นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คลั่งรักเมียจำเลย รีไรท์ NC 18+++++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน หลงเมีย (60%)....ฝากไว้ก่อนเธอแม่ตัวดี!


ครั้นอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว พิมพกาก็รีบออกจากบ้านเพื่อไปพบเพื่อนตามนัด ไม่ช้าสาวเจ้าก็มาถึงร้านอาหารที่ได้นัดหมายเอาไว้

“พิมพ์! ทางนี้” เสียงร้องเรียกไม่ดังมากนักจากโต๊ะมุมสุดของร้านทำหญิงสาวหันไปมอง ก่อนจะส่งยิ้มไปให้เพื่อนรัก แล้วรีบเดินไปหาอีกฝ่าย

“แหม...พอรู้ว่าจะได้กินของฟรีรีบมาเชียวนะยะ” พิมพกาเอ่ยเย้าอย่างยิ้มๆ

“ก็แหงล่ะ ใครมันจะไม่ชอบของฟรี” จีรดาย้อนกลับทันควัน ก่อนจะผายมือให้เธอนั่งลงในฝั่งตรงข้าม กิริยาที่อีกฝ่ายแสดงออกมาทำให้พิมพกานึกหมั่นไส้ จนต้องส่งค้อนวงใหญ่ไปให้เพื่อนสาว แล้วจึงนั่งลง

“แกสั่งอะไรหรือยัง”

“เรียบร้อยแล้วย่ะ ทั้งของฉันและของแก”

“อุ๊ยตาย! แสนรู้น่ารักที่สุด” พิมพกาสัพยอกเสียงกลั้วหัวเราะ

“แหม...ได้ทีเอาใหญ่เชียวนะ”

“ของมันแน่อยู่แล้วย่ะ แต่ฉันว่าเราอย่าเพิ่งหยอกล้อกันเลย ฉันหิวข้าวแล้วล่ะ” พิมพกาเอ่ยยุติสงครามน้ำลายอันน่ารักน่าหยิก ก่อนที่บริกรจะเดินถือถาดอาหารมาพอดี

จากนั้นทั้งสองก็ลงมือจัดการกับอาหารเลิศรสตรงหน้าด้วยความหิวจัดไม่ต่างกัน ก่อนที่จีรดาจะเอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบของพิมพกา

“มีผัวแล้วเป็นไงบ้างแก” คำถามที่หลุดออกมาจากปากเพื่อนสาวตัวแสบทำให้ช้อนแทบหลุดมือคนฟัง

“เป็นไงบ้างของแกคืออะไร ฉันไม่เข้าใจ”

“แหม...อย่ามาทำเป็นไขสือหน่อยเลยย่ะ ฉันหมายความว่าแกสปาร์คกับสามีแกบ้างไหม” คนยังไม่เคยแต่งงานเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้

“บ้า! ถามอะไรก็ไม่รู้” พิมพกาอุบอิบหน้าแดงซ่าน

“ฮั่นแน่...หน้าแดงแบบนี้มีแน่นอนเลย” จีรดาสรุปเองเสร็จสรรพ ก่อนจะเอ่ยถามอย่างทะลึ่ง

“เป็นไงแก ครั้งแรกมันไหม” คำถามที่หลุดออกมาจากปากแม่สาวจอมก๋ากั่นทำให้พิมพกาแทบหน้าไหม้ ก่อนจะด่าทออีกฝ่ายกลบเกลื่อนความขัดเขิน

“ยัยเพื่อนบ้า! ยัยลามก!

“อย่ามาด่าฉันเลยน่า ก็คนมันอยากรู้นี่นา” จีรดาพูดด้วย      สีหน้าจริงจัง

“ถ้าอยากรู้จนตัวสั่นขนาดนั้น ก็มีผัวเองสิยะ”

“พูดอย่างกับผู้ชายดีๆ มันหาง่ายงั้นแหละ”

“ถ้ายังหาผัวไม่ได้ก็ไปมโนเอา อย่ามาถามฉัน โอเคจบนะ” พิมพกาตัดบทด้วยใบหน้าแดงก่ำ ทำเอาอีกฝ่ายร้องออกมาด้วยความเสียดาย

“โอ๊ย!...วัยรุ่นเซ็ง”

“ถ้าเซ็งก็กินเยอะๆ จะได้เลิกอยากรู้เรื่องของฉันซักที”

“ก็ฉันอยากรู้จริงๆ นี่นา” จีรดาพูดอย่างหงอยๆ เมื่อถูกคนเป็นเพื่อนปราม

“ยังไม่หยุดอีก เดี๋ยวก็ให้จ่ายค่าข้าวเองเลยนี่”

“โอเคๆ หยุดแล้วก็ได้” ที่สุดจีรดาก็ต้องยอมแพ้

หลังจากทานข้าวเสร็จสองเพื่อนซี้ ก็ชักชวนกันไปเดินช็อปปิ้งที่ห้างสรรพสิ้นค้าดังในฝั่งตรงข้าม ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านในเวลาพลบค่ำ

 

 

กว่าพิมพกาจะกลับถึงบ้านได้ก็ปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม รถคันงามถูกจอดเทียบกับตึกเล็กที่อยู่ภายในคฤหาสน์วิวัฒน์วานิช คนที่เดินวนไปวนมาเป็นหนูติดจั่นถึงกับชะงักเมื่อเห็นร่างระหงซึ่งก้าวขาลงจากรถ แล้วมุ่งหน้าเข้าบ้าน ทันใดนั้นภูพิงค์ก็เคลื่อนร่างผึ่งผายเข้าหาเธออย่างคุกคาม

“หายไปไหนมาทั้งวัน” เสียงเข้มเจือดุดันเอ่ยถามเมียสาว แต่กลับไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะตอบคำถาม จนทำให้คนเจ้าอารมณ์เลือดขึ้นหน้า ก่อนจะเค้นเสียงกระด้างเอ่ยคาดคั้นด้วยความเดือดดาล

“ฉันถามว่าเธอไปไหนมา ไม่ได้ยินหรือไงห๊ะ!” ขาดคำเขาก็กระชากร่างงามเข้าหาอย่างสุดแรง จนเธอปลิวมาปะทะแผ่นอกกว้าง แล้วล็อกเอวบางเอาไว้จนแน่น

“เอามือของคุณออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้” พิมพกาสั่งเสียงแข็งด้วยความโกรธจัด ก่อนเธอจะพยายามขัดขืนอ้อมกอดของจอมเผด็จการ ทว่าเขากลับไม่ยอมปล่อยแถมยังกระชับอ้อมแขนให้แน่นยิ่งขึ้น

“ไม่! จนกว่าเธอจะบอกว่าเธอไปไหนมา” ภูพิงค์ลอยหน้าตอบโต้ด้วยท่าทางกวนๆ

“ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย” หญิงสาวสวนกลับด้วยท่าทางมึนตึง

“ก็ฉันเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ ใครจะไปใครจะมาก็ต้องรายงานฉันก่อน” เขาเอ่ยด้วยท่าทางวางอำนาจ

“ถ้าอยากรู้นักฉันก็จะบอกให้ ฉันออกไปทำธุระมา คุณพอใจหรือยัง” ร่างน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดแกร่งจำต้องตอบโต้เพราะความหมั่นไส้

“ยัง ธุระอะไร”

“ธุระมันหมายความว่าเรื่องส่วนตัวไม่ใช่เหรอคะ” พิมพกาเอ่ยหน้าตาย

“ยัยตัวแสบ! อย่ามาทำเป็นอวดดีกับฉัน” เขาขึ้นเสียงใส่ด้วยความเดือดจัด

“ฉันไม่ได้อวดดี ก็แค่ตอบไปตามความจริง” สาวเจ้ายังคงยอกย้อนด้วยทาท่าใสซื่อ

“เธอนี่มันปากดีจริงๆ เลยนะ”

“ใครมันจะปากเสียเหมือนคุณล่ะ”

“พิมพกา!” คนโดนยั่วโมโหตวาดลั่น

“ขา...คุณสามีขา...” ยัยตัวร้ายจงใจกวนประสาทจนเขาแทบพ่นไฟได้

“แสบนักมันต้องเจอแบบนี้” ภูพิงค์คำรามลั่น ทันใดนั้นเขาก็ก้มลงบดขยี้กลีบปากอวบอิ่มด้วยความรุนแรงอย่างต้องการปราบพยศแม่เมียตัวแสบ

รสจูบเผ็ดร้อนแกมเอาแต่ใจทำให้หัวสมองน้อยๆ ของพิมพกาอื้ออึง กว่าจะตั้งสติได้ก็ปล่อยให้สามีดูดปากไปหลายนาที ก่อนที่เธอจะทุบตีผลักไสร่างใหญ่พัลวันจนเขาเซถลาออกห่าง จากนั้นไม่นานเขาก็ถลาเข้าหาเธออีกครั้ง ก่อนที่สาวเจ้าจะใช้เข่ากระทุ้งเข้าตรงจุดยุทธศาสตร์ของอีกฝ่าย จนพ่อตัวดีลงไปนอนกองกับพื้น

“โอ๊ย!....ยัยผู้หญิงบ้า! ยัยซาดิสต์!” คนที่ลงไปนอนทำหน้าเจ็บปวดเค้นเสียงกระด้างประณามเมียตัวแสบ

“ถ้าฉันซาดิสต์คุณมันก็ผู้ชายหื่นกาม ไปนอนก่อนนะคะพ่อคนหื่นกาม” พิมพกาลอยหน้าลอยตาสวนกลับอย่างยียวน ก่อนจะเดินขึ้นห้องนอนพร้อมด้วยเสียงหัวเราะด้วยความสะใจ ทำเอาภูพิงค์คำรามกระหึ่ม

“ฝากไว้ก่อนเถอะแม่ตัวดี”

 

 

_________________________________________

ด่วนจ้า ตอนนี้อันมีโปรโมชันลดราคาเหลือเล่มล่ะ 59 บาทเท่านั้น

#ชี้แจงนิยายจ้า#

-อันกลับมาลงนิยายเรื่องคลั่งรักเมียจำเลย(ฉบับรีไรท์) ครั้งนี้อันจะลงในเว็ป60%

-ตอนนี้อันก็มีนิยายเรื่องใหม่มาให้ติดตามกันคาดว่าให้ได้อ่านในเว็บชื่อเรื่องจำเลยรักร้าย


http://www.valentinepublication.com/news/viewall.php?id=732

 

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 

https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

 

2. จำเลยรักร้าย

https://www.mebmarket.com/ebook-70184-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2


จำเลยรักร้าย
นามปากกาอมรกานต์
www.mebmarket.com
“ไอ้โรคจิต! ไอ้คนบ้ากาม! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ แกจะทำอะไร” พลอยชมพูได้แต่โวยวายดิ้นสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของอีกฝ่ายได้ เมื่อเขาเปลี่ยนจากบีบคางมนมาเป็นสวมกอดเธอไว้แทน“ฉันไม่ได้จะมาฆ่าเธอหรอกน่าอย่าตื่นตูมไปนักเลย ก็แค่จะมา ‘ยัดเยียดความเป็นผัว’ ให้เท่านั้นเอง”
        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  9 ส.ค. 2560 10:49    วันที่อัพเดท :   13 ส.ค. 2561 11:43    › จำนวนผู้เข้าชม 14931 คน
   › คะแนนโหวต 435 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :