นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน คนใจร้าย (170%)...ทั้งห่วง+ทั้งหวง


 

 

 

 

โรฮันนาออกไปทำงานในหน้าที่ของตนด้วยทางทางอิดโรย แต่ทำไปได้ไม่นานพิษไข้ก็กลับมาเล่นงานเธออีกครั้ง ร่างอ่อนระโหยโรยแรงล้มฟุบลงไปกับพื้น สลบเหมือดไปทันที เชสอยู่บริเวณนั้นพอดีจึงรีบอุ้มหญิงสาวมาส่งที่บ้าน

พอมาถึงเรือนหลังใหญ่ ไม่เห็นใครอยู่ซักคน ผู้จัดการไร่ก็เลยถือวิสาสะอุ้มร่างไร้สติเข้าบ้านด้วยความรีบร้อน ประจวบเหมาะกับเบอนันเดสกำลังจะออกไปดูหญิงสาวด้วยความเป็นกังวล เพราะตอนที่เขาไล่ตะเพิดเธอออกไปทำงานด้วยความโมโหนั้นตัวเธอยังรุมๆ อยู่เลย

ลัยลาเป็นอะไรเชส นัยน์ตาเข้มขึ้นด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นว่าเชสอุ้มลัยลาขึ้นบ้านมา เบอนันเดสอดไม่ได้ที่จะทำเสียงแตกตื่น เพราะเป็นห่วงร่างไร้สติที่อยู่ในวงแขนของผู้จัดการไร่เหลือเกิน

คุณลัยลาเป็นลมครับ ตัวเธอร้อนเป็นไฟเลยครับนาย เชสรีบตอบคำถามผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงร้อนรน เพราะเขาพยามยามเรียกเธอเท่าไหร่เธอก็ไม่ได้สติแถมยังตัวร้อนจี๋

มานี่ฉันจะพาเธอไปที่ห้องเอง ส่วนนายกลับไปทำงานได้แล้ว ในความเป็นห่วงก็ยังมีความหึงหวงปะปนเข้ามาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว เมื่อเห็นว่าร่างบอบบางอยู่ในอ้อมกอดเชสนานๆ เขาก็ชักหงุดหงิดไม่พอใจ รีบเอื้อมมือมารับร่างอ่อนปวกเปียกเข้าไว้ในวงแขนแกร่งของตน ปากหนาก็พยักเพยิดออกคำสั่งให้คนที่เอาหญิงสาวมาส่งกลับไปทำหน้าที่ของตน

ครับ เชสก้มหน้ารับคำนายแล้วรีบหันหลังเดินออกไปจากตรงนั้นทันที เพราะเขากลัวนายจะโมโหขึ้นมา อยู่ดีๆ ก็มาทำตาขวางใส่เขา ผู้จัดการไร่ได้แต่ส่ายหัวไม่เข้าใจในอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของผู้เป็นนาย รู้แต่ว่านายจะมีอาการแปลกประหลาดแบบนี้ทุกทีเมื่อเขาเข้าใกล้หญิงสาว

ไอ้เดรค ไปตามหมอมาด่วน สั่งเสร็จก็ก้าวขายาวๆ อุ้มร่างไร้สติเข้าห้องนอนของตน

ไม่นานหมอประจำฟาร์มก็ต้องมาตรวจคนไข้สาวคนเดิมอีกรอบ หมอฉีดยาให้โรฮันนาทำให้เธอหลับยาวไปจนถึงเช้า

 

เช้าวันใหม่มาถึง พอโรฮันนาลืมตาขึ้นมา ก็เห็นชายหนุ่มนอนตะแคงข้างจ้องมองใบหน้าของตนไม่วางตา หน้าของทั้งสองใกล้กันมากจนปลายจมูกแทบชนกัน หญิงสาวรีบผงะออกมาใบหน้าร้อนผ่าว

ตื่นแล้วเหรอ แม่คนอวดดี ตื่นมาปุ๊บเขาก็หาเรื่องเหน็บแนมเธอปั๊บ ไม่ได้ทำร้ายจิตใจเธอซักวันเขาจะขาดใจตายหรือยังไงนะ คนที่ไม่สบายคิดอย่างน้อยใจ

ลุกขึ้น แล้วมากินข้าวกินยา ดึงหญิงสาวให้ลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง แล้วปลุกปล้ำถอดเสื้อออกจากายงามโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา โรฮันนาดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนแข็งแรงทั้งสะบัดตัวไปมา

คะคุณจะทำอะไร!?” รีบยกมือขึ้นปิดทรวงอกเปลือยเปล่า ละล่ำละลักปากคอสั่นสะท้านถามเขาด้วยท่าทางแตกตื่นตกใจ

ถามโง่ๆ ก็เช็ดตัวให้เธอน่ะสิ พูดไปพลางหันไปหาผ้าขนหนูผืนเล็กที่วางในอ่างน้ำข้างเตียง บิดให้พอหมาดแล้วนำมาเช็ดตามเนื้อตัวที่ยังรุมๆ เพราะพิษไข้อย่างเบามือ

ไม่ต้องฉันทำเองได้ โรฮันนาพยายามปัดมือที่พยายามแกะมือตนออกจากอกอวบพัลวัน ปากก็ร้องห้ามปรามเขาไม่หยุดหย่อน

อย่าทำเป็นอวดดีไปหน่อยเลยน่า แรงจะลุกเดินยังไม่มีเลย เอามือออกเดี๋ยวนี้ เอ็ดเสียงเขียว แล้วมองจิกไปที่มือของเธอ ทำให้หญิงสาวเม้มปากแน่นแล้วค่อยๆ เลื่อนฝ่ามือออกจากหน้าอกอันแสนหวงแหน ใบหน้างามแดงเป็นลูกตำลึง

แต่ว่าฉัน เอามือออกแต่ก็ยังเบี่ยงตัวหลบมือที่วาดมาเช็ดตัวให้ จนเขานึกรำคาญ

ฉันอะไรอีกห๊ะ แม่คนเรื่องมาก ตะคอกใส่ด้วยความหงุดหงิดไม่ได้ดั่งใจ คนยิ่งร้อนๆ อยู่เดี๋ยวพ่อก็จับปล้ำให้มันรู้แล้วรู้รอดซะเลยนี่ เบอนันเดสได้แต่กัดฟันระงับอารมณ์บ้าบอที่กำลังก่อตัวขึ้นกับเชลยสาว

ก็ฉันอาย อุบอิบตอบเขาเสียงเบา ก้มใบหน้างุด

จะอายทำไมนักหนา ตอนเธอนอนซมฉันก็ทั้งเช็ดเนื้อเช็ดตัว ป้อนยาและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตลอด พูดหน้าตายบอกเธอว่าเขาทำอะไรไปบ้างในระหว่างที่เธอไม่ได้สติ

เบอนันเดสยังจำได้ดีว่าวินาทีแรกที่ร่างของเธอเปิดเปลือยต่อสายตาเขา ร่างสมส่วนตรงหน้ามีสรีระที่สวยและน่าหลงใหลจนเขาตะลึง หน้าอกอวบ เอวเล็กคอด สะโพกผายงอนงาม ผิวขาวเนียนละออ จนบังเกิดอารมณ์ดิบขึ้นมา มันรุนแรงจนแทบจะระงับไม่อยู่ แต่เธอก็เป็นของต้องห้ามสำหรับเขา และคนอย่างเขาก็มีสติมากพอที่จะไม่คว้าผู้หญิงแพศยาอย่างเธอมาดับความกระหาย

ห๊ะ เปลี่ยนเสื้อผ้า ป้อนยา เช็ดตัว อุทานเสียงดังทวนคำพูดของเขาอีกรอบราวกับคนละเมอ มองหน้าคมเหมือนเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก

ก็ใช่น่ะสิ เธอก็รู้ว่าบ้านหลังนี้ไม่มีผู้หญิง หรือเธอจะให้ฉันไปเรียกคนงานกลัดมันในไร่มาดูแลเธอ ถามหยั่งเชิงแกมข่มขู่

มะไม่นะคะ ส่ายหน้าหวือ

ทำเป็นอายไปได้ อย่างกับรูปร่างตัวเองน่าดูตายล่ะ แบนราบซะยิ่งกว่าไม่กระดาน ถึงเธอจะมาแก้ผ้ายั่วต่อหน้า ฉันยังไม่เกิดอารมณ์เลย พูดจาดูแคลนต่างๆ นาๆ ปรามาสไปตรงข้ามกับความคิดอย่างสิ้นเชิง แต่มือหนาก็ยังคอยเช็ดเนื้อตัวอยู่ไม่ไหยุด เจ้าของร่างบางได้แต่หลับตาปี๋ พยายามทำใจนั่งนิ่งๆ ให้เขาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้จนเสร็จ

ดีแล้วค่ะ เพราะฉันจะได้ไม่ต้องตกเป็นเหยื่อของคุณ เงยหน้าขึ้นยอกย้อนเชิงประชดอย่างไม่หวั่นเกรง หากเขาทำได้อย่างที่พูดเธอจะโล่งใจมาก

เฮอะสบายใจได้ ฉันไม่เคยคิดจะเอายัยปีศาจอย่างเธอมาทำเมียอยู่แล้ว เบอนันเดสยิ้มเหยียดที่มุมปาก แล้วมองเธอด้วยสายตาที่โรฮันนาคิดว่ามันถือดีเสียเหลือเกิน.....

 

ฮิ้ววววปากบอกว่าไม่ห่วง แต่ทำทุกอย่างให้เลยวุ้ย ไม่ว่าจะเป็นเปลี่ยนเสื้อผ้า ป้อนยา เช็ดตัว แถมยังแอบนอนกอด และที่สำคัญออกอาการหึงซะด้วย อิอิ เอ้า..ใครอยากอ่านต่อก็เม้นท์และโหวตมาให้กำลังใจกันบ้างนะคะ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีคนเม้นท์เลยจ้า พอไม่เห็นจำนวนเม้นท์เพิ่มขึ้นเอก็ไม่อยากอัพต่อจ้า อย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงานะคะ เพราะถ้าไม่มีคนเม้นท์เออาจจะอัพบ้างไม่อัพบ้างจ้า เพราะช่วงนี้โรคกำเริบจ้า ^^

ปล.ขออนุญาตลงตอนละน้อยๆ นะคะ เนื่องจากเนื้อหายังไม่รีไรท์ และเอมีความตั้งใจว่าจะลงให้พอดีกับช่วงวางขาย E-BOOK ด้วยจ้า แต่จะพยายามมาอัพให้ทุกวันนะจ๊ะ ^^

 

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณต้นเดือนธันวาคม นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

 

หากเห็นเออัพนิยายขึ้นหน้าหนึ่งบ่อยๆ ก็ไม่ต้องแปลกใจนะคะ อัพสถานะ แต่เนื้อหาเท่าเดิมนะคะ ไม่ได้มีเจตนาปั่นยอดวิว แต่อยากให้คนที่ยังไม่เคยอ่านได้เห็นนิยายของเอ และลองเปิดใจอ่านนิยายของเอดูบ้าง กรุณาอย่ารำคาญกันเด้อ^^      

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

 

 

        แสดง 19 - 19
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 420826 คน
   › คะแนนโหวต 1249 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :