นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คลั่งรักเมียจำเลย รีไรท์ NC 18+++++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน คลุมถุงชน (70%)...ผู้ชายปากร้าย


 

ณ คฤหาสน์แห่งบ้านวิวัฒน์วานิช

ผมจะไม่มีวันแต่งงานกับยัยนี่เด็ดขาด!”

เสียงของภูพิงค์ถูกเปล่งผ่านลำคอด้วยความโมโหเมื่อได้รับคำสั่งจากบิดา เรื่องงานแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า ไม่ใช่เป็นเพราะพ่อมัดมือชก แต่เป็นเพราะเจ้าสาวที่เขาไม่ปรารถนาจะใช้ชีวิตคู่ด้วยต่างหากล่ะ      

ยังไงซะแกก็ต้องแต่ง ถ้าแกไม่แต่งฉันจะยกสมบัติทั้งหมดให้หนูพิมพ์ หรือแกจะยอมให้เป็นอย่างนั้น?”

“พ่อดูจะมั่นอกมั่นใจว่าเธอเป็นคนดีซะเหลือเกินนะ”  

ก็ลองดูก็แล้วกันแต่อย่าคิดว่าฉันแค่ขู่แก่เล่นๆ นะ

ก็ได้ถ้าพ่อต้องการให้ผมแต่งผมก็จะแต่ง แต่ผมจะไม่มีวันรักเธออย่างเด็ดขาด และผมจะพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าเธอไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่พ่อคิด” 

ฉันจะรอดู แล้วแกจะรู้ว่าคนที่ฉันเลือกให้แกไม่ผิดคน ประภพสาวเท้าออกจากห้องด้วยความหัวเสียให้กับลูกชายคนเล็ก           ที่ไม่ยอมเลิกนิสัยเอาแต่ใจของตนเองเสียที ทั้งที่อายุจะสามสิบสองอยู่แล้วยังจะดื้อรั้นไม่ยอมฟังคนอื่น สิ้นเสียงการโต้เถียงของสองพ่อลูก ความเงียบก็เข้ามาแทรกที่ห้องอีกครั้ง หญิงสาวที่กำลังจะก้าวขาข้ามธรณีประตูก็ต้องหยุดชะงักกับคำพูดอันเหน็บแนมของชายเล็กแห่งบ้านวิวัฒน์วานิช            

คงจะอยากมีผัวจนตัวสั่นสินะ 

คำเหยียดหยามถูกสาดเข้ามาในโสตประสาท แม้ปากของเธออยากจะเค้นวาจาออกมาด่าคู่กรณีมากเท่าไหร่ แต่ก็ทำได้เพียงกลั้นใจเอาไว้ เพราะถ้าขืนด่าออกไปตอนนี้คงไม่เกิดประโยชน์อะไร เพียงแต่จะทำให้มันเสียเวลาไปซะเปล่า ดังนั้นหญิงสาวจึงต้องข่มใจเอาไว้

  ‘ผู้ชายอะไรปากเสียเป็นบ้า!...คงคิดว่าฉันอยากจะแต่งงานกับตัวเองตายล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะอยากจะช่วยป้าฉันไม่ยอมแต่งงานกับคุณหรอกหญิงสาวนึกบ่นอยู่ในใจ เธอพยายามระงับโทสะเอาไว้แล้วแสร้งทำเป็นส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม 

“คนอย่างเธอนี่มันเสแสร้งเก่งจริงๆ เลยนะ” ภูพิงค์เค้นเสียงเดือดดาลพร้อมกระชากร่างสาวเข้าหาด้วยความโกรธจัด

 “ปล่อยนะคะฉันเจ็บ” พิมพกาพยายามขัดขืน ทว่าชายหนุ่มกลับออกแรงบีบร่างน้อยจนเธอต้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด

“โอ๊ย!

“หนังหนาอย่างเธอเจ็บเป็นด้วยเหรอหรือว่าสำออย” เขาเค้นคำเย้ยหยันก่อนจะผลักร่างน้อยออกห่างด้วยความรังเกียจ

“อ๋อ...อย่าคิดหลงตัวเองล่ะ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอไม่ใช่ว่าจะพิศวาสอะไรเธอหรอกนะ ที่ต้องแต่งก็เพราะถูกคุณพ่อบังคับ               และเธอก็อย่ามาหวังอะไรลมๆ แล้งๆ ล่ะ ว่าฉันจะยอมอยู่กับเธอ” ชายหนุ่มพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินจากไป

“เหอะ...ผู้ชายอะไรหลงตัวเองจริงๆ คิดว่าฉันอยากจะแต่งงานกับคุณนักเหรอ” หญิงสาวเปล่งวาจาออกมาด้วยความโมโห

          ทางด้านภูพิงค์ตอนนี้เขาเองก็กำลังหงุดหงิดกับคำสั่งของบิดาที่ยังติดตรึงอยู่ในหัว และยิ่งพยายามจะทำใจยอมรับมันเท่าไหร่กลับกลายเป็นว่าเขายิ่งรู้สึกฉุนเฉียวมากเท่านั้น

“บ้าชะมัด!” คำสบถถูกเค้นออกมาเพื่อระบายความอึดอัดภายในใจ

          เมื่อไหร่พ่อจะเลิกสรรหาผู้หญิงมาให้เขาสักที ก็รู้ทั้งรู้ว่ายังไงซะเขาก็ไม่ยอม และยิ่งเป็นเธอแล้ว เขายิ่งไม่อยากจะทำตามสิ่งที่พ่อต้องการ

พ่อนะพ่อยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ว่าเขาไม่อยากแต่งงานและยิ่งเป็นเธอเขาก็ยิ่งเกลียด

“โธ่โว้ย!” คำสบถถูกเค้นลอดไรฟัน ก่อนที่กำปั้นหนักจะเหวี่ยงเข้ากับฝาผนังอย่างแรง ภูพิงค์แสยะยิ้มกับความคิดระยำที่เพิ่งบังเกิด ก่อนจะเค้นวาจาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

“เธอคิดเหรอว่าฉันจะยอมให้เธออยู่บ้านหลังนี้อย่างสงบสุข” สิ้นประโยคชายหนุ่มรีบสาวเท้าออกจากห้องทันที ก่อนที่ร่างสูงสง่าจะมาปรากฏอยู่ที่หน้าประตูห้องของคนที่เขาไม่อยากให้อยู่ร่วมชายคาด้วย

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!  

เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหว ดึงให้ร่างบางที่กำลังขลุกอยู่กับการจัดเสื้อผ้าเข้าตู้ต้องสะดุ้งโหยง หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นยืนรวบรวมสติ แล้วมุ่งตรงไปเปิดประตู

“คุณมีธุระอะไรเหรอเปล่าคะ” คำถามของพิมพกาเมื่อเห็นร่างใหญ่

“ก็มาสนองความต้องการของเธอไงล่ะ” น้ำเสียงชวนเจ้าเล่ห์ของภูพิงค์ทำให้พิมพกา ต้องถามออกมาด้วนความสงสัย

“ความต้องการอะไรของฉัน คุณกำลังพูดเรื่อง... หญิงสาวพูดยังไม่ทันจะจบประโยค เขาก็กระชากใบหน้างามเข้าประกบปากด้วยความเดือดดาลทันที ก่อนที่ร่างน้อยเองจะพยายามขัดขืนอย่างสุดฤทธิ์ เธอผลักร่างใหญ่จนเสียหลัก ก่อนจะตวัดฝ่ามือเรียวเข้ากระทบใบหน้าคมของอีกฝ่ายอย่างสุดแรง  เสียงอุทานปนคำรามของภูพิงค์  ดังขึ้น อึดใจต่อมาเขาก็กระชากเธอเข้ามาปะทะแผงอกกว้างอย่างไม่ปรานีปราศรัย โดยไม่นำพาอาการดิ้นรนขัดขืนแต่อย่างใด  

“เธออยากได้แบบนี้ใช่ไหม!

น้ำเสียงเดือดดาลถูกสาดใส่หน้าสาวเจ้าทันที นัยน์ตาสีดำขลับของชายหนุ่มฉายแววพิโรธ

“ปล่อยฉันนะ! คุณจะทำอะไร!” พิมพกาดิ้นสะบัดแต่เจ้าของร่างใหญ่ก็เข้ามาสวมกอดเธอไว้แน่น ยิ่งดิ้นเท่าไหร่อีกฝ่ายก็ยิ่งจงใจกระชับอ้อมแขนเท่านั้น

“อย่ามาทำเป็นเล่นตัวนักเลยน่า...ฉันรู้ว่าเธอก็ต้องการตัวฉัน” น้ำเสียงเย้ยหยันกระซิบข้างหู

“ฉันไม่ได้ต้องการคุณปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ...” หญิงสาวพยายามขัดขืน

“บัดซบ! เธออยู่นิ่งๆ ไม่ได้หรือไง” ภูพิงค์สบถด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่าน       

“คุณก็ปล่อยฉันก่อนสิ ฉันจะได้อยู่นิ่งๆ” คำพูดของพิมพกาทำให้เจ้าของร่างสูงสง่าเค้นเสียงลอดไรฟัน

“ไม่มีทาง! วันนี้เธอจะต้องเป็นของฉันพิมพกา” พูดจบเขาก็กระชากพวงผมนุ่มสลวยจนเธอแหงนเงยใบหน้าขึ้น ก่อนจะก้มลงกระแทกริมฝีปากหนาเข้ามาช่วงชิงความหวานจากกระพุ้งแก้มนุ่มนิ่มอย่างเอาแต่ใจและป่าเถื่อนที่สุด พ่อเจ้าประคุณบดขยี้กลีบปากอวบอิ่มด้วยท่าทางหิวกระหาย ดูดแล้วดูดเล่าจนพอใจ แล้วถึงได้ถอดถอนริมฝีปากร้ายกาจออกมา เพื่อให้สาวเจ้าได้มีโอกาสหายใจ    

          “คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะ” พิมพกาอ้อนวอนด้วยหวาดวิตกสุดขีด

“เธอต้องการแบบนี้ไม่ใช่เหรอพิมพกา ฉันก็กำลังจะทำให้เธอสมหวังยังไงล่ะ” เสียงแหบพร่าที่ดังข้างหูทำให้ร่างน้อยเย็นยะเยือกไปทั้งตัว

“ฉันไม่ต้องการแบบนี้ ปล่อยฉันนะ!” สาวน้อยยังคงดิ้นรน   ขัดขืน

“ฉันบอกแล้วไงให้เธออยู่นิ่งๆ ถ้าเธอยังฝืนดิ้นอยู่แบบนี้ฉันจะจับเธอผูกไว้กับเตียงแล้วค่อยถอดเสื้อผ้าเธอออกทีละชิ้นแบบนี้ดีไหม” ภูพิงค์เอ่ยด้วยความรำคาญ

“ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายที่ไหนจะหยาบคายเท่าคุณมาก่อน      คนอะไรป่าเถื่อนที่สุด!” พิมพกาด่าทอออกมาด้วยความโกรธจัด

“ดี ปากดีแบบนี้แหละฉันชอบ” สิ้นเสียงร่างบางของหล่อนก็ถูกเขายกขึ้นทันที

“ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้...นะ” หล่อนดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลังแต่ก็ยังไม่สามารถหยุดเขาได้

“เธออยากโดนมัดหรือไงถึงได้ดื้อขนาดนี้..."

___________________________________________________

#อย่าเพิ่งซื้อนิยายเรื่องนี้นะคะ ขอให้รออีก4วันก่อน อันมีโปรโมชันลดราคาเหลือเล่มล่ะ 59 บาทเท่านั้น

#ชี้แจงนิยายจ้า#

-อันกลับมาลงนิยายเรื่องคลั่งรักเมียจำเลย(ฉบับรีไรท์) ครั้งนี้อันจะลงในเว็ป60%

-ตอนนี้อันก็มีนิยายเรื่องใหม่มาให้ติดตามกันคาดว่าให้ได้อ่านในเว็บชื่อเรื่องจำเลยรักร้าย


http://www.valentinepublication.com/news/viewall.php?id=732

 

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 

https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

 

2. จำเลยรักร้าย

https://www.mebmarket.com/ebook-70184-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2


จำเลยรักร้าย
นามปากกาอมรกานต์
www.mebmarket.com
“ไอ้โรคจิต! ไอ้คนบ้ากาม! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ แกจะทำอะไร” พลอยชมพูได้แต่โวยวายดิ้นสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของอีกฝ่ายได้ เมื่อเขาเปลี่ยนจากบีบคางมนมาเป็นสวมกอดเธอไว้แทน“ฉันไม่ได้จะมาฆ่าเธอหรอกน่าอย่าตื่นตูมไปนักเลย ก็แค่จะมา ‘ยัดเยียดความเป็นผัว’ ให้เท่านั้นเอง”

 

        แสดง 4 - 4
วันที่โพสต์ :  9 ส.ค. 2560 10:49    วันที่อัพเดท :   17 มิ.ย. 2561 20:28    › จำนวนผู้เข้าชม 11913 คน
   › คะแนนโหวต 360 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :