นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตะวันพ่ายจันทร์ ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๓    by เทียนธีรา
ชื่อตอน ๔ ทัณฑ์จันทร์ ๓/๔



ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป และ ข้อความ


-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

ทัณฑ์จันทร์

                                                                  

“ฆาตกรอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เรียกฉันว่าพี่ อย่าได้บังอาจอีกเด็ดขาด”

เสียงคำรามนั้นดังลอดไรฟันออกมาตอกย้ำ จันทริกาน้ำตาเอ่อคลอ ทั้งกลัว ทั้งหวาดหวั่นพรั่นพรึง ทั้งเจ็บปวดต่อคำกล่าวหาอันรุนแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่านั้น

“จันทร์ขอโทษ...ขอโทษ...จันทร์จะไม่เรียกคุณแบบนี้อีก...ได้โปรด...

“มันง่ายไปจันทริกา คำขอโทษเพียงไม่กี่คำกับสิ่งที่เธอพรากมันไปจากฉัน มันเทียบกันไม่ได้เลย เธอจะต้องชดใช้”

“จันทร์ไม่ได้ทำ...ให้จันทร์ได้อธิบายสักนิดเถอะนะคะ...

จันทริกาพยายามจะยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองออกมาอีกครั้ง ทว่ารังสิมันต์ไม่คิดจะสนใจฟัง สิ่งเดียวที่เขาคิดในตอนนี้ก็คือ จันทริกาจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เธอทำ

“เธอมันผู้ร้ายปากแข็ง ตีหน้าซื่อบริสุทธิ์ทั้งที่หัวใจมีแต่ความมืดดำ รักฉันมากใช่ไหม หวังในตัวฉันมากใช่ไหม ได้...ฉันจะให้เธอได้ลิ้มลองมัน เตรียมตัวรับมันได้เลย”

ตาคู่สวยเบิกกว้างได้แค่ไม่ถึงเสี้ยววินาที รังสิมันต์ก็ซุกหน้าลงมาหาอีกครั้ง คราวนี้ปากของเขาไม่ได้จูบที่แก้ม หากแต่มันประกบลงกับเรียวปากจิ้มลิ้มของเธอ แล้วขยี้จูบสลับกับใช้ปากงับอย่างรุนแรงจนจันทริการับรู้ถึงรสชาติของเลือดที่เอ่อซึมออกมา

เสื้อผ้าซึ่งเพิ่งจะใส่ได้ไม่ถึงชั่วโมงหลุดออกจากร่าง ด้วยการถูกกระชากจนบางชิ้นขาดวิ่น ก่อนที่มันจะปลิวว่อนลงไปข้างเตียง ขณะที่น้ำตาหยดใสๆ ไหลเป็นทางไม่ขาดสาย

“อย่าค่ะ...คุณตะวัน...อย่า...ได้โปรด...หยุด...”

ปากเปล่งเสียงขอร้องอ้อนวอนละล่ำละลัก เมื่อรังสิมันต์ละปากออกจากจูบอันดิบเถื่อน แล้วซุกหน้าต่ำลงไปยังซอกคอขาวละมุนด้วยสัมผัสที่หยาบกระด้างดิบเถื่อนไม่ต่างกัน

ในยามนี้เลือดในกายของรังสิมันต์เหมือนกับร้อนขึ้นเป็นเท่าตัว ความนุ่มเนียนอุ่นละเอียดของร่างเล็กเปลือยเปล่า ทำให้ความปรารถนาของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาเจือประสานกับความโกรธแค้นอย่างรุนแรง และอารมณ์ทั้งหมดนั้นก็ถูกระบายลงกับคนที่กำลังถูกเขาพิพากษาอย่างไร้ความปรานี!!!

 

ฟองคำยิ้มออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นเจ้านายลงมาชั้นล่างแต่เช้า ถึงรังสิมันต์จะยังอยู่ในชุดลำลอง คล้ายกับเป็นการบอกให้รู้เป็นนัยๆ ว่าวันนี้เขาก็ยังไม่คิดจะออกไปทำงาน แต่หัวหน้าแม่บ้านก็ยังใจชื้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายของตนเริ่มมีท่าทีที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ใบหน้าหล่อเหลาซึ่งรกครึ้มด้วยไรหนวดไรเครา บัดนี้กลับมาเกลี้ยงเกลาอีกครั้ง แม้จะยังมีร่องรอยของความอิดโรยปนอยู่ ฟองคำก็เชื่อว่าอีกไม่นาน เจ้านายที่ตนเคยเห็นมาแต่สมัยยังเป็นเด็กหนุ่มจะกลับมาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาดังเดิม

          และทั้งหมดที่ฟองคำเห็นอยู่ตอนนี้ คงเป็นเพราะ...คุณจันทร์

“จันทริกาตื่นหรือยัง”

ชื่อของคนที่ฟองคำกำลังนึกขอบคุณหลุดออกมาจากปากของเจ้านาย ทำให้ฟองคำยิ่งมั่นใจว่าคนที่จะช่วยให้รังสิมันต์หลุดจากความเศร้าและสิ้นหวังได้ก็คือจันทริกา แต่หากฟองคำจะสะดุดหูสักนิด คงรู้ว่าชื่อของจันทริกาที่ปกติถูกเรียกขานอย่างสนิทสนม บัดนี้ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

“ยังค่ะคุณตะวัน ยังไม่เห็นออกมาเลย แต่ปกติเธอตื่นแต่เช้ามากเลยนะคะ ทำไมวันนี้ถึงยังไม่เห็นออกมาจากห้องก็ไม่รู้”

แม้ฟองคำจะพูดเหมือนดั่งว่าวันนี้มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับจันทริกา แต่รังสิมันต์กลับไม่แปลกใจสักนิด เขายังจำสภาพร่างบางที่ร้องไห้จนตัวโยน หลังจากถูกเขาลงทัณฑ์จนยับเยินอยู่บนเตียงนานหลายชั่วโมง เขาไม่คิดแม้แต่จะเอ่ยปลอบ กลับมองเธอก้มลงเก็บเสื้อผ้าของตัวเองมาใส่ แล้วเดินโซซัดโซเซราวกับลูกนกเปียกน้ำด้วยความเฉยเมยเย็นชา แต่หลังจากจำเลยพ้นห้อง คนพิพากษาอย่างเขาก็หลับตาลง ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นคืนแรกที่เขาสามารถหลับได้สนิทหลังจากศศิประภาเสียชีวิตไป นั่นคงเป็นเพราะความชิงชังโกรธแค้นในใจได้ถูกระบายออกไปบ้างแล้ว...

“ไปดูซิฟองคำ ถ้ายังไม่ตื่นก็ให้ปลุก แล้วบอกให้ออกมาพบฉัน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”

“ค่ะคุณตะวัน”

รับคำสั่งเสร็จฟองคำก็ตรงดิ่งไปยังห้องชั้นล่างซึ่งมีเพียงห้องเดียว นางยกมือขึ้นเคาะประตูหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน ฟองคำจึงผลักประตูเข้าไปดูเพราะห้องไม่ได้ล็อก

เข้าไปไม่ถึงสองนาทีฟองคำก็เผ่นแน่บกลับออกมา แล้วก้าวย่างอย่างเร่งรีบกลับไปหาเจ้านายของตน ซึ่งตอนนี้ยังยืนรออยู่ที่เดิม

“ว่าไงฟองคำ จันทริกาตื่นหรือยัง”

“ยังค่ะ”

“แล้วได้ปลุกหรือเปล่า”

“ดิฉันไม่กล้าปลุกค่ะ คุณจันทร์คงไม่สบายเพราะตัวร้อนจี๋เลย” ฟองคำรีบรายงาน

ได้ยินเช่นนั้นร่างสูงก็รีบก้าวยาวๆ ไปยังห้องที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้าไป โดยมีฟองคำก้าวตามมาไม่ห่าง

ภาพของจันทริกาที่นอนซมเพราะพิษไข้อยู่บนเตียงทำให้ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เตียง ตาคมเหมือนจะวูบไหวไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าตอนนี้เธอสวมชุดเดิมที่เมื่อคืนถูกเขากระชากออกจากร่าง ใบหน้าดูซีดเซียว ริมฝีปากแห้งผากเพราะถูกรุมเล่นงานด้วยพิษไข้ ซึ่งเกิดจากเขาเป็นสาเหตุ

                


ฝากอีบุคเรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ

เรื่องนี้มีแต่หวาน หื่น และฟินจ้า

อนุรดี-เตชินท์
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
น้ำมันกับไฟไม่ควรอยู่ใกล้กันฉันท์ใด หนุ่มสาวที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน ก็ไม่ควรอยู่ใกล้กันก่อนเวลาอันควรฉันท์นั้นแม้รู้ว่าความใกล้ชิด คือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จะจุดให้ไฟแห่งความปรารถนาลุกโชน แต่น้อยคู่นักที่จะทำตัวทำใจให้อยู่ห่างกันได้แล้วน้องสาวเพื่อนกับพี่ชายข้างบ้านอย่างอนุรดีกับเตชินท์เล่า จะสามารถข้ามผ่านและต้านทานไฟปรารถนาอันสุดเย้ายวนไปได้ ก่อนจะถึงเวลาที่ถูกที่ควรหรือไม่ ในเมื่อพออยู่ใกล้กันทีไร ทั้งสองก็ไม่ต่างอะไรกับแม่เหล็กต่างขั้ว ที่ถูกดึงดูดเข้าหากันด้วยแรงอันมหาศาลร้อนแรงพี่เตจ้องจะกด หนูดีก็เหมือนจะเปิดโอกาสให้กดเสียด้วยสิ!




ท่านใดสนใจสั่งจองหนังสือ 

-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

รายละเอียดตามโปสเตอร์ด้านล่างเลยนะคะ

ส่วนอีบุคน่าจะพร้อมโหลดต้นเดือน กรกฎาคม ค่ะ

ขอบคุณค่ะ​

ไม่มีข้อความกำกับภาพอัตโนมัติ


        แสดง 14 - 14
วันที่โพสต์ :  19 พ.ค. 2561 06:29    วันที่อัพเดท :   23 มิ.ย. 2561 06:52    › จำนวนผู้เข้าชม 20339 คน
   › คะแนนโหวต 184 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
คุณตะวันใจร้าย ถ้ารู้ความจริงแล้วจะต้องเสียใจ เป็นกำลังใจให้นะคะ ติดตามอยู่เน้ออ
 mirumo | 6 มิ.ย. 2561 7:28 | IP : 49.229.137.xxx