นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง บ่วงรักบอดี้การ์ดเถื่อน (ซีรีส์ชุดยาใจคนเถื่อน) e-book    by tichakorn
ชื่อตอน ตอนที่ 7 ความผิดปกติของหัวใจ [1]


ตอนที่ 7  ความผิดปกติของหัวใจ

 

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูห้องทำงานของผู้บริหารหนุ่มแห่งเดอะแลนด์ ควีนส์ ที่กำลังนั่งอ่านรายงานผลกำไรไตรมาสแรกของปี จำต้องเงยหน้าจากแฟ้มรายงานแล้วมองไปที่ประตู

“เข้ามา” สิ้นคำอนุญาตที่ดังขึ้นแบบไม่บ่งบอกอารมณ์เจ้าของห้อง ประตูก็เปิดเข้ามาโดยเลขาสาวแสนเฉิ่มเชยในสายตาของผู้บริหารหนุ่ม คนที่มารดาของเขาจัดหามาให้โดยเฉพาะ หลังจากที่ท่านรู้ว่าเขามีความสัมพันธ์กับเลขาคนเก่า จนท่านต้องเชิญเลขาคนเก่าของเขาออกพร้อมเงินเดือนล่วงหน้าบวกโบนัสพิเศษ จากนั้นไม่กี่วันเขาก็ได้ แม้นมาศ ลูกสาวคนขับรถคนเก่าแก่ของมารดาเมื่อครั้งท่านอาศัยอยู่ที่เมืองไทยมาแทน

แรกๆ เขาไม่ชอบหน้าหล่อนเอาเสียเลย เพราะหล่อนเฉิ่มเชยเสียจนเขาไม่อยากมองให้รกลูกตา แต่หลังจากหญิงสาวทำงานเป็นเลขาของเขาได้ปีกว่า อาการไม่อยากมองเลขาสาวก็เปลี่ยนไป อาจเป็นเพราะเขาเห็นหล่อนจนชินตา หรือไม่เขาก็คงเบื่อคู่นอน ที่แต่ละคนแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดชวนให้เข็ดฟัน หรือบางคนก็แต่งเสียจนอกล้นทะลักก็เป็นได้ ทำให้เขาหันมาให้ความสนใจผู้หญิงเฉิ่มเชยอย่างเลขาสาวแทน

ผู้บริหารหนุ่มคิดอย่างสับสนกับความรู้สึกที่ถกเถียงกันอย่างคนไม่ยอมรับใจตัวเองกับอาการแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในใจ กระทั่งตื่นจากภวังค์เมื่อเลขาฯ สาววางแฟ้มงานลงบนโต๊ะทำงาน

ส่วนแม้นมาศก็ระวังตัวแจเช่นกัน เพราะรู้กิตติศัพท์ของเจ้านายหนุ่มมาพอสมควรเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิง แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเธอจะไม่เข้าข่ายผู้หญิงในสต๊อกของเจ้านายหนุ่มก็ตาม แต่ใครจะรู้ว่าหัวใจเจ้ากรรมของเธอดันไปหลงเสน่ห์ความหล่อเหลาของเจ้านายหนุ่มเข้าเสียนี่

“วันนี้คุณใส่น้ำหอมกลิ่นอะไร” ไม่รู้เป็นอะไรขึ้นมาปากเจ้ากรรมดันถามออกไปอย่างนั้น แอนดี้ถึงกลับอยากตบปากตัวเองสักร้อยครั้งนัก

“ก็ใช้กลิ่นเดิมเหมือนทุกวันค่ะ” ตอบไปแล้วก็เหลือบตามมองเจ้านายหนุ่ม ที่ไม่รู้เป็นอะไรขึ้นมาถึงได้มาถามเธอแบบนี้

“งั้นเหรอ” แอนดี้ครางรับในลำคอ สายตาก็ไม่คิดละจากใบหน้าไร้เครื่องสำอางของเลขาสาว จนอยากรู้ว่าเนื้อตัวของหญิงสาวที่ปกปิดด้วยเสื้อผ้าอย่างมิดชิดนั่นมีอะไรน่าค้นหาบ้าง เพียงแค่คิดริมฝีปากก็คลี่ยิ้ม ประหนึ่งคนมีแผนร้ายอยู่ในใจ

“แล้ววันนี้ผมมีนัดที่ไหนบ้าง” สิ้นเสียงของเจ้านายหนุ่ม แม้นมาศก็หยิบสมุดเล่มเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทสีดำของตนออกมาบอกคิวงานของเจ้านายหนุ่ม ที่คิวยาวไม่แพ้ดาราดังทางหน้าจอทีวี

“วันนี้ตอนเก้าโมงครึ่ง คุณมีประชุมจนถึงเที่ยงค่ะ ส่วนตอนเที่ยงคุณมีนัดรับประทานอาหารกลางวันกับท่านรัฐมนตรีทังซ่าน คือคุณมารศรีเพิ่งแจ้งฉันมาเมื่อครู่ ก่อนที่ฉันจะเอาแฟ้มงานมาให้คุณ แล้ว...”

“เรื่องไปทานอาหารกลางวันกับท่านรัฐมนตรี คุณช่วยโทรไปบอกคุณแม่ผมด้วยว่าผมติดประชุม ไปไม่ได้” เจ้านายหนุ่มโบกมือห้ามพร้อมพูดแทรก

“แต่ฉันว่ามันจะดูไม่เหมาะนะคะ” เลขาสาวแย้ง

“ผมสั่ง คุณก็ต้องทำตาม” เจ้านายหนุ่มบอกเสียงเรียบแต่ก็แฝงอำนาจอยู่ในที

“ได้ค่ะ” แม้นมาศตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ แล้วเธอก็ไม่รู้ว่าทางคุณมารศรีจะว่าอย่างไรบ้างที่ลูกชายของท่านเสียมารยาทต่อผู้ใหญ่

“ดี! แล้วมีอะไรที่ผมต้องไปทำอีก หลังเสร็จการประชุม” เจ้านายหนุ่มเอ่ยถามต่อ ส่วนมือก็หันไปหยิบปากกาด้ามทองมาเซ็นเอกสารที่เลขาสาวเฉิ่มเชย แต่พักหลังมักเข้ามาก่อกวนให้ใจและตัวเขาต้องร้อนรุ่มต่อ

“ตั้งแต่บ่ายโมงจนถึงห้าโมงเย็น คุณมีนัดสัมภาษณ์กับนิตยสารชื่อดังสี่ฉบับค่ะ ส่วนที่นัดสัมภาษณ์ก็คือโรงแรมอันน์เบริกส์ของเพื่อนคุณค่ะ แล้วตอนหนึ่งทุ่มตรงคุณมีนัดรับประทานอาหารกับคุณเอวี่ค่ะ” แม้นมาศปิดสมุดเล่มเล็กลงทันทีเมื่อรายงานจบก่อนหย่อนลงกระเป๋า แล้วยืนรอรับแฟ้มงานจากเจ้านายหนุ่ม

“เรื่องนัดสัมภาษณ์กับนิตยสาร คุณไปกับผมด้วย” แอนดี้ออกคำสั่งโดยไม่ละสายตาจากแฟ้มงานที่กำลังเซ็นอยู่

“แต่ฉันต้องอยู่เคลียร์งานนะคะ” แม้นมาศแย้งอีกครั้ง

“ผมสั่ง! แล้วคุณก็ต้องไปทานมื้อค่ำกับผมตามนัดเอวี่ด้วย ว่าแต่คุณมีนัดกับใครไหม ถ้ามีก็ไปบอกเลิกนัดซะ” เจ้านายหนุ่มบังคับทั้งทางวาจาและสายตา

“ไม่มีค่ะ แต่ดิฉันขอติดตามคุณไปแค่คุณนัดสัมภาษณ์นิตยสารนะคะ ส่วนเรื่องทานมื้อค่ำกับคุณเอวี่ ฉันคงต้องขอตัว” แม้นมาศต่อรอง เพราะกลัวจะไปเป็นที่รำคาญตารำคาญใจของคนทั้งสอง โดยเฉพาะคุณเอวี่ เธอมั่นใจว่านางแบบสาวไม่ต้องการให้ใครไปเป็นก้างขวางคอ

“ไม่ได้!” แอนดี้บอกเสียงดังฟังชัด พร้อมขู่บังคับเลขาสาวอีกครั้งด้วยดวงตาดุกร้าว นาทีถัดมาแอนดี้ก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปหาเลขาสาว แม้นมาศถอยหนีตามสัญชาตญาณ แต่ไม่ไวไปกว่ามือใหญ่ที่คว้าท่อนแขนเธอเอาไว้เสียแรงจนเธอเซเสียหลักเกือบล้ม แต่โชคดีที่เจ้านายหนุ่มรับไว้ทัน

“ขอบคุณค่ะ แต่คุณปล่อยฉันเถอะ ฉันจะกลับไปทำงานต่อ แล้วจะโทรแจ้งคุณมารศรีเรื่องที่คุณออกไปทานอาหารกลางวันกับท่านไม่ได้” ก้มหน้าจนปลายคางแทบชิดเนินอกขณะเอ่ยบอกเจ้านายหนุ่ม หัวใจไม่รักดีของเธอก็เต้นระรัวจนน่าตี เพราะกลัวว่าความรู้สึกที่มีต่อเจ้านายหนุ่มจะเผยออกมา

“เป็นอะไรไปคุณแม้นมาศ ตัวคุณสั่น แล้วใจคุณก็เต้นแรงด้วย หรือว่าคุณคิดอะไรกับผม” คำถามตรงไปตรงมาและใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มเข้าใกล้ส่งผลให้คนถูกถามเกิดอาการประหม่า แม้นมาศดันตัวออกจากอ้อมกอดของเจ้านายหนุ่ม แต่มีหรือที่แอนดี้จะยอมปล่อยง่ายๆ เมื่อนานๆ ทีจะได้มีโอกาสกอดเลขาสาว

“ฉันไม่ได้คิดอะไรกับคุณนะคะ” ปฏิเสธแต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นสบตา จึงไม่ได้เห็นรอยยิ้มจากเจ้านายหนุ่ม

“แล้วทำไมไม่เงยหน้าขึ้นมาสบตากับผม ถ้าคุณไม่ได้คิดอะไรกับผมจริงๆ”

“ฉันไม่ได้คิดนะคะ” แม้นมาศปฏิเสธเสียงหลง ก่อนกลั้นใจกล้าเงยหน้าขึ้นสบตา

“คุณคิดอะไรกับผมแน่ๆ”

“คุณอย่าเดาใจฉันนะคะ” ปฏิเสธทั้งที่ใจตัวเองนั้นหลงเสน่ห์เจ้านายหนุ่มเข้าอย่างจัง แต่ไม่กล้าแสดงออก เธอจึงได้แต่แอบชอบเจ้านายอยู่เงียบๆ อีกทั้งเธอก็ไม่กล้าคิดฝันให้เจ้านายหันมามองคนอย่างเธอเช่นกัน ในเมื่อเธอก็เป็นแค่ลูกสาวคนขับรถ ที่คุณมารศรีเอ็นดูส่งเสียให้ร่ำเรียนจนจบปริญญา แล้วก็ได้มาทำงานที่ฮ่องกง เพราะคุณมารศรีอีกเช่นกัน เธอจึงไม่อยากฝันเฝืองว่าคนที่มีพร้อมทุกสิ่งอย่างคุณแอนดี้จะหันมาสนใจผู้หญิงจนๆ อย่างเธอ

“ผิดกฎข้อไหนงั้นเหรอ ที่เลขาจะคิดอะไรกับเจ้านายตัวเองไม่ได้” แอนดี้เอ่ยชิดแก้มนุ่ม ชิดเสียจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ส่งผลให้หัวใจของเจ้าของแก้มนุ่มสั่นไหวหนักกว่าเก่า แต่กระนั้นแม้นมาศก็ยังพยายามบังคับตัวเองไม่ให้เปิดเผยความรู้สึกที่มีต่อเจ้านายหนุ่มออกมา เพราะมันต้องเป็นความลับตลอดไป ทว่าเวลานี้เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะเก็บ ความรู้สึก เก็บอาการได้อีกต่อไป เมื่อถูกคุกคามอยู่แบบนี้

“ฉันไม่รู้ค่ะ แต่คุณปล่อยฉันเถอะ ฉันจะกลับไปทำงาน ส่วนคุณต้องเข้าประชุมนะคะ เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วด้วย”    แม้นมาศเอ่ยขอร้อง แอนดี้จึงจำใจปล่อยมือจากเลขาสาว แต่สายตาของเขายังไม่หยุดจับผิดอาการผิดปกติของเลขาสาวแสนเฉิ่มเชย แต่กลับมีอะไรๆ ให้น่าค้นหา

ด้านแม้นมาศ หลังจากเจ้านายหนุ่มปล่อยให้เป็นอิสระ เธอก็เร่งเดินออกไปจากห้องทำงานด้วยใบหน้าแดงก่ำจนมาถึงโต๊ะทำงานของตัวเอง แล้วแบบนี้เธอจะเข้าไปนั่งจดรายงานการประชุมของเจ้านายได้อย่างไรกัน ในเมื่อใจยังเต้นแรงไม่หยุด

หญิงสาวคิดอย่างว้าวุ่น มือก็สาละวนอยู่การเตรียมสมุดจดบันทึกของตัวเองเพื่อเตรียมพร้อมเข้าประชุมเรื่องสรุปผลกำไรไตรมาสแรกของบริษัท แต่ก่อนเข้าห้องประชุมพร้อมเจ้านายหนุ่ม แม้นมาศก็โทรรายงานให้คุณมารศรีรับทราบเรื่องนัดรับประทานอาหารกลางวันกับท่านรัฐมนตรีว่าคุณแอนดี้ไม่สามารถไปได้เนื่องจากติดประชุม จนไม่ทันสังเกตว่าตอนนี้เจ้านายหนุ่มได้มายืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเธอแล้ว

“คุณแอนดี้!” คนขวัญอ่อนขานเรียกด้วยเสียงตื่นตระหนก

“ตกใจอะไรคุณเลขา”

“เปล่าค่ะ เอ่อ...เชิญคุณแอนดี้เข้าห้องประชุมเถอะค่ะ ทุกคนน่าจะมากันครบแล้วค่ะ” พูดจบก็ก้มหน้าก้มตาทำทีจัดเตรียมเอกสารการประชุมไปพลางๆ ทั้งที่เธอเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว

“แล้วคุณ พร้อมหรือยัง” แอนดี้เอ่ยถามเหมือนห่วงใย เรียกให้คนถูกถามเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายหนุ่ม ทำให้ได้เห็นรอยยิ้มของเจ้านายหนุ่ม ก่อนที่แอนนี้จะเดินไปเข้าประชุมโดยไม่รอคำตอบจากเลขาสาว ส่วนแม้นมาศ ยืนพ่นลมหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วเดินตามเจ้านายหนุ่มไป

กระทั่งเข้ามานั่งให้ห้องประชุมเพียงครู่เดียว การประชุมก็เริ่มขึ้นโดยมีผู้บริหารหนุ่มนั่งฟังด้วยท่าทางนิ่งเฉยเมื่อหัวหน้าสาขาต่างๆ กำลังรายงานตามหน้าที่ จนทุกคนรายงานจบลง ผู้บริหารหนุ่มก็ไม่ได้เอ่ยปากสักถามอะไรแม้แต่คำเดียว พานทำให้ผู้ร่วมประชุมมองหน้ากันเลิกลั่ก แม้นมาศจึงต้องกระซิบเตือนเจ้านายหนุ่ม

“ผมขอบคุณทุกคนที่ทำให้เดอะแลนด์ควีนส์มีผลกำไรเป็นที่น่ายินดีในไตรมาสแรก แม้จะเกิดเรื่องขึ้น ส่วนเรื่องขยายสาขาไปยังประเทศอื่น เรื่องนี้คงต้องชะลอออกไปก่อน มีใครจะถามอะไรผมไหม” ผู้บริหารหนุ่มแห่งเดอะแลนด์ควีนส์ถามออกไปโดยไม่เจาะจงว่าถามใคร เมื่อไม่มีใครคิดซักถาม แอนดี้จึงบอกเลิกประชุม

ผู้ร่วมประชุมจึงทยอยเดินออกจากห้องประชุม แต่แอนดี้ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมพร้อมเลขาสาว กระทั่งทุกคนออกไปหมดแล้ว แอนดี้จึงหันมาหาเลขาสาว

“เที่ยงนี้คุณไปทานอาหารกลางวันเป็นเพื่อนผมด้วย ห้ามปฏิเสธ” พูดจบ แอนดี้ก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนเดินนำหน้าเลขาออกจากห้องประชุม

กินยามาผิดขวดหรือไงนะ ถึงได้มาขู่บังคับกันทั้งวัน คนถูกบังคับบ่นพึมพำก่อนจะเดินตามหลังเจ้านายหนุ่มไปอย่างไม่มีทางเลี่ยง และทำให้วันนี้ทั้งวันเธอต้องตามติดเจ้านายหนุ่มตลอด จนเกิดเป็นความสุขในใจของเธอ แต่ความสุขก็กลายเป็นเศร้าทันทีที่ต้องมาร่วมโต๊ะกับเจ้านายหนุ่มและนางแบบสาว คู่ควงคนล่าสุดของเจ้านายหนุ่ม

        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  20 ก.ย. 2560 08:20    วันที่อัพเดท :   15 ม.ค. 2561 08:35    › จำนวนผู้เข้าชม 4582 คน
   › คะแนนโหวต 138 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :