นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ภรรยาบัญชารัก    by คีรตรา
ชื่อตอน บทที่ 3-8


***มาอัพแล้วครัช***





“ คุณกำลังจะบอกผมว่าเสน่ห์ของผมทำอะไรคุณไม่ได้เลยงั้นหรือครับ คนสวย ” 

น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบชิดใบหูเล็ก ลมหายใจของเขารินรดใบหูสะอาดของเธอเบาๆ มันช่างชวนไหววูบแปลกๆ ใจดวงน้อยเต้นหนักขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ นี่เธอกำลังตื่นเต้นงั้นเหรอ กลิ่นลมหายใจและกลิ่นกายของเขาเริ่มรบกวนระบบสั่งการสมองของเธออีกแล้ว อีตาบ้านี่ชักจะมีเสน่ห์ทางเพศดึงดูดมากเกินไปแล้วนะ! แล้วนี่เขามายืนอยู่ใกล้เธอขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย!!!                                     

“ มะ มะ ไม่ ” 

ช่างยากเหลือเกินกับการควบคุมริมฝีปากที่สั่นระริกนี้ให้ปฏิเสธเขา เขามันตัวอันตราย! และเธอก็ช่างเป็นผู้หญิงที่ไวต่อสัมผัสของเขาเสียเหลือเกินจนน่าโมโห กราฟาเอลมองสาวสวยข้างกายด้วยความขบขันระคนเอ็นดู ปากเธอพยายามปฏิเสธเขาแต่เหมือนจิตใจเธอจะไม่เห็นด้วยอย่างแรง เหมือนที่เขาไม่สามารถปฏิเสธความต้องการของจิตใจเขาได้ เขาและเธอมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ไม่สามรถอธิบายได้ว่ามันคืออะไร แต่เป็นอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาต้องการเธอและเธอก็คงต้องการเขาเช่นกันถ้าเขาเดาไม่ผิด                                                                                                                                


“ ไม่ แล้วทำไมแก้มคุณถึงแดงขนาดนี้ล่ะ ” ไม่พูดเปล่ามือเรียวยาวของเขาก็แตะแต้มไปยังบริเวณที่มันแดงอย่างแผ่วเบาและดูเหมือนว่ามันจะยิ่งเพิ่มอาณาเขตสีแดงระเรื่อนั่นให้ลุกลามกระจายไปอย่างรวดเร็ว เขาเคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่เพียงเขินอายก็หน้าแดงขึ้นทันตาแบบนี้ไหมนะ                                                                                                                                                

“ บลัชออนไง! กะ ก็วันนี้ฉันแต่งหน้านี่คะ มันก็ต้องแดงเป็นธรรมดา กรุณาเอามือปลาหมึกของคุณออกจากตัวฉันได้แล้วค่ะ คุณกราฟาเอล! ” 

สาวสวยอ่อนประสบการณ์ด้านการใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามพยายามหาข้ออ้างนู่นนี่นั่นไม่ให้เขาจับได้ว่าเธอกำลังรู้สึกวูบวาบแปลกๆกับการกระทำชวนขนอ่อนลุกของเขาและตบท้ายด้วยการโวยวายให้เขาออกห่างตัว ก่อนที่เธอจะทำตัวประหลาดมากไปกว่านี้                                                                                                                     

กราฟาเอลกดริมฝีปากร้อนลงบนแก้มนุ่มนิ่มที่กำลังแดงปลั่งของสาวสวยขี้อายตรงหน้าและไม่ลืมที่จะสูดดมเอากลิ่นหอมอ่อนๆของกายสายเข้าไปเต็มปอด ในวันนี้เขาได้เรียนรู้เพิ่มเติมว่า เขาชอบที่จะหอมแก้มยุ้ยนุ่มนิ่มหอมกรุ่นของเธอพอๆกับจูบปากหวานล้ำเหมือนรวงผึ้งของเธอเลยล่ะ                                                                                                                   

“ ดูเหมือนบลัชออนของคุณจะแดงขึ้นอีกแล้วนะ อืม…คราวนี้แดงลามถึงคอเลยล่ะ ” 

เขาพูดกลับเธอราวเชื่อนักกับสิ่งที่เธอบอกแต่เธอรู้ดีว่านั่นคือการยั่วโทสะระดับแอดวานซ์ของคนฉวยโอกาสและจอมเจ้าเล่ห์อย่างเขา ถึงกระนั้นเธอก็ห้ามให้หน้าเธอไม่แดงไม่ได้เมื่อเขาเล่นรุกรานเธอขนาดนั้น ตั้งแต่เจอกันผู้ชายคนนี้ลวนลามเธอไปกี่ครั้งกันแล้วหนอ ถ้าจะคิดกันจริงๆระหว่างเธอกับเขายังเรียกได้ว่าคนแปลกหน้าอยู่เลยเพราะเขากับเธอยังไม่เคยทำความรู้จักกันอย่างจริงจัง ยังไม่มีใครแนะนำตัวเสียด้วยซ้ำแถมยังเคยเจอกันแค่เพียงสองครั้งเท่านั้นเอง แล้วทุกอย่างที่เขาทำกับเธอ มันคือสิ่งที่คนแปลกหน้าเขาพึงกระทำกันรึไง!                                                                                                                                                            

“ คนบ้า! ” 

มือบางรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีผลักเขาให้ห่างตัวและดูเหมือนว่าคราวนี้เธอจะทำสำเร็จ เขายอมถอยออกห่างเธอแต่เธอก็พอรู้อีกนั่นล่ะว่าเขายอมขยับออกเองมากกว่าสู้แรงมดของเธอไม่ไหว                                                          


“ ไม่สร้างสรรค์เอาซะเลยนะคุณ จะด่าทั้งทีเอาที่มันแปลกใหม่บ้างก็ได้ คุณด่าว่าผมบ้าจนผมจะเก็บไปนอนฝันร้ายอยู่แล้ว ”                                                                                                                                                                                     

“ อ๊าย!! กวนประสาท ” 

ข้าวขวัญถึงกลับกรี๊ดแตกเมื่อเจอคนที่กวนประสาทอย่างเขา แต่เขากลับยืนมองเธอด้วยแววตาขบขันและรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลานั่นจนดูน่าหมั่นไส้ คนบ้าอะไรเกิดมาไม่เคยพบเคยเจอ                              


“ จุ๊จุ๊ มีมารยาทหน่อยสิคุณ นี่งานเลี้ยง วันเกิดแม่ผมนะ จะเสียงดังทำไม ” 

ชายหนุ่มเริ่มสงสัยตัวเองเสียแล้วล่ะว่าเขาเป็นคนกวนประสาทขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นี่มันนิสัยลูเซมิกซ์ชัดๆ ชายหนุ่มแอบพาดพิงเพื่อนรักในใจนิดๆ                          


“ อีตาบ้า! ” เมื่อเจอรวนหนักเข้า หญิงสาวก็ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนรับมือกับเขาดีหรือสรรหาคำด่าไหนมาด่าเขาดี เรียกได้ว่าสมองเธอตันเลยก็ว่าได้ เธอไม่ได้เตรียมตัวมารับมือกับนิสัยจอมกวนของเขาเลยสักนิด                                                    

“ซ้ำ ”                                                                                                                                                                                     

“คนนิสัยไม่ดี! ”                                                                                                                                                                             

“ อันนี้เพิ่งด่าครั้งแรกแต่ไม่ค่อยรู้สึกอะไรเลยแหะ ” เขาตีหน้าราวครุ่นคิดจริงกับสิ่งที่พูด                                                 

“ อีตาเสาร์ไฟฟ้า คนหลงตัวเอง คนไม่ปกติ คน…คน…ฮึ่ย! ฉันคิดไม่ออกแล้ว! ” 

หญิงสาวพยายามเค้นสมองสำหรับการคิดคำด่าให้เขาสำนึกแต่เขากลับยืนยิ้มรับราวกับมันเป็นคำชมแถมยังมองเธอเหมือนเป็นตัวตลกอีกด้วย นี่เธอไม่ตลกนะ! เธอคิดคำด่าเขาไม่ออกมันเป็นเรื่องซีเรียสมากเลยนะ                                                                                                

“ อ้าว ไม่ด่าต่อแล้วเหรอผมกำลังเพลินเชียว ” 

เสียงกลั้วขำนั่นยิ่งเพิ่มระดับขีดความโมโหให้หญิงสาวมากยิ่งขึ้น       

ขาเรียวสวยใต้เดรสสีหวานเดินเข้าประชิดตัวเขาพร้อมกำปั้นเล็กที่ชูขึ้นหมายจะซัดหน้าเขาให้หายแค้นโทษฐานที่กวนประสาทเธอและทำให้เธอขายหน้าโดยการคิดคำด่าไม่ออก                                                                                                               

“ หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณ ถ้าคุณกล้าทำร้ายผมล่ะก็ ผมสาบานได้เลยว่าจะทึ้งเสื้อคุณออกจากตัวและทำรักกับคุณหลังต้นไม้ใกล้ๆนี่แน่ ผมเอาจริง! ” 

มือเล็กถึงกลับชะงักค้างกลางอากาศเมื่อได้ยินคำขู่ที่แสนหื่นกามของสิ่งมีชีวิตที่กล้าเรียกตัวเองว่าผู้ชาย คนแบบเขามันดีแต่รังแกผู้หญิงที่ด้อยกว่าอย่างเธอนี่ล่ะ ถึงจะบริภาษด่าทอเขาเพียงใดแต่หญิงสาวก็ยังพอมีสติมากพอจะหยุดตัวเองไว้ตามคำขู่ของเขา ไม่ว่าเขาจะกล้าทำหรือไม่ เธอก็จะไม่เสี่ยงกับผู้ชายบ้าบอคนนี้เด็ดขาด         


“ น่ารักมากทูนหัว ” 

ชายหนุ่มคว้ากำปั้นเล็กที่ค้างอยู่กลางอากาศขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบาลงบนหลังมือนุ่มนิ่มหอมกรุ่น มีส่วนใดของร่ากายนี้ไหมนะที่จะไม่นุ่มนิ่มหอมละมุนน่าสัมผัส เขาชักอยากลองพิสูจน์ดูแล้วสิ แค่คิดร่างกายเขาตื่นเพริดขึ้นมาเสียแล้ว มันช่างง่ายดายเหลือเกินในการกระตุ้นอารมณ์เขาสำหรับผู้หญิงคนนี้                                                                  


“ โรคจิต ” 

หญิงสาวพูดเสียงลอดไรฟันก่อนจะหันไปส่งยิ้มหวานให้แขกที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงหน้างานยังผลให้ชายหนุ่มหยุดแกล้งเธอแล้วหันมาไหว้ทำความเคารพแขกของมารดาที่มีอายุมากพอดู ทั้งสองสงบศึกกันอัตโนมัติเพื่อช่วยกันต้อนรับแขกเหมือนคนทั้งคู่ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว    





มาอัพต่อเเล้วนะคะตามสัญญา  ป๋ากับครูข้าวเค๊าเถียงกันน่ารักเน๊อะะะะ   

#เป็นกำลังใจให้ป๋ากับครูข้าว  #เป็นกำลังใจให้คีด้วยน๊าาาาาา                



P.S. ด้วยรักจากหัวใจ  คีรตรา

        แสดง 24 - 24
นิยายเรื่อง ภรรยาบัญชารัก by คีรตรา
วันที่โพสต์ :  24 พ.ค. 2560 20:53    วันที่อัพเดท :   15 มิ.ย. 2560 14:26    › จำนวนผู้เข้าชม 28430 คน
   › คะแนนโหวต 382 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :