นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จำเลยรักร้าย (รีไรท์ใหม่มาก) Nc 18+++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน จำเลยสาว (70%)...ทัณฑ์สวาท!



เป็นเวลาหลายชั่วโมงที่พลอยชมพูติดอยู่บนเครื่องบินกับคนใจร้ายในที่สุดก็ถึงปลายทางสักที แต่ตอนนี้หญิงสาวไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าออร์เรนโดจับตัวเองมาไว้ที่ไหน เพราะเขาจับมัดมือมัดเท้าเธอเอาไว้แถมยังเอาผ้าคุมหน้าไว้ไม่ให้เธอสาวมารถมองเห็นได้

“ลงมา!” เจ้าของร่างสูงเค้นเสียงเข้มสั่ง

“ก็มัดมือมัดเท้า เอาผ้าคุมหัวฉันไว้แบบนี้จะลงได้ไงล่ะยะ” พลอยชมพูตวาดกลับอย่างหงุดหงิด

“กรี๊ด!!!...คุณจะทำอะไรฉัน” กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ร่างแน่งน้อยก็เหมือนลอยอยู่กลางอากาศ

“หุบปาก ถ้าแก้มัดให้แล้วก็อย่าได้คิดหนีเป็นอันขาด ไม่อย่างั้นเธอตายแน่” พ่อเจ้าประคุณขู่ ก่อนจะก้มแก้มัดที่เท้าให้กับคนตัวเล็ก

“ไม่แก้เชือกมัดมือให้ ไม่เอาผ้าคุ้มออกแล้วฉันจะมองเห็นได้ไง”

“เธอนี่มันเรื่องมากจริงๆ เลยนะ” ออร์เรนโดพูดอย่างรำคาญ

“คุณอยากจับตัวฉันมาให้เรื่องมากทำไมล่ะ ทำไมไม่ปล่อยฉันกลับบ้านไป”

“เธอพูดมากฉันไม่แก้!” ออร์เรนโดพูดขึ้นอย่างโมโห เมื่อถูกอีกฝ่ายกวนประสาท

“ถ้าคุณไม่แก้ฉันก็ไม่เดิน ถ้าจะอุ้มก็เชิญเลยนะคะ ฉันจะถือเป็นพระคุณอย่างมากด้วย เพราะฉันจะได้ไม่เหนื่อย”สาวน้อยพูดขึ้นอย่างยียวน

“ใครว่าฉันจะอุ้มเธอล่ะ” เจ้าของร่างสูงกระตุกยิ้มมุมปาก น้ำเสียงนั่นทอดลงอย่างเป็นต่อ

“ไม่อุ้มแล้วคุณจะทำอะไร” พลอยชมพูถามอย่างหวั่นๆ เมื่อน้ำเสียงอีกฝ่ายคุกคามอย่างเห็นได้ชัด ทันที่เธอพูดจบชายหนุ่มก้มหน้ามากระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ฉันไม่อุ้ม แต่ฉันจะเอาเธอแทน ตรงนี้แรงๆ ด้วย ถ้าเธอไม่ยอมเดิน”

“ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต!

“ฉันไม่น่ามัดแค่มือกับเท้าน่าจะจับเธอเย็บปากด้วยจะได้ไม่ต้องพูดมาก น่ารำคาญ” พูดแล้ว เจ้าของร่างสูงก็กระชากผ้าคุมหัวออกจากคนตัวเล็กทันที

เป็นครั้งแรกที่ดวงตากลมโตมองเห็นสถานที่รอบๆ เขาพาเธอเข้ามาอยู่ในเมืองใหญ่ ซึ่งพลอยชมพูเองก็ยังไม่รู้ว่าที่แห่งนี่คือที่ไหน ก่อนจะเหลือบไปเห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่ติดไว้รอบๆ บริเวณ ใช่แล้วตอนนี้ออร์เรนโดพาเธอมาอยู่ที่ประเทศอังกฤษ

“จะบอกให้นะ...ว่าคุณจะต้องทนกับความรำคาญแบบนี้ไปอีกนาน” สาวน้อยหันไปแว้งตอบ

“งั้นเหรอ ฉันจะบอกเธอเหมือนกันว่าไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระรู้ไว้ซะ” พ่อเจ้าประคุณสวนกลับ ก่อนจะกระชากให้เจ้าของร่างบางเดินตาม

“โอ๊ย! เจ็บนะเบาๆ หน่อยสิ พูดอย่างกับฉันจะหนีได้งั้นล่ะ”

“ไม่ต้องพูดมาก รีบเดินตาม” คนตัวโตหันมาตะคอกใส่

“แล้วนี่คุณจะพาฉันไปที่ไหนอีก เมื่อกี่ก็เพิ่งลงจากรถ”

ถามไปก็ไรประโยชน์ เพราะพ่อเจ้าประคุณทำเป็นหูทวนลมไม่รับรู้สิ่งที่พลอยชมพูพูดเลย ไม่สนใจแถมยังหันไปลูกน้อง

“ฉันฝากงานที่บริษัทด้วยนะแซม เดี๋ยวอีกสักสองวันจะรีบเข้าไปจัดการเรื่องประชุม” ว่าแล้วก็ลากตัวคนตัวเล็กให้เดินตามไปติดๆ

“ครับ”

แซมตอบรับอย่างรู้งาน ก่อนจะรีบเดินไปที่รถอีกคัน เพื่อปล่อยให้เจ้านายได้จัดการธุระของตัวเอง แต่ในใจลึกๆ ก็อดนึกสงสารคนที่ถูกจับมาไม่ได้

มั่นใจแล้วนะครับว่าจะทำแบบนี้จริงๆ ชายหนุ่มจ้องมองเจ้านาย พร้อมกับนึกขึ้นในใจด้วยความเป็นห่วง

“อยากจะฆ่าก็รีบฆ่าฉันสักทีสิ ไม่จำเป็นต้องจับไปทรมานให้เสียเวลาเลย ในเมื่อพูดอะไรไปคุณก็ไม่เชื่ออยู่แล้วนี่” พลอยชมพูพูดขึ้นมาอย่างเหลืออด ในเมื่อเธอไม่ใช่คนผิดก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเกรงกลัวผู้ชายตรงหน้า

“ไม่ต้องเรียกร้องหรอก เพราะวิธีที่ฉันจะจัดการกับเธอเขามันยิ่งกว่าฆ่าให้ตาย เพราะฉันจะทำให้เธอตายทั้งเป็น” พ่อเจ้าประคุณพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก จนทำให้หญิงสาวสะท้านไปทั้งตัว

“คนโรคจิต!” พึมพำด่าออกมาเบาๆ

“ขึ้นรถ!” คนตัวโตตวาด

“ฉันจะขึ้นได้ไงล่ะก็คุณมัดมือฉันไว้ แก้มัดให้ฉันสิจะได้ขึ้นสะดวก” พลอยชมพูพูดด้วยน้ำเสียงแข็งๆ อย่างไม่พอใจ ก่อนที่จะยื่นมือให้อีกฝ่ายแก้มันให้

“อย่ามาทำหน้าขัดใจใส่ฉัน ฉันไม่ชอบ” พูดแล้วก็รีบกระชากแขนคนตัวเล็กเข้ามาแก้มัด

“ขอบคุณค่ะ” สาวน้อยประชด ก่อนจะรีบก้าวขึ้นรถ แต่ไม่ทันที่จะปิดประตูเข้าออร์เรนโดก็เอามือมาดึงไว้ก่อน

“เลิกทำตัวกวนประสาทได้แล้ว...อย่าให้ฉันต้องโมโห” เจ้าของร่างสูงเข่นเขี้ยวเขี้ยวฟันขึ้นมาขู่ สิ้นคำเขาก็ปิดประตูใส่หน้าสาวน้อยแรงๆ ก่อนจะขึ้นรถตามทีหนัง พลอยชมพุค้อนตามอย่างหมั่นไส้

“นี่คุณจะเอายังไงกันแน่ ถ้าฉันทำตัวมีมารยาทคุณก็บอกว่าน่ารำคาญ แต่ถ้าฉันพูดบ้างคุณก็บอกว่าฉันอวดดี” สาวน้อยถามออกไปตรงๆ ตั้งใจกวนประสาท

“เมื่อไหร่เธอจะหยุดกวนประสาทฉันสักที!” พ่อเจ้าประคุณถามอย่างหมดความอดทน

“ส่งฉันกลับบ้าน...สิ”

“ไม่มีทางข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ”

“ดี..งั้นฉันก็จะกวนต่อ...”

ไม่ทันที่จะพูดต่อ ออร์เรนโดก็ใช้ฝ่ามือใหญ่สอดใต้ท้ายทอยของหญิงสาว แล้วดันหน้าเธอเข้าหารับจุมพิตป่าเถื่อนทันที พลอยชมพูพยายามจะเบี่ยงหน้าหนีแต่ไม่สามารถรอดพ้นจากบทลงโทษที่ออร์เรนโดหยิบยื่นให้ได้

“ยะ...อย่าทำฉัน...”

ห้ามไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรหยุดเขาได้ เพราะตอนนี้ทั้งความโกรธความหวานฉ่ำของริมฝีปากไม่อาจทำให้ชายหนุ่มถอนตัวได้ แม้เขาจะขยี้มันด้วยความดุดันรุนแรงและไร้ปรานีเพียงใด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความหอมหวานที่น่าหลงใหล ยิ่งจูบ ยิ่งบดขยี้มากเท่าไหร่ หัวใจของออร์เรนโดก็ยิ่งไหวสั่นแปลกๆ แบบที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน ถึงจะเตือนสติตัวเองให้เกลียดผู้หญิงตรงหน้านี้นักหนา แต่ชายหนุ่มก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเธอทำให้เขาแถบเผลอไผลความงาม เมื่อได้สติออร์เรนโดก็รีบถอนจูบทันที ต่างฝ่ายจึงกลับมานั่งในที่ของตัวเอง ความเงียบกลับเข้ามาแทรกอีกครั้ง ใบหน้างามแดงระเรื่อด้วยความกระด่างอายและโมโหรเคล้าอารมณ์กัน

“ไอ้คนบ้า!” ด่าออกมาเบาๆ ด้วยความโกรธแกมความเก้อ

“อยากลองอีกไหมล่ะ ต่อไปไม่ใช่แค่จูบแล้วนะ ถ้ายังไม่ยอมหุบปากอีก ฉันก็จะข่มขื่นเธอให้ยับคารถคันนี้แหละ”

นี่เธอก็ว่าด่าเบาแล้วนะ เขายังได้ยินอีกเหรอ คนตัวเล็กได้แต่ค้อนใส่ ก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาชมทิวทัศน์ด้านนอกกระจกรถด้วยความหนักใจ เพราะตอนนี้เธอคิดถึงบ้านเหลือเกิน

________________________________

 จำเลยรักร้าย เป็นนิยายแนวโรมาน NC18+++

-ขนาดนี้นิยายเรื่องนี้กำลังอยู่ในระหว่างรีไรท์งานคาดว่าจะเสร็จในเร็วๆ นี้

หากใครสนใจก็สามารถรอซื้อใน E- book ได้เลยจ้า เพราะว่าอันจะลงในเว็บแค่ 50% เท่านั้น

- หรือว่าใครอยากติดตามผลงานของอัน อันก็มีนิยายให้อ่านรออีกหนึ่งเรื่องชื่อ 'คลั่งรักเมียจำเลยรับรองว่าพระเอกเรื่องนี้ก็ซี๊ดถึงใจไม่แพ้กัน ลิ้งค์จะติดไว้ด้านล่างนะคะ ฝากอุดหนุนหน่อยเด้อจ้า

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 


https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  1 ส.ค. 2560 22:19    วันที่อัพเดท :   17 ม.ค. 2561 20:28    › จำนวนผู้เข้าชม 20803 คน
   › คะแนนโหวต 219 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :