นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟียดื้อรัก (จบบริบูรณ์)    by พุธนิศา
ชื่อตอน มาเฟียดื้อรัก 1


มาเฟียดื้อรัก  1

                กูรีตีบา  ประเทศบราซิล

                “พรุ่งนี้เดินทางใช่ไหม”  คุณไททันถามลูกชายขณะที่กำลังรับประทานอาหารเย็นพร้อมหน้ากัน

                “ครับ”

                “เตรียมของหรือยังลูก  ให้แม่ช่วยไหม”  คุณวาลินีถามลูกชายสุดที่รัก

                “ไม่ต้องหรอกครับ  ผมจัดการเองดีกว่า  ใช้คุณแม่รับรองคุณพ่อเล่นผมแน่ๆ”  เธนว่าพร้อมกับยักคิ้วให้ผู้เป็นพ่อ

                “อย่าไปก่อเรื่อง”  คุณไททันเตือนลูกชายอีกครั้ง

                “เรื่องผู้หญิงก็เพลาๆลงบ้างรู้ใช่ไหมว่าแม่ไม่ชอบ”  คุณวาลินีบอกลูกชายตัวดี

                “ครับ  ผมรู้ว่าสะใภ้บิลแบล็คไม่ใช่จะได้เป็นได้ง่ายๆถ้าไม่ผ่านการสแกนจากนายหญิงวาลินีก่อน”  เธนล้อผู้เป็นแม่

                “จำไว้ด้วยล่ะ”  คุณวาลินีย้ำ

                “ครับ”  เธนลากเสียงยาวจนคุณวาลินีค้อนให้ลูกชาย

                สนามบิน

                “ถึงแล้วโทรมารายงานแม่ด้วย”

                “ครับ  นายหญิงวาลินี”  เธนว่าก่อนจะหอมแก้มทั้งสองข้างของผู้เป็นแม่

                “อย่าลืมล่ะ”  คุณวาลินีไม่วายย้ำอีกครั้ง         

                “ครับ  รักแม่นะครับ   ผมไปนะครับ”  เธนว่าก่อนจะกอดผู้เป็นแม่อีกครั้งและขึ้นเครื่องบินส่วนตัวทันที

                “จะให้ผมรายงานบริษัทสาขาไทยไหมครับว่าเจ้านายจะเข้าไปตรวจ”  โรลคนสนิทเอ่ยถามเจ้านายหนุ่ม

                “ไม่ต้อง  ฉันจะเซอร์ไพรส์”  เธนพูดยิ้มๆ  โรลถึงกับส่ายหน้าเพราะรู้ว่าเจ้านายต้องการจะลองใจพนักงานอีกแล้ว

                ประเทศไทย

                “คุณเธน  มาแล้วเหรอคะ  รับประทานอาหารเลยไหมค่ะ”  แม่บ้านที่ดูแลบ้านให้ตอนที่คนตระกูลบิลแบล็คไม่อยู่  บ้านหลังถูกสร้างขึ้นหลังจากที่เธนเริ่มเข้ามาศึกษางาน  และเธนก็มักจะมาดูแลและตรวจงานที่เมืองไทยบ่อยที่สุด

                “ยังไม่ทานครับผมจะพักผ่อนก่อน  แล้วเดี๋ยวจะบอกอีกทีนะครับ”  เธนว่าก่อนจะขึ้นห้องไป

                “เจ้านายจะเข้าโรงแรมวันไหนครับ”

                “นายน่าจะรู้ดีนะ”  เธนว่าก่อนจะปิดประตูใส่หน้าลูกน้อง

                “เฮ้อ  เจ้านายเอาแต่ใจจริงๆนะ”  โรลบ่นก่อนจะดำเนินการติดต่อไปยังโรงแรมว่าเขาจะเข้าไปวันไหนซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าต้องอีกหนึ่งอาทิตย์

                “โบชาเขียวลาเต้เย็นที่หนึ่งจ๊ะ”

                “ค่ะ  พี่นิว  ลูกค้าเยอะดีจังนะคะ”  โบนิต้าว่าวันนี้เป็นวันหยุดทำให้เธอมาช่วยงานที่ร้านของรุ่นพี่ที่เธอรู้จักมาตั้งแต่สมัยเรียนและยังติดต่อกันอยู่

                “ก็เพราะรู้ว่านิวจะมามั้ง”  นิวแซวรุ่นน้อง

                “ไม่ขนาดนั้นหรอกคะ”  โบนิต้าว่า

                “แล้วพรุ่งนี้ก็ไปทำงานแล้วนี่  ทุ่มหนึ่งก็กลับได้แล้วไม่ต้องช่วยพี่จนปิดร้านหรอก”

                “แต่ว่า”

                “ไม่มีแต่จ๊ะ  กลับไปพักผ่อน”

                “ก็ได้ค่ะ  งั้นเดี๋ยวทำออเดอร์นี้เสร็จโบกลับเลยก็ได้ค่ะ”  โบนิต้าว่า

                “ดีมากจ๊ะ ออเดอร์นี้พี่รบกวนเราไปเสิร์ฟหน่อยนะ   โต๊ะ   12 ” 

                “ค่ะ”  โบนิต้าว่าก่อนจะเริ่มทำออเดอร์ที่รับมาใหม่หลังจากที่ทำชาเขียวลาเต้เย็นเสร็จก็ใส่ถาดและนำไปเสิร์ฟยังโต๊ะที่รุ่นพี่บอก

                “ชาเขียวลาเต้เย็นได้แล้วค่ะ”  โบนิต้าว่า

                “ขอบคุณครับ” โรลเป็นคนตอบแทนเจ้านายเนื่องจากเจ้านายเขาเอาแต่จ้องหญิงสาสวตรงหน้าไม่วางตา

                “เอ่อ  แล้วคุณไม่รับอะไรเหรอคะ”

                “ไม่ครับ  ขอบคุณอีกครั้ง”

                “ค่ะ”  โบนิต้าว่าก่อนจะเดินออกไปให้เร็วที่สุดเนื่องจากสายตาที่เธนมองเธอทำเอาเธอรู้สึกแปลกๆ

                “เจ้านายครับ”

                “รู้ใช่ไหมว่าฉันต้องการอะไร”  เธนพูดเมื่อได้ยินเสียงลูกน้องคนสนิทเรียกแต่สายตาก็ยังคงมองตามร่างบางไม่วางตา

                “แต่ว่า” 

                “พรุ่งนี้ฉันต้องได้ประวัติ”

                “แต่เราไม่ควรยุ่งกับเธอนะครับ”

                “ฉันจะยุ่ง”  โรลส่ายหน้าให้กับความดื้อของเจ้านาย

                “นายหญิงรู้คงไม่พอใจ”

                “ถ้าแต่ไม่รายงาน”

                “แต่สายของนายหญิงก็มีเยอะนะครับ”

                “เรื่องนั้นค่อยว่ากัน  ฉันก็แค่ต้องการที่ผ่อนคลายตอนอยู่ที่นี่  ไม่ได้คิดจะเอากลับไปสักหน่อย”

                “แต่สายตาของเจ้านายที่มองเธอเหมือนตกหลุมรัก”

                “ฉันนี่นะตกหลุมรัก  อย่าพูดวะ  เลี่ยน”  เธนว่าก่อนจะยกชาเขียวลาเต้ขึ้นมาดื่ม  ก่อนจะนิ่งไปเมื่อรสชาติมันอร่อยมากๆ  อร่อยกว่าที่เขาเลยกินมาอีก

                “คุณครับ”  เธนเรียกนิวที่เดินมาทางโต๊ะเขาพอดี

                “ค่ะ  มีอะไรให้รับใช้ค่ะ”  นิวถาม

                “ใครเป็นคนชงชาเขียว”  เธนถาม

                “ก็คนที่ยกมาเสิร์ฟค่ะ  ทำไมค่ะ  ไม่อร่อยเหรอค่ะ วันเราได้คนชงกิตติมาศักดิ์เลยนะคะ  ลูกค้าถึงได้เต็มร้านขนาดนี้”

                “ปกติไม่เยอะ”  เธนว่า

                “เยอะค่ะ  แต่ถ้าคนชงคนนี้มาจะเยอะกว่าปกติค่ะ  จะรับเค้กก็มีนะคะ  เพราะเค้กเราอร่อยทุกชิ้น”

                “คนทำคนเดียวกัน”  เธนยังคงถามต่อ

                “ค่ะ”

                “ฝากบอกด้วยว่าอร่อย”

                “ค่ะ  ขอบคุณนะคะ”  นิวว่าก่อนจะเดินไปรับออเดอร์ลูกค้าโต๊ะอื่น

                “ฉันจะเอาไปอยู่ด้วย  จัดการให้ด้วยล่ะ”  เธนพูดขึ้นทำเอาโรลแอบถอนหายใจกับความเอาแต่ใจของเจ้านาย

                “โบกลับบ้านได้แล้วนะ”

                “ค่ะ”

                “นี่ ลูกค้าโต๊ะ12 ชมว่าเราชงชาอร่อย”

                “โต๊ะ12 เหรอค่ะ”              

                “คนที่หล่อๆหน้านิ่งๆ  มากับลูกน้องไง”

                “...”   โบนิต้านิ่งไป  เพียงแค่นิวบอกออกมาเธอก็นึกถึงดวงตาคมที่จ้องเธอแบบไม่กระพริบตา

                “โบ  โบ  โบ”

                “คะ  ค่ะ”

                “เป็นอะไรเหม่อเชียว”

                “เปล่าค่ะ”

                “งั้นก็กลับบ้านได้แล้ว  เดี๋ยวจะดึก”

                “ไปนะคะ  แล้วถ้าว่างจะแวะมาค่ะ”  โบนิต้าบอกก่อนจะขับรถกลับบ้านของตน  โบนิต้าได้ซื้อบ้านจัดสรรค์ไว้เธออยู่ตัวคนเดียวเธอเป็นเด็กกำพร้า  แต่เพราะเรียนดีเลยได้ทุนเรียนจนจบปริญญาโทสาขาบริหารแต่เธอกลับมีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารเอามากๆเลย

                เช้าวันต่อมา

                “ไม่คิดว่าจะอยู่แค่เอื้อม”  เธนว่าเมื่อได้อ่านประวัติของโบนิต้าแล้ว เขากลับชื่นชอบเธอมากยิ่งขึ้น

                “แล้วจะทำยังไงต่อครับ”  โรลถาม

                “ทำคำสั่งออกไปว่าฉันแต่งตั้งให้โบวี่มาเป็นเลขาส่วนตัวของฉัน”

                “โบวี่”

                “ก็โบนิต้าไง  แต่ฉันเรียกโบวี่ได้คนเดียว”  เธนว่า

                “แต่ว่าเธออยู่ฝ่ายธุรการนะครับ”

                “ฉันสั่ง  และจัดการให้ได้ตามนี้ด้วย  พรุ่งนี้ฉันต้องเห็นโบวี่ที่ห้องทำงานฉัน”

                “ห้องทำงาน”

                “ใช่  จัดห้องใหม่ซะ”

                “แล้วเลขาคนเก่าล่ะครับ”

                “ก็ทำงานไปซิ  ช่วยเรื่องงานที่สำคัญฉันจะทำกับโบวี่แลแกเท่านั้น  ดังนั้นคนที่สอนงานโบวี่ก็เป็นแก”

                “นายพูดเหมือนจะให้คุณโบนิต้ากลับไปบราซิลกับเรา”

                “แน่นอน”

                “นายหญิงเล่นงานแน่ๆครับ”

                “ฉันไม่สน  ฉันต้องการอะไรก็ต้องได้”

                “แต่คุณโบนิต้าจะยอมเหรอครับ”   

                “แล้วทำไมฉันต้องให้ทางนั้นไม่ยอม”  เธนพูดอย่างไม่ใส่ใจ  โรลได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจกับการเอาแต่ใจของเจ้านายและคงหนีไม่พ้นว่าเขาต้องเหนื่อยทำเรื่องนี้ให้เจ้านาย



(ไม่รู้ว่ายังมีรีดเดอร์ยังรออยู่ไหม  พึ่งได้ทำงานและอะไรก็ยังไม่ลงตัวค่ะ  ตอนนี้ก็ยังไม่ลงตัวแต่วันนี้ได้หยุดและไม่มีอะไรค้างคาก็เลยสามารถแวะมาแต่งได้หนึ่งตอน  แต่ไม่รู้จะได้มีเวลามาแต่งอีกเมื่อไร  เพราะงานยังยุ่งงๆอยู่เลยค่ะ  น้องใหม่ก็เลยต้องรีบทำความเข้าใจกับงานให้เร็วที่สุดค่ะ  ยังไงก็ฝากเป็นกำลังใจนะคะ  ไม่รู้จะเหลือกำลังใจให้ไรท์สักกี่คน  เพราะหายไปนานค่ะ  ยอมรับเลยว่าเหนื่อยอ่ะ  อยากแต่ง  แต่ไม่มีเวลาค่ะ  กว่าจะเลิกก็สามสี่ทุ่ม  มาถึงบ้านก็นอนเลย  แต่ยังไงก็จะไม่ทิ้งแน่นอนค่ะสำหรับงานนิยาย  รักรีดเดอร์ทุกคนนะคะ  จุ๊บๆ)

        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  20 มี.ค 2559 18:22    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2559 21:09    › จำนวนผู้เข้าชม 531418 คน
   › คะแนนโหวต 2314 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 7
รอนานม๊วก. แต่ก็เป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ. สู้ๆๆ
 Sa--- | 13 เม.ย. 2559 21:55 | IP : 223.204.249.xxx

 ความคิดเห็นที่ 6
ุสู้ๆน่ะ...รออ่านเสมอค่ะ
 saveeva | 10 เม.ย. 2559 23:47 | IP : 1.46.168.xxx

 ความคิดเห็นที่ 5
รอค่ะ ดีใจที่กลับมาค่ะ
 Mm | 10 เม.ย. 2559 23:46 | IP : 27.55.101.xxx

 ความคิดเห็นที่ 4
เป็นกำลังใจนะคะ
 Aki92 | 10 เม.ย. 2559 22:30 | IP : 183.89.125.xxx

 ความคิดเห็นที่ 3
รอทุกวันค่ะ มาต่อเร็ว ๆ นะคะ ^^
 fah_1995 | 10 เม.ย. 2559 22:06 | IP : 49.229.49.xxx

 ความคิดเห็นที่ 2
สู้ๆน๊า รออ่าน....
 Knigth | 10 เม.ย. 2559 21:24 | IP : 27.55.88.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
รอนานม๊าก
 moon | 10 เม.ย. 2559 20:05 | IP : 1.46.98.xxx