รู้เหตุผลของคนตรงหน้าเลยสักนิดทำไมต้องเอาความแค้นมาลงที่เธอ แต่เท่าที่พอจะรู้คนที่ออร์เรนโดแค้นคือเดวิด เจ้าของร่างบางคิดหาเหตุผลในใจ

ถึงอย่างไรก็ไม่กังวลเท่าคนที่บ้านเหลือเกิน ไม่รู้ว่าป่านนี้พ่อจะเป็นยังไงบ้างหากรู้ว่าเธอหายตัวไป นึกขึ้นมาด้วยความเศร้าหยาดน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม ก่อนที่คนตัวเล็กจะลอยเอ่ยปากอ้อนวอนผู้ชายใจร้ายตรงหน้าเผื่อเขาจะเมตตาต่อเธอบ้าง

“คุณปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าพี่เดวิดทำอะไรให้คุณ ฉันขอโทษปล่อยฉันไปได้ไหมตอนนี้พ่อของฉันกำลังป่วยหนักท่านคงจะอาการทรุดแน่ๆ หากรู้ว่าฉันหายตัวไปจากบ้าน ฉันเป็นห่วงท่าน”

พลอยชมพูอ้อนวอนทั้งน้ำตา ทว่าออร์เรนโดกลับไม่สนใจเลยสักนิด เขากระชากหญิงสาวเข้าหาแรงๆ อีกครั้ง

“เมื่อกี้ยังเห็นปากดีอยู่เลยนี่ ตอนนี้จะขอโทษซะแล้ว...ปั้นเรื่องบีบน้ำตาเก่งเหลือเกิน จะบอกให้นะว่าคนอย่างฉันไม่หลงเชื่อมารยาโง่ๆ ของผู้หญิงอย่างเธอหรอก”

“แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงล่ะ...ที่ฉันบอกไปคุณก็ไม่เชื่อ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่เดวิดไปทำอะไรให้คุณ คุณถึงได้มาจองเวรจองกรรมกับฉันแบบนี้” เจ้าของร่างบางโต้กลับด้วยความเหลืออด เธอเหนื่อยที่จะอธิบายให้คนดื้อรั้นฟังเต็มทน เพราะไม่ว่าจะพูดอะไรออกไปออร์เรนโดก็ไม่ยอมรับฟัง แถมยังเขาปรักปรำว่าร้ายเธอสารพัด ในเมื่อการเจรจาไม่เป็นผลก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดอีก มีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากน้ำมือของเขาก็คือการหาทางหนี แต่ตอนนี้พลอยชมพูก็ยังไม่รู้เลยว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหน

“เจ้านายครับอีกครั้งชั่วโมงก็จะถึงแล้วครับ” เสียงของแซมดังขึ้นมาแทรกพอดี เป็นผลให้ออร์เรนโดละความสนใจจากหญิงสาว ก่อนที่จะหันหน้าไปตอบคนที่เพิ่งเดินเข้า

“เดี๋ยวฉันออกไปเดี๋ยวนี้แหละ”  

“ฝากไว้ก่อนเดี๋ยวฉันจะมาจัดเธอทีหลัง” พูดทิ้งทาย พ่อเจ้าประคุณก็เดินกระแทกเท้าออกไปด้วยความหงุดหงิดทันที 

พลอยชมพูมองตามหลังชายหนุ่มอย่างโล่งอก ตอนนี้สมองยังสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ว่าอย่าไรก็ตามเธอต้องรู้ให้ได้ว่าออร์เรนโดจับตัวเธอมาทำไม ก่อนที่จะคิดหาทางกลับบ้านอีกที

 ___________________________________



           จำเลยรักร้าย เป็นนิยายแนวโรมาน NC18+++

-ขนาดนี้นิยายเรื่องนี้กำลังอยู่ในระหว่างรีไรท์งานคาดว่าจะเสร็จในเร็วๆ นี้

หากใครสนใจก็สามารถรอซื้อใน E- book ได้เลยจ้า เพราะว่าอันจะลงในเว็บแค่ 50% เท่านั้น

- หรือว่าใครอยากติดตามผลงานของอัน อันก็มีนิยายให้อ่านรออีกหนึ่งเรื่องชื่อ 'คลั่งรักเมียจำเลยรับรองว่าพระเอกเรื่องนี้ก็ซี๊ดถึงใจไม่แพ้กัน ลิ้งค์จะติดไว้ด้านล่างนะคะ ฝากอุดหนุนหน่อยเด้อจ้า

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 


https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

        แสดง 10 - 10
วันที่โพสต์ :  1 ส.ค. 2560 22:19    วันที่อัพเดท :   17 ม.ค. 2561 20:28    › จำนวนผู้เข้าชม 20833 คน
   › คะแนนโหวต 219 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :