นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จำเลยรักร้าย (รีไรท์ใหม่มาก) Nc 18+++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน จำเลยสาว (90%) NC 18+


พลอยชมพูทรุดตัวนั่งลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้าภายในห้องนอนคับแคบ ที่ออร์เรนโดเป็นคนจัดสรรไว้ให้ หลังจากที่ถูกใช้งานหนักไม่ต่างจากทาสตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาเหยียบในบ้านหลังนี้  

ดวงตากลมโตทอดมองออกไปยังนอกหน้าต่างด้วยความเศร้า เธอยังคงนึกเป็นห่วงคนที่บ้าน กังวลเรื่องงานแต่งหากเดวิดรู้เขาจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอคงเป็นผู้หญิงที่ไม่ดีในสายตาเขาแน่ๆ แต่อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้กังวลกับเรื่องนี้มากนัก แต่ที่เป็นห่วงเพราะเรื่องของพ่อมากกว่าไม่รู้ปานนี้ท่านจะเป็นอย่างไรบ้างอาการกำเริบหรือเปล่า ท่านคงจะเสียใจมากแน่ๆ ที่มีลูกแย่ๆ อย่างเธอ นั่งคิดไปเรื่อยเปื่อยน้ำตาใสๆ ก็ไหลพรากออกมาจนกลั้นเอาไว้ไม่อยู่ ทำได้แค่ภาวนาของให้ตัวเองมีทางรอดกลับบ้านไปกอดบิดาได้เร็วๆ

“รออีกหน่อยนะคะ เดี๋ยวหนูจะหาทางออกไปจากที่นี่ให้ได้” คนน่าสงสารพึมพำออกมาด้วยความอ่อนใจ ก่อนที่จะสะดุ้งเฮือก เมื่อมีเสียงกระด้างดังขึ้นจากหน้าห้องพร้อมกับเปิดประตูออกแรงๆ

“ตราบใดที่ฉันยังอยู่บนโลกใบนี้ เธอไม่มีวันได้รับอิสระ...หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว”

พลอยชมพูรีบหันมามองตามเสียงทันที ร่างแน่งน้อยสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว เมื่ออีกฝ่ายกำลังสาวเท้าเข้ามาหาอย่างคุกคาม

“คุณมีธุระอะไร ฉันทำงานบ้านเสร็จหมดแล้วนี่” สาวน้อยถามออกไปเสียงสั่นๆ ก่อนจะลุกขึ้นถอยหลังหนี

“เธอไปไหนไม่รอดหรอกอย่างคิดหนีเลยพลอยชมพู”

“คุณจะทำอะไรฉัน อย่าเข้ามานะ”

ลนลานถอยในขณะที่อีกฝ่ายก็ก้าวเข้าหาอย่างข่มขู่ แสงจากหลอดไฟบนเพดานทำให้หญิงสาวมองเห็นความเครียดแค้นที่ผ่านออกมาจากนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มของผู้ชายตรงหน้าได้อย่างชัดเจน เจ้าของร่างบางเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก ในหน้างามซีดเผือกอย่างน่าเวทนา ครั้นแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องที่เย็นเฉียบอย่างเต็มๆ เธอหมดทางหนีแล้ว

“คุณอย่างเข้ามานะ...ฉันสู้ตายจริงๆ ด้วย” สาวเจ้าเค้นเสียงขู่ออกมาอย่างหวาดกลัว แม้จะรู้ว่าไม่มีผลต่อคนตัวโตก็ตาม

 “น่าอย่าเธอนี่นะจะมีปัญญาทำอะไรฉันได้”

ออร์เรนโดแสยะยิ้มร้ายกาจด้วยความดูถูก ขณะตามประกบแนบชิด มือใหญ่จับคางมนบีบเค้นแรงๆ จนสาวน้อยสูดปาก

“คนโรคจิต! ไอ้บ้ากาม! ออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันขยักแขยงคุณ” พลอยชมพูโวยวาย พร้อมสะบัดตัวไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของอีกฝ่ายได้ เมื่อเขาเปลี่ยนจากบีบคางมนมาเป็นสวมกอดคนตัวเล็กไว้แทน

“ฉันไม่ได้มาฆ่า แค่จะมายัดเยียดความเป็นผัวให้ก็แค่นั้น...อย่างตื่นตูมไปนักเลย”

ได้ยินสิ่งที่ออร์เรนโดพูด พลอยชมพูถึงกับหน้าซีดเผือด

“คุณหมายความว่ายังไง” คนตัวเล็กถามออกไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

“เดียงสาเหลือเกินนะแม่กุลสตรี ฉันก็จะจัดการส่งมอบนารกให้คุณยังไงล่ะครับ คุณพลอยชมพู” เจ้าของร่างสูงพูดประชดด้วยความสะใจ ก่อนที่จะล้วงมือหนาลงไปใต้กระโปรงตัวงาม แล้วขย้ำอุ้งเนินสาวที่มีเพียงกางเกรงในตัวจิ๋วกั้นเอาไว้แรงๆ

“อ้า!...”

เผลอครางออกมาเสียงหลง เมื่อมือหนาค่อยๆ เคล้นคลึงมันอย่างเป็นจังหวะ พลอยชมพูทั้งอายทั้งกลัว ใบหน้างามแดงกล่ำจนเกือบถึงใบหูหยาดน้ำตาก็ยังไหลออกมาไม่หยุด

“อย่าทำอะไรฉันเลยนะฉันกลัวแล้ว...ปล่อยฉันไปเถอะนะคะคุณออร์เรนโด คุณทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ”

หญิงสาวผู้น่าสงสาร อ้อนวอนทั้งน้ำตา ก่อนจะสะบัดขัดขืนอย่างสุดแรง แต่ก็ไม่อาจขอความเห็นใจจากคนใจร้ายได้เมื่อความแค้นบังตา ออร์เรนโดแสยะยิ้มออกมาอย่างสะใจ ก่อนจะบดเบียดนิ่มแกร่งลงไปที่ร่องสวาทแรงๆ อย่างเป็นจังหวะ

“อ้า!

“หยุดเถอะคะ หยุดฉันไม่ไหวแล้ว”

“ไม่ ฉันกำลังมัน...คับดีสะด้วยนี่ แบบนี้แหละฉันชอบ” ปฏิเสธหน้ามึนๆ แล้วก็เร่งจังหวะถี่กระชั้นยิ่งกว่าเดิม

“โอ้วว!!!

สาวร้อยร้องครางแถบหายใจไม่ทัน ด้วยความเสียวสะท้านที่แทรกผ่านเข้ามาตามนิ้วของเขา

“ชอบล่ะสิ มันจะมีความสุขแค่เดี๋ยวนี้แหละ เพราะเมื่อไหร่ที่เธอมีลูกฉันก็จะเฉดหัวเธอทิ้งทันที” ออร์เรนโดเอ่ยออกมาอย่างเครียดแค้น

สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วใบหน้างาม ก่อนที่จะโน้มหน้าเข้าหาใกล้ๆ ลมหายใจร้อนระอุของเขาเป่ารดแก้มนวลในระยะประชิด

“ฉันจะทำให้เธอกับไอ้เดวิดทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็นจำเอาไว้” เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหรี้ยมเกรียม พร้อมกับถอนนิ้วออกจากร่องสาว ก่อนจะยัดเขามันไปอีกทีแรงๆ

“ฉันชอบรูของเธอจัง ฟิตเป็นบ้าเลย” คัวตัวโตเยาะเย้ย ก่อนจะถอดนิ้วออกจากร่องสวาทให้อีกฝ่ายเป็นอิสระ เป็นผลให้คนตัวเล็กได้สติ ก่อนที่จะพยายามดิ้นหาทางรอดอีกครั้ง

“อย่าทำเป็นเล่นตัวนักเลยน่า ฉันรู้ว่าเธอชอบ” พูดแล้วออร์เรนโดก็กดตัวแนบชิดกับคนตัวเล็กอีกที

“คุณปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันกลัวแล้ว” พลอยชมพูอ้อนวอน แต่พ่อเจ้าประคุณก็ทำท่ายิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

“ได้ ฉันจะให้เธอสมใจแน่ แต่เป็นหลังจากที่ฉันปู้ยี้ปู้ยำจนสะใจแล้วนะ”

น้ำตาไหลนองลงมาอาบแก้มนวล ครั้นถูกร่างกำยำบดเบียดลงมาแนบชิดจนเนื้อตัวของสาวเจ้าแทบจะละลายเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับเขา เมื่อจนตรอกทางเดียวที่จะช่วยให้เธอหลุดพ้นจากพันธนาการร้ายได้ นั้นคือต้องออกแรงสู้อีกครั้ง แต่ทว่าแรงน้อยนิดของสาวน้อยที่ทำงานหนักมาทั้งวัน มีหรือจะสู้กับแรงผู้ชายร่างใหญ่ได้ เพียงแค่ออร์เรนโดออกแรงเบียดร่างแน่งน้อยของเธอเข้ามาอีกนิด พลอยชมพูก็ออกละทวยไร้แรงดิ้น

“ฉันจะข่มขืนเธอให้ยับ แล้วจับส่งคืนให้ผัวสุดที่รักของเธอพร้อมกับลูกในท้องดีไหมล่ะ”

“รีบทำเลยสิค่ะ อยากจะทำอะไรก็เชิญ” สาวน้อยประชดทั้งน้ำตา เมื่อไร้ทางต่อต้าน

“อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ พลอยชมพู” ออร์เรนโดตวาด ก่อนที่ล้วงเข้าไปขย้ำเนินสาวที่ช่องขาอย่างหยาบคาย

พูดได้เท่านั้น ออร์เรนโดก็กดทับร่างบางให้นอนกับพื้นอย่างรุนแรงไร้ความเมตตา ก่อนจะจัดการบีบเคล้นลูบคลำทั่วร่างสาวด้วยสัมผัสอันดิบเถื่อนและรุนแรง ไม่มีความอ่อนโยนแม้แต่น้อย ความเคียดแค้นถูกจับยัดเยียดเข้ามาหาสาวน้อยที่ตอนนี้บอบช้ำจากปากและมือที่ฟอนเฟ้นเธออย่างไม่ปรานีปราศรัย

น้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวด ร่างกายถูกชายใจร้ายย่ำยีอย่างไม่ไยดี เขาจูบขยี้ลงมาอย่างรุนแรง ทุกสัมผัสของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความแค้น

“ร้องออกมา ร้องออกมาดังๆ ยิ่งเธอทุกข์ทรมานเท่าไหร่ฉันยิ่งสะใจรู้ไหม ยัยตัวแสบ”

เขาแสยะยิ้มหยันออกมาขณะอยู่บนร่างของหญิงสาวที่เขาแสนจะรังเกียจนักหนา ก่อนที่มือหนาจะกระชากเสื้อตัวสวยของสาวเจ้าให้หลุดออกจากร่าง เต้านมอวบที่คับแน่นอยู่ในบราเซียร์ตัวจิ๋วเผยโฉมตรงหน้า

ออร์เรนโดเผยอปากค้าง นี่แหละอาการของเขาในตอนนี้ สายตาไม่อาจหยุดจับจ้องความงามตรงหน้าได้เลย เลือดหนุ่มวิ่งพล่านบ้าคลั่งขึ้นมาอย่างฉับพลัน

อะไรกันเขากำลังจะคลั่งศัตรูของเขาใช่ไหม ไม่มีทางเขาจะต้องไม่ติดกับดักตัวเอง ต้องทำให้เธอทุกข์ทรมานสิ ใช่เขาต้องทำแบบนั้นทำให้ผู้หญิงคนนี้ย่อยยับ

“ฉันจะขย้ำเธอให้เละคามือ พลอยชมพู”

จบคำพูดหยาบคาย เจ้าพ่อประคุณก็กอบกุมปทุมถันเอาไว้เต็มไม้เต็มมือ ก่อนจะบีบเคล้นมันอย่างเต็มแรง

“อ้าว์...!

คนตัวเล็กเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว เมื่อถูกนิ้วแกร่งเม็ดทับทิมสีชมพูระเรื่อแรงๆ ก่อนจะตามลงมาด้วยปาก ร้อนที่ดูดขบเม้นหัวนมราวกับตายอดตายอยากมานานนับปี พลอยชมพูรู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางกองเพลิงสัมผัสที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนทำให้หญิงสาวร้อนรุ่มไปทั่วทั้งร่างเธอรัญจวนกับทุกสัมผัสของอีกฝ่าย ตอนนี้หญิงสาวยากที่จะควบคุมตัวเองให้มีสติกลับคืนมาได้  เพราะยิ่งคนตัวโตดูดงับเต้างามเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้เธอคลั่ง ร่างกายร้อนขึ้น ทุกรูขุมขน แม้ทุกสัมผัสของอีกฝ่ายจะเต็มไปด้วยความหยาบคาย แต่กระนั้นร่างกายก็ไม่รักดีเธอตอบสนองทุกสัมผัสของเขาได้อย่างน่าอายนัก

“คงอยากจะได้ฉันเป็นผัวจนตัวสั่นแล้วสินะ”

ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างพอใจ เมื่อปฏิกิริยาของอีกฝ่ายเปลี่ยนจากต่อต้านเป็นตอบสนองเขาได้อย่างดีเยี่ยม มือหนาฟอนเฟ้นบีบคลำเต้างามจนพอใจ ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาจัดการกับส่วนล่าง

“ชุ่มฉ่ำไปหมดแล้วแม่คุณเอ๊ย” เจ้าของร่างกำยำคำรามออกมาผ่านลำคอแกร่ง เมื่อกางเกงในตัวจิ๋วถูกกระชากจนขาดวิ่น

“โอ้...”

พลอยชมพูร้องครางออกมา เมื่อมือใหญ่เคล้นคลึงบีบขยำกลางเนินสาว ก่อนที่จะยัดนิ้วแกร่งลงที่ช่องสวาทอย่างจาบจ้วง พร้อมกับสลับขึ้นถูกไถ่กลีบสาวให้คนดีเกิดความเสียวสะท้าน

แม้จะปรารถนาคนใต้ร่างมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจปรานีเธอได้ เพราะเดวิดคนรักของเธอนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวของเขาต้องสูญเสีย ชายหนุ่มจึงเลือกทับถมสาวเจ้าด้วยความแค้น

“แน่นดีนิ ไอ้เดวิดคงไม่มีเวลาทำให้เธอหายคันได้ล่ะสิ...ถึงได้ร่านขนาดนี้” 

เขาพูดออกมาพร้อมกับยัดนิ้วแกร่งลงไปในซอกรักที่ฉ่ำแฉะอย่างบ้าคลั่ง ความคับแน่นที่โอบรัดนิ้วแกร่งทุกทิศทางทำให้ออร์เรนโดถึงกับกัดปากแน่น ความปรารถนาที่พยายามข่มเอาไว้บัดนี้เพิ่มขึ้นอย่างเป็นทวีคูณมันพร้อมจะระเบิดออกมาแล้ว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้หญิงที่เขาพร่ำเตือนตัวเองว่าให้เกลียดนักเกลียดหนาอย่างพลอยชมพูจะทำให้ชายหนุ่มมาถึงจุดที่ต้องการได้เร็วขนาดนี้ เจ้าของร่างผึ่งผายกัดฟันแน่นเพื่อลดความบ้าคลั่งในใจ แต่กระนั้นก็ยังไม่อาจดับไฟศวาสในอกได้

เขาต้องการเธอมากอยากจะยัดเยียดความใหญ่โตลงในร่องรักของเธอยิ่งนัก อยากจะกระแทกกระทั้นมันลงแรงๆ ให้สาวเจ้าร้องครวญครางออกมาจนเสียงหลง แล้วสัญญาเลยว่าหลังจากที่เอาผู้หญิงคนนี้เสร็จแล้วเขาจะเฉดหัวเธอทิ้งไปอย่างไม่ไยดี จะทำแม่คุณอัปยศเสียยิ่งกว่าโสเภณีข้างถนน

“ฉันทนไม่ไหวแล้ว...อยากจะยัดเยียดความเป็นผัวให้เธอเหลือเกินยัยตัวแสบ” ออร์เรนโดคำรามออกมาอย่างหื่นกระหาย

เขาถอดนิ้วแกร่งจากร่องสวาท ก่อนจะกระชากเสื้อผ้าออกจากร่างกายกำยำจนเปลือยเปล่า ความกระหายทำให้เขาคุมสติตัวเองได้ลำบาก พลอยชมพูพยายามเรียกสติตัวเองให้กลับคืนมา แต่ทำไม่ได้เลยเพราะคนตัวโตยัดเยียดท่อนลำชายกระแทกเข้าสู่กลางกายสาว จนเจ้าของร่างบางต้องสูดปากออกมาด้วยความเจ็บแสนทรมาน

“โอ้ว์!...คับแน่นเป็นบ้าเลยแม่คุณเอ๊ย”

ชายหนุ่มครางออกมาอย่างเสียวซ่าน เมื่อรูรักของอีกฝ่ายตอดรัดเขาอย่างรุนแรง ใบหน้าหล่อเหล่าแดงก่ำด้วยไฟเสน่หา เขาไม่เคยต้องการใครมากเท่านี้มาก่อน ครั้งแรกที่สัมผัสในโพรงชุ่มฉ่ำทำให้ความคิดในใจเริ่มเปลี่ยนไปทันที พลอยชมพูต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาคลั่งไคล้ได้มากเท่าเธอมาก่อน

“บ้าจริง!!!

ออร์เรนโดสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดนี่เขาคิดอะไรอยู่ กำลังจะหลงใหลแม่ศัตรูตัวน้อยงั้นเหรอ ไม่มีทางหรอก เขาเพียงแค่คลั่งในเซ็กส์ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนก็เท่านั้น เดี๋ยวอีกสักสองสามทีก็คงเบื่อไปเองแหละ ชายหนุ่มนึกในใจ

  “ฉันเจ็บ...ค่ะ”

สาวน้อยกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดราวกับว่าช่วงกลางของเธอกำลังจะฉีกขาดออกจากกัน เพราะคนตัวโตตอกอัดความอลังการเข้าใส่เธออย่างไม่ปรานีเลยแม้แต่น้อย เยื่อบางๆ ที่รักษามากระทั่งอายุยี่สิบสี่ถูกเขาทำลายไปอย่างย่อยยับ ออร์เรนโดเองก็ได้สัมผัสเยื่อนั่นเหมือนกัน สีหน้าท่าทางของคนใต้ร่างทำให้ชายหนุ่มมั่นใจเหลือเกินว่าเขานี่แหละคือคนแรกที่เผด็จศึกเธอ

“ได้โปรดหยุดเถอะนะคะ...ฉันเจ็บ”

เสียงอ้อนวอนของสาวน้อยทำให้จอมโอหังชะงัก เขาก้มมองใบหน้างามที่เปื้อนน้ำตา อะไรกันนี่เธอยังไม่ได้เป็นของไอ้เดวิดหรอกหรือ นี้เขากำลังทำอะไรลงไปทำร้ายผู้หญิงบริสุทธิ์งั้นเหรอ ความคิดในด้านดีแย้งขึ้นแต่อีกหนึ่งด้านของใจก็โต้กลับมาว่า ก็ช่างประไรเธอเป็นคนรักของมันนี่คนที่ทำร้ายน้องสาวเขาของเขา เพราะฉะนั้นพลอยชมพูนั่นแหละที่ต้องเป็นคนรับผิดชอบ คิดได้เช่นนั้นออร์เรนโดก็ยิ้มออกมาอย่างสะใจ

“เจ็บ! เจ็บน่ะสิดี!...เจ็บให้ตายไปเลย!

เขาคำรามลั่น ก่อนที่จะโจนจ้วงเข้าหาร่างอรชรไม่ยั้ง ความคั่งแค้นผลักดันให้เขาทำทุกอย่างเพื่อให้สาวน้อยคนสวยที่กำลังมอบความสุขที่สุดในชีวิตได้รับความเจ็บปวดเจียนตายเหมือนดั่งที่เขาเป็น

“ฉันเจ็บ...ได้โปรดหยุดเถอะค่ะ”

คนตัวเล็กคร่ำครวญปานใจจะขาด แต่กระนั้นก็ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงของชายหนุ่มได้

“เชื่อฉันอีกสักหน่อยเธอจะหายเจ็บ”

ออร์เรนโดพูดขณะยัดเยียดความอลังการลงไปอย่างบ้าคลั่ง พลอยชมพูอดกลั้นจนมาถึงจุดสิ้นสุด สาวน้อยหมดสติลงด้วยความเหนื่อยล้า

“โธ่โว้ย!!!” 

เขาคำรามออกมาเมื่อเห็นศัตรูสาวหมดฤทธิ์ลง ก่อนที่ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนเพื่อพินิจร่างบางอยู่สักครู่ เขาควรจะหยุดหรือจะทำต่อไปดี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ข่มขืนผู้หญิงมันรู้สึกสับสนนิดหน่อย แต่รูปร่างคนของตัวเล็กก็ช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน เลือดร้อนในตัวหนุ่มพุ่งกระฉุดครั้นนึกถึงสัมผัสอันหวานฉ่ำในกายสาว มหาเศรษฐีหนุ่มขบฟันแน่น ออร์เรนโดอยากหยุดความกระหายอันระยำนี่ซะแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเขากำลังต้องการเธออย่างรุนแรง และอีกอึดใจต่อมาเขาก็ทรุดตัวลงหาแม่สาวน้อยอย่างอดใจไม่อยู่

“เธอมันยัยแม่มด...” เขาเค้นเสียงคำรามออกมา ก่อนจะจัดการกับสาวน้อยที่หมดสติไปอีกรอบ ความคับแน่นบีบรัดอยู่ในทุกจังหวะของร่างกายที่อัดเข้าใส่นั้นสร้างความสุขสมให้ชายหนุ่มอย่างมหาศาล เขาใส่จังหวะถี่กระชั้น พร้อมกับการส่ายวนเพื่อสร้างลีลารักร้อนแรง ร่างกายคล้ายกับจะแดดิ้นเมื่อความเสียวกระสันแล่นพล่านไปทั่วร่าง

“โอ้ว...”

ชายหนุ่มครางออกมาลั่นห้อง ในที่สุดชมพูก็พาเขามาถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดอีกรอบ น้ำรักทะลักทลายเข้าสู่ช่องรักของแม่สาวน้อยที่นอนแน่นิ่ง

“ฉันเกลียดเธอ...ยัยผู้หญิงร้ายกาจ”

ร่างใหญ่ยังคงสั่นเทาด้วยแรงพิศวาส ก่อนจะรีบผละห่างออกจากคนตัวเล็กที่บอบช้ำจากการรุกรานป่าเถื่อน ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นจากพื้น เขาพยายามบังคับสายตาให้เมินมองไปทางอื่น แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับคนตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่บนพื้น ร่างอรชรที่เขาพิสูจน์มาแล้วว่าหอมหวานและน่าปรารถนายิ่งนัก

“พี่ทำถูกแล้วใช่ไหมแอนนา”

ชายหนุ่มพึมพำออกมาด้วยความรู้สึกสับสนพร้อมกับก้มมองคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกผิดที่วูบเข้ามาเกาะกินหัวใจกระด้างอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่คนตัวโตจะเดินออกจากห้องพร้อมกับความรู้สึกมากมายที่อธิบายออกมาไม่ถูก

 

________________________________


***ก่อนอื่นจะต้องขอชี้แจ้งก่อนนะคะเรื่องคำผิด ตอนนี้อันกำลังทำการแก้ไขแบบเร่งด่วนตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้ายเลยคะ คาดว่าน่าจะเสร็จภายในเดือนนี้ 

***ขอโทษนักอ่านทุกท่านในความไม่มืออาชีพของอันด้วยนะคะ อันจะพยายามทำออกมาให้ดีที่สุด ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนและเข้ามาอ่าน


 จำเลยรักร้าย เป็นนิยายแนวโรมาน NC18+++

-ขนาดนี้นิยายเรื่องนี้กำลังอยู่ในระหว่างรีไรท์งานคาดว่าจะเสร็จในเร็วๆ นี้

หากใครสนใจก็สามารถรอซื้อใน E- book ได้เลยจ้า เพราะว่าอันจะลงในเว็บแค่ 50% เท่านั้น

- หรือว่าใครอยากติดตามผลงานของอัน อันก็มีนิยายให้อ่านรออีกหนึ่งเรื่องชื่อ 'คลั่งรักเมียจำเลยรับรองว่าพระเอกเรื่องนี้ก็ซี๊ดถึงใจไม่แพ้กัน ลิ้งค์จะติดไว้ด้านล่างนะคะ ฝากอุดหนุนหน่อยเด้อจ้า

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 


https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9


        แสดง 15 - 15
วันที่โพสต์ :  1 ส.ค. 2560 22:19    วันที่อัพเดท :   17 ม.ค. 2561 20:28    › จำนวนผู้เข้าชม 20805 คน
   › คะแนนโหวต 219 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :