นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตะวันพ่ายจันทร์ ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๓    by เทียนธีรา
ชื่อตอน ๔ ทัณฑ์จันทร์ ๔/๒


ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป และ ข้อความ


-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

ทัณฑ์จันทร์

                                                                  

รังสิมันต์ซึ่งนั่งพิงพนักเตียงอยู่ไม่หันมามองด้วยซ้ำว่าใครที่เข้ามาในห้อง ทำให้จันทริกามีเวลาสังเกตเห็นความทรุดโทรมของใบหน้าซึ่งเคยหล่อเหลา บัดนี้แก้มสองข้างตอบลงอย่างเห็นได้ชัด หนวดเคราที่เคยโกนอย่างสะอาดเกลี้ยงเกลาขึ้นรกครึ้ม ขอบตาหมองคล้ำบ่งบอกว่าเจ้าตัวพักผ่อนไม่เพียงพอติดต่อกันมาเป็นระยะเวลาหลายวัน

“พี่ตะวันคะ...จันทร์เอานมอุ่นๆ มาให้ค่ะ”

เสียงหวานนุ่มที่ดังขึ้น แม้จะไม่ดังมากนัก หากแต่มันกลับสามารถดึงรังสิมันต์ออกจากห้วงภวังค์ได้ เสียงเสียงนี้...เสียงของฆาตกร!

รังสิมันต์หันขวับไปทางต้นเสียง ร่างใหญ่ที่นั่งนิ่งอยู่นานขยับตัวเป็นครั้งแรก เขาวาดเท้าลงจากเตียงและสืบเท้าอย่างช้าๆ ทว่าสายตาซึ่งแดงก่ำนั้นกลับจ้องมองผู้หญิงตรงหน้านั้นอย่างขมึงเครียด

คุณตะวันมองโลกในแง่ดีเกินไป คุณรู้ตัวไหมคะว่ายัยจันทร์น่ะแอบชอบคุณอยู่ ทำแบบนี้บ่อยๆ ระวังจะเป็นการให้ความหวังจันทร์นะคะ

สาเหตุที่จันทริกาทำให้เมียกับลูกของเขาตายก็เพราะหวังในตัวเขาสินะ แม้จะโทษว่าส่วนหนึ่งเป็นความผิดของตัวเอง แต่รังสิมันต์ก็ไม่ลังเลที่จะโยนความผิดทั้งหมดให้เด็กผู้หญิงใจร้ายคนนี้ คนที่เข้ามาในห้องนอนของเขายามกลางคืน โดยมีข้ออ้างว่าเอานมมาให้ แต่แท้จริงแล้วมันคือการให้ท่าแบบเนียนๆ ของเธอต่างหาก คงอาศัยจังหวะที่เขากำลังเคว้งแทรกตัวเข้ามา ตอนนี้ไม่มีศศิประภาคอยขวางแล้ว ทางของเธอจึงสะดวกยิ่งกว่าอะไร

“เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ”

“เอ่อ...พี่ตะวันค่ะ” จันทริกาตอบไปอย่างตะกุกตะกัก เธอไม่ได้รู้สึกไปเองว่ารังสิมันต์เปลี่ยนไป คำพูดของเขาที่ห่างเหิน เย็นชา และเต็มไปด้วยความเคืองแค้นทำให้หัวใจของเด็กสาวสั่นรัวด้วยความหวาดหวั่นและอ้างว้างมากกว่าเดิม

“ฆาตกรอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เรียกฉันแบบนั้นอีกต่อไป”

“พี่ตะวันว่าอะไรนะคะ...”

คำกล่าวหาอันร้ายแรงทำให้จันทริกาได้แต่พึมพำถามออกไปอย่างตกใจ แม้จะพอรู้บ้างว่าคำพูดก่อนตายของศศิประภาอาจจะทำให้รังสิมันต์นึกคลางแคลงใจ แต่เธอก็เชื่อมั่นว่าพี่ชายที่แสนดีจะมีความยุติธรรม ไถ่ถามเอาความจริงกับเธอก่อน และมีวิจารณญาณมากพอที่จะแยกแยะความจริงความเท็จ

“ฉันบอกให้เธอหยุดเรียกฉันว่าพี่ตะวัน อย่าให้ฉันได้ยินมันจากปากของฆาตกรเลือดเย็นอย่างเธออีก”

“จันทร์ไม่ใช่ฆาตกร จันทร์ไม่ได้ทำ”

คำพูดของจันทริกาในยามนี้ ไม่ต่างอะไรกับการราดรดเชื้อเพลิงลงไปในกองไฟแห่งความอาฆาตแค้นโกรธกรุ่น ที่กำลังแผดเผาอยู่ในหัวใจของรังสิมันต์อย่างร้อนแรง

“ถ้าเธอไม่ทำแล้วใครทำ! ในเมื่อมีแต่เธอเท่านั้นที่อยู่กับศศิตอนเกิดเรื่อง!

ไม่ใช่แค่ตะคอกถามเสียงเกรี้ยวกราด แต่มือใหญ่ทั้งสองยังตะปบลงบนต้นแขนเล็ก แล้วบีบเข้าเต็มแรงพร้อมกับเขย่าร่างบางด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ซึ่งอัดแน่นอยู่ข้างในมานานหลายวัน และตอนนี้มันกำลังระเบิดออกมาราวกับลาวาร้อนๆ ที่พ่นจากปากปล่องภูเขาไฟ

“จันทร์ไม่ทราบค่ะ จันทร์ไม่ทราบ” เสียงหวานเอ่ยสั่นเครือ น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาอย่างหวาดกลัวต่ออารมณ์ของคนที่เคยเป็นพี่ชายใจดีของตน

“หยุดอย่ามาบีบน้ำตาให้ฉันสงสาร เพราะนับจากนี้ไปฉันจะไม่มีวันสงสารเด็กร้ายลึกอย่างเธออีกเด็ดขาด”

“คุณตะวันปล่อยค่ะ...จันทร์เจ็บ...

“เจ็บเหรอความเจ็บของเธอมันเทียบไม่ได้กับความเจ็บของศศิกับความเจ็บปวดที่ฉันได้รับอยู่ตอนนี้หรอก”

“ถ้าคุณตะวันโทษว่าเป็นความผิดของจันทร์จริงๆ จันทร์ก็ยินดีจะไปจากบ้านหลังนี้ หรือคุณจะเรียกตำรวจมาจับจันทร์เข้าคุกก็ได้นะคะ”

“มันง่ายไปจันทริกา ฉันไม่มีวันปล่อยให้เธอลอยนวลหรอก”

เรียวปากหยักแสยะยิ้มอย่างชวนหวาดหวั่น ลมหายใจที่เจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ดังฟืดฟาด สายตาเหี้ยมเกรียมที่สาดซัดมายังเธอนั้นดูคุกรุ่น จนจันทริกาตัวสั่นด้วยความกลัว เธออยากจะหนีไปให้พ้นหน้าเขาเสียตอนนี้ แต่มือที่พันธนาการแขนทั้งสองข้างของเธออยู่ กลับเป็นอุปสรรคอันใหญ่โตที่ขัดขวางไม่ให้จันทริกาทำได้อย่างที่ใจคิด

“คุณจะทำอะไรจันทร์”

“ฉันก็จะทำให้เธอรู้ซึ้งน่ะสิ ว่าการอยู่แบบตายทั้งเป็น รสชาติมันเป็นยังไง”

จบคำมือใหญ่ที่ตะปบอยู่บนต้นแขน กระชากร่างเล็กเข้ามาหา  แล้วบดขยี้ริมฝีปากจูบไปทั่วใบหน้าที่เขาเคยมองว่าช่างหวานใสอย่างรุนแรงป่าเถื่อน โดยไม่หลงเหลือความพะวงว่า จะทำให้ความสวยใสนั้นมีร่องรอยหรือบาดแผลเลยแม้แต่น้อย

จันทริกาผวาเฮือก แก้วนมที่อยู่ในมือร่วงลงไปกระทบกับพื้นพรม พร้อมกับที่ของเหลวสีขาวขุ่นไหลเลอะ ก่อนจะถูกซับหายไปกับความหนาของพรมอย่างรวดเร็ว เด็กสาวพยายามดิ้นรนเท่าที่เรี่ยวแรงจะมี หน้าเบี่ยงหลบการระดมจูบอันสุดดิบเถื่อนนั้นอย่างแตกตื่นใจ ทว่าหลบเท่าไหร่ก็หลบไม่พ้น เพราะทั้งปากทั้งจมูกของเขาบดขยี้ลงมาอย่างคนไร้สติ ลมหายใจอุ่นๆ ซึ่งเจือมากับกลิ่นแอลกอฮอล์ราดรด พร้อมกับไรหนวดไรเคราครูดกับผิวอ่อนบางจนเธอเจ็บไปหมด แต่ก็ไม่เท่ากับความหวาดหวั่นต่ออารมณ์ของรังสิมันต์ในยามนี้

“พี่ตะวัน...อย่าค่ะ...จันทร์ขอร้อง”

คำขอร้องอ้อนวอนของเด็กสาวไร้ผลโดยสิ้นเชิง ซ้ำมันยังไปเพิ่มความโกรธให้กับเจ้าของชื่อ เพราะเธอบังอาจเรียกเขาด้วยถ้อยคำที่เพิ่งถูกสั่งห้ามไปหยกๆ

ทันทีที่ถ้อยคำของเธอดังไปกระทบโสตประสาท ร่างบางก็ถูกเหวี่ยงลงไปนอนบนเตียงกว้างซึ่งมีสภาพยับย่น เพราะไม่มีใครกล้าเข้ามาดูแลทำความสะอาดหลายวันแล้ว

ร่างใหญ่โถมตัวลงมาทาบทับ ความใหญ่โตของร่างนั้นทำเอาร่างเล็กบางแทบจะจมหายไปกับที่นอน แต่รังสิมันต์ไม่สนใจ เขารวบสองมือของเธอกดตรึงเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าฆาตกรตัวเล็กๆ ที่ตอนนี้ขึ้นสู่ลานประหารจะหนีไปได้ ทั้งๆ ที่เรี่ยวแรงของจันทริกาทั้งหมดมีไม่ถึงครึ่งของเขาด้วยซ้ำ

“ฆาตกรอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เรียกฉันว่าพี่ อย่าได้บังอาจอีกเด็ดขาด”

                


ฝากอีบุคเรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ

เรื่องนี้มีแต่หวาน หื่น และฟินจ้า

อนุรดี-เตชินท์
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
น้ำมันกับไฟไม่ควรอยู่ใกล้กันฉันท์ใด หนุ่มสาวที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน ก็ไม่ควรอยู่ใกล้กันก่อนเวลาอันควรฉันท์นั้นแม้รู้ว่าความใกล้ชิด คือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จะจุดให้ไฟแห่งความปรารถนาลุกโชน แต่น้อยคู่นักที่จะทำตัวทำใจให้อยู่ห่างกันได้แล้วน้องสาวเพื่อนกับพี่ชายข้างบ้านอย่างอนุรดีกับเตชินท์เล่า จะสามารถข้ามผ่านและต้านทานไฟปรารถนาอันสุดเย้ายวนไปได้ ก่อนจะถึงเวลาที่ถูกที่ควรหรือไม่ ในเมื่อพออยู่ใกล้กันทีไร ทั้งสองก็ไม่ต่างอะไรกับแม่เหล็กต่างขั้ว ที่ถูกดึงดูดเข้าหากันด้วยแรงอันมหาศาลร้อนแรงพี่เตจ้องจะกด หนูดีก็เหมือนจะเปิดโอกาสให้กดเสียด้วยสิ!




ท่านใดสนใจสั่งจองหนังสือ 

-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

รายละเอียดตามโปสเตอร์ด้านล่างเลยนะคะ

ส่วนอีบุคน่าจะพร้อมโหลดต้นเดือน กรกฎาคม ค่ะ

ขอบคุณค่ะ​




        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  19 พ.ค. 2561 06:29    วันที่อัพเดท :   16 ส.ค. 2561 07:27    › จำนวนผู้เข้าชม 39958 คน
   › คะแนนโหวต 299 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :