นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ล่ารักรัฐภัทร [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ล่านาง!!!
















 


“ผมกัปตันฟิลิป ขณะนี้เครื่องบินของสายการบินฟรานเซสแอร์ไลน์ส เที่ยวบินที่ ทีจี 988 ซึ่งเดินทางมาจากนิวยอร์ก ได้มาถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิแล้ว ขอขอบคุณผู้โดยสารทุกท่านที่ไว้วางใจในบริการของเรา...”


สิบสามชั่วโมงโดยประมาณ เครื่องบินที่เดินทางจากนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ร่อนลงจอดที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ประเทศไทย เครื่องบินจอดสนิท รถรับส่งผู้โดยสารประจำสายการบินก็มาจอดเทียบรอรับทันที สร้างความประทับใจให้กับผู้โดยสารเป็นอย่างมาก และยังได้รับผลโหวตมากที่สุด ให้เป็นสายการบินที่ครบครันและดีที่สุดห้าปีซ้อน รวมทั้งเรื่องการบริการที่เป็นเลิศและความสะดวกสบายที่ครบครัน


ร่างสูงใหญ่ของ รัฐภัทร ฟรานเซส หรือ เจท สิงห์ตัวที่ห้าของฟรานเซส ประธานสายการบิน      ฟรานเซสแอร์ไลน์ส และยังพ่วงตำแหน่งนักธุรกิจดาวรุ่งดวงใหม่ตามพี่ชายทั้งสี่ไปอีกคน การเดินทางข้ามซีกโลกครั้งนี้ของเขา เพื่อมาท้วงสิทธิ์ที่ควรเป็นของเขาคืนเพราะหัวขโมยสาวเอเชียหน้าหวานได้เอาของของเขาไปโดยไม่ได้รับอนุญาต!


สิงห์หนุ่มก้าวลงจากรถหรูมายืนสูดกลิ่นอายของทะเลเข้าปอดลึก เขาเลือกที่จะพักโรงแรมอันดับหนึ่งของประเทศ ซึ่งก็ไม่ใช่ของใครอื่น เพราะมันเป็นของพี่ชายคนโตของเขา รัฐภูมิ ฟรานเซส


ด้วยหลายปัจจัยทั้งที่ตั้งชัยภูมิที่มองเห็นทะเลได้รอบด้านชัดเจนเพียงมองออกมานอกหน้าต่างในห้องพัก และยังมีหาดทรายขาวสะอาดส่วนตัวอีกด้วย ซึ่งไม่มีบุคคลภายนอกเข้ามาเดินพุกพล่านให้รำคาญสายตา เป็นการเดินทางกลับมาในรอบสี่ปีก็ว่าได้


เจอตัวแล้วครับ แต่


“มีอะไร?” เงยหน้าจากเอกสารขึ้นมองหน้าลูกน้องหนุ่ม


“มีเด็กอยู่กับเธอด้วย” แซม ลูกน้องคนสนิทและพ่วงตำแหน่งเลขาคู่ใจสิงห์ตัวที่ห้าบอกขึ้น


“เด็กหรอ? ผู้หญิงหรือผู้ชาย” สิงห์หนุ่มขึ้น ส่งน้ำเสียงถามด้วยความแปลกใจ


“ผู้ชายครับ”


“จับตาดูเธอไว้ สืบประวัติเด็กคนนั้นให้ฉันด้วย ...แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน”


“สัมมนาที่กรุงเทพฯครับ น่าจะกลับมาวันพรุ่งนี้เย็นๆ”


สีหน้าและแววตาของสิงห์หนุ่มบอกชัดเจน เขากลับมาที่แผ่นดินเกิดของมารดาอีกครั้ง เพื่อมาจัดการเรื่องสำคัญที่รอต่อไปไม่ได้แม้เพียงเสี่ยวนาที เพราะคนที่เขาตามหา ขโมยสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาไป แล้วเขามาเพื่อท้วงมันคืน!


“พวกนายไปพักเถอะ ฉันขออยู่ตรงนี้อีกสักพัก”


แซม และ เรย์สองหนุ่มลูกน้องคนสนิท ผละเดินเลี่ยงออกไปพักตามที่เจ้านายหนุ่มสั่ง โดยที่ไม่ลืมจัดคนให้เข้าไปดูแลเจ้านายหนุ่มระหว่างที่พวกเขาไปพักผ่อนเหมือนเช่นทุกครั้ง


“ผมกำลังไปหาแล้วที่รัก ดูสิว่าคุณจะหนีไปไหนได้อีก”

 


ปานรีย์ ฟรานเซส ภรรยาสุดสวยของรัฐภูมิ ฟรานเซส มาถึงโรมแรมเคอาร์ คอร์ป โดยมี เจเดนรอนโต้ สองลูกน้องคนสนิทสุดหล่อ เดินตามติดเหมือนทุกวัน และเช่นเคย พนักงานสาวที่เดินผ่านไปมารวมทั้งลูกค้าที่มาพัก ต่างให้ความสนใจกันถ้วนหน้า ทั้งสามเดินไปที่ลิฟต์มันวาว จู่ๆเด็กชายตัวน้อยวิ่งพุ่งตรงเข้ามา เจเดนอาศัยความเร็วรวบร่างนายสาวหลบไว้ได้อย่างทันท้วงที


“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ!


รอนโต้สาวเท้าเข้าไปหาเอาเรื่องเด็กชายที่เกือบทำให้เจ้านายสาวได้รับอันตราย แต่ถูกนายสาวร้องห้ามเอาไว้เสียก่อน


รอนโต้อย่า!


“เจ็บตรงไหนไหมครับ”


สะใภ้ใหญ่ของฟรานเซสนั่งตรงหน้าร่างเล็ก พลางถามขึ้น เธอนับถือในความเข้มแข็งของเด็กชาย ที่ถึงแม้จะพุ่งล้มไปแรงขนาดนั้น แต่ไม่ส่งเสียงร้องไห้ให้เห็นสักนิด อดคิดถึงลูกๆของเธอเองเสียไม่ได้


“ไม่ฮะ... ขอโทษนะฮะมันหยุดไม่อยู่” เด็กชายพีระภัทร กานต์บดินทร์ เอ่ยขอโทษเสียงเร็วระรัว พลางก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด


“ตาพีท!


เมฆณา กานต์บดินทร์ รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาบุตรชาย เธอตกใจมากที่ก้มลงมองข้างกายแล้วไปเจอลูกชาย ร่างเล็กวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของผู้เป็นมารดาที่กางแขนรอรับร่างลูกชายขึ้นอุ้มอย่างดีใจ


“แม่เมย์...”


“ลูกชายคุณหรือค่ะ คุณ” ปานรีย์เอ่ยถามคุณแม่ของเด็กน้อย รู้สึกคุ้นหน้าเหมือนเห็นเจ้าตัวที่ไหนมาก่อน


“เมฆณาค่ะ เกิดอะไรขึ้น” 


เมฆณาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อเห็นคนตรงหน้า ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว


“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พอดีว่าแกวิ่งมาจะชนฉันเข้านะ” ประธานสาวเคอาร์บอกขึ้น


“ต้องขอโทษด้วยที่ลูกชายของฉันสร้างปัญหาให้คุณ ขอตัวก่อนนะคะ” เมฆณาบอก แล้วจูงแขนลูกชายจากไปอย่างรวดเร็ว


เธอไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้ เธอหนีมาตั้งไกลยังมาเจอคนในครอบครัวเขาอีก มันจะอะไรกันหนักหนานะ ทำไมไม่ให้เธอกับลูกอยู่อย่างสงบสุขตามประสาบ้าง


“เดี๋ยวค่ะ คุณ...” ปานรีย์ร้องเรียกแต่ดูท่าจะไม่ทัน เมื่อหญิงสาวและเด็กชายตัวน้อยเดินหายเข้าลิฟต์ไปเสียแล้ว


เจเดนที่เห็นสีหน้าและท่าทางของคนเป็นนายสาวเหมือนกำลังคุ้นคิดบ้างอยู่ ก็อดที่จะสงสัยอะไรบางอย่างจึง ก้าวเข้าไปถาม


“มีอะไรหรือเปล่าครับ?”


“ฉันรู้สึกคุ้นๆเด็กคนนั้น หน้าเขาเหมือนใครสักคน?” รอนโต้ก้าวเข้ามาหานายสาวด้วยอีกคน พร้อมถามอย่างสงสัย


“ใครหรือครับ?”


“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ช่างเถอะ งานเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”


“ครับ”


“งั้นก็กลับเถอะ ฉันว่าจะแวะไปซื้อของเสียหน่อย”


ทั้งสามจึงเดินออกจากโรงแรมแล้วเดินทางไปทำธุระที่อื่นต่อ แต่คำถามมากมายเกี่ยวกับแม่ลูกคู่นั้นก็ยังติดอยู่ในหัวเธอตลอดเวลา เธอคงต้องหาคำตอบเสียแล้ว ไม่อย่างนั้นคงนอนไม่หลับแน่

 



เมฆณาประชุมเสร็จก็บ่ายคล้อยเข้าไปแล้วตลอดเวลาที่นั่งอยู่ในห้องเธอกลัวและหวั่นใจ เกรงว่าหญิงสาวอีกคนจะจำลูกชายเธอได้ ว่าหน้าตาเหมือนใคร เพราะเขาลอกแบบกันมาอย่างกับพิมพ์เดียว เธอก็ภาวนาอย่าให้เธอจำได้ทีเถอะ ร่างบางเดินตรงมาที่สนามเด็กเล่น ทางฝั่งตะวันออกที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้กับแขกที่ต้องการฝากลูกหลานชั่วคราวในระหว่างที่พวกเขาทำธุระ


“น้องพีทครับ คุณแม่มาแล้ว” พี่เลี้ยงสาวร้องบอกเด็กชายที่กำลังเล่นอย่างสนุกสนานกับเครื่องเล่นที่จัดเตรียมไว้สำหรับเด็ก


“รอนานไหมครับคนเก่ง ไปครับ วันนี้แม่เมย์จะพาไปเดินซื้อของแล้วไปหาอะไรอร่อยๆ และซื้อขอฝากไปฝากพ่อนุกับแม่เกษด้วยดีไหมครับ”


“ดีฮะ ”


ร่างเล็กกระโดดโลดเต้นดีใจใหญ่ที่จะได้ออกไปข้างนอกเสียที ไม่ต้องมานั่งเล่นอุดอู้อยู่แต่ในโรงแรม คนเป็นแม่จับจูงมือเล็กของลูกชายวัยสองขวบเศษเดินไปตามทางเดิน ตรงไปยังประด้านหน้าโรงแรมเพื่อขึ้นรถไปยังสถานที่ที่เป้าหมายต่อไป


ต้องขอบคุณ เกษรา เศรษฐกรณ์ กับ ภานุ ชาญกุล ถ้าไม่ได้สองเพื่อนรัก ที่คอยเตือนสติเและดึงเธอกลับมา ป่านนี้ไม่รู้ว่าชีวิตเธอจะเป็นยังไง และคงไม่ได้เจอหน้าตาจิ้มลิ้ม ดวงตากลมใสแจ่ว ตื่นมามอบความรักให้เธออย่างทุกวันนี้ 


 เธอได้เรียนรู้ว่า ไม่ว่าจะผ่านช่วงเวลาเลวร้ายนั้นมาได้ยังไง เด็กชายพีระภัทร เป็นเหมือนยอดดวงใจของเธอ จะไม่มีใครมาพรากเขาไปจากเธอได้ ต่อให้ความตาย ก็ไม่มีสิทธิ์!




        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  26 มี.ค 2559 09:49 วันที่อัพเดท :   10 ก.พ. 2561 20:07    › จำนวนผู้เข้าชม 41950 คน
   › คะแนนโหวต 1587 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :