นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คลั่งรักเมียจำเลย รีไรท์ NC 18+++++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน หลงเมีย (100%)...ยัยตัวแสบ!


เกศราแหงนหน้าขึ้นมองความยิ่งใหญ่ของคฤหาสน์วิวัฒน์    วานิช ซึ่งหล่อนจะเข้ามาอยู่ในฐานะผู้อาศัยชั่วคราว

ถ้าจับพี่ภูได้บ้านสวยๆ หลังนี้ต้องตกก็เป็นของฉันอย่างแน่นอน

หล่อนลอบแสยะยิ้มกับความคิดในใจ 

“เดี๋ยวพี่จะเรียกคนมายกของช่วยนะ” เสียงของภูพิงค์ทำให้เกศราคืนสติอีกครั้ง ก่อนสาวเจ้าจะรีบเอ่ยปฏิเสธทันควัน ด้วยท่าทางเกรงใจ

“ไม่เป็นไรค่ะ เกศยกขึ้นไปเองก็ได้”

“ไม่ได้ เดี๋ยวเกศก็ไม่สบายอีกหรอก” ชายหนุ่มพูดห้ามปรามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่เขาจะมองไปรอบๆ เพื่อหาใครสักคนมาช่วย มะลิที่เดินอยู่แถวนั้นพอดี เมื่อเห็นเจ้านายยื่นมองคล้ายว่าจะเอ่ยเรียก สาวใช้ก็ไม่รีรอรีบจ้ำเท้าเข้าหาผู้เป็นนายทันที

“นายน้อยมีอะไรให้มะลิช่วยหรือเปล่าคะ” มะลิเอ่ยถามพลางเหลือบไปมองกระเป๋า ก่อนที่จะถือวิสาสะเข้าไปยกกระเป๋า ทันใดนั้นเสียงของภูพิงค์ก็ดังขึ้นจนทำให้มะลิถึงกับชะงัก

“ไม่ต้อง...มีคนจะมาช่วยยกแล้ว” ภูพิงค์ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นพิมพกากำลังเดินตรงมา

“นี่!...มาช่วยเกศยกกระเป๋าหน่อยสิ” คำสั่งไม่มีผลใดๆ ต่อคนที่กำลังเดินเข้ามา เธอยังคนนิ่งเฉยทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน ก่อนที่อีกฝ่ายจะเค้นเสียงสั่งอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด

“พิมพกา! ฉันบอกให้เธอมายกกระเป๋าช่วยเกศรา ไม่ได้ยินหรือไง” วาจาดุดันทำให้หญิงสาวรีบเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนเผด็จการ พิมพกากะพริบตาปริบๆ ด้วยสีหน้าใสซื่อ ก่อนจะชี้นิ้วใส่ตัวเองแล้วเอ่ยถามหน้าตาย

“คุณเรียกฉันเหรอคะ”

“ใช่ เธอนั่นแหละมาช่วยเกศรายกกระเป๋าหน่อยสิ”

“อ๋อ...ได้ค่ะ” พิมพกาตอบรับอย่างดายซึ่งสร้างความแปลกใจให้ภูพิงค์ไม่น้อย ผิดแผนไปเสียหมด เขากะจะยั่วโมโหให้แม่ตัวดีโวยวายสักหน่อย แต่กลับกลายเป็นว่าเธอทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

แม่นี่กินยาไม่เขย่าขวดหรือไงวะ ทำไมวันนี้ถึงได้ว่านอนสอนง่ายจังเลย

“กำลังคิดอะไรอยู่ ผิดหวังเหรอคะที่ฉันไม่หึงคุณ” เสียงกระซิบกวนๆ ของพิมพกาทำให้อีกฝ่ายได้สติอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะตีหน้าขรึม แล้วเอ่ยเสียงเข้ม

“อย่ามาทำเป็นพูดมาก รีบไปยกกระเป๋าที่รถมาเร็วๆ ฉันกับเกศราจะไปรออยู่ด้านใน”

“ตามสบายเลยเพคะนายน้อย” พิมพกาลอยหน้าเอ่ยล้อเลียนอย่างนึกสนุก

 “จะดีเหรอคะพี่ภู เกศเกรงใจคุณพิมพ์จังเลยค่ะ เกศยกเองดีกว่านะคะ” ถึงในใจตอนนี้จะนึกสมน้ำหน้าพิมพกา แต่เกศราก็ต้องแสร้งทำเป็นเกรงใจ เพราะรู้ดีว่าคนอย่างภูพิงค์ชอบผู้หญิงที่มีจิตใจดี

“ไม่ต้องหรอกเกศ ให้พิมพกาเป็นคนยกนั่นแหละดีแล้ว”    ได้ยินเช่นนั้นเกศราก็ก้มหน้าลอบยิ้มอย่างสะใจ

“แต่เกศ...” เกศรากำลังจะเอ่ยค้าน แต่ภูพิงค์ก็สวนขึ้นเสียก่อน

“ไม่มีแต่”

เมื่อเห็นท่าทางของสามีตัวดีที่ดูจะเป็นห่วงเป็นใยแขกผู้มาเยือนเหลือเกิน พิมพกาก็นึกหมั่นไส้อยู่ไม่น้อย

แหม...เป็นห่วงกันเหลือเกิน

พิมพกานึกในใจ ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างซุกซน แล้วก้มลงยกกระเป๋าขึ้นมา ซึ่งรับรู้ว่ามันหนักมากจนเธอเกือบตั้งตัวไม่อยู่ หากแต่ยังคงกัดฟันปั้นสีหน้าเรียบ จากนั้นก็ก้าวเท้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเจ้าของร่างใหญ่ เธอฉีกยิ้มกว้าง ทันใดนั้นยัยตัวแสบก็ปล่อยให้กระเป๋าหลุดจากมือ

ตุ้บ!

เสียงกระเป๋าตกกระทบกับเท้าหนาของถูพิงค์ ท่ามกลางความตกใจของคนที่อยู่ในบริเวณนั้น พร้อมกันนั้นเสียงอุทานก็หลุดออกมาจากปากหยัก ส่งผลให้พิมพกาลอบยิ้มด้วยความสะใจ แล้วปั้นสีหน้าใสซื่อพร้อมเอ่ยคำขอโทษอย่างเนียนๆ

“อุ๊ย! พิมพ์ขอโทษค่ะ กระเป๋ามันหนักไปหน่อย” ขาดคำพิมพกาก็รีบหิ้วกระเป๋าขึ้นบ้านอย่างรวดเร็วเพราะรับรู้ถึงสัญญาณอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ภูพิงค์คำรามด้วยความโกรธจัด

          “ยัยตัวแสบ! ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากข้างหลังทำให้พิมพ์สะใจไม่น้อย

คิดจะแกล้งคนอย่างพิมพกางั้นเหรอ มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกคุณภู หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่าง   ผู้กำชัย 

ครั้นได้เห็นความร้ายกาจที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีเรียบร้อยน่ารักของพิมพกา เกศราก็ถึงกับหนักใจ เพราะคิดว่าการจะกำจัดคนฉลาดอย่างพิมพกานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เนื่องจากการกระทำของพิมพกาในวันนี้บ่งบอกว่าศัตรูของหล่อนนั้นร้ายกาจแค่ไหน ฉะนั้นตอนนี้หล่อนจึงทำได้เพียงเอาใจภูพิงค์ให้มากๆ คิดได้ดังนั้นเกศราก็รีบกระวีกระวาดเข้าประคองร่างสูงใหญ่

ด้วยรู้ดีว่าเขาชอบให้ผู้หญิงเอาอกเอาใจมากแค่ไหน อีกทั้งลำพองใจว่ายังไงซะหล่อนก็ต้องเป็นฝ่ายชนะอยู่ดี จะด้อยกว่าพิมพกาก็ตรงที่อีกฝ่ายเป็นคนที่คุณประภพเลือก ถ้าภูพิงค์หลงรักหล่อนขึ้นมายังไงซะพ่อสามีก็ต้องชอบด้วยอยู่แล้ว เมื่อความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นมาในสมองหล่อนก็แอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะปรับสีหน้ามาเป็นเศร้าหมองอย่างรวดเร็วและแนบเนียน

“พี่ภูเจ็บมาหรือเปล่าคะ” เกศราเอ่ยถามด้วยความตกใจ ก่อนที่หญิงสาวจะประคองร่างใหญ่ให้มานั่งบนเก้าอี้ พร้อมกับที่มะลิรีบกระวีกระวาดยื่นกล่องประถมพยาบาลมาให้

“มะลิออกไปก่อน” ภูพิงค์รับกล่องประถมพยาบาลมา พลางออกคำสั่งเสียงเข้ม

“พี่ขอบคุณมากนะเกศ” อยู่ๆ ภูพิงค์ก็จงใจโพล่งขึ้นมา ซึ่งนี่คือละครฉากใหญ่ที่เขาตั้งใจจัดขึ้นอีกครั้ง หลังจากเหลือบไปเห็นพิมพกากำลังก้าวเท้าลงมาจากชั้นบนของคฤหาสน์หลังใหญ่

 “ไม่เป็นไรค่ะแค่นี้เอง” เกศราตอบโต้ได้เป็นอย่างดี น้ำเสียงชวนเลี่ยนของทั้งคู่ทำให้พิมพกาชะงักเท้าพร้อมแอบเบ้ปากและคิดในใจอย่างรู้ทัน

เล่นได้สมน้ำสมเนื้อจริงๆ

วินาทีถัดมาเธอก็ปั้นหน้าเอ่ยถามสามีจอมวายร้ายด้วยน้ำเสียงที่แกล้งทำเป็นห่วงเป็นใยพร้อมบีบน้ำตาออกมา

“คุณเจ็บมาหรือเปล่าคะ ฉันขอโทษนะ...” พูดยังไม่ทันจะจบประโยคก็ถูกภูพิงค์ตัดบทเสียแล้ว

“เธอจะไปไหนก็ไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ” เขาไล่ตะเพิดแม่เมียตัวแสบอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน ได้ยินเช่นนั้นพิมพกาก็แสร้งตีหน้าเศร้า พร้อมเอ่ยเสียงอ่อย

“แต่ฉันอยากดูแลคุณนี่คะ”

“ไม่ต้อง! ฉันมีคนดูแลอยู่แล้ว เธออยากไปไหนก็เชิญ” เขาตวาดทำให้พิมพกาเชิดหน้า แล้วเดินออกจากตรงนั้นในทันที เธอกลั้นหัวเราะจนแทบเก็บอาการไว้ไม่อยู่

“สมน้ำหน้า” สามน้อยพึมพำออกมาด้วยความสะใจ

 

 

_________________________________________

ด่วนจ้า ตอนนี้อันมีโปรโมชันลดราคาเหลือเล่มล่ะ 59 บาทเท่านั้น

#ชี้แจงนิยายจ้า#

-อันกลับมาลงนิยายเรื่องคลั่งรักเมียจำเลย(ฉบับรีไรท์) ครั้งนี้อันจะลงในเว็ป60%

-ตอนนี้อันก็มีนิยายเรื่องใหม่มาให้ติดตามกันคาดว่าให้ได้อ่านในเว็บชื่อเรื่องจำเลยรักร้าย


http://www.valentinepublication.com/news/viewall.php?id=732

 

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 

https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

 

2. จำเลยรักร้าย

https://www.mebmarket.com/ebook-70184-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2


จำเลยรักร้าย
นามปากกาอมรกานต์
www.mebmarket.com
“ไอ้โรคจิต! ไอ้คนบ้ากาม! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ แกจะทำอะไร” พลอยชมพูได้แต่โวยวายดิ้นสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของอีกฝ่ายได้ เมื่อเขาเปลี่ยนจากบีบคางมนมาเป็นสวมกอดเธอไว้แทน“ฉันไม่ได้จะมาฆ่าเธอหรอกน่าอย่าตื่นตูมไปนักเลย ก็แค่จะมา ‘ยัดเยียดความเป็นผัว’ ให้เท่านั้นเอง”
        แสดง 16 - 16
วันที่โพสต์ :  9 ส.ค. 2560 10:49    วันที่อัพเดท :   13 ส.ค. 2561 11:43    › จำนวนผู้เข้าชม 14923 คน
   › คะแนนโหวต 435 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :