นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง บ่วงรักบอดี้การ์ดเถื่อน (ซีรีส์ชุดยาใจคนเถื่อน) e-book    by tichakorn
ชื่อตอน ตอนที่ 4 คุณหนูเอาแต่ใจปะทะบอดี้การ์ดคนใหม่ [1]


ตอนที่ 4 คุณหนูเอาแต่ใจปะทะบอดี้การ์ดคนใหม่

 

เมื่อได้เวลานัด ครอบครัวของเอเรสและไรอันก็เดินทางมาถึงคฤหาสน์ของคุณมารศรี เจ้าของบ้านให้การต้อนรับอย่างเป็นกันเอง ส่วนไรอันก็เป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ทำให้พูดคุยกับ   คุณมารศรีได้ง่ายและคุณมารศรีก็พึงพอใจกับบอดี้การ์ดคนใหม่ของบุตรสาวไม่น้อย แต่ก็ต้องกล่าวขอโทษขอโพยแขกทั้งสามเพราะผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วแต่มัลลิกายังไม่ลงมาจากห้องพัก ครั้นให้สาวใช้ขึ้นไปตามเจ้าตัวก็บอกยังแต่งตัวไม่เสร็จ ทำให้ทั้งเจ้าของบ้านและแขกคนสำคัญได้แต่นั่งรอบุตรสาวเจ้าของบ้านต่อไปอีกร่วมครึ่งค่อนชั่วโมง มัลลิกาจึงได้เดินลงมาจากชั้นบนด้วยกางเกงยีนส์รัดรูป เข้าชุดกับเสื้อพอดีตัวสีดำ มือก็ถือกระเป๋าแบรนด์เนม สวมแว่นตาอันโตเดินหน้าเชิดเข้ามา

มัลลิกายกมือไหว้และยิ้มทักทาย หลังจากมารดาแนะนำให้รู้จักแขกคนสำคัญ รวมไปถึงบอดี้การ์ดคนใหม่ ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบถอดแว่นออกจนแทบเป็นกระชากแล้วก็เพ่งมองคนที่มารดาแนะนำว่าจะมาเป็นบอดี้การ์ดคนใหม่ เธอมองจนแน่ใจว่าเป็นคนคนเดียวกับที่มาขโมยจูบเธอไปเท่านั้นคุณหนูลี่ถึงกับอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลน ครู่ต่อมานิ้วก็ชี้ตรงดิ่งไปยังไรอันด้วยมือสั่นเทา

“คุณแม่คะ! น้ำไม่เอาคุณ ไม่สิ! น้ำไม่เอานายคนนี้มาเป็นบอดี้การ์ดนะคะ หน้าตาก็เหมือนลิง ตัวก็ใหญ่เหมือนควาย นิสัยก็เสีย ปากก็เสีย แล้วยังไม่ความเป็นสุภาพบุรุษด้วย คนแบบนี้เป็นบอดี้การ์ดน้ำไม่ได้หรอก น้ำไม่เอา ยังไงก็ไม่เอานายคนนี้ คุณแม่ต้องเปลี่ยนคนใหม่ให้น้ำ” สิ้นคำของบุตรสาว คุณมารศรีก็ถอนใจเฮือก ก่อนเรียกหายาดมจากสาวใช้ ขณะที่ไรอันก็เหลียวมองหน้าคนที่ด่าตัวเองว่าหน้าเหมือนลิง ตัวใหญ่เหมือนควายให้ชัดเต็มสองตา แล้วก็ร้องเฮ้ยออกมาดังๆ นิ้วชี้ของตนก็ชี้ไปยังหญิงสาวมารยาทแย่ตรงแน่วไม่ต่างจากหญิงสาว ทำเอาทุกคนพากันมองไรอันและมัลลิกาสลับกันไปมาด้วยความงุนงงว่าสองคนนี้ไปรู้จักกันตอนไหน

“แต่พี่เลือกแล้วว่าต้องเป็นคนนี้” แอนดี้แย้ง พลางมองน้องสาวสลับบอดี้การ์ดหนุ่มด้วยความหนักใจ เพราะดูท่าทั้งสองจะไม่ลงรอยกัน แล้วแบบนี้จะอยู่ด้วยกันได้อย่างไร

“คุณแม่คะ น้ำขอเปลี่ยนบอดี้การ์ด” มัลลิกาหันไปบอกมารดาแทนหลังพี่ชายยื่นคำขาดว่าต้องคนนี้

“อย่าเรื่องมากเลยยัยน้ำ เอาตามที่พี่ชายเราบอกนั่นแหละดีแล้ว แม่ไว้ใจบอดี้การ์ดคนนี้ เพราะฉะนั้น เราไม่ต้องพูด ไม่ต้องออกความเห็นอะไรทั้งนั้น แม่ตัดสินใจแล้ว ส่วนเราก็อย่าก้าวร้าวให้มากนัก แล้วก็หัดเชื่อฟังบอดี้การ์ดของเราบ้าง” คุณมารศรีกล่าวตักเตือนบุตรสาวต่อหน้าแขกคนสำคัญเสียงเข้ม

ฝ่ายมัลลิกาก็ทำหน้าบอกบุญไม่รับแล้วหันไปสบตากับบอดี้การ์ดคนใหม่ พอเห็นฝ่ายนั้นเหยียดยิ้ม มัลลิกาก็ยิ่งแค้นใจมากขึ้น ขโมยจูบเธอไปยังไม่พอ แล้วนี่ยังมายิ้มเยาะเธออีก แล้วมารดายังมาสั่งให้เธอเชื่อฟังบอดี้การ์ดคนนี้อีกด้วย

ฝันไปเถอะ! นายหน้าลิง แล้วนี่เธอจะทำยังไงดี ถึงจะทำให้นายหน้าลิงคนนี้หลุดจากตำแหน่งบอดี้การ์ด มัลลิกาคิดจนหน้ายุ่ง เพื่อหาวิธีกลั้นแกล้งบอดี้การ์ดคนใหม่ให้พ้นจากตำแหน่งในเร็ววัน โดยมีสายตาของพี่ชายและมารดากำลังเฝ้ามองอยู่ ขณะที่แขกทั้งสามคนก็ได้แต่นั่งนิ่งและเงียบกริบ

“ผมขอโทษอีกครั้งนะครับทุกคน คือน้องสาวผมมีนิสัยเอาแต่ใจมากไปหน่อย เลยชอบโวยวายแบบนี้แหละครับ สงสัยสมองยังไม่ค่อยพัฒนา ยังไงก็อย่าถือสาแกเลยนะครับ” แอนดี้พูดติดตลกหวังทำให้บรรยากาศดีขึ้น เมื่อภายในห้องรับแขกตกอยู่ในความเงียบไป ทางด้านคุณมารศรีก็ชอบอกชอบใจกับถ้อยคำของบุตรชายเสียจริงจึงช่วยกันผสมโรงเผาบุตรสาว

“แต่อีกไม่นาน หวังว่าสมองยัยน้ำจะดีขึ้น หลังจากได้   บอดี้การ์ดคนใหม่”

“พี่แอนดี้ คุณแม่ ทำไมต้องพูดแบบนี้ด้วย” คนถูกเผาเอ่ยเสียงงอนๆ แต่ดวงตากลมสวยนั้นขุ่นเคืองไม่หาย ยามหันไปมองบอดี้การ์ดคนใหม่

“ก็เราโตแต่ตัว” แอนดี้ไม่สนใจเสียงแหลมบาดหูและท่าทางแสนงอนของน้องสาวจึงสัพยอกกลับด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ มัลลิกาจึงมองตาเขียวแล้วก็สะบัดหน้าใส่จนคอแทบเคล็ด

“ตกลง แม่กับพี่เลือกไรอันเป็นบอดี้การ์ดให้แล้วนะ ส่วนเราก็อย่าแผลงฤทธิ์อะไรอีกล่ะ คราวนี้แม่จะจับขังไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน สักเดือน” คุณมารศรีสรุปเสร็จสรรพ เพราะกลัวว่าบุตรสาวจะทำให้ขายหน้ามากไปกว่านี้

“แล้วน้ำจะทำอะไรได้ล่ะคะ ในเมื่อคุณแม่กับพี่แอนดี้ตัดสินใจแล้วไป” มัลลิกาบอกเสียงงอนๆ  ใจก็คิดหาวิธีทำให้  บอดี้การ์ดคนใหม่ลาออกไปให้เร็วที่สุด

“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ก็ดีแล้ว ต่อไปฉันฝากยัยน้ำด้วยแล้วกันนะไรอัน อบรมสั่งสอนบ้างก็ดี นิสัยจะได้ดีขึ้น” คนเป็นแม่ฝากฝัง แต่คนเป็นลูกสาวกลับนั่งหน้าบูดบึ้งหนักกว่าเก่า

“ครับคุณมารศรี ผมจะจัดการอบรมนิสัยคุณมัลลิกาให้ครับ” ไรอันตอบรับสีหน้ายิ้มๆ แต่ภายในใจนั้นอยากจะปฏิเสธงานนี้ตั้งแต่ได้เห็นหน้าลูกสาวคุณมารศรี ทว่าอีกใจกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด เมื่อได้พบหน้าหญิงสาวมารยาทแย่คนนี้อีกครั้ง

“ขอบคุณมากจ้ะ ถ้างั้นก็เชิญทุกคนไปทานของว่างกันเถอะ” คุณมารศรีหันไปพูดกับไรอันด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลต่างจากพูดกับบุตรสาวลิบลับ ส่งผลให้มัลลิกาลอบมองบอดี้การ์ดคนใหม่ด้วยสีหน้าอาฆาต

กระทั่งทุกคนพร้อมใจกันลุกขึ้นเพื่อออกไปรับประทานของว่าง มัลลิกาก็รีบบอกทุกคนว่าจะออกไปเที่ยวและเรียกบอดี้การ์ดคนใหม่มาทำหน้าที่ขับรถให้ พอออกคำสั่งกับบอดี้การ์ดคนใหม่จบ มัลลิกาก็เดินตัวปลิวออกไปรออยู่หน้าบ้านด้วยใบหน้าเชิดๆ ส่วนไรอัน หันไปยิ้มให้เพื่อนรักและภรรยาของเพื่อนก่อนเอ่ยขอตัวไปทำหน้าที่บอดี้การ์ดให้กับบุตรสาวคุณมารศรี

 

หน้าคฤหาสน์...ไรอันเดินออกมาพบคุณหนูเอาแต่ใจเพียงแค่วินาทีเดียว มัลลิกาก็โยนกุญแจรถให้ โดยไม่มองว่าอีกฝ่ายจะรับได้หรือไม่ ทว่าคนว่องไวอย่างไรอันก็รับได้ไม่มีพลาด สองสาวใช้ที่กำลังทำความสะอาดอยู่บริเวณนั้นพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ส่งให้บอดี้การ์ดคนใหม่ ขณะที่มัลลิกาก็ยืนรอให้อีกคนมาเปิดประตูรถอยู่นานแต่ยังไม่มา จึงหันกลับไปมองก็เห็นบอดี้การ์ดหนุ่มกำลังยืนส่งยิ้มให้สาวใช้ ความไม่พอใจก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันใด

“ฉันให้นายมาขับรถให้ฉัน ไม่ใช่ให้ออกมายืนอ่อยเหยื่อนะนายบอดี้การ์ด ไปเปิดประตูรถให้ฉันสิ เร็วๆ ด้วย ฉันรีบ” มัลลิกาต่อว่าด้วยน้ำเสียงฉุนจัด แล้วยืนกอดอกทำหน้าเชิด ส่วนสาวใช้ทั้งสองก็รีบพาตัวเองไปให้พ้นรัศมีสายตาของคุณหนูทันที

“นิสัยเสียไม่เคยเปลี่ยนเลยนะคุณ” ไรอันเอ่ยเสียงนิ่มๆ แล้วเดินไปเปิดประตูรถรอให้คุณหนูเอาแต่ใจ แต่มัลลิกากลับยื่นมือไปผลักอกของอีกฝ่ายเต็มแรง

ไรอันเซก่อนจะตั้งหลักได้แล้วหันมองหญิงสาว ริมฝีปากได้รูปยิ้มหยันๆ แล้วก็วางหน้าเรียบเฉยแต่ภายในใจของตนกำลังนับหนึ่งถึงสิบ เพื่อระงับอารมณ์โกรธของตน เพราะเขาก็คนธรรมดาเหมือนหญิงสาวตรงหน้า ที่โกรธเป็น แต่เขาต้องอดทนเพราะไม่อยากทำร้ายผู้หญิง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแขวะ “นิสัยเสียเป็นบ้าเลยนะคุณ”

“ฉันก็เป็นคนนิสัยแบบนี้มาตั้งแต่เกิด ถ้านายคิดจะมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉัน นายก็ต้องทนให้ได้ ถ้าทนไม่ได้ก็ลาออกไปเลย เพราะฉันไม่ได้อยากได้นายมาเป็นบอดี้การ์ดของฉันสักนิดเดียว ไอ้คนลามก ไอ้คนโรคจิต” คุณหนูลี่ต่อว่าจบก็ตวัดสายตาใส่ ทว่าเสียงตอนท้ายกลับแผ่วเบาลงเรื่อยๆ สองแก้มก็เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อภาพวันที่ถูกขโมยจูบวนเวียนเข้ามาให้เจ้าตัวอับอาย

“รู้นิสัยตัวเองเหมือนกันเหรอ คุณหนูมัลลิกา” ไรอันยิ้มนิดๆ และพยายามไม่ใส่ใจกับสีหน้าโกรธของหญิงสาวที่ทำราวกับว่าโกรธเขามาเป็นชาติ

“นี่นายยอกย้อนฉันเหรอ” มัลลิกาถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“ผมเปล่ายอกย้อน ก็แค่พูดความจริง” ไรอันไหวไหล่น้อยๆ หลังจากพูดจบ พลางผายมือเชิญให้หญิงสาวเข้าไปนั่งในรถ มุมปากของเขายังเผยยิ้มต่อไป โดยไม่รู้เลยว่ามันสร้างความขุ่นเคืองให้มัลลิกา

“เข้าไปนั่งสิคุณ ไหนว่าอยากออกไปเที่ยว” บอดี้การ์ดหนุ่มพูดขึ้น แล้วตามด้วยพยักหน้ารัวๆ เร่งให้ขึ้นไป

ทว่ามัลลิกาไม่ยอมทำตามคำเชิญ แล้วใช้กระเป๋าในมือฟาดเข้าใส่หน้าคนพูด ส่วนไรอันก็หลบได้ทันก่อนจะจับคุณหนูอารมณ์ร้ายยัดเข้าไปในรถแล้วปิดประตูแทบจะกระแทกใส่หน้ามัลลิกา พานทำให้กลุ่มคนที่เฝ้ามองอยู่พากันลุ้น ใจหายใจคว่ำไปตามๆ กัน

จากนั้นรถก็เคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็ว ไม่ต่างจากอารมณ์กราดเกรี้ยวของมัลลิกา ที่ก็ยังออกฤทธิ์ออกเดชใส่     บอดี้การ์ดคนใหม่ไม่หยุด ขนาดว่าเธอสั่งให้ชายหนุ่มจอดรถ เพราะเธอจะขับไปเองแต่ไรอันกับทำหูทวนลมเหยียบคันเร่งอย่างไม่ใส่ใจ

“ฉันบอกให้นายจอดรถ แล้วก็ลงไปจากรถฉัน ไม่ได้ยินเหรอ” จบคำกราดเกรี้ยว มัลลิกาก็เข้าทำร้ายไรอันทำให้รถส่ายไปมา สร้างความแตกตื่นให้กับรถที่ขับตามมาและต่างก็บีบแตรเสียงดังลั่น ไรอันจึงปล่อยมือจากพวงมาลัยข้างหนึ่งแล้วจัดการผลักคนเรื่องมากจนล้มไม่เป็นท่า

“นี่นายกล้าผลักฉันเหรอ นายบอดี้การ์ดบ้า!” คุณหนูเอาแต่ใจแหวใส่

        แสดง 7 - 7
วันที่โพสต์ :  20 ก.ย. 2560 08:20    วันที่อัพเดท :   25 ม.ค. 2561 09:07    › จำนวนผู้เข้าชม 8379 คน
   › คะแนนโหวต 393 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :