นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ทาสรักมณฑาทิพย์    by พัชรินทร์
ชื่อตอน บทที่ 1 พี่ชายแสนร้าย 50%




บทที่ 1

พี่ชายแสนร้าย 50%

            ที่ตั้งของแผนกบัญชีถือได้ว่าอยู่ลึกที่สุดของสำนักงานบริษัทเลยกว่าได้ แม้จะดูลึกลับเพราะอยู่ด้านในสุดแต่มดงานในนี้ก็วิ่งวุ่นทำงานมีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา ถึงจะดูวุ่นวายแต่ก็ไม่ได้เสียงดังบางเวลากลับเงียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศอย่างเช่นตอนนี้

            นงนภัสว่าที่ลูกสะใภ้ของเจ้าของบริษัทผลิตน้ำเมาก็เป็นมดงานอยู่ในที่แห่งนี้เหมือนกัน เมื่อแรกที่เธอก้าวเท้าเข้ามาในที่แห่งนี้ก็ถูกเพื่อนร่วมงานมองว่าเป็นเด็กเส้นแต่ด้วยการทำงานที่เป็นระเบียบและเรียบร้อยไม่มีข้อผิดพลาดทำให้ทุกคำนินทาหายไปเมื่อเข้าเดือนที่สาม

            แผนกบัญชีของบริษัทนี้ถือว่ามีผู้หญิงทำงานอยู่เยอะที่สุดและก็หนีไม่พ้นจะมีหนุ่ม ๆ จากแผนกอื่นแวะเวียนมาขายขนมจีบแต่นงนภัสนั้นเป็นข้อยกเว้น เพราะถูกภาคย์พาไปประกาศตัวในงานเลี้ยงขอบคุณลูกค้าในวันนั้นและชายหนุ่มก็มักแวะเวียนมาหาเธอที่แผนกเสมอแต่ก็เริ่มหายหน้าไปช่วงพักหลังมานี้เพราะต้องเดินทางไปดูแลงานที่เชียงใหม่บ่อยขึ้นแต่ด้วยเทคโนโลยีการสื่อสารที่ทันสมัยก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าห่างไกลกันมากนัก

            เพราะเป็นคนรักของลูกชายเจ้าของบริษัททำให้ทุกคนให้ความเกรงใจอยู่เนือง ๆ นงนภัสจึงไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาพูดคุยด้วยเท่าไร ด้วยเธอเองก็ไม่ใช่คนช่างพูดจึงทำให้เธอไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทเลยทั้งที่ทำงานเข้าเดือนที่สี่แล้ว การทำงานที่ค่อนข้างยุ่งและต้องปรึกษาหารือเพื่อนร่วมงานอยู่ตลอดวันพอเลิกงานก็แยกย้ายกันกลับบ้านเธอจึงไม่ได้รู้สึกแปลกแยกหรือเหงาบางทีก็รู้สึกสงสารเพื่อนร่วมงานบางคนที่เกรงใจเธอยิ่งกว่าหัวหน้าแผนกเสียอีก แต่นงนภัสก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าปล่อยให้มันเป็นไปแบบนั้น

            แต่ไม่ใช่มีเธอคนเดียวที่ไม่ค่อยมีเพื่อนแต่ยังมีจุฑารัตน์อีกคนรายนั้นก็ไม่ค่อยมีเพื่อนเหมือนกัน บางทีการที่คบคนไม่มีเพื่อนเหมือนกันอาจทำให้คนสองคนกลายเป็นเพื่อนสนิทกันก็เป็นได้ นงนภัสเคยอยากเข้าไปทำความรู้จักแต่ก็คลาดตลอด

 

            เพราะวันสิ้นเดือนงานบัญชีที่ต้องเคลียร์จึงมีมากกว่าทุกวันถือเป็นเรื่องปกติหญิงสาวจึงกลับบ้านผิดเวลา หลังจากวางมือจากงานที่ทำเสร็จแล้วนงนภัสก็เดินเข้าไปยังโซนที่จัดไว้เป็นที่พักของพนักงานแล้วหยิบอาหารแช่แข็งออกมาจากตู้เย็นเพื่ออุ่นกินก่อนกลับบ้าน ตั้งใจว่าทานข้าวเสร็จแล้วกลับบ้านไปจะได้นอนหลับเลย ระหว่างรอเวลาร่างบางก็เดินเลาะไปตามทางเพื่อเข้าห้องน้ำ พลันก็ได้ยินเสียงบางอย่าง

            ทั้งชั้นนี้น่าจะเหลือเธอเพียงคนเดียวเพราะนี่ก็เกือบสองทุ่มเข้าไปแล้วจึงไม่น่ามีใคร ด้วยความสงสัยจึงเดินตามเสียงนั้นไปวิถีการเดินเปลี่ยนไปอีกทางที่ไม่ใช่การไปเข้าห้องน้ำมันเป็นเส้นทางที่เธอไม่ค่อยได้ใช้บ่อยมากนัก ทางไปห้องของผู้บริหาร เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ และมันก็เริ่มฟังชัดเจนมากขึ้นแม้มันดูเหมือนเสียงครางมากกว่า มีประตูบานหนึ่งแง้มไว้เดาว่าเจ้าของห้องคงรีบร้อนจนลืมตรวจสอบความเรียบร้อยของมันหรือไม่ก็เขาคงคิดว่าไม่มีใครอยู่แล้ว ดวงตากลมโตมองผ่านช่องเล็ก ๆ นั่นเข้าไปก็ได้เห็นเสี้ยวหน้าของชายหนุ่มที่บิดเบี้ยวราวกับได้รีบความทรมานเป็นหนักหนา

            เมื่อมองระเรื่อยต่ำลงมาก็ได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่บริเวณหน้าตักของผู้ชายคนนั้น ดวงตากลมโตเมื่อครู่เบิกกว้างเทียบเท่าไข่ห่านก็ไม่ปาน เธอกำลังแอบดูพวกเขาทำรักกัน!

            ซี๊ด...แบบนั้น” ยิ่งได้ยินเสียงครางของชายหนุ่มด้วยแล้วใจยิ่งเต้นรัว วูบหนึ่งเธอเกือบจะยื่นมือไปปิดประตูให้ด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ยั้งมือไม้ทันเมื่อรู้ถึงสถานะถ้ำมองของตน ได้แต่อุทานในใจว่า แม่เจ้าเธอจะเป็นตากุ้งยิ่งหรือไม่!

            คนแอบดูแทบผวาเมื่อร่างสูงของท่านผู้บริหารหนุ่มยืนขึ้นเต็มความสูงด้วยสภาพที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย เธอจึงก้าวถอยแต่เพราะสายตายังจดจ้องกับภาพความเร่าร้อนของทั้งคู่ทำให้ลืมไปว่าหน้าห้องมีกระถางต้นไม้ตั้งอยู่ มารู้สึกตัวอีกทีก็ไม่ทันเสียแล้ว

            ว๊าย!” ร่างบางหงายหลังพร้อมกับอุทานเสียงดังด้วยความตกใจ และเสียงนั่นก็ดังพอให้อีกสองคนได้ยิน นงนภัสนอนหงายหลังหลับตาปี๋ เธอต้องโดนไล่ออกแน่และภาคย์ก็คงช่วยเธอไม่ได้เพราะเธอกำลังมีเรื่องกับ ยชญ์’ พี่ชายจอมร้ายกาจของเขา

            เปล่านะคะฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบดู พอดีเห็นประตูมันแง้มไว้แล้วได้ยินเสียงก็เลยลองมองผ่านช่องเข้าไปค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ” หญิงสาวรีบกล่าวแก้ตัวด้วยความร้อนรนระคนอับอายไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกอายหรือเขินกับภาพที่เห็นเป็นแน่ ขณะค่อยๆ หรี่ตาขึ้นนงนภัสได้ยินเสียงของผู้หญิง

            แม่นี่เป็นใครคะ!

            พอนงนภัสลืมตาขึ้นก็ได้เห็นยชญ์ที่สภาพดูหลุดลุ่ยน้อยกว่าเมื่อครู่เล็กน้อยย้ำว่าเล็กน้อยเพราะหัวเข็มขัดเขายังอ้าออกจากกันอยู่เลย หญิงสาวรีบเลื่อนสายตาให้มองอะไรที่มันอยู่สูงกว่าเดิมก็เห็นเขาทำหน้ายุ่งและกำลังยกมือขึ้นลูบหน้าอย่างหัวเสีย

            ให้ตายเถอะ! เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

            เอ่อ...คือ” นงนภัสหน้าแดงค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลพร้อมกับหาคำอธิบาย

            อะ...เอาไปแล้วปิดปากเงียบอย่าเอาไปพูดกับใคร ถ้าพรุ่งนี้มีข่าวเรื่องฉันเธอโดนไล่ออกแน่” ชายหนุ่มยื่นธนบัตรสีเทาสองใบมาตรงหน้าคนที่ยังนิ่งอึ้ง นงนภัสมองหน้าเขาสลับกับเงินดูท่าแล้วยชญ์คงจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอคือคนรักของภาคย์แต่ก็ช่างเถอะมันไม่ได้สำคัญอะไร

            ฉันไม่รับค่ะ

            ยชญ์มองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาประเมินอีกครั้ง จะขอเพิ่มว่างั้น จะเอาเท่าไหร่ล่ะบอกไว้ก่อนว่าอย่าเรียกร้องให้มันมากนักเพราะฉันไม่ใช่คนใจดี

            เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้ต้องการเงินแล้วก็ฉันรับปากว่าจะไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดกับใคร” นงนภัสมองใบหน้าคู่สนทนาสลับกับผู้หญิงของเขาที่ดูแล้วคงอยากให้เธอเอาไปโฆษณาจนทั่วบริษัท

            ไม่เอาก็ดี” ชายหนุ่มเก็บเงินเข้ากระเป๋าแล้วใส่หัวเข็มจนเรียบร้อย ถ้าฉันรู้ว่าเธอเอาเรื่องเมื่อกี้ไปพูดล่ะก็เตรียมตัวหางานใหม่ได้เลย อย่าคิดว่าฉันจะจำเธอไม่ได้

            นงนภัสอยากจะถามกลับไปเหลือเกินว่าเขาคิดว่าเธอเป็นใครแต่ก็ทำได้แค่รับปาก ฉันขอตัวก่อนนะคะ

            ไปสิจะยืนอยู่ทำไมล่ะ” ประโยคนี้เป็นคำพูดของผู้หญิงที่ยืนมองนงนภัสตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแต่หญิงสาวก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องเป็นราวให้รกสมอง เธอก้มหัวเป็นเชิงทำความเคารพผู้อาวุโสกว่าอย่างยชญ์แล้วจึงเดินกลับไปยังที่ของตน

            ขณะกำลังนั่งมองข้าวกระเพราหมูในกล่องอย่างพิจารณานงนภัสก็คิดเถียงคำพูดของยชญ์ขึ้นมาที่ว่าพูดเหมือนจำหน้าเธอได้ทั้งที่ไม่ใช่เลยสักนิด เขาคงคิดว่าเธอเป็นพนักงานคนหนึ่งจากป้ายที่คล้องคออยู่ไม่ใช่คนที่ควรรู้จักในขณะที่เธอจำเขาได้

            แต่ให้ตายเถอะทำไมภาคย์ถึงได้มีญาติแบบนี้นะ คนอะไรเอะอะก็เอาเงินมาฟาดหัวแถมยังข่มขู่อีกดูก็รู้ว่าไม่ได้รู้สึกละอายที่ตัวเองทำตัวประเจิดประเจ้อเลย ที่ไม่อยากให้เธอเอาเรื่องที่เขาเล่นรักกับผู้หญิงในห้องทำงานไปพูดคงเป็นเพราะกลัวจะถูกจับแต่งงานล่ะสิ พอนึกมาถึงตรงนี้ทั้งภาพและเสียงการเล่นรักของยชญ์ก็เข้ามาในหัวจนต้องสะบัดหน้าที่ร้อนผ่าวด้วยความเขินไปมา

            บ้าๆ โอ้ย...กุ๊กเอ๊ยไม่น่าสอดรู้สอดเห็นเลยแล้วคืนนี้จะนอนหลับไหมเนี่ย” พึมพำกับตัวเอง แม้จะคบหากับภาคย์มาได้สักพักแล้วแต่ก็ไม่มีอะไรเกินเลยนอกจากจับมือ แล้วภาพความเร่าร้อนเมื่อครู่ก็ทำให้สาวเวอร์จิ้นอย่างเธอรู้สึกวูบวาบในช่องท้องจนพานอิ่มขึ้นมาเสียอย่างนั้น หญิงสาวรีบเก็บของแล้วรีบออกจากที่นั่นโดยเร็ว


แจ้งให้ทราบค่ะ ทาสรักมณฑาทิพย์เป็นเรื่องสั้นออกเป็น E-BOOK แล้วน้า

พัชรินทร์จะอัพคุณยชญ์คนหน้ามึนให้อ่านกันถึงบทที่ 4 นะคะ

ใครอยากเห็นความเนียนระดับสิบของคนหน้ามึนก็ไปตามโหลดกันได้น้า

MEB https://goo.gl/9URbAU

Hytext https://goo.gl/1UWojv

ปล . รักคนอ่านจ้า

อ่านแล้วเป็นยังไงเม้นต์เป็นกำลังใจให้พัชรินทร์ด้วยนะคะ

ติดตามผลงานของพัชรินทร์ทั้งหมดได้ที่นี่น้า

https://goo.gl/qcQg3Z

        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  12 ม.ค. 2561 00:55 วันที่อัพเดท :   9 ก.พ. 2561 16:37    › จำนวนผู้เข้าชม 4405 คน
   › คะแนนโหวต 236 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :