นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เมียไร้รัก    by mustang
ชื่อตอน บทที่ 1 ช้ำรัก


บทที่ 1 ช้ำรัก

 

            แกกลับมาอีกทำไมนังไหม ฉันบอกแกแล้วไงให้กลับไปอยู่กับผัวแก ทันทีที่เปิดประตูบ้านเก่าๆโทรมๆ   ออกมาแล้วพบกับหลานสาวที่นั่งสะอื้นร้องไห้ ใบหน้าเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา ผู้เป็นป้าก็หาได้มีความห่วงใยให้แต่กลับร้องถามน้ำเสียงเดือดจัด

            ป้าอร ไหมขอกลับมาอยู่ที่นี่เถอะจ้ะ        
             พู่ไหมยกมือพนมขึ้นวิงวอนป้าวัยสี่สิบห้าปีอย่างน่าเวทนา พร้อมกับเข้าไปกอดเรียวขาของอรอนงค์ไว้แน่นยามเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าจะเดินหนีตน เธอหมดที่พึ่งแล้วจริงๆ เหลือเพียงบ้านหลังนี้เพียงหลังเดียวเท่านั้น

            ฉันบอกแล้วไงว่าแกต้องไปอยู่กับไอ้ธาม ฉันเอาเงินมันมาตั้งเยอะ ถ้าแกเลิกกับมัน ฉันจะเอาเงินที่ไหนไปให้มันฮะ อีหลานโง่ไม่พูดเปล่าแถมยังพยายามสลัดขาแรงๆเพื่อให้คนร้องไห้ฟูมฟายตรงหน้าถอยไปให้ห่างกายแล้วจิ้มหน้าผากนวลอย่างแรง 

            แต่เขาไม่ได้รักไหมเลย เขาหลอกไหมนะจ๊ะป้าสะอื้นบอกเสียงสั่นพร่า หัวใจดวงน้อยปวดแปลบราวกับถูกมีดคมๆมากรีดลงไปซ้ำสักหลายสิบรอบจนทำให้พื้นที่ในนั้นมีแต่แผลเป็น เขาหลอกเอาหัวใจเธอไป หลอกให้เธอรัก แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับคืนมามีแต่ความหลอกลวง เขาไม่เคยรักเธอเลยสักนิด

            แกจะสนใจทำไม

            ป้าอรเรียกชื่อน้ำเสียงสั่น เธอพูดขนาดนี้แล้วเหตุใดกันเล่ากลับไม่ได้ไยดีสิ่งที่หล่อนพูด ไหนบอกว่ารักเธอไม่ต่างจากลูกสาวแท้ๆ แต่ทำไมถึงไม่ได้สนใจและยังจะผลักไสให้ตนไปอยู่กับคนหลอกลวงอีกกัน

            ฉันไม่สนว่ามันจะรักแกไหม แกต้องกลับไปอยู่กับมัน ไป๊ออกไป กลับไปหามันซะกดตะคอกเสียงดังลั่นพร้อมกับชี้นิ้วไล่ อรอนงค์คือญาติเพียงคนเดียวที่พู่ไหมเหลืออยู่ เป็นคนที่ชุบเลี้ยงหญิงสาวจนเติบโต แต่ทั้งหมดที่เลี้ยงดูก็เพราะจำใจ       
            หล่อนกลัวผีน้องสาวจะมาหักคอหากไม่รักษาคำพูดเรื่องเลี้ยงดูหลาน ก็เธอรับปากเอาไว้เพื่อแลกกับเงินจำนวนหนึ่งพร้อมกับที่ซุกหัวนอน ซึ่งก็คือบ้านซอมซ่อหลังนี้นี่เอง

            พู่ไหมส่ายหน้าปฏิเสธ อย่างไรหล่อนก็ไม่กลับไปหาธาม สามีไร้ใจอีก เขาใจร้ายกับเธอและลูกน้อยในท้องยิ่งนัก

            เพียงแค่ต้องการช่วยเหลือน้องสาวให้สมหวัง ถึงกับยอมหลอกว่ารักเธอและหลอกให้เธอแต่งงานด้วยเพื่อให้ห่างออกจากคนที่น้องสาวหมายปอง

            แต่นั่นมันยังไม่ได้กระหน่ำซ้ำเติมให้หัวใจต้องทุรนทุรายเท่ากับเขาไม่ได้ลังเลสักนิดยามที่เธอบอกว่าเขาจะไม่มีสิทธิในตัวของลูก

            อย่าให้ฉันต้องเอาน้ำมาสาดไล่ นังไหม แกจะไปไหมฮะอรอนงค์ทำสีหน้ารำคาญยิ่งนัก เมื่อไหร่หลานสาวจะไปให้พ้นบ้านสักที เธอคันไม้คันมืออยากจะไปบ่อนจะแย่อยู่แล้ว

            ทำให้พู่ไหมเงยหน้าขึ้นมองอย่างตัดพ้อทั้งน้ำตา เจ้าหล่อนพูดไม่ออกกับท่าทีที่แสดงออกมาของผู้เป็นป้า  เพราะมันยิ่งตอกย้ำว่าอรอนงค์ต้องการอะไรจากเธอ เพียงอย่างเดียวที่อีกฝ่ายต้องการคือผลประโยชน์ หาได้มีความรักให้แม้แต่น้อย แม้จะรู้อย่างนี้ เธอก็ยังสำนึกบุญคุณที่อรอนงค์เลี้ยงมาจนโต

            คนตั้งท้องสามเดือนได้แต่ก้มหน้ายอมรับความทุกข์ที่วิ่งมากระแทกเข้าก้อนเนื้อด้านซ้ายครั้งแล้วครั้งเล่า  ก่อนจะจำใจพยุงตัวลุกขึ้นจากพื้นเพื่อออกจากบ้านหลังน้อยของตนเองแต่ก็ไร้จุดมุ่งหมาย สองขาพาร่างกายอ่อนแอไปตามทางอย่างโซซัดโซเซ

            ตั้งแต่ตอนเล็กๆ หล่อนก็มีชีวิตที่ลำบาก ต้องหาเงินเรียนเอง แถมมิหนำซ้ำยังต้องหาเงินใช้หนี้ให้อรอนงค์ซึ่งนับวันก็ยิ่งเพิ่มพูนจากการเล่นการพนัน

            พอเรียนจบก็ขยันทำงาน เธอแทบจะไม่ได้สนใจเรื่องแต่งงานมีครอบครัวเลยด้วยซ้ำ แล้วไม่นานก็มีเรื่องที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นไปได้เกิดขึ้น     
            เมื่อผู้บริหารหนุ่มที่สาวๆต่างหมายปองมาหลงรักตน พู่ไหมแทบไม่อยากจะเชื่อแต่เมื่อเวลาผ่านไป ธามก็ยังปฏิบัติตัวเช่นเดิม ส่งข้อความมาหา พาไปทานข้าว

            จนวันหนึ่งเขาก็เข้าไปหาอรอนงค์เพื่อขอหล่อนแต่งงาน แม้จะไม่ได้มีงานเลี้ยงใหญ่โตมีเพียงคนในครอบครัว หล่อนก็ปลื้มปริ่มหัวใจ แต่สุดท้ายหัวใจดวงน้อยก็เจ็บปวดราวกับถูกหอกนับพันพุ่งมาแทงทำให้พื้นที่ในหัวใจมีแต่แผลเหวอะหวะ เพราะทั้งหมดมีแต่คำโกหกทั้งเพ           
             เขาทำลงไปทั้งหมดเพื่อรสา ธามไม่ได้รักเธอเลยสักนิด การแต่งงานก็แค่แผนลวง

            ปลายเท้าคู่เล็กมาหยุดลงที่ป้ายรอรถโดยสารประจำทาง พู่ไหมหย่อนก้นลงกับเก้าอี้อย่างคนหมดแรง แม้ว่าเวลาจะผ่านไปแล้วเกือบสองชั่วโมงแต่ร่างระหงก็ยังไม่ลุกไปไหน เพราะไม่มีที่พึ่งพิงอีกแล้ว คนท้องไม่อยากจะกลับไปเห็นหน้าสามีให้หัวใจมันชอกช้ำอีก

            ดวงตาคู่เล็กปริ่มด้วยน้ำตาแต่หญิงสาวก็กลั้นมันสุดฤทธิ์ เพราะรู้ว่าการร้องไห้ไปมันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น แต่มันก็ทำได้ยากลำบากเสียเหลือเกิน นัยน์ตาคู่นี้มีแต่ความทุกข์ระทม กระทั่งหางตามันเหลือบไปเห็นบางสิ่ง กลับยิ่งทำให้หล่อนรู้สึกหายใจไม่ออก ความเจ็บปวดเข้ามารุมเร้า

            น้ำตาไหลทะลักออกมาจนเปรอะเปื้อนใบหน้า คนรอรถโดยสารต่างหันมามองเธอเป็นตาเดียวกันเนื่องจากหญิงสาวสะอื้นเสียงดังลั่น

            จะไม่ให้ร้องไห้ได้อย่างไร ในเมื่อรถคันเมื่อกี้ที่เพิ่งผ่านหน้าหล่อนไป คือรถของธาม แต่มันไม่ได้มีแค่ธาม มันมีรสา อยู่ในนั้นด้วย ผู้หญิงที่เขาหลงรักแต่ไม่เคยกล้าจะบอกออกไป

            บิดาของรสากับธามเป็นเพื่อนสนิทกัน ความสนิทสนมของคนทั้งสองมีให้กันมาตั้งแต่เด็กๆ และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ธามหลงรักรสา

            เธอหนีหายออกจากบ้านนานขนาดนี้ เขายังไม่คิดจะออกตามหาเลยหรือ ธามคงไม่เคยมอบความห่วงใยให้หล่อนแม้แต่น้อยขนาดว่าตนอุ้มท้องลูกของเขาอยู่ ทุกอณูของความรู้สึกตอนนี้พู่ไหมรู้จักแต่คำว่าเจ็บปวด

             อีกครึ่งชั่วโมงต่อมาฝนเม็ดใหญ่ก็ตกกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ท้องฟ้าคำรามลั่น พู่ไหมเดินสะอื้นตากฝนไปตลอดทางมุ่งไปหาที่พักกาย เงินในกระเป๋าสะพายก็มีไม่มาก  เนื้อตัวนวลสั่นจากแรงสะอื้นและความหนาวเหน็บจากเม็ดฝน แต่ทว่ามันยังไม่เท่าความหนาวเหน็บที่จับขั้วหัวใจในตอนนี้

            ทว่าในความโชคร้ายยังคงมีความโชคดีอยู่บ้าง เพราะเดินมาไม่ไกลนักหญิงสาวก็หาที่พักได้ เป็นห้องเช่าขนาดเล็กราคาต่อคืนห้าร้อยบาท           
            แม้มันจะค่อนข้างอับ ในห้องมีเพียงฟูก หมอน และผ้าห่มเท่านั้น แต่คนช้ำก็เต็มใจที่จะอยู่ เพราะคับที่อยู่ได้แต่หากคับใจมันคงยากจะทนอยู่

            ฟากธามตอนนี้ก็กำลังขับรถทำหน้าที่เป็นสารถีพาน้องสาวกลับบ้าน เขาทำได้ทุกอย่างเพื่อหญิงสาวข้างกายคนนี้ ชายหนุ่มอยากเห็นรสายิ้มได้...อยากเห็นรสามีความสุขแม้ว่ารอยยิ้มหรือว่าหัวใจดวงน้อยมันจะไม่ได้มอบให้เขาก็ตาม เพราะมันเป็นความสุขทางใจ

            ร่างสูงยอมรับว่าทำร้ายจิตใจภรรยาตีทะเบียนไว้มากเพียงเพราะต้องการให้ใครอีกคนมีความสุข

            ก่อนความกังวลใจจะเพิ่มพูนเมื่อทราบว่าพู่ไหมยังไม่กลับบ้าน มือหนายกมือถือขึ้นมากดหมายเลขโทร.หาภรรยาตามทะเบียนสมรสอีกครั้ง กลับได้ยินแต่เพียงเสียงฝากข้อความ แม้จะไม่ได้รักแต่ใช่ว่าเขาจะไม่ห่วงใย มันมีความห่วงใยให้ เพียงแต่พื้นที่ในหัวใจเขาไม่สามารถแบ่งปันให้ร่างเล็กได้เพราะมันมีแต่รสาเท่านั้น

            พี่ธามจะไปไหนคะเสียงหวานปานระฆังแก้วร้องถามพี่ชายเมื่อเห็นว่าธามกำลังก้าวเท้าออกจากบ้านทั้งที่ฝนกำลังตกหนักไม่ใช่น้อย พร้อมกับขมวดคิ้วขึ้นอย่างสงสัย

            พี่จะกลับบ้านครับรวงธามหันไปตอบ

            ไหนพี่ธามบอกจะนอนบ้านรวงไงคะ พี่ธามรับปากคุณพ่อไว้แล้วนี่คะว่าจะอยู่คุยกับท่านก่อน แถมฝนตกหนักขนาดนี้ มันอันตรายนะคะพร้อมกับสาวเท้าเข้าไปใกล้

            พี่... ใช่เขารับปากไว้ แต่ตอนนั้นเขายังไม่ทราบว่าพู่ไหมยังไม่กลับบ้าน

            อย่าบอกนะคะว่าเป็นห่วงเมียของพี่ ไม่เห็นต้องห่วงเลยค่ะ โตๆกันแล้วเดี๋ยวก็คงจะกลับบ้านมาเอง พี่ธามนอนที่นี่นะคะ รวงเป็นห่วง วันนี้คุณแม่ก็ไม่อยู่ไปปฏิบัติธรรม คุณพ่อท่านจะได้มีคนคุยด้วย        
             ไม่พูดเปล่าแถมยังเดินไปทำสีหน้าอ้อนพี่ชาย หล่อนรู้ว่าธามคิดอย่างไรกับตน แต่เธอคิดกับอีกฝ่ายแค่พี่น้อง แต่ไยหล่อนจะต้องตัดความสัมพันธ์ไปด้วย

            ในเมื่อทำแบบนี้ เธอก็มีคนคอยเทกแคร์ดูแล แถมไม่ว่าหล่อนจะร้องขออะไรธามก็ทำให้ไปเสียทุกอย่าง

            ก่อนจะยิ้มเพราะในที่สุดพี่ชายก็พยักหน้ารับ และทำตามคำขอร้องของเธอ เหตุผลสำคัญที่หล่อนรั้งธามไว้ เพราะหล่อนต้องการให้พู่ไหมเจ็บหนัก หล่อนเกลียดพู่ไหม ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายมีอะไรดีไปกว่าตน ทำไมคู่หมั้นหล่อนถึงเอาแต่ชอบเจ้าหล่อน แม้จะรู้ว่าพู่ไหมแต่งงานไปกับพี่ชายต่างสายเลือดของเธอแล้ว

            ในเมื่อรู้ว่าแผนการนี้ไม่สำเร็จ เธอก็ไม่จำเป็นต้องให้ธามแสดงความรักใคร่ใดๆกับมารหัวใจอีก ยิ่งเห็นอีกฝ่ายเจ็บหนักที่ทราบความจริง เธอก็ยิ่งพอใจ

            งั้นเข้าบ้านกันเถอะค่ะ รวงให้คนจัดห้องนอนไว้ให้พี่แล้ว

            ครับไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะปฏิเสธรสาได้ ก่อนจะกดพิมพ์ข้อความแล้วส่งไปหาภรรยา เนื่องจากไม่อยากให้พู่ไหมเป็นห่วงและหวังว่าหญิงสาวจะได้อ่านมัน

            ฟากคนที่ตัดสินใจเปิดเครื่องเพราะอยากจะรู้บางเรื่องกลับต้องทำสีหน้าโศกกว่าเก่า เพราะมีสายเรียกเข้าจากธามเพียงสองสายเท่านั้น หล่อนไม่มีค่าให้เขาห่วงใยเลยหรือ แต่ต่อมาไม่นานก็มีข้อความจากธาม หญิงสาวเปิดมันอ่านอย่างไว แต่มันกลับยิ่งทวีความรุนแรงของบาดแผลในหัวใจยิ่งนัก

            ข้อความที่ถูกส่งมาก็เป็นเพียงประโยคสั้นๆ

            ผมไม่กลับบ้าน นอนบ้านรวงครับ

        แสดง 1 - 1
นิยายเรื่อง เมียไร้รัก by mustang
วันที่โพสต์ :  16 ก.พ. 2561 19:33    วันที่อัพเดท :   17 ก.ค. 2561 18:31    › จำนวนผู้เข้าชม 9384 คน
   › คะแนนโหวต 211 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :