นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คลั่งรักเมียจำเลย รีไรท์ NC 18+++++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน ก้างขวางคอ (50%)...FIN


 

ในที่สุดก็มาถึงช่วงเวลาอาหารค่ำสักที วันนี้คุณประภพเรียกตัวทุกคนให้ไปทานอาหารที่ตึกใหญ่ โดยมีป้าแจ่มเจ้าเดิมเป็นผู้เดินมาบอกข่าวตั้งแต่หัวค่ำ พิมพกาหมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจกหลายรอบ ก่อนจะมั่นใจแล้วว่าตัวเองแต่งตัวเรียบร้อย จากนั้นไม่นานพิมพกาก็เดินลงมาจากข้างบนอย่างอารมณ์ดี เธอฮัมเพลงเบาๆ แต่ทันใดนั้นก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเจอกับตัวร้ายประจำบ้าน

“เธอดูอารมณ์ดีจังเลยนะ” น้ำเสียงประชดประชันของภูพิงค์ ทำให้หญิงสาวยิ้มเย็น แล้วเชิดหน้าย้อนกลับอย่างเจ็บแสบ

“ใครมันจะอารมณ์เสียได้ทั้งวันเหมือนคุณกันล่ะ”

“นี่เธอ!...” เขายังไม่ทันจะเอ่ยให้ครบประโยค เธอก็สวนขึ้นเสียก่อน

“ขา...คุณสามีเจ้าคะ” ท่าทางยียวนของคนตัวเล็กทำให้ภูพิงค์กัดฟันกรอดๆ ด้วยความโมโหสุดขีด ก่อนจะชี้หน้าเธอพร้อมคำรามกระหึ่ม

“ยัยตัวแสบ!

พูดจบเขาก็กระชากร่างอ้อนแอ้นเข้ามาปะทะแผงอกกว้าง แล้วสวมกอดจนแน่น

“ปล่อยฉันนะ” พิมพกาขัดขืน แต่อีกฝ่ายกลับกระชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้น  

“เป็นไง ยังจะกล้าปากดีอีกไหม” เขาเค้นเสียงถาม

“ปากดีตรงไหน ฉันก็พูดตามความเป็นจริง ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะรีบไปกินข้าวเดี๋ยวคุณพ่อท่านจะรอนาน” พิมพกาตอบกลับด้วยความหงุดหงิด

“เธอไม่ต้องเอาคุณพ่อมาอ้างเลย ก็รู้ๆ อยู่ว่าเธอพยายามหลบหน้าฉัน เธอเป็นอะไร อ๋อ...นี้เธอหึงฉันเหรอ” ภูพิงค์จงใจเน้นคำว่า หึง พลางหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

“ใครหึงคุณกัน อย่ามาปรักปรำฉันนะ” เธอพูดเสียงแข็งพร้อมทำหน้างอน

“ก็อาการที่เธอแสดงออกอยู่นี่ไง เขาเรียกว่าหึง”

“เอ๊ะ!...ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้หึง ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาทำรุ่มร่ามกับฉัน” พิมพกาตวาดแว้ด ทว่าใบหน้าสวยหวานกลับแดงก่ำด้วยความเอียงอายกับความรู้สึกที่ซุกซ่อนอยู่ในใจ

“ไม่ปล่อย” ภูพิงค์สวนกลับอย่างดื้อๆ

“ฮึ่ยยยยยยยย...คุณนี่มันดื้อด้านจริงๆ เลย” พิมพกาตำหนิด้วยเสียงดุๆ ก่อนที่เสียงของเกศราจะดังแทรกขึ้น

“ไปกันได้หรือยังคะพี่ภู เกศเริ่มหิวแล้วค่ะ” เสียงของผู้มาใหม่ทำให้สองสามีภรรยารีบผละออกจากกัน

ก่อนที่พิมพกาจะรีบสาวเท้าออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว            เมื่อเห็นดังนั้นเจ้าของร่างใหญ่ก็ตั้งท่าจะเดินตามมาคว้าแขนของเธอไว้ แต่เกศราก็รั้งเขาเอาไว้เสียก่อน

“หวั่นไหวทำไมเนี่ย” หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบหน้า ซึ่งบัดนี้เปลี่ยนมาเป็นสีแดงอย่างกับลูกตำลึง อีกทั้งยังมีอาการร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เธอผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เพื่อลดอาการตื่นเต้น

ทำไมต้องมีอาการแบบนี้นะ ไม่!...เธอต้องไม่รักเขา แม้สมองจะประท้วง แต่ทว่าหัวใจดวงน้อยๆ กลับสั่นไหวเกินจะควบคุมได้

ที่สุดทุกคนก็เข้ามาร่วมรับประทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากัน โดยมีคุณประภพนั่งอยู่หัวโต๊ะเป็นประทานในอาหารมื้อนี้ พิมพกายิ้มระรื่นกับเมนูอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ เพราะวันนี้คุณประภพจัดให้ทำอาหารโปรดของเธอทั้งหมดเพื่อเป็นการเลี้ยงต้อนรับลูกสะใภ้อย่างเป็นทางการ

“เป็นไงบ้างหนูพิมพ์ อาหารวันนี้ถูกใจไหม” น้ำเสียงของคุณประภพยังคงฟังดูอบอุ่นเหมือนเดิม

“ถูกใจมากเลยค่ะ มีแต่ของโปรดของพิมพ์ทั้งนั้น ขอบคุณคุณพ่อมากๆ เลยนะคะ” พิมพ์ยิ้มกว้างก่อนจะบรรจงตักอาหารเข้าปาก แล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

“ถ้าถูกใจก็ทานเยอะๆ นะลูก พ่อสั่งให้ป้าแจ่มทำเพื่อต้อนรับหนูพิมพ์โดยเฉพาะ” คุณประภพเอ่ยอย่างมีเมตตา และนั่นก็ทำให้คนที่ตกเป็นส่วนเกินอย่างเกศราถึงกับลอบเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้

“ไม่เห็นต้องลำบากขนาดนั้นเลยค่ะ พิมพ์เกรงใจคุณพ่อจังเลย” พิมพกาเอ่ยออกมาอย่างเกรงใจ ก่อนที่คุณประภพจะตอบกลับอย่างเอ็นดู

“ไม่ต้องเกรงใจพ่อหรอก แค่รีบมีหลานให้พ่ออุ้มเร็วๆ พ่อก็พอใจแล้ว” ทั้งสองคุยเข้าขากันได้เป็นอย่างดี จนทำให้ป้าแจ่มที่ยืนอยู่ใกล้กับโต๊ะอาหารอดที่จะร่วมวงสนทนาด้วยไม่ได้

“คุณพิมพ์รู้ไหมคะ ว่านายน้อยก็ชอบทานแกงเขียวหวานเหมือนกับคุณพิมพ์เลย” เมื่อได้ยินเช่นนั้นพิมพกาก็เกือบจะสำลักอาหาร ก่อนจะเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“จริงๆ เหรอคะ”

“ทำไม...ชอบกินเหมือนฉันแล้วมันไม่ดีตรงไหน” ภูพิงค์โพล่งถาม เมื่อเห็นสีหน้าของพิมพกาเหมือนจะไม่เชื่อ

“เอาล่ะๆ เลิกเถียงกันได้แล้วรีบกินข้าวกันเถอะ” คุณประภพเอ่ยห้าม ก่อนจะอมยิ้มให้กับความน่ารักของทั้งสองที่ยังเถียงกันเหมือนเด็กๆ

“เถียงกันสิคะดี ท่านไม่เคยได้ยินเหรอคะ ที่เขากันว่ากันว่ายิ่งทะเลาะกันลูกยิ่งดก” คำพูดของป้าแจ่มทำให้คุณประภพหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ และเป็นจังหวะเดียวกันที่เกศราไอด้วยอาการสำลักข้าว เสียงนั้นทำให้ทุกคนต่างมองมาที่หญิงสาวจนทำให้เธอต้องยิ้มแห้งๆ ออกมาด้วยความเขินอายก่อนจะเอ่ยคำขอโทษ

“ขอโทษค่ะ” ทันทีที่เกศราพูดจบภูพิงค์ก็รีบเอ่ยแนะนำคนที่มาใหม่ทันที

“พ่อครับ นี่เกศราเพื่อนของผม เธอจะมาพักอยู่บ้านเราสักระยะนะครับ ผมว่าจะมาขออนุญาตพ่อ แต่ยังไม่มีเวลา” เกศรายิ้มระรื่นกับคำแนะนำของภูพิงค์ ก่อนจะพนมมือไหว้พร้อมกล่าวสวัสดีคุณประภพอย่างนอบน้อม

“ไหว้พระเถอะลูก แต่เรื่องนี้พ่อว่าให้แกขออนุญาตหนูพิมพ์จะดีกว่านะ” คุณประภพกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะหันมาถามลูกสะใภ้

“หนูพิมพ์ว่ายังลูก เรื่องเพื่อนของภูพิงค์”

“พิมพ์ไม่มีปัญหาค่ะ ถ้าคุณเกศราจะมาพักสักระยะ” พิมพกาจงใจเน้นประโยคสุดท้ายเป็นพิเศษ

“ถ้าอย่างงั้น ก็สุดแล้วแต่หนูเถอะ” พิมพกายิ้มตอบรับคำคุณประภพด้วยท่าทางอ่อนน้อม

ในที่สุดการรับประทานอาหารมื้อเย็นสุดพิเศษก็จบลงอย่างราบรื่น ท่ามกลางเสียงหัวเราะของพิมพกากับคุณประภพที่คุยเข้าขากันได้เป็นอย่างดี สร้างความอิจฉาให้เกศราอยู่ไม่น้อย ซึ่งแม้เธอจะพยายามเรียกความสนใจจากคุณประภพแค่ไหนก็ดูเหมือนว่าผู้ใหญ่จะไม่เอ็นดูเอาสะเลย อีกทั้งยังคอยฉีกหน้าเธอตั้งหลายครั้ง

ก่อนจะกลับบ้านไปนอนพิมพกาก็ไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณประภพและป้าแจ่มอีกครั้ง

“พิมพ์ต้องขอบคุณคุณพ่อมากๆ เลยนะคะที่ทำอาหารเลี้ยงต้อนรับพิมพ์ในวันนี้” รอยยิ้มจริงใจของพิมพกาทำให้คุณประภพหวนนึกถึงใครบางคนทุกครั้ง เขาเอ็นดูเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ 

“ป้าแจ่มก็เหมือนกันนะคะ ฝีมือทำกับข้าวพิมพ์ยกให้ป้าเป็นที่หนึ่งในใจเลยค่ะ” 

“หนูพิมพ์ชมแบบนี้ ป้าก็เขินแย่สิคะ” ป้าแจ่มหัวเราะชอบใจกับคำชม

ที่สุดบทสนทนาก็จบลง พิมพกาขอตัวกลับไปยังตึกเล็ก           เหลือเพียงประมุขของบ้านกับป้าแจ่มที่ยืนส่งลูกๆ อยู่หน้าบ้าน

“คุณท่านเลือกลูกสะใภ้มาไม่ผิดจริงๆ เลยนะคะ” ป้าแจ่มยิ้มอย่างเอ็นดูพลางมองตามหลังพิมพกาที่เพิ่งเดินออกไป

“เธอคิดว่าอย่างนั้นเหรอ” ประภพเอ่ยถามแม่บ้านพร้อมยิ้มบางๆ

“ค่ะ ดิฉันว่าหนูพิมพ์เธอเป็นคนน่ารักแถมยังฉลาด แล้วอีกอย่างเธอดูเป็นคนมีสัมมาคารวะ ไม่เหมือนกับเพื่อนของคุณภู ดิฉันว่าแม่เกศราอะไรนั่นดูดัดจริตเกินไป” คำพูดของแจ่มทำให้ประภพหัวเราะออกมาอย่างพอใจ

“แม่แจ่มรู้ไหมว่าฉันก็คิดแบบแม่แจ่มเหมือนกัน หนูพิมพ์มีอะไรพิเศษที่จะทำให้ผู้ชายหัวดื้ออย่างภูพิงค์ต้องยอมสยบอย่างแน่นนอน เอาล่ะเราก็คอยดูกันต่อไป”

_________________________________________

ด่วนจ้า ตอนนี้อันมีโปรโมชันลดราคาเหลือเล่มล่ะ 59 บาทเท่านั้น

#ชี้แจงนิยายจ้า#

-อันกลับมาลงนิยายเรื่องคลั่งรักเมียจำเลย(ฉบับรีไรท์) ครั้งนี้อันจะลงในเว็ป60%

-ตอนนี้อันก็มีนิยายเรื่องใหม่มาให้ติดตามกันคาดว่าให้ได้อ่านในเว็บชื่อเรื่องจำเลยรักร้าย


http://www.valentinepublication.com/news/viewall.php?id=732

 

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 

https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

 

2. จำเลยรักร้าย

https://www.mebmarket.com/ebook-70184-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2


จำเลยรักร้าย
นามปากกาอมรกานต์
www.mebmarket.com
“ไอ้โรคจิต! ไอ้คนบ้ากาม! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ แกจะทำอะไร” พลอยชมพูได้แต่โวยวายดิ้นสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของอีกฝ่ายได้ เมื่อเขาเปลี่ยนจากบีบคางมนมาเป็นสวมกอดเธอไว้แทน“ฉันไม่ได้จะมาฆ่าเธอหรอกน่าอย่าตื่นตูมไปนักเลย ก็แค่จะมา ‘ยัดเยียดความเป็นผัว’ ให้เท่านั้นเอง”
        แสดง 18 - 18
วันที่โพสต์ :  9 ส.ค. 2560 10:49    วันที่อัพเดท :   13 ส.ค. 2561 11:43    › จำนวนผู้เข้าชม 14943 คน
   › คะแนนโหวต 435 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :