นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน คนใจร้าย (50%)...น่าสงสารที่สุดในสามโลก


 

 

 

หยุด เธอกล้าเดินหนีฉันเหรอยัยหน้าจืด จำไม่ได้หรือไงว่าเธอมาอยู่ที่นี่เพราะอะไร คนอารมณ์เดือดปุดๆ สั่งเสียงกร้าว โรฮันนาจำต้องหันกลับมาตวัดหางตาใส่ชายหนุ่มด้วยความเดือดดาล คนอะไรเผด็จการอย่างน่าหมั่นไส้ชะมัด ชาติที่แล้วเป็นฮิตเลอร์หรืออย่างไรกัน

แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง มันถึงจะพอใจคุณ ถามเขาด้วยเสียงเรียบ ใบหน้าเรียบตึง ใช่ว่าเขาจะโมโหเป็นคนเดียวเสียเมื่อไหร่ เธอเองก็เป็นคน มีหัวจิตหัวใจ มีความรู้สึกโกรธได้ร้องไห้เป็นเหมือนกัน

ไปทำความสะอาดคอกม้าใหม่ให้สะอาด อีกชั่วโมงฉันจะมาตรวจ หากไม่สะอาดเธอโดนดีแน่ ชายหนุ่มออกคำสั่งน้ำเสียงดุดัน และขู่สำทับในตอนท้ายด้วยท่าทางวางอำนาจ

ค่ะ ถอนหายใจยาวอย่างปลงๆ พยักหน้าพร้อมเอ่ยปากรับคำสั่งประกาสิตของเจ้าชีวิตเสียงเบา เธอจะไปคัดค้านอะไรได้เมื่อเขาบัญชามาแล้ว

อ้อหากฉันมาดูแล้วไม่สะอาด เธอไม่มีสิทธิไปกินข้าวเที่ยง เข้าใจไหม คำสั่งโหดทำให้คนกำลังหิวแทบจะปล่อยโฮออกมา นี่ก็จะเที่ยงอยู่แล้วยังจะให้เธอไปล้างคอกม้าอีก เขามันช่างใจดำเยี่ยงอีกานัก

ค่ะ ค่ะ ทราบแล้วค่ะเจ้านาย คนหิวข้าวรับคำเสียงอ่อย มองเขาด้วยสายตาตัดพ้อต่อว่า ใจดำอำมหิตนักจะให้เธอไปกินข้าวเที่ยงแล้วค่อยกลับมาทำก็ไม่ได้

ดังๆ กว่านี้ แสร้งตวาดใส่คนทำหน้าละห้อยอย่างสะใจ ยิ่งเห็นเธอสะดุ้งโหยงยิ่งต้องกลั้นขำเอาไว้จนแทบไม่ไหว

เข้าใจค่ะเจ้านาย รับคำเสียงดังก้องประชดประชันแดกดันชายหนุ่มเต็มที่ อยากให้เธอร้องดังๆ นัก เธอก็จะร้องให้ดังเอาให้แก้วหูเขาทะลุไปเลย

ดี๊…” ขึ้นเสียงสูงใส่หน้าหญิงสาว

สั่งเสร็จเบอนันเดสก็หันหลังกลับ เดินไปสตาร์ทรถโฟร์วิลขับออกไป ทิ้งให้คนที่กำลังหงุดหงิดโมโหกับความเอาแต่ใจของเขากระทืบเท้าเต้นเร่าๆ อยู่คนเดียว ชี้มือเข่นเขี้ยวเขี้ยวฟันด่าทอไล่หลังด้วยวาจาเจ็บแสบ

จากนั้นหญิงสาวก็ลงมือล้างคอกม้าตามคำสั่งของเขาอีกรอบ ทำไปพลางปาดหยาดเหงื่อที่ไหลรินไม่ขาดสายไปด้วย นี่ก็เลยเวลาเที่ยงมาหลายนาทีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ยอมมาตรวจงานซักที ร่างบางจึงได้แต่ชะเง้อคอมอง เพราะเริ่มจะแสบท้องด้วยความหิว แล้วก็มีเสียงสวรรค์ดังขึ้น นึกว่าเขามาเรียกให้ไปกินข้าว จึงหันขวับด้วยความดีใจ แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ถึงกับทำหน้าจ๋อย

คุณโรฮันนาครับ ไปทานข้าวเที่ยงเถอะครับ เป็นเดรคเองที่มาชวนหญิงสาวไปทานข้าว เพราะเขาเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างโรฮันนายืนทำงานหนักเยี่ยงผู้ชาย เดินท่อมๆ กลางแดด อาบเหงื่อต่างน้ำ วิ่งไปทำอันนั้นทีทำอันนี้ทีตามคำสั่งของเจ้านายจอมเผด็จการอย่างไม่อาจบ่ายเบี่ยงได้ ก็เกิดความสงสารและเวทนา

แต่นายคุณ หญิงสาวยังลังเลสองจิตสองใจ ไม่กล้าที่จะก้าวขาไปตามคำชักชวนของเดรค ทั้งที่หิวจนไส้จะกิ่ว ยืนแทบจะไม่อยู่ แต่ก็ยังหวั่นว่าหากเขากลับมาแล้วไม่เห็นเธอระเบิดลูกใหญ่จะตู้มต้ามลงตรงนี้ และคนจะโดนไปเต็มๆ ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนมันคือตัวเธอนั่นเอง

ไม่ต้องห่วงหรอกครับ นายผมมีสาวมาหา กว่าจะเสร็จธุระก็คงอีกนาน ขยิบตาให้หญิงสาวบอกเป็นนัยว่าหากนายของเขามา เขาจะช่วยส่งสัญญาณให้เธอเอง

ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณจริงๆ ที่กรุณาฉัน โรฮันนายิ้มหวานให้กับความเป็นมิตรและใจดี ที่ชายหนุ่มมาดนิ่งตรงหน้ามีให้ ละล่ำละลักขอบคุณเขาด้วยความซาบซึ้ง

ไม่เป็นไรครับ เชิญครับ ผายมือให้หญิงสาวไปนั่งทานข้าวรวมกับคนงานชายหญิงคนอื่นๆ โรฮันนาเห็นเขาการันตีมาขนาดนี้ก็เดินตามไปหาข้าวเที่ยงกิน

ไม่นานเบอนันเดสก็ขับรถมาจอดลงตรงคอกม้า เพื่อจะมาดูว่าเชลยสาวที่เขาแกล้งให้เธอล้างคอกม้าซ้ำอีกรอบทำงานเสร็จหรือยัง แต่พอมาถึงกลับไร้เงาของยายหน้าจืด ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบผลุนผลันไปดูที่โรงครัว แล้วมันก็เป็นจริงอย่างที่คิด หญิงสาวกำลังนั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย แถมยังคุยกับผู้จัดการไร่ด้วยท่าทางรื่นเริง หัวเราะคิกคักให้คนงานหนุ่มในไร่ไม่ขาดสาย

กัดฟันกรอดไม่พอใจที่เธอกล้าขัดคำสั่งของเขา เจ้าของใบหน้าถมึงทึงเดินกระแทกส้นเท้าเสียงดังปังๆ เข้าไปหาหญิงสาว คนงานทุกคนเห็นสีหน้าเจ้านายหนุ่มถึงกับลนลานหลบตา ก้มหน้าก้มตากินข้าวนิ่ง แหวกทางให้ชายหนุ่มด้วยความเกรงขามและเกรงกลัว ใครก็รู้ว่าเวลานายโมโหน่ากลัวมากขนาดไหน แล้วร่างผึ่งผายก็มาหยุดกึกลงตรงหน้าหญิงสาว

กินข้าวเสร็จแล้วไปถางหญ้า ตรงริมรั้วด้วยนะลัยลา เบอนันเดสสั่งเสียงแข็งด้วยท่าทางวางอำนาจ คนที่กำลังก้มหน้าก้มตากินข้าวเงยหน้าขึ้นมามองหน้าชายหนุ่มนิ่งแต่ก็ไม่พูดไม่จาอะไร

คำสั่งของผู้เป็นนายทำให้คนงานที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับลอบกลืนน้ำลาย พากันคิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ แค่นี้จะไปทำคนเดียวได้อย่างไรไหว หญ้าสูงขนาดนั้นถ้าไม่เอาเครื่องตัดหญ้ามาตัดทำให้ตายทั้งวันก็ไม่เสร็จ

ได้ยินไหม ฉันสั่งให้เธอไปถางหญ้าน่ะลัยลา ตะคอกใส่หญิงสาวเสียงดังสนั่น โมโหที่เธอทำเหมือนไม่สนใจใยดีที่จะฟังคำสั่งของตน จึงปัดช้อนที่เธอกำลังจะตักข้าวเข้าปากกระเด็นออกจากมือเรียว

เพล้ง!!!

คนถูกคนเลือดเย็นกลั่นแกล้งถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ อ้าปากค้าง มองตามช้อนที่อันตรธานจากมือตัวเองตาละห้อย ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววโกรธกรุ่น กัดฟันกลั้นใจระงับอารมณ์ที่กำลังประทุอย่างสุดความสามารถ เพราะรู้ดีว่าถึงยังไงตนก็ไม่มีทางเอาชนะคนร้ายกาจอย่างเขาได้ สู้หุบปากเงียบซะยังจะดีกว่า

ได้ยินไหม ว่าฉันสั่งให้ไปทำอะไรเมื่อกี้ ถามเสียงห้วนจัด

ไปถางหญ้าค่ะ ทวนคำเขาเบาๆ เธอรู้สึกเกลียดเขายิ่งนักขนาดกินข้าวเขาก็ยังไม่ยอมให้กินดีๆ

ดีที่หูยังไม่พิการเหมือนใจ พูดเชิงประชด

แล้วคุณจะให้ฉันไปถางหญ้าตรงไหนคะ?” ถามเพื่อให้แน่ใจ เพราะเมื่อกี้เธอหิวจนหูอื้อตาลาย เลยไม่ได้คิดจะสนใจรายละเอียดคำสั่งของเขาเท่าที่ควร

ตรงนั้น ชี้นิ้วไปที่ป่าหญ้าที่ขึ้นเพียงหัวริ้มรั้วท้ายไร่ที่มองเห็นอยู่ลิบๆ รกยิ่งกว่าป่าดงดิบ แถวนั้นชายหนุ่มไม่เคยให้คนงานไปถางซักครั้ง นานๆ ถึงจะเอารถตัดหญ้าไปตัดออกให้โล่งเตียน

ห๊ะ หญ้าสูงๆ นั่นน่ะนะ โรฮันนาร้องเสียงหลง ถามเขาไปอีกทีเพื่อความแน่ใจ เมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ตนไปทำมันไม่ใช่ย่อย นี่มันแกล้งกันชัดๆ นี่นา

ใช่ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า หรือว่าคุณหนูอย่างเธอทำไม่ได้ ย้ำเสียงดังฟังชัด ว่านั่นคือสิ่งที่เธอต้องทำในบ่ายวันนี้ โดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

ฉันทำได้ค่ะ หญิงสาวก้มหน้ารับน้อยๆ กลั้นน้ำตาเม็ดโตไว้ไม่ให้ไหลออกมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง หลุบเปลือกตาลงซ่อนแววน้อยใจและเจ็บปวด โรฮันนาได้แต่เคียดแค้นชิงชังในตัวอสูรร้ายอย่างเขา เธอจะไม่มีวันให้อภัยกับการกระทำอันโหดร้ายของเขา.....

 

พระเจ้า!!!...พ่อคุณจะร้ายไปถึงไหน ทารุณนางเอก ทารุณเข้าไป ตอนนี้นางเริ่มอาฆาตแบบว่าจะไม่ยอมให้อภัยกับความโหดร้ายของพ่อเจ้าประคุณแล้ว ตอนต่อไปมาลุ้นกันว่าจะเกิดอะไรน่าระทึกให้พ่ออสูรถึงกับใจหายใจคว่ำ อิอิเอ้า ใครอยากอ่านต่อเม้นท์และโหวตมาให้กำลังใจกันบ้างนะจ๊ะ ที่หายไปบ่อยๆ เพราะไม่สบายทั้งปวดหลังและแพ้อากาศ อีกอย่างลงอัพแต่ละตอนก็ไม่ค่อยมีคนเม้นท์เลยจ้า เลยไม่ค่อยมีกำลังใจอัพจ้า ใครที่ยังติดตามกันอยู่ก็เม้นท์มาให้กำลังใจกันบ้างนะคะ ^^ 

***บอกนิดนึงอาจจะมีคำผิดและข้อผิดพลาดเนื่องจากเป็นต้นฉบับที่ยังไม่ได้รีไรท์นะจ๊ะ

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน หรือไม่ก็ต้นธันวาคม นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

หากเห็นเออัพนิยายขึ้นหน้าหนึ่งบ่อยๆ ก็ไม่ต้องแปลกใจนะคะ อัพสถานะ แต่เนื้อหาเท่าเดิมนะคะ ไม่ได้มีเจตนาปั่นยอดวิว แต่อยากให้คนที่ยังไม่เคยอ่านได้เห็นนิยายของเอ และลองเปิดใจอ่านนิยายของเอดูบ้าง กรุณาอย่ารำคาญกันเด้อ^^    

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

 

        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 406779 คน
   › คะแนนโหวต 1190 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :