นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตะวันพ่ายจันทร์ ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๓    by เทียนธีรา
ชื่อตอน ๖ จันทร์คืนแรม ๒/๓


ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป และ ข้อความ


-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

จันทร์คืนแรม

 

      ค่ำนั้นจันทริกาไม่ได้เข้านอนแต่หัวค่ำเหมือนเคย เพราะต้องฟังฟองคำบอกรายละเอียดเกี่ยวกับงานต่างๆ ที่เธอต้องทำในแต่ละวัน ซึ่งจันทริกาพบว่ามันยาวเหยียดเสียจนเธอต้องหาสมุดและปากกามาจด เพื่อจะได้ไม่มีอะไรตกหล่น หากบกพร่องไม่ว่าเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เธออาจถูกรังสิมันต์เล่นงานเอาได้

“เป็นยังไงบ้างคะคุณจันทร์พอจะทำไหวไหม” ฟองคำถามอย่างเป็นห่วงหลังจากอธิบายรายละเอียดต่างๆ เสร็จ

“ไม่ไหวก็ต้องไหวค่ะ”

“โธ่...แม่คุณ น่าสงสารจัง ตัวเล็กแค่นี้คุณตะวันจะให้ทำงานบ้านคนเดียวได้ยังไง ไม่รู้ว่าคุณตะวันคิดอะไรอยู่นะคะ ทำไมจู่ๆ ถึงมีคำสั่งแบบนี้ก็ไม่รู้”

“น้าฟองคำไม่ต้องห่วงนะคะ จันทร์จะพยายามทำให้ดีที่สุด”

“น้าถามจริงๆ นะคะ คุณจันทร์กับคุณตะวันมีเรื่องทะเลาะกันหรือเปล่า” หัวหน้าแม่บ้านวัยสี่สิบต้นๆ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะอดสงสัยต่อพฤติกรรมของเจ้านายไม่ได้

“จันทร์ไม่มีเรื่องอะไรทะเลาะกับคุณตะวันหรอกค่ะ แต่เมื่อคุณตะวันมีคำสั่งแบบนี้ จันทร์ในฐานะผู้อาศัยก็ต้องทำตาม”

“แต่เรื่องนี้น้าไม่ขอเข้าข้างคุณตะวันค่ะ คุณตะวันทำเกินไป ยังไงคุณจันทร์ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องเมีย  นี่อะไรพอเมียตายก็ไม่คิดจะส่งเสียให้ได้เรียนหนังสือ ทั้งๆ ที่ถ้าคุณจันทร์อยากเรียนถึงปริญญาเอก คุณตะวันก็ส่งเสียได้แบบสบายๆ”

“เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ เขาจะได้ไม่ต้องมีจันทร์เป็นภาระ”

“ไม่เป็นภาระน่ะไม่เท่าไหร่นะคะ แต่นี่เหมือนกดคุณจันทร์ลงต่ำ ทำไมไม่คิดถึงอนาคตของคุณจันทร์บ้าง คุณตะวันนะคุณตะวัน ทำไมกลายเป็นคนใจร้ายแบบนี้ได้ก็ไม่รู้”

ยิ่งพูดฟองคำก็ยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองต่อการกระทำของเจ้านายตัวเองในเรื่องที่ไม่ให้จันทริกาเรียนต่อ แต่นางจะพูดอะไรได้ ในเมื่อตนก็เป็นเพียงแค่ลูกจ้างคนหนึ่ง แม้จะเป็นคนเก่าคนแก่ที่อยู่กับรังสิมันต์มานานตั้งแต่สมัยที่ย่าของรังสิมันต์ยังไม่เสียก็ตาม แต่นางก็ไม่เคยก้าวก่ายเรื่องของเจ้านาย

“คงเป็นเพราะคุณตะวันอยู่ในช่วงการสูญเสียมั้งคะ”

“เรื่องนั้นน้าก็เข้าใจนะคะ แต่คุณตะวันควรจะแยกแยะให้ออก ไม่ใช่พาลไปทั่วแบบนี้ วันก่อนยังทำท่าเป็นห่วงคุณจันทร์จะเป็นจะตายอยู่เลย ไม่รู้อะไรดลใจให้กลายเป็นคนใจร้ายแค่ชั่วพริบตาแบบนี้ก็ไม่รู้”

“อย่าโกรธคุณตะวันเลยนะคะ”

จันทริกาเอื้อมมือไปลูบแขนอีกฝ่ายให้ลดระดับอารมณ์ลง ทำให้ฟองคำอดที่จะมองค้อนไม่ได้

“คุณจันทร์ก็แสนดีอย่างนี้ละ คุณตะวันถึงได้ใจ ทำไมไม่สู้บ้างล่ะคะ”

“จันทร์ไม่รู้จะเอาอะไรไปสู้นี่คะ”

“ก็ความดีของคุณจันทร์ไงคะ น้าเชื่อว่าสักวันคุณจันทร์จะต้องชนะใจคุณตะวัน”

ฟองคำไม่แค่พูด แต่ยังจ้องมองใบหน้าหวานใสและดวงตาที่ฉาบไปด้วยความบริสุทธิ์ของหญิงสาว ชะตากรรมของจันทริกาช่างน่าเวทนานัก หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง นางก็ขอให้ท่านช่วยดลบันดาลให้คุณตะวันได้เห็นใจและมองเห็นว่าจันทร์ดวงนี้งดงามและเลอค่ามากแค่ไหน

ขณะเดียวกันคนที่ถูกพูดถึงตอนนี้กลับกำลังนอนอยู่บนเตียงเหมือนไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไร ทว่าความจริงแล้วในใจเต็มไปด้วยอาการกระวนกระวายแปลกๆ ทั้งๆ ที่เขาสั่งให้จันทริกาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่แล้ว ทว่ามันกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย ก็ในเมื่อสาเหตุที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะผ้าปูที่นอน แต่เป็นเพราะคนที่ขึ้นมาเปลี่ยนมันต่างหาก

ความนุ่มนิ่มของร่างบางที่ได้นอนกอดมาแล้วสองคืน มันช่างร่ำร้องให้เขาอยากลุกจากที่นอน แล้วลงไปในห้องชั้นล่างซึ่งมีสิ่งที่เขาแอบโหยหาอยู่ในนั้น

รังสิมันต์พยายามปัดความคิดอันฟุ้งซ่านทิ้ง และย้ำกับตัวเองว่าอย่าปล่อยให้ความต้องการบ้าๆ นั่นชนะ แต่สุดท้ายลำขาแข็งแรงก็ตวัดลงจากที่นอน ก้าวตามบันไดลงชั้นล่าง เพื่อจะไปหาสาเหตุของความฟุ้งซ่านของตัวเอง ทว่าอาการเร่งรีบนั้นก็ถูกเบรกให้ผ่อนลง เมื่อตาเหลือบไปเห็นว่าตอนนี้จันทริกานั่งอยู่กับฟองคำในห้องโถง โดยฟองคำมองมายังเขาแล้วทำท่าคิ้วขมวดเหมือนสงสัย แต่เด็กคนนั้นกลับนั่งนิ่งเงียบและมองมาทางเขาเพียงแวบหนึ่งสั้นๆ ก็หลุบตาลงปิดบังประกายตา ซึ่งทำให้รังสิมันต์รู้สึกขัดหูขัดตาอย่างบอกไม่ถูก

“ทำอะไรกันอยู่ ดึกแล้วทำไมยังไม่นอนอีก” รังสิมันต์ถามขึ้นห้วนๆ ไม่ได้เจาะจงว่าถามใคร แต่ก็มีคนตอบคำถามของเขา ซึ่งไม่ใช่คนที่เขาอยากให้ตอบเลย

“ดิฉันกำลังบอกรายละเอียดเกี่ยวกับงานในบ้านให้คุณจันทร์ทราบน่ะค่ะ นี่ก็เสร็จพอดี ว่าแต่คุณตะวันอยากได้อะไรหรือเปล่าคะ”

“เปล่า...ฉันแค่จะมาเอาเมสซี่ไปนอนด้วย”

คำตอบของเขาทำให้จันทริกาเผลอเงยหน้าขึ้นมองคนพูด และก็รีบหลุบตาลงอีกครั้งเมื่อรังสิมันต์สาดสายตามายังเธอเช่นกัน

“มันอยู่ในห้องเธอหรือเปล่า”

“อยู่ค่ะ”

รู้ทั้งรู้ว่าจันทริกาเป็นประเภทถามคำตอบคำ แต่เขาก็ยังอดหงุดหงิดคนที่ชอบทำตัวเหมือนกลัวดอกพิกุลทองจะร่วงจากปากไม่ได้

“ถ้าเสร็จธุระกับฟองคำแล้วก็เอามันขึ้นไปให้ฉันด้วย”

 สั่งแค่นั้นร่างสูงก็ก้าวยาวๆ กลับขึ้นห้องอีกครั้ง โดยที่ทั้งฟองคำและจันทริกาไม่มีใครรู้ว่าความตั้งใจที่แท้จริงของเขาคืออะไร 

“รีบไปเถอะค่ะคุณจันทร์ เดี๋ยวคุณตะวันจะโกรธเอา”

“ค่ะ...ช่วงที่น้าฟองคำไม่อยู่ จันทร์คงคิดถึงน้าฟองคำมาก” จันทริกาเอ่ยออกมาอย่างซาบซึ้งต่อความเอ็นดูและห่วงใยที่อีกฝ่ายมีให้เสมอมา

“น้าก็คงทั้งคิดถึงทั้งเป็นห่วงคุณจันทร์”

“ขอบคุณน้าฟองคำมากนะคะสำหรับทุกอย่าง”

“ไม่เป็นไรหรอก น้าเอ็นดูคุณจันทร์เหมือนกับลูกหลาน ถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็น ตอนนั้นน้ายังแอบคิดอยู่คนเดียวเลยว่าทำไมคุณตะวันถึงไม่เลือกคุณจันทร์”

“ก็เพราะเจ้านายของน้ารักพี่ศศิไงคะ”

“แต่น้าว่าคุณตะวันไม่ได้รักคุณศศิหรอก บางทีคุณตะวันอาจจะไม่รู้ใจตัวเองก็ได้” ฟองคำรำพึงความคิดของตัวเองออกมาให้จันทริกาฟังเป็นครั้งแรก

“คุณตะวันรักพี่ศศิมากต่างหากล่ะคะน้า”

“น้าถามจริงๆ นะคะคุณจันทร์ ทำไมจู่ๆ คุณตะวันถึงได้มีท่าทีเปลี่ยนไปแบบนี้ อีกอย่างปกติคุณตะวันให้คุณจันทร์เรียกว่าพี่ตะวันไม่ใช่เหรอคะ”

“ตอนนี้เขาไม่อนุญาตแล้วละค่ะ และที่คุณตะวันเป็นแบบนี้ก็เพราะเขาเชื่อว่าจันทร์เป็นคนทำให้พี่ศศิตาย”

“ตายจริง!” ฟองคำอุทานออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ “อย่างคุณจันทร์นี่นะคะ คุณตะวันเอาความคิดพวกนี้มาจากไหนกัน”

ก็เอามาจากศศิประภานั่นไง จันทริกายังจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องน้ำวันนั้นได้ดี ถ้อยคำที่ศศิประภาพร่ำบอกรังสิมันต์ตอนนั้นทำให้เขาปักใจเชื่อว่าเธอเป็นฆาตกร ทว่าเธอก็เลือกที่จะไม่เล่ารายละเอียดในวันนั้นให้ฟองคำได้ฟัง ยังไงศศิประภาก็ตายไปแล้ว สำหรับเธอจะขอให้ทุกอย่างตายไปพร้อมกับศศิประภา แม้ว่ารังสิมันต์จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นก็ตาม

“ยังไงจันทร์ขอตัวก่อนนะคะ”

“รีบไปเถอะค่ะ น้าก็มัวแต่ชวนคุย ช่วงที่น้าไม่อยู่คุณจันทร์ก็ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ”

“ขอบคุณน้าอีกครั้งค่ะ”

จันทริกายกมือไหว้ฟองคำ ก่อนจะลุกไปยังห้องของตัวเอง เพื่อพาเมสซี่ขึ้นไปส่งเจ้าของตามคำสั่ง ส่วนฟองคำแยกตัวไปนอน เพื่อเตรียมตัวไปทำงานที่ใหม่ในวันพรุ่งนี้


ฝากอีบุคเรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ

เรื่องนี้มีแต่หวาน หื่น และฟินจ้า

อนุรดี-เตชินท์
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
น้ำมันกับไฟไม่ควรอยู่ใกล้กันฉันท์ใด หนุ่มสาวที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน ก็ไม่ควรอยู่ใกล้กันก่อนเวลาอันควรฉันท์นั้นแม้รู้ว่าความใกล้ชิด คือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จะจุดให้ไฟแห่งความปรารถนาลุกโชน แต่น้อยคู่นักที่จะทำตัวทำใจให้อยู่ห่างกันได้แล้วน้องสาวเพื่อนกับพี่ชายข้างบ้านอย่างอนุรดีกับเตชินท์เล่า จะสามารถข้ามผ่านและต้านทานไฟปรารถนาอันสุดเย้ายวนไปได้ ก่อนจะถึงเวลาที่ถูกที่ควรหรือไม่ ในเมื่อพออยู่ใกล้กันทีไร ทั้งสองก็ไม่ต่างอะไรกับแม่เหล็กต่างขั้ว ที่ถูกดึงดูดเข้าหากันด้วยแรงอันมหาศาลร้อนแรงพี่เตจ้องจะกด หนูดีก็เหมือนจะเปิดโอกาสให้กดเสียด้วยสิ!




ท่านใดสนใจสั่งจองหนังสือ 

-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

รายละเอียดตามโปสเตอร์ด้านล่างเลยนะคะ

ส่วนอีบุคน่าจะพร้อมโหลดต้นเดือน กรกฎาคม ค่ะ

ขอบคุณค่ะ​

ไม่มีข้อความกำกับภาพอัตโนมัติ


        แสดง 20 - 20
วันที่โพสต์ :  19 พ.ค. 2561 06:29    วันที่อัพเดท :   15 ส.ค. 2561 08:05    › จำนวนผู้เข้าชม 38326 คน
   › คะแนนโหวต 264 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :