นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตะวันพ่ายจันทร์ ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๓    by เทียนธีรา
ชื่อตอน ๕ เพลิงตะวัน ๑/๓


ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป และ ข้อความ


-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

เพลิงตะวัน

 

          ค่ำแล้ว...ร่างสูงซึ่งอยู่ในชุดนอนลายทางสีน้ำตาลเข้มขยับตัวจากกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ไปทรุดตัวนั่งลงบนเตียงกว้างของตัวเอง ก่อนจะล้มตัวลงนอนโดยคืนนี้เป็นคืนแรกที่เขาไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์ก่อนนอน

          เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ทว่ารังสิมันต์กลับไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ อาการนี้ไม่ใช่อาการที่เกิดขึ้นคืนแรก ก่อนหน้านั้นเขานอนไม่หลับเพราะจมปลักอยู่ในห้วงของความเศร้าที่สูญเสียภรรยาและลูกไป หากแต่คืนนี้มันเกิดเพราะความหงุดหงิดบางอย่าง

          ความรู้สึกผิดมันเกาะกินใจอย่างบอกไม่ถูก อยากจะคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่กลิ่นหอมอ่อนๆ ยังติดอยู่บนหมอนใบข้างๆ มันเป็นกลิ่นแปลกใหม่ที่ไม่ได้เกิดจากความหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่ม หรือกลิ่นน้ำหอมที่ผู้หญิงชอบใช้ แต่มันเป็นกลิ่นหอมที่เรียกว่ากลิ่นเนื้อนางของใครบางคนที่มานอนบนเตียงเดียวกับเขาต่างหาก

          รังสิมันต์จำได้แม่นว่าจันทริกาไม่ได้เป็นคนขึ้นมานอนเอง แต่เกิดจากการกระทำของเขา การกระทำที่เขาย้ำกับตัวเองอยู่ซ้ำๆ ว่าเกิดจากความโกรธกรุ่นล้วนๆ

          ป่านนี้ไม่รู้เด็กคนนั้นจะหลับหรือยัง?...

          คำถามนั้นเกิดขึ้นในใจและชวนให้หงุดหงิดอีกรอบ ถ้าจะให้คิดป่านนี้เด็กคนนั้นคงหลับเป็นตายกระมัง ก็เมื่อคืนกรำศึกหนักเสียขนาดนั้น ซ้ำยังกินยาแก้ไข้เข้าไปอีกหลายเม็ด ฤทธิ์ของมันคงเกินกำลังผู้หญิงตัวเล็กๆ จะต้านทานได้

รังสิมันต์ถามเองตอบเอง ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับทำให้เขาหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม มันไม่ยุติธรรมสักนิด เพราะในขณะที่จันทริกาหลับสบาย แต่เขากลับไม่สามารถข่มตาให้หลับได้ ดังนั้นเรื่องนี้จะต้องมีคนรับผิดชอบ ซึ่งก็คงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตัวต้นเหตุ

อีกไม่ถึงห้านาทีต่อมา ร่างสูงก็พาตัวเองมาหยุดตรงหน้าห้องนอนของจันทริกา จัดการไขลูกบิดที่ถูกล็อกจากข้างในด้วยกุญแจสำรอง จากนั้นก็เร้นกายเข้าไปในห้องอย่างถือวิสาสะ

ภาพที่เห็นเป็นจริงดั่งคาดไว้ จันทริกาหลับไปแล้ว โดยมีแมวตัวโปรดของเขานอนอยู่ข้างๆ ทั้งคนทั้งแมว หลับทั้งๆ ที่ไฟข้างหัวเตียงยังเปิดทิ้งไว้ ทำให้เขามองเห็นใบหน้าของเธอได้ชัดเจน รังสิมันต์ทรุดตัวนั่งลงบนขอบเตียง คราวนี้น้ำหนักซึ่งทำให้ที่นอนยุบยวบยาบ ยังผลให้คนนอนหลับอยู่สะดุ้งตื่นคล้ายกับกวางน้อยระแวงไพร ตาคู่สวยเบิกกว้าง ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อเห็นว่าคนที่ล่วงล้ำเข้ามาในห้องของตนยามวิกาลเป็นใคร ขณะที่เมสซี่เพียงแค่ลืมตาขึ้นมองแวบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าเป็นเจ้านายของตน มันก็หลับต่อราวกับรู้ว่าควรจะทำตัวเงียบๆ ไว้

“คุณตะวัน!

“กินยาหรือยัง”

“กะ...กินแล้วค่ะ” เสียงหวานตอบตะกุกตะกัก คำถามเช่นนั้นสร้างความแปลกใจให้กับจันทริกาเป็นอย่างมาก หรือว่ารังสิมันต์จะรู้สึกผิดแล้ว ปิศาจที่สิงร่างเขาได้ถูกขับไล่ออกไปแล้ว เขาจึงได้กลับมาเป็นพี่ชายใจดีของเธอดังเดิม

“ฉันไม่ได้หมายถึงยาแก้ไข้ ฉันหมายถึงยาคุมฉุกเฉินที่มันเหลืออีกหนึ่งเม็ด”

คำถามที่สองนี่ต่างหากที่ทำให้จันทริกากระจ่างแก่ใจ ว่าเธอเป็นฝ่ายแอบหวังลมๆ แล้งๆ ไปเองว่ารังสิมันต์จะเมตตาเหมือนเก่า หลังจากที่ได้ระบายความแค้นของเขา แต่แท้จริงแล้วสิ่งที่เขารู้สึกและมอบให้อยู่ตอนนี้ก็ยังมีแต่ความเกลียดชังอันแสนน่ากลัว

“ไม่ได้กินค่ะ จันทร์ไม่ทราบ”

“เธอไม่อ่านฉลากหรือไงว่าพอครบสิบสองชั่วโมงให้กินอีกเม็ดที่เหลือ หรือว่าอยากท้องกับฉัน”

รังสิมันต์ทำเสียงไม่พอใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบถุงยา ควานหายาเม็ดที่เป็นปัญหาอีกเม็ดออกมา จากนั้นก็ยื่นไปให้ผู้ที่เคยอยู่ในฐานะน้องสาวและน้องเมีย ซึ่งตอนนี้ไม่ใช่แล้ว

“กินซะจันทริกา ฉันไม่อยากให้เธอท้อง”

ขอบตาของจันทริการ้อนผ่าวเมื่อได้ยินประโยคที่เชือดเฉือนดั่งคมมีด แต่สุดท้ายก็เอื้อมมือไปรับยาเม็ดนั้นมากิน แม้ยาจะเม็ดเล็กแต่เธอกลับกลืนมันลงคอได้อย่างยากลำบาก เพราะตอนนี้ลำคอตีบตันไปหมด

“คราวนี้คุณคงสบายใจแล้วใช่ไหมคะว่าจันทร์จะไม่ท้อง” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับจ้องมองหน้าเขาด้วยสายตาตัดพ้อปนเจ็บช้ำสุดจะบรรยาย หลังจากกลืนยาเม็ดนั้นลงคอได้สำเร็จ

“ฉันจะสบายใจมากกว่านี้ ถ้าเธอกินยาโดยที่ฉันไม่ต้องมาคอยตรวจสอบทุกวัน”

“จันทร์รับปากค่ะว่าจะไม่ลืม”

“ก็ดี แล้วฉันจะคอยดู”

พูดจบรังสิมันต์ก็หันไปปิดไฟ จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนพร้อมกับคว้าเอาร่างบางให้นอนลงไปพร้อมกัน

“ปล่อยค่ะคุณตะวัน จันทร์ยังไม่พร้อม” เสียงของจันทริกาดังอุทธรณ์ขึ้นท่ามกลางความมืด หัวใจเต้นแรงรัวเมื่อคิดว่าเขาจะทำเหมือนเมื่อคืนอีก

“เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอเหรอจันทริกา”

“คุณจะรังแกจันทร์”

“รังแกงั้นเหรอ”

รังสิมันต์ทำเสียงบางอย่างในลำคอ จันทริกาช่างเข้าใจหาคำพูดให้เขารู้สึกผิด เหมือนเขาเป็นพวกซาตานโหดร้ายที่กำลังจะรังแกเด็กไม่มีทางสู้ผู้น่าสงสาร ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาอาจจะรู้สึก แต่สำหรับเด็กที่เขารู้แล้วว่าร้ายกาจอย่างจันทริกา เขาจะไม่มีคำนั้นให้อีกเด็ดขาด

“อย่านะคะ ได้โปรด...” เสียงหวานยังอ้อนวอนอย่างสั่นเครือ

“ฉันไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเธอตอนนี้หรอก เลิกแสดงละครว่าตัวเองเป็นเด็กน่าสงสารเสียที ที่ฉันนอนกับเธอก็เพราะต้องการจะแน่ใจว่าเธอจะไม่หนี”

“จันทร์ไม่หนีหรอกค่ะ จันทร์จะหนีไปไหนได้ล่ะคะ ในเมื่อจันทร์ไม่มีที่ไป”

ถ้อยคำที่คล้ายกับรำพึงและตัดพ้อต่อโชคชะตาของตัวเองนั้น ทำให้หัวใจของรังสิมันต์แกว่งไหวอย่างรุนแรง จนเขาต้องเตือนตัวเองว่าอย่าใจอ่อนกับเด็กคนนี้อีกเด็ดขาด เพราะเด็กคนนี้คือคนที่ทำให้เขาเสียเมียและลูกไปพร้อมกัน

“ใครจะรู้ เธอมันร้ายกาจกว่าที่คิด นอนซะ!

รังสิมันต์ออกคำสั่ง ก่อนจะจับร่างบางพลิกให้นอนตะแคงหันหลังมาหาเขา จากนั้นลำแขนแข็งแรงก็ตวัดเกี่ยวเอาเอวเล็กเข้ามาแนบชิด โดยที่จันทริกาได้แต่พยายามขืนตัวเองเอาไว้ แต่ก็สู้แรงของเขาไม่ไหว และรู้สึกว่ายิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกกอดแน่นกว่าเดิม เธอจึงเป็นฝ่ายยอมพ่ายแพ้ ส่วนเมสซี่ที่เงียบอยู่นานเห็นเจ้านายสองคนคลุกวงในกันบนเตียงที่มันนอนอยู่ มันจึงกระโดดลงจากเตียง ไปนอนที่พื้นด้านล่างแทน

ห้องที่เล็กที่สุดในบ้านตอนนี้เงียบเสียงลงอีกครั้ง น่าแปลกที่รังสิมันต์พบว่าเขาสามารถหลับลงอย่างง่ายดาย เมื่อจมูกสัมผัสกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่รวยรินมาจากเรือนผมและผิวกายอ่อนบางของจันทริกา ทว่าเขาก็ต้องสะดุ้งตื่นเป็นพักๆ จากการที่ร่างบางที่ตัวเองกอดอยู่กระตุกเฮือกเบาๆ คล้ายกับอยู่ในห้วงของฝันร้าย

“ชูว์...ไม่เป็นไรน่า ฉันอยู่นี่ทั้งคน”

คำเอ่ยปลอบนั้นแม้จะไม่อ่อนโยนนัก แต่ก็หลุดออกมาอย่างเป็นอัตโนมัติตามสัญชาตญาณการปกป้อง ร่างใหญ่ขยับเข้าไปใกล้จนกลายเป็นหนุนศีรษะบนหมอนใบเดียวกัน อ้อมแขนกระชับแน่นขึ้นประหนึ่งกำลังถ่ายทอดความอบอุ่นเพื่อให้หญิงสาวหายจากอาการฝันร้าย ซึ่งคล้ายดั่งว่าการกระทำของเขาจะได้ผล เพราะหลังจากนั้นอาการสะดุ้งเป็นพักๆ ของจันทริกาก็สงบลง


ฝากอีบุคเรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ

เรื่องนี้มีแต่หวาน หื่น และฟินจ้า

อนุรดี-เตชินท์
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
น้ำมันกับไฟไม่ควรอยู่ใกล้กันฉันท์ใด หนุ่มสาวที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน ก็ไม่ควรอยู่ใกล้กันก่อนเวลาอันควรฉันท์นั้นแม้รู้ว่าความใกล้ชิด คือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จะจุดให้ไฟแห่งความปรารถนาลุกโชน แต่น้อยคู่นักที่จะทำตัวทำใจให้อยู่ห่างกันได้แล้วน้องสาวเพื่อนกับพี่ชายข้างบ้านอย่างอนุรดีกับเตชินท์เล่า จะสามารถข้ามผ่านและต้านทานไฟปรารถนาอันสุดเย้ายวนไปได้ ก่อนจะถึงเวลาที่ถูกที่ควรหรือไม่ ในเมื่อพออยู่ใกล้กันทีไร ทั้งสองก็ไม่ต่างอะไรกับแม่เหล็กต่างขั้ว ที่ถูกดึงดูดเข้าหากันด้วยแรงอันมหาศาลร้อนแรงพี่เตจ้องจะกด หนูดีก็เหมือนจะเปิดโอกาสให้กดเสียด้วยสิ!




ท่านใดสนใจสั่งจองหนังสือ 

-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

รายละเอียดตามโปสเตอร์ด้านล่างเลยนะคะ

ส่วนอีบุคน่าจะพร้อมโหลดต้นเดือน กรกฎาคม ค่ะ

ขอบคุณค่ะ​

ไม่มีข้อความกำกับภาพอัตโนมัติ


        แสดง 16 - 16
วันที่โพสต์ :  19 พ.ค. 2561 06:29    วันที่อัพเดท :   15 ส.ค. 2561 08:05    › จำนวนผู้เข้าชม 38340 คน
   › คะแนนโหวต 264 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :