นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท    by mustang
ชื่อตอน ตอนที่ 4 l04l



ความอึดอัดยิ่งทวีคูณเมื่อต้องมาร่วมโต๊ะอาหาร สิงห์ราชนั่งหัวโต๊ะ พลอยภัทร์ชานั่งด้านขวา ส่วนเธอนั่งด้านซ้าย       หัวใจดวงน้อยต้องสั่นสะท้านเมื่อได้อยู่ในสถานการณ์นี้ ดวงตาร้อนผะผ่าวยามเห็นคนร่วมสร้างสายเลือดเอาอกเอาใจผู้หญิงอีกคน คอยตักกับข้าวใส่จานให้หมอสาว ด้านพลอยภัทร์ชาก็ทำทีท่าขัดเขิน       

                “ยาจะเข้าไปที่ไร่เลยหรือเปล่าจ๊ะ” เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ สาวคนมาใหม่ก็เปิดปากถาม         
                “เข้าไปเลยจ้ะ”
       
                “งั้นไปพร้อมกันเลยนะ คุณสิงห์จะพาพลอยไปดูไร่น่ะจ้ะ จะได้เลือกพื้นที่จัดงานแต่งได้ถูก” หล่อนเอ่ยบอกเสียงหวานปานระฆังแก้ว แต่จิตใจไม่ได้หวานตาม มันกลับแฝงไปด้วยพิษร้าย
          
                คำว่าแต่งงานแล่นเข้ามาเล่นงานคนใจร้าวอีกหน ยามนี้หล่อนชอกช้ำไม่ต่างจากลืนยาพิษก้อนโต ต้องทนดูทั้งคู่หยอกเย้าต่อกันมันก็มากพอแล้ว ใบหน้ามนส่ายปฏิเสธ เธอไม่อาจทนกัดฟันเห็นมันต่อไป กลัวจะทนไม่ไหว ปล่อยให้น้ำตาทะลักอาบแก้มนวล
        
                “แล้วยาจะไปอย่างไรจ๊ะ” ทำทีว่าห่วง แต่ลึกลงไปในดวงตากลับไม่ได้เป็นอย่างนั้น
         
                “เอ่อ
” คนถูกถามอึกอักที่จะต้องตอบเพราะคงต้องเดินเท้าเข้าไร่ ปกติแล้วสายหยุดจะเป็นคนขับมอเตอร์ไซค์คันเก่ามารับเข้าไร่ แต่วันนี้หล่อนได้แจ้งให้พี่สาวทราบว่าจะเข้าไร่เอง เนื่องด้วยจำใจต้องทำตามคำขอของคนที่มาอยู่ตำแหน่งภรรยาของเจ้าของไร่    
                “เขาจะเข้าไร่อย่างไรก็เรื่องของเขาเถอะพลอย เดี๋ยวผมไปเอาหมวกกับเสื้อแขนยาวมาให้นะครับ คุณจะได้ไม่เป็นลมแดด” สุ้มเสียงบ่งบอกความรำคาญ 
                เมื่อได้ฟังคำของชายหนุ่ม หญิงสาวจึงเลือกหมุนตัวกลับแล้วเดินออกจากบ้านหลังโตมา จะอยู่ไปไยให้เขารำคาญใจ แค่เพียงต้องนั่งรับประทานอาหารร่วมกัน คนตัวโตก็มีท่าทางออกยักษ์ออกโขน ทำเสียงฮึดฮัดอยู่ตลอด บ่งบอกว่ารำคาญเธอไม่ต่างจากแมลงวันที่บินมาตอมอาหารที่ตัวเองกำลังจะกินไม่ผิดเพี้ยน
                ร่างนวลเดินโซเซออกมาอย่างใจอ่อนล้า ความเจ็บปวดมาเยี่ยมเยียนเป็นระลอกได้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด เมื่อใดเล่าเธอจะหลุดพ้นความทุกข์โศกนี้เสียที ก่อนไม่ถึงห้านาทีต้องยิ้มเยาะตัวเองอีกหนเมื่อเห็นรถสีดำคันโตแล่นฉิวผ่านเธอไป ไม่มีแม้แต่จะชะลอมองเธอสักนิด หล่อนคงเป็นไม่ต่างจากเศษดินที่ไร่ค่า ไม่เพียงพอจะให้เขาเหลียวมอง
           

          
ประมาณสิบห้านาทีร่างสะโอดสะองก็เดินมาถึงไร่ชา หญิงสาวหยิบหมวกใบเก่าและเสื้อแขนยาวตัวเก่งขึ้นมาสวม ก่อนจะหยิบกระบุงใบเล็กเพื่อไปเก็บใบชา หมายมั่นจะเดินไปเก็บตรงส่วนที่ตนเก็บใบชาค้างไว้จากเมื่อวาน แต่ก็ต้องรีบเปลี่ยนทิศทางเพราะเห็นคนทั้งสองยืนอยู่ในจุดนั้น 
                ยติยามาปักหลักเริ่มเก็บใบชายังอีกที่หนึ่ง หวังให้ไกลจากคนทั้งคู่ เพราะไม่อยากเห็นไม่อยากได้เสียงของคู่รักคู่ใหม่ กลัวว่าหัวใจมันจะทนไม่ไหว เพียงเท่านี้ก็เจ็บทรวงละมุมจนอยากจะวิ่งหนี แต่กระนั้นก็ยังหนีไม่พ้น ได้ยินเสียงพูดคุยระหว่างคนงานเรื่องของเขาสองคน
 
                เสียงที่ซุบซิบจากคนรอบข้างและภาพที่เห็นทำให้สายหยุดเกิดความสงสัย หญิงสาวใบหน้าหวานคนนี้คือใคร ทำไมถึงแลมีความสนิทสนมกับนายขนาดนั้น ใช่ว่าจะมีสายหยุดเพียงคนเดียวที่สงสัย คนงานหลายคนในที่นี้ถึงกับตั้งข้อสันนิฐานกันไปต่างๆนานา น้องสาวบ้าง คนรักใหม่บ้าง และสาวน้อยสาวใหญ่ต่างเข้ามากระซิบถามสายหยุดเพราะเป็นบุคคลที่ใกล้ชิดเจ้านายมากที่สุด สายหยุดได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธเพราะตนก็ไม่รู้เช่นกัน
      
                ความสงสัยที่มากล้นทำให้หญิงสาวเอ่ยปากสอบถามคนที่เพิ่งออกมาจากบ้านหลังงาม หวังเพียงให้คลายสงสัย แต่ไม่รู้เลยว่าจะทำให้คนถูกถามชอกช้ำเข้าไปในหัวใจ
          
                “ยา เอ็งรู้หรือเปล่าว่านั่นใคร ข้าไม่ยักจะเคยเห็น”
               
                คำถามจากปากของพี่สาวสร้างความลำบากใจให้กับน้องสาวยิ่งหนัก
                เจ็บเหลือเกิน สถานการณ์แบบนี้ไม่มีคำไหนเหมาะสำหรับคำนี้อีกแล้ว ริมฝีปากเล็กถึงกับสั่นระริก เพราะมันยากเสียเหลือเกินกับคำที่จะตอบออกไป ใบหน้าเล็กมนเศร้า หลุบตาลงต่ำ ไม่อยากจะให้ใครมองเห็นน้ำตาเม็ดร้อนซึ่งกำลังเอ่อล้นดวงตากลม
 
                “เป็นญาติของยาเองจ้ะ” ร่างอรชรยังไม่อาจจะเอ่ยคำนั้น พยายามเลี่ยงมันออกไป
         
                “ญาติของเอ็งเหรอ แล้วทำไมถึงไปอยู่กับนายแบบนั้นล่ะ” สายหยุดยิงอีกคำถามด้วยสีหน้างุนงง
  
                ไร้เสียงตอบกลับ สัญญาณขาดหายไปหลายนาที จนคนถามสังเกตความผิดปกติได้ เพราะสีหน้าคนตัวเล็กบ่งบอกอารมณ์ได้เป็นอย่างดี  มันเศร้าจับใจ สายหยุดเริ่มมีความรู้สึกสังหรณ์ไม่ดี
              
                “เขาเป็น
….คนรักกันจ้ะ” หญิงสาวตอบเสียงแหบพร่า กลั้นใจอยู่หลายนาทีกว่าจะเอื้อนเอ่ยคำนี้ออกไปเพราะมันไม่ต่างจากการเฉือนหัวใจตัวเอง
                คนตั้งใจฟังถึงกับอกยกขึ้นมาทาบอกอย่างตกใจ และความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่นั้นทันที ทุกคนที่ได้ยินถึงกับอ้าปากค้างพร้อมรีบสลายการชุมชนในทันใด  เพราะสถานการณ์ตรงหน้าช่างหน้าอึดอัด 
พ่อของลูกไม่เคยคิดจะรัก  แถมกลับเอาญาติของตัวเองมาเป็นคนรักใหม่’                 
                เหล่าคนงานต่างขนลุกกับความแค้นของสิงห์ราช  ไม่คิดว่าสิงห์ราชจะร้ายกาจกับร่างน้อยถึงขนาดนี้ และรู้สึกสงสารยติยาจับใจ แต่ก็ไม่รู้จะปลอบอย่างไร ทุกคนจึงเลือกที่จะปิดปากไม่เอ่ยถึงหญิงสาวแปลกหน้าและเจ้าของไร่ชาเพื่อให้ร่างเล็กช้ำใจอีก 
                “พี่ไม่ได้ตั้งใจจะถามให้เอ็งเจ็บ พี่ไม่รู้ว่าเขาเป็น
...” สายหยุดกล่าวด้วยความรู้สึกผิดสุดขั้วหัวใจ    
                “ฉันไม่ได้เป็นอะไรจ้ะพี่สาย พลอยเขาเป็นคนดี เขาเหมาะสมกันแล้ว” เธอฝืนยิ้มชืดให้ แต่สีหน้านั้นย่ำแย่สุดทน
         
                
สีหน้าของคนเอ่ยปากขอโทษเครียดขึงเพราะรู้สึกผิดเสมือนตนไปบีบบังคับให้น้องสาวต้องพูดมันออกมา ไม่ต่างจากเธอให้ยติยากลืนยาพิษเข้าไป ทำไมหล่อนถึงแย่เสียขนาดนี้        
            
ทำไมถึงไม่ยอมสังเกตว่าคนข้างกายมีความผิดปกติ เอาแต่ใคร่อยากจะรู้ ก่อนที่สายหยุดจะเลือกหันกลับไปพินิจมองหญิงสาวมาใหม่ด้วยความสงสัย 
                หากเป็นญาติกันเหตุใดหญิงสาวคนนี้ถึงกล้าเข้ามามีสถานะเป็นคนรักของสิงห์ราช ทั้งที่ความจริงแล้วยติยาก็มีสถานะไม่ต่างจากภรรยาของชายหนุ่ม ถึงแม้จะบอกว่าทุกอย่างเกิดจากการวางแผน 
  
            
แต่คนทั้งคู่ก็มีลูกด้วยกัน แถมใครก็ดูออกมายติยารักสิงห์ราช และถึงว่าชายหนุ่มจะไม่แม้แต่ชายตามองด้วยความรักใคร่ มีแต่ชิงชังก็ตาม แล้วหญิงสาวแปลกหน้าคนนี้ทำใจได้อย่างไรที่จะมีสามีคนเดียวกันกับญาติของตัวเอง เรื่องนี้ต้องมีตื้นลึกหนาบางเป็นแน่ 

อิตาสิงห์มันร้ายกาจที่สุดดดดด


Ebook เงาเพลิงสวาท  

เจ็บใดจะเท่า…ถูกพรากลูกไปจากอก
จาก 279 บาท เหลือ 198 บาท เท่านั้น (Save 29%)
R-mustang
เจ็บใดจะเท่า…ถูกพรากลูกไปจากอก ยติยาทนอยู่เพื่อชดใช้กรรมที่ร่วมสร้างขึ้น..…แม้ใจจะต้องเจ็บปวด…มีลมหายใจก็เหมือนไม่มี…ไม่ต่างจากตายทั้งเป็น…ชดใช้ให้...





        แสดง 16 - 16
นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท by mustang
วันที่โพสต์ :  4 เม.ย. 2560 18:40 วันที่อัพเดท :   5 ธ.ค. 2560 19:22    › จำนวนผู้เข้าชม 14092 คน
   › คะแนนโหวต 318 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :