นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน คนใจร้าย (70%)...เคราะห์ซ้ำกรรมซัด


 

 

 

ได้ยินไหม ฉันสั่งให้เธอไปถางหญ้าน่ะลัยลา ตะคอกใส่หญิงสาวเสียงดังสนั่น โมโหที่เธอทำเหมือนไม่สนใจใยดีที่จะฟังคำสั่งของตน จึงปัดช้อนที่เธอกำลังจะตักข้าวเข้าปากกระเด็นออกจากมือเรียว

เพล้ง!!!

คนถูกคนเลือดเย็นกลั่นแกล้งถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ อ้าปากค้าง มองตามช้อนที่อันตรธานจากมือตัวเองตาละห้อย ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววโกรธกรุ่น กัดฟันกลั้นใจระงับอารมณ์ที่กำลังประทุอย่างสุดความสามารถ เพราะรู้ดีว่าถึงยังไงตนก็ไม่มีทางเอาชนะคนร้ายกาจอย่างเขาได้ สู้หุบปากเงียบซะยังจะดีกว่า

ได้ยินไหม ว่าฉันสั่งให้ไปทำอะไรเมื่อกี้ ถามเสียงห้วนจัด

ไปถางหญ้าค่ะ ทวนคำเขาเบาๆ เธอรู้สึกเกลียดเขายิ่งนักขนาดกินข้าวเขาก็ยังไม่ยอมให้กินดีๆ

ดีที่หูยังไม่พิการเหมือนใจ พูดเชิงประชด

แล้วคุณจะให้ฉันไปถางหญ้าตรงไหนคะ?” ถามเพื่อให้แน่ใจ เพราะเมื่อกี้เธอหิวจนหูอื้อตาลาย เลยไม่ได้คิดจะสนใจรายละเอียดคำสั่งของเขาเท่าที่ควร

ตรงนั้น ชี้นิ้วไปที่ป่าหญ้าที่ขึ้นเพียงหัวริ้มรั้วท้ายไร่ที่มองเห็นอยู่ลิบๆ รกยิ่งกว่าป่าดงดิบ แถวนั้นชายหนุ่มไม่เคยให้คนงานไปถางซักครั้ง นานๆ ถึงจะเอารถตัดหญ้าไปตัดออกให้โล่งเตียน

ห๊ะ หญ้าสูงๆ นั่นน่ะนะ โรฮันนาร้องเสียงหลง ถามเขาไปอีกทีเพื่อความแน่ใจ เมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ตนไปทำมันไม่ใช่ย่อย นี่มันแกล้งกันชัดๆ นี่นา

ใช่ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า หรือว่าคุณหนูอย่างเธอทำไม่ได้ ย้ำเสียงดังฟังชัด ว่านั่นคือสิ่งที่เธอต้องทำในบ่ายวันนี้ โดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

ฉันทำได้ค่ะ หญิงสาวก้มหน้ารับน้อยๆ กลั้นน้ำตาเม็ดโตไว้ไม่ให้ไหลออกมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง หลุบเปลือกตาลงซ่อนแววน้อยใจและเจ็บปวด โรฮันนาได้แต่เคียดแค้นชิงชังในตัวอสูรร้ายอย่างเขา เธอจะไม่มีวันให้อภัยกับการกระทำอันโหดร้ายของเขา

ดี ค่ำๆ ฉันจะมาตรวจ ถ้าไม่เสร็จก็ไม่ต้องกลับบ้าน เข้าใจไหม ก่อนที่เขาจะเดินจากไป ยังไม่วายหันมาโบยแส้แห่งการลงทัณฑ์ใส่เธออย่างโหดร้าย ออกคำสั่งอย่างเลือดเย็น

เข้าใจค่ะ ก้มหน้าก้มตารับคำเสียงอ่อย จากที่ตั้งใจว่าจะกินข้าวต่อ ตอนนี้โรฮันนากลับรู้สึกกลืนไม่ลงคล้ายลำคอตีบตัน จึงเดินไปกินน้ำ แล้วออกไปทำงานตามบัญชาเถื่อนทันที

โรฮันนาออกมาถางหญ้าสูงมิดหัวกลางแดดเปรี้ยงในบ่ายแก่ ทำไปก็ปาดหยาดหงื่อและหยาดน้ำตาไปพร้อมกัน มือถางหญ้าปากก็ตัดพ้อต่อว่าและสาปแช่งเขาด้วยความแค้นเคือง เธอทำงานไปเรื่อยๆ ยิ่งทำไปมันก็ยิ่งเหมือนเยอะขึ้นเรื่อยๆ หูตาเริ่มพร่าเบลอเพราะความเหนื่อย จนพลบค่ำก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ จะว่าไปยังถางได้ไม่ทันถึงครึ่งเสียด้วยซ้ำ แถมฝนฟ้าก็ยังมาตั้งเค้าทำท่าว่าจะตกอีก

เปรี้ยง!!!

กรี๊ด!” เสียงสายฟ้าแหวกม่านนภากาศฟาดดิ่งลงพสุธาจนสะเทือนเลื่อนลั่น ทำเอาโรฮันนาต้องหวีดร้องออกมาสุดเสียง ยกมือขึ้นปิดหู ตัวสั่นงันงก ร้องไห้น้ำตาไหลพรากด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

ไม่นานฝนห่าใหญ่ก็เทกระจาดลงมาราวกับฟ้ารั่ว เสียงฝนเม็ดโตตกลงกระทบพื้นสลับกับเสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้างไม่ขาดสาย โรฮันนามองฝ่าสายฝนหาเจ้าชีวิตเธอหวังว่าเขาจะมาเอ่ยอนุญาตให้เธอเข้าไปหลบฝน แต่เปล่าเลยไม่มีแม้แต่เงาของชายใจร้ายผู้นั้น บางทีเขาอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ ว่าได้ปล่อยให้เชลยไร้ค่าอย่างเธอทำงานตากฝนอยู่ตรงนี้

ลัยลาล่ะเดรค ค่ำขนาดนี้ทำไมเธอยังไม่จัดโต๊ะอาหารอีก คนที่เริ่มหิวเดินออกมาจากห้องทำงาน เมื่อไม่เห็นหญิงสาวมาเรียกไปทานอาหารเย็นเช่นทุกวัน ก็ถามหาแม่เชลยสาวด้วยท่าทางหงุดหงิด

นั่นน่ะสิคะ แม่บ้านคุณใช้ไม่ได้เลย แอนนี่หิวจนแสบท้องไปหมดแล้ว นางแบบสาวคู่ขาคนใหม่ที่เพิ่งตื่นนอนเดินมาสมทบพอดี เลยช่วยพูดอีกแรง

ว่าไงเดรค ฉันถามว่ายายหน้าจืดนั่นไปไหน เห็นว่าเลขายังคนยืนนิ่งไม่ตอบว่ากระไร ก็ตะคอกใส่ด้วยความโมโหกับความไม่ได้ดั่งใจ

นายลืมไปแล้วเหรอครับว่าให้เธอไปถางหญ้า และห้ามไม่ให้เธอกลับ หากงานยังไม่เสร็จ ตอนนี้เธอก็คงรอให้นายไปตรวจและอนุญาตให้เธอกลับมาอยู่ครับ เดรคพูดเหมือนประชดเจ้านายของตนด้วยเสียงเรียบ เขารู้สึกสงสารหญิงสาวยิ่งนัก ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นอย่างไร นี่ฝนก็ตกหนักซะด้วย หรือว่าเธอจะยังทำตามคำสั่งบ้าๆ ของนายเขาอยู่ก็ไม่อาจทราบได้

ห่าเอ้ยให้ตายสิ ทำไมนายไม่บอกฉันให้มันเร็วกว่านี้ห๊ะ!” คนเผด็จการลืมไปเสียสนิทว่าตนสั่งให้หญิงสาวทำอะไรบ้าง พอคิดได้เพราะมีคนมากระตุ้นเซลล์สมองก็สบถเสียงดังอย่างหัวเสีย และรู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวขึ้นมาครามครัน

ก็นายไม่ว่างเลยนี่ครับ เดรคย้อนกลับด้วยความหมั่นไส้ผู้เป็นนาย ทำมาเป็นสั่งสาวเจ้าทำนั่นทำนี่ พอรู้ตัวว่าตนเผลอทำอะไรลงไปก็มีสีหน้าเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด

ฮึ่ยยัยบ้าเอ้ย เดี๋ยวฟ้าก็ผ่าตายกันพอดี เสียงฟ้าฟาดลงมาทำให้เขาสบถออกมาอีกระลอก ในใจร้อนรนจนแทบเป็นไฟ สั่งให้ลูกน้องไปเอากุญแจรถมาให้โดยด่วน

เบิร์น นั่นคุณจะไปไหนคะเบิร์น เบิร์น ร่างสูงใหญ่รีบวิ่งลงบ้านด้วยความว่องไว โดยไม่ฟังคำร้องเรียกของคู่ขาคนสวยเลยแม้แต่น้อย

เบอนันเดสรีบรถขับพุ่งทะยานออกไปราวกับพายุแข่งกับสายฝน เหยียบคันเร่งจนมิดเข็มไมล์ แต่เท่านั้นยังไม่ทันใจเขาอยู่ดี เขาอยากจะไปให้ถึงจุดหมายให้มันเร็วกว่านี้ บังคับพวงมาลัยด้วยอาการกระแทกกระทั้นพลางสบถไปตลอดทางด้วยความหัวเสีย

เมื่อฝนตกไม่ลืมหูลืมตาและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ ความมืดมิดก็คลืบคลานเข้ามาแทนที่แสงว่างอันขมุกขมัว โรฮันนาจึงไม่อาจอยู่เฉยได้ ร่างบางกอดตัวเองหน้าซีดปากสั่น เดินออกมาจากพงหญ้า แต่แล้วก็ต้องตกใจเกือบสิ้นสติเมื่อเจอเข้ากับมัจจุราชตัวเขื่องสีดำ ที่กำลังชูคอมองมาที่แข้งหวานๆ ของเธอตาเป็นมัน กำลังจะวิ่งหนีจากอสรพิษร้าย แต่ขาเจ้ากรรมกลับอ่อนแรงล้มลง ถอยหลังกรูดแต่มันก็ช้าไปเมื่องูตัวใหญ่ฉกคมเขี้ยวเข้าที่น่องของเธอไปเต็มๆ โรฮันนากรีดร้องสุดเสียงด้วยความหวาดกลัว เพียงเสี้ยววินาทีความเจ็บปวดก็เริ่มแล่นปราดไปทั่วสรรพางค์กาย

ชะช่วยด้วย เจ็บ หนาว

 

 

โอยยยยหนูหยีของเราน่าสงสารสุดๆ นอกจากจะถูกพ่ออสูรร้ายทารุณไม่หยุดหย่อนแล้ว ยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัดมาถูกงูกัดอีกตอนต่อไปบอกเลยว่าพ่ออสูรจะออกอาการกระวนกระวายคล้ายจะสติแตกเพราะเป็นห่วงเชลยสาว อิอิเอ้า ใครอยากอ่านตอนต่อไปก็เม้นท์และโหวตมาให้กำลังใจกันบ้างจ้า ใครที่ยังติดตามกันอยู่ก็เม้นท์มาให้กำลังใจกันบ้างนะคะ ^^    

***บอกนิดนึงอาจจะมีคำผิดและข้อผิดพลาดเนื่องจากเป็นต้นฉบับที่ยังไม่ได้รีไรท์นะจ๊ะ   

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน หรือไม่ก็ต้นธันวาคม นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

หากเห็นเออัพนิยายขึ้นหน้าหนึ่งบ่อยๆ ก็ไม่ต้องแปลกใจนะคะ อัพสถานะ แต่เนื้อหาเท่าเดิมนะคะ ไม่ได้มีเจตนาปั่นยอดวิว แต่อยากให้คนที่ยังไม่เคยอ่านได้เห็นนิยายของเอ และลองเปิดใจอ่านนิยายของเอดูบ้าง กรุณาอย่ารำคาญกันเด้อ^^    

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

 

 

        แสดง 14 - 14
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 420911 คน
   › คะแนนโหวต 1254 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
สนุกค่ะ รอติดตามตอนต่อไปน๊า
 อลิษา มหาวงศ์ | 2 พ.ย. 2559 17:20 | IP : 182.52.109.xxx