นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตะวันพ่ายจันทร์ ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๓    by เทียนธีรา
ชื่อตอน ๖ จันทร์คืนแรม ๑/๓


ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป และ ข้อความ


-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

จันทร์คืนแรม

 

          ออดี้ทีทีเอสสีเหลืองแล่นผ่านลานน้ำพุ เข้ามาจอดที่เชิงบันไดใต้หลังคามุขซึ่งเชื่อมต่อออกมาจากตัวบ้าน รังสิมันต์ดับเครื่องแล้วเปิดประตูฝั่งคนขับ ส่วนจันทริการีบผลักประตูอีกฝั่งลง กำลังจะรีบก้าวเข้าบ้านเพื่อหนีหน้าคนใจร้าย แต่เสียงดุๆ เข้มๆ ของเขาดังขัดจังหวะเสียก่อน

          “เดี๋ยวนั่นเธอจะรีบไปไหน”

          “เอาของไปเก็บค่ะ” คนถูกถามตอบเบาๆ พยายามจะไม่ให้เขาโกรธขึ้นมาอีก

          “เก็บเสร็จมาทำอาหารให้กินด้วย เมื่อกี้ฉันยังไม่ได้กินอะไรสักคำ”

          “คุณตะวันอยากทานอะไรคะ”

          “อะไรก็ได้ที่ไม่ใส่ยาพิษ” เขาตอบแบบแดกดันและดักคอ โดยไม่คิดจะรักษาน้ำใจคนฟังสักนิด ก็แน่ละ...ในเมื่อจุดประสงค์ของเขาก็คือทำร้ายจันทริกาให้เจ็บปวดมากที่สุด เหมือนที่เธอทำกับเขา

          “จันทร์ไม่มียาพิษหรอกค่ะ ไม่ต้องห่วง”

          “ห่วงสิ คนอย่างเธอมันอ่านใจยากซะด้วยสิ”

          “จันทร์ขอตัวนะคะ” จันทริกาตัดบทเพราะไม่อยาก ต่อความยาวสาวความยืดให้ตัวเองต้องเจ็บกับถ้อยคำอันโหดร้ายของเขา

          “รีบๆ เข้าล่ะ แล้วก็อย่าให้ใครช่วย เพราะตอนนี้ทุกคนคงยุ่งกับการเก็บของอยู่ ที่สำคัญห้ามเธอชักช้าเด็ดขาด ถ้าฉันโมโหหิวมากๆ เข้า ฉันจะจับเธอกินแทนข้าว” รังสิมันต์สั่งกำชับและตามด้วยคำคาดโทษแบบเดิมที่เขาใช้กับเธอตอนอยู่ร้านอาหาร

          “ค่ะ”

          จันทริกาตอบสั้นๆ ก่อนจะหมุนตัวและก้าวเข้าบ้าน เก็บของเสร็จรีบเข้าครัว ส่วนเจ้าของบ้านเดินตรงเข้าไปรอในห้องนั่งเล่น โดยมีเมสซี่วิ่งตามเข้าไปด้วย

          แมวตัวโปรดกระโดดขึ้นนั่งตักเจ้านายและคลอเคลียตามประสาแมวขี้อ้อน รังสิมันต์ยกมือขึ้นลูบหัวมันอย่างเอ็นดู ดูเอาเถอะแมวตัวผู้แท้ๆ แต่อ้อนเก่งชะมัด แต่เห็นอ้อนๆ แบบนี้ก็ซ่าไม่เบา ไม่อย่างนั้นคงไม่หลงไปถึงบ้านของศศิประภาหรอก

          รังสิมันต์อดไม่ได้ที่จะคิดถึงอดีตภรรยาขึ้นมาอีก เขาแพ้ความขี้อ้อน ไม่ว่าจะเป็นคนหรือแมว เพราะอย่างนี้เขาจึงคิดว่าตัวเองรักศศิประภา ด้วยความที่เธอเป็นคนขี้อ้อนและช่างเอาใจ ในขณะที่เด็กสาวอีกคนเอาแต่เก็บตัว ทว่านัยน์ตาหวานปนเศร้านั้นกลับทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะตั้งแต่แรกเห็น แต่แทบไม่น่าเชื่อว่าคนคนเดียวกันนี้จะทำให้เขาสูญเสียเมียและลูกไป

ความคิดของรังสิมันต์มาถึงตรงนี้ พร้อมๆ กับคนที่ตัวเองกำลังนึกถึงก้าวตรงเข้ามาในห้อง พร้อมกับเอ่ยด้วยเสียงเจียมเนื้อเจียมตัว

          “อาหารเสร็จแล้วค่ะ จันทร์ตั้งโต๊ะไว้ให้เรียบร้อยแล้ว”

          “คงกลัวจะถูกกินสินะ ถึงได้รีบทำขนาดนี้ ทำไมเหรอจันทริกา ที่ฉันทำเมื่อคืนก่อนน่ะมันไม่ถูกใจถึงใจหรือไง ถึงได้ทำท่ากลัวซะขนาดนั้น”

          “...” จันทริกาไม่พูดไม่ตอบโต้วาจาร้ายกาจนั้น แต่ทำท่าจะเดินหนี รังสิมันต์จึงลุกขึ้นมายืนขวางหน้า

          “เธอควรจะรู้อีกอย่างนะจันทริกา ว่าคนรับใช้ไม่มีสิทธิ์เดินหนี หากเจ้านายยังพูดไม่จบ”

          “คุณตะวันมีอะไรอีกเหรอคะ”

          “เมื่อกี้เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉัน”

          จันทริกาเงยหน้ามองเขาอย่างตัดพ้อ เมื่อกี้มันคือคำถามหรอกหรือ เธอนึกว่าเป็นวาจาที่จงใจทำร้ายให้เธอเจ็บเสียอีก

          “คุณก็รู้ว่าจันทร์ไม่ได้เต็มใจจะให้เรื่องนั้นมันเกิดขึ้น”

          “ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอทั้งนั้นจันทริกา ฉันไม่รู้นับตั้งแต่วันที่เมียและลูกของฉันตายไปเพราะความใจร้ายของเธอแล้ว”

          “จันทร์ไม่ได้ทำ” จันทริกายังคงยืนกรานความบริสุทธิ์ของตัวเอง

          “ฉันไม่เชื่อ” รังสิมันต์สวนกลับเร็วทันควัน แววตาคุกรุ่นขึ้นนิดๆ ตามอารมณ์ แต่น่าแปลกที่เขาพบว่าความโมโหของตัวเองไม่ได้มากมายเหมือนเมื่อก่อน เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยการตัดพ้อของจันทริกามองมา...อย่าใจอ่อนเชียวตะวัน เด็กคนนี้ต้องได้รับบทเรียนครั้งใหญ่เสียก่อน

          “พี่ตะวันที่เคยใจดีหายไปไหนแล้วคะ”

          คำถามนั้นถูกถามออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ ขอบตาร้อนผ่าวเหมือนจะรับมือกับความใจร้ายของเขาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

          “อย่ามาตั้งคำถามแบบนั้นกับฉันและอย่ามาบีบน้ำตานะจันทริกา ถ้าเธอร้องไห้ให้ฉันเห็นอีก เธอจะได้รู้ว่าฉันใจร้ายมากกว่าที่เธอคิด”

          เขาจำเป็นต้องขู่แบบนั้น เพราะไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอ น้ำตาที่คอยกัดกร่อนให้หัวใจที่เต็มไปด้วยความแค้นของเขาอ่อนแอลงเรื่อยๆ

          และคำขู่ของรังสิมันต์ก็ได้ผล เพราะน้ำตาที่ทำท่าว่าจะไหลล้นปริ่มขอบตาออกมา บัดนี้มันได้ไหลย้อนกลับลงสู่ข้างใน กระทบลงบนหัวใจดวงน้อยที่เต็มไปด้วยความอ้างว้างและเคว้งคว้าง เหมือนเรือที่กำลังจะแตกยับท่ามกลางพายุเชี่ยวกราก

          “คุณมีอะไรจะให้จันทร์ทำอีกหรือเปล่าคะ” จันทริกาถามหลังจากปล่อยให้ความอ่อนแอเล่นงานจนพอใจแล้ว

          “มีงานต่อไปที่เธอจะต้องทำก็คือ ขึ้นไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเป็นผ้าปูเก่าของฉัน ฟองคำคงเก็บไว้ในห้องเก็บของ ไปถามคำฟองให้เข้าใจด้วยว่าอันไหนบ้างที่เป็นชุดใหม่ อันไหนชุดเก่า และหลังจากนี้ไปให้ใช้ของเก่าทั้งหมด ส่วนชุดเดิมพับเก็บให้เรียบร้อยและอย่าเอามาใช้ปนกัน”

“ค่ะ”

“เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงต้องเอาผ้าปูที่นอนเก่ามาใช้”

“ไม่ทราบค่ะ”

“ก็เพราะฉันไม่อยากให้ราคีคาวของเด็กร้ายกาจอย่างเธอแปดเปื้อนลงบนผ้าปูที่นอนที่เคยเป็นของศศิ”

หากเมื่อกี้หัวใจของจันทริกาเหวอะหวะยังไม่พอ และหากตอนนี้รังสิมันต์สามารถมองเห็นถึงข้างใน เขาคงรู้ว่าตัวเองทำสำเร็จแล้ว เพราะตอนนี้หัวใจของเด็กสาวมันเกิดแผลกว้างมากกว่าเดิมอีกเป็นเท่าตัว

“จันทร์ไปได้แล้วใช่ไหมคะ”

“เชิญ!

เมื่อได้รับการอนุญาต จันทริกาก็รีบเดินตรงขึ้นไปยังห้องนอนของรังสิมันต์ที่อยู่บนชั้นสอง และลงมือทำในสิ่งที่เขาสั่งทันที

ผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนทุกใบถูกรื้อด้วยมือเล็กๆ แม้จะพยายามไม่คิดอะไร แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน รวมทั้งคำพูดของรังสิมันต์ที่ยังคงก้องอยู่ในหู ก็ทำให้น้ำตาที่กล้ำกลืนไว้ไหลออกมาเป็นทาง ไม่ผิดใช่ไหมที่เธอจะร้องไห้ใส่ผ้าปูที่นอนที่เคยเป็นของเขากับศศิประภา ไม่ผิดใช่ไหมที่ร้องไห้คนเดียวเงียบๆ ไม่ผิดใช่ไหมเพราะเธอไม่ได้ร้องไห้ต่อหน้าเขา


ฝากอีบุคเรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ

เรื่องนี้มีแต่หวาน หื่น และฟินจ้า

อนุรดี-เตชินท์
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
น้ำมันกับไฟไม่ควรอยู่ใกล้กันฉันท์ใด หนุ่มสาวที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน ก็ไม่ควรอยู่ใกล้กันก่อนเวลาอันควรฉันท์นั้นแม้รู้ว่าความใกล้ชิด คือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จะจุดให้ไฟแห่งความปรารถนาลุกโชน แต่น้อยคู่นักที่จะทำตัวทำใจให้อยู่ห่างกันได้แล้วน้องสาวเพื่อนกับพี่ชายข้างบ้านอย่างอนุรดีกับเตชินท์เล่า จะสามารถข้ามผ่านและต้านทานไฟปรารถนาอันสุดเย้ายวนไปได้ ก่อนจะถึงเวลาที่ถูกที่ควรหรือไม่ ในเมื่อพออยู่ใกล้กันทีไร ทั้งสองก็ไม่ต่างอะไรกับแม่เหล็กต่างขั้ว ที่ถูกดึงดูดเข้าหากันด้วยแรงอันมหาศาลร้อนแรงพี่เตจ้องจะกด หนูดีก็เหมือนจะเปิดโอกาสให้กดเสียด้วยสิ!




ท่านใดสนใจสั่งจองหนังสือ 

-ต ะ วั น พ่ า ย จั น ท ร์-

รายละเอียดตามโปสเตอร์ด้านล่างเลยนะคะ

ส่วนอีบุคน่าจะพร้อมโหลดต้นเดือน กรกฎาคม ค่ะ

ขอบคุณค่ะ​

ไม่มีข้อความกำกับภาพอัตโนมัติ


        แสดง 19 - 19
วันที่โพสต์ :  19 พ.ค. 2561 06:29    วันที่อัพเดท :   16 ส.ค. 2561 07:27    › จำนวนผู้เข้าชม 43232 คน
   › คะแนนโหวต 491 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :