นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จำเลยรักร้าย (รีไรท์ใหม่มาก) Nc 18+++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน จอมเผด็จการ 50%..เธอมีพิรุธนะโซเฟีย


ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูในรอบที่สามพร้อมกับตะโกนเรียกลูกสาวด้วยความเป็นห่วง เพราะหลายรอบแล้วที่นายวิลเลี่ยมมาเรียกพลอยชมพูอยู่หน้าห้อง แต่ก็ยังไม่ได้รับเสียงตอบรับจากคนด้านในเลย

“พลอยชมพูตื่นหรือยังลูก เดวิดมารอลูกตั้งแต่เช้าแล้วนะ จะไม่ไปรองชุดแต่งงานหรือ” นายวิลเลี่ยมเรียกลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

“เกิดอะไรขึ้นหรือครับคุณอา” เดวิดเดินขึ้นมาถามด้วยความสงสัย เพราะนั่งรอนานแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววว่าที่เจ้าสาวจะยอมลงไปพบ

“อาเรียกพลอยชมพุตั้งนานแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมเปิดประตูออกมา” ผู้เป็นเจ้าของบ้านบอกด้วยสีหน้ากังวลใจ

“ผมว่ามันชักจะยังไงแล้วนะครับคุณอา เราบอกแม่บ้านมาเปิดประตูเข้าไปดูข้างในกันดีกว่าไหมครับ ผมเป็นห่วงพลอยชมพู” เดวิดออกความคิดเห็น เพราะเขาเองก็รู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวไม่ต่างจากอีกฝ่ายเหมือนกัน

“ก็ดีดีเหมือนกัน เพราะปกติพลอยชมพูจะตื่นแต่เช้ามาก วันนี้ก็ยังไม่เห็นเข้าไปหาอาที่ห้องเลย”

“ถ้างั้นเดี๋ยวผมไปตามแม่บ้านให้มาเปิดประตูให้นะครับ คุณอารออยู่นี่ก่อน” พูดแล้วชายหนุ่มก็เดินออกไป ผ่านสักพักเดวิดก็เดินนำแม่บ้านมาที่หน้าห้องของพลอยชมพูอย่างไม่รีรอ

“รีบไขประตูเลย” ผู้เป็นเจ้านายออกคำสั่งอย่างร้อนรน สาวใช้รับคำแล้วก็รีบไขประตูออกทันที

 

เมื่อประตูห้องถูกเปิดออกทั้งสองคนก็ไม่ช้ารีบเข้าไปดูพลอยชมพูในห้อง แต่ก็ต้องตกใจเมื่อในห้องทิ้งไว้แค่ความว่างเปล่า

พลอยชมพูหายไปไหน!’ คือสิ่งที่ทุกคนกำลังคิด

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะคุณพ่อ! ทำไมทุกคนถึงได้มาอยู่ที่ห้องพี่พลอยชมพูกันเต็มไปหมด” โซเฟียเอ่ยถามด้วยความตกใจ ก่อนที่จะกระวีกระวาดเข้ามาหานายวิลเลี่ยม

“มาพอดีเลยโซเฟียเห็นพี่บ้างหรือเปล่า”

นายวิลเลี่ยมถามลูกสาวคนเล็กด้วยความร้อนใจ เจ้าหล่อนแอบยิ้มเยาะ เมื่อเห็นทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่ตัวเองคาดการณ์เอาไว้ ที่เหลือก็แค่ใส่ร้ายให้พลอยชมพูดูเลวในสายตาของเดวิดก็พอ

“ตายจริง! พี่พลอยชมพูหายไปเหรอคะ แบบนี้เราก็ต้องช่วยกันตามหาน่ะสิ เอ๊ะ! ในห้องก็ไม่มีเสื้อผ้าด้วยนี่ กระเป๋าก็ไม่มี แถมพาสปอร์ตก็หายไปด้วย” หล่อนไม่เพียงแค่พูด แต่เจ้าของร่างเซ็กซี่ยังทำท่าทีเดินสำรวจทุกซอกทุกมุมในห้องของพี่สาวอย่างรู้งาน

เมื่อได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพูดนายวิลเลี่ยมก็แทบลมจับ เขาไม่อยากจะคิดว่าลูกสาวจะหนีไปจริงๆ เพราะเรื่องงานแต่งงานที่ตัวเองบังคับ เขามั่นใจว่าพลอยชมพูไม่มีทางที่หนีปัญหาโดยไร้ความรับผิดชอบต่อหน้าที่อย่างแน่นอน อีกอย่างเธอก็รับปากกับตัวเองอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะแต่งงานกับเดวิดจริงๆ

แค่อีกไม่กี่วันพลอยชมพูก็จะได้เป็นเจ้าสาวแล้ว ไม่มีทางเป็นไปได้ที่ลูกสาวจะหนีการแต่งงาน เรื่องนี้มันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่นๆ ชายวัยกลางขึ้นนึกหาเหตุผล

“คุณอาใจเย็นก่อนนะครับ” เดวิดพูปลอด ก่อนจะรีบเข้ามาประคองชายสูงวัยไว้อย่างรวดเร็ว

“อาต้องขอโทษจริงๆ นะเดวิด อาไม่รู้จริงๆ ว่าจะเกิดเรื่อแบบนี้จะเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าลูกสาวอาหายไปไหน” นายวิลเลี่ยมพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าระคนผิดหวัง

“ไม่ต้องห่วงครับ ผลเชื่อว่าพลอยชมพูต้องมีเหตุผล เดี๋ยวผมจะช่วยตามหาเธออีกแรงนะครับ”

เดวิดพูดขึ้นมาอย่างหนักแน่น เพราะเขาเองก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าอยู่ดีๆ พลอยชมพูจะหายตัวไปอย่างไร้เหตุผล และมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่หญิงสาวจะทอดทิ้งบิดาที่กำลังป่วยหนัก เพียงแค่เหตุผลที่ไม่อยากจะแต่งงานกับเขา อย่างไรก็ตามชายหนุ่มยังไม่ปักใจเชื่อทั้งหมด

เขาจะต้องสืบหาความจริงให้กระจ่าง แต่ถ้าพลอยชมพูต้องการจะปฏิเสธเขา เขาก็อยากฟังจะปากของเธอแล้วจะยอมหลีกทางให้ หรือมีใครที่คิดเล่นสกปกจับตัวเจ้าสาวของเขาไปงานนี้มันต้องไม่ตายดีแน่ เจ้าของร่างสูงคิดในใจอย่างมาดหมาย

“ตอนนี้อามืดแปดด้าน ไม่รู้จะหาตัวลูกสาวเจอได้ยังไง เพื่อนของพลอยชมพูอาก็ไม่รู้จักสักคน” คนเป็นพ่อพูดออกมาอย่างหนักอก

“ใจเย็นครับ ถ้าหากพลอยชมพูต้องการไปจากที่นี่จริงๆ อย่างน้อยเขาก็น่าจะโทรมาลาคุณอาถ้าเธอสบายใจแล้ว ผมจะช่วยตามหาอีกแรง คิดว่าถ้าส่งคนไปแกะรอยก็น่าจะหาตัวเจอได้ไม่ยาก เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจะจัดการเอง”

ทางด้านโซเฟียเมื่อแผนการเป็นไปตามที่คาดการณ์เอาไว้ ใบหน้าเจ้าเล่ห์ก็ยิ้มออกมาอย่างสะใจ พร้อมเริ่มแผ่นการใส่ร้ายพี่สาวทันที

“คุณพ่อค่ะ พี่เดวิดค่ะ มาดูนี่ก่อนสิ”

“มีอะไรเหรอ” นายวิลเลี่ยมถามด้วยความตกใจ เพราะคิดว่าลูกสาวได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติม

“จดหมายค่ะ” โซเฟียพูดพร้อมกับหยิบกระดาษขึ้นมาอ่าน ก่อนที่หล่อนแกล้งร้องอุทานออกอย่างตกใจ

“ตายจริง!...นี่พี่พลอยชมพูหนีตามผู้ชายไปเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย”

“ไหนพี่ดูขอดูหน่อย”

เดวิดพูดแล้วก็รีบคว้ากระดาษจากมือของเจ้าหล่อนทันที ข้อความที่โซเฟียพูดเป็นความจริง ในจดหมายบอกว่าพลอยชมพูไม่อยากจะแต่งงานกับเขาเพราะเธอรักผู้ชายคนอื่น แต่ชายหนุ่มก็ยังติดใจไม่เชื่อว่านี่คือลายมือของพลอยชมพูจริงๆ  นัยน์ตาสีเขียวมรกตหรี่มองที่กระดาษอย่างสงสัย เพราะเขามั่นใจว่ารายมือของอีกฝ่ายไม่ใช้แบบนี้อย่างแน่นอน

“อย่าบอกนะคะ ว่าพี่ไม่เชื่อโซเฟีย”

“เปล่าพี่ก็แค่สงสัยทำไมลายมือของพลอยชมพูถึงไม่เหมือนเดิม” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ

“จะไปรู้ได้ไงล่ะคะ ก็...” ยังไม่ทันจะพูดจบก็มีอีกเสียงแทรกขึ้นมาพอดี

“จะให้อธิบายอะไรอีกล่ะคะ ก็เห็นๆ กันอยู่ว่านังพลอยชมพูมันหอบผ้าหนีตามผู้ชาย”  พูดจบแล้วผู้มาใหม่ก็รีบก้มหน้าลงต่ำทันที เมื่อถูกสาวตาของเจ้าของร่างสูงจ้องมองอย่างเอาเรื่อง

“คุณราเซลพูดอะไรก็เกรงใจเดวิดหน่อย” นายวิลเลี่ยมปรามภรรยา

“ฉันพูดความจริงนี่คะ หรือว่าคุณรับไม่ได้” นางราเซลเชิดหน้า เถียงกลับ

“ราเซล!” ประมุขขอบ้านตวาดลั่นด้วยความโกรธจัด ก่อนจะทรุดเข่าไปนั่งกับพื้นด้วยอาการปวดหัวใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“คุณพ่อ!

“คุณอา!

เดวิดและโซเฟียร้องประสานเสียงด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบเข้ามาพยุงนายวิลเลี่ยมเอาไว้

“อาไม่เป็นอะไรแล้วแหละ เดวิดพาอาไปแจ้งความคนหายหน่อยนะ” พอพยุงตัวลุกขึ้นได้ เจ้าของบ้านก็รีบพูดทันที

“ไม่ได้นะ!” คนที่อยู่อีกด้านโพล่งขึ้นมาอย่างตกใจ เสียงนั้นเรียกให้ทุกคนหันไปมองหล่อนทันที

“ไม่ได้หมายความว่ายังไงโซเฟีย” เดวิดเอ่ยถาม

คนถูกถามใบหน้าซีดเผือด  พร้อมเอ่ยแก้ตัวทันที

“โซเฟียหมายถึง ให้พี่รีบไปเดี๋ยวคุณพ่อโซเฟียดูแลเอง” หญิงสาวเอ่ยแก้ตัวหน้าด้านๆ

“คุณอาโอเคนะครับ”

“อาไม่เป็นไร...ดีขึ้นแล้วแหละ รีบไปตามพลอยชมพูเถอะ” ชายสูงวัยบอกกับหลานชายด้วยความเหนื่อยอ่อน

เมื่อเห็นอาการของสามีทรุดหนักแทนที่ผู้เป็นภรรยาจะห่วงใย นางราเซลกลับทำแค่เพียงแค่นยิ้มออกมาด้วยความสมเพศสามี

“อย่ารีบเป็นอะไรไปก่อนที่จะได้เห็นหน้าลูกสาวนะคะ” พูดแล้วนายหญิงของบ้านก็เดินสะบัดตัวออกจากห้องด้วยท่าทางสบายใจเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

โซเฟียได้แต่มองตามหลังมารดาด้วยความเศร้า เพราะหล่อนไม่เคยคิดมาก่อนว่าแม่จะทำทุกอย่างได้ถึงขนาดนี้

“ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะรีบตามหาตัวพลอยชมพูให้เร็วที่สุด” ชายหนุ่มพูด พร้อมกับรีบประครองคนแก่ขึ้นมานั่งที่เตียง ก่อนจะหันไปสั่งอีกคน

“พี่ฝากคุณอาด้วยนะโซเฟีย”

“ค่ะ...แต่พี่จะไปตามหานัง..พี่พลอยชมยังไงคะ”

ชายหนุ่มไม่ตอบเขาจ้องมองหล่อนด้วยสายตาที่เย็นชา  ก่อนจะหันมาสั่งลาเจ้าของบ้านแทน

“คุณอาครับผมขอตัวก่อนนะครับ ไม่ต้องเครียดมากเดี๋ยวจะล้มป่วยอีก เรื่องพลอยชมพูวางใจได้เลยอีกไม่นานผมสัญญาว่าจะตามตัวเธอให้เจอ”

“ขอบคุณมากๆ นะเดวิด อาฝากด้วย” นายวิลเลี่ยมตบลงที่มือของชายหนุ่มเบาๆ อย่างมีความหวัง

“ครับ ถ้ามีอะไรคืบหน้าผมจะโทรมารายงานคุณอาทันที” เดวิดรับปากอย่างหนักแน่น ก่อนจะสาวเท้าออกจากห้องด้วยความกระวนกระวายใจ

 

 ___________________________________



           จำเลยรักร้าย เป็นนิยายแนวโรมาน NC18+++

-ขนาดนี้นิยายเรื่องนี้กำลังอยู่ในระหว่างรีไรท์งานคาดว่าจะเสร็จในเร็วๆ นี้

หากใครสนใจก็สามารถรอซื้อใน E- book ได้เลยจ้า เพราะว่าอันจะลงในเว็บแค่ 50% เท่านั้น

- หรือว่าใครอยากติดตามผลงานของอัน อันก็มีนิยายให้อ่านรออีกหนึ่งเรื่องชื่อ 'คลั่งรักเมียจำเลยรับรองว่าพระเอกเรื่องนี้ก็ซี๊ดถึงใจไม่แพ้กัน ลิ้งค์จะติดไว้ด้านล่างนะคะ ฝากอุดหนุนหน่อยเด้อจ้า

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 


https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

        แสดง 12 - 12
วันที่โพสต์ :  1 ส.ค. 2560 22:19    วันที่อัพเดท :   17 ม.ค. 2561 20:28    › จำนวนผู้เข้าชม 20831 คน
   › คะแนนโหวต 219 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :