นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ล่ารักรัฐภัทร [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ล่ารัก สอง 3












ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาออกพร้อมกับร่างของคุณหมอและแซมลูกน้องคนสนิทอึดใจต่อมา

“ขอหมอดูอาการเธอหน่อย”

ร่างสูงลุกขึ้นถอยห่างออกมายืนดูอยู่ห่างๆ ปล่อยคุณหมอได้ตรวจได้สะดวกมากขึ้น

“เธอเป็นยังไงบ้างครับหมอ” ชายหนุ่มร้อนใจจนเก็บอาการเป็นห่วงเอาไว้ไม่อยู่ รีบเอ่ยถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นคุณหมอเก็บอุปกรณ์ลงกระเป๋า

“ความเครียดสะสม เธอคงมีเรื่องที่เก็บมากถึงได้อาการหนักขนาดนี้ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ เดี๋ยวหมอจะฉีดยาลดไข้แล้วให้นอนพักผ่อน วันสองวันก็ดีขึ้น”

คุณหมอหยิบเข็มแหลมเล็กที่มีน้ำยาอยู่ด้านในหลอด หมอเตรียมจะดึงขอบกระโปร่งของหญิงสาวลง นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนขยายวาบ ร้องห้ามเสียงหลง

“เดี๋ยวครับทุกคนปิดตาไปให้หมด”

ลูกน้องทุกคนยกมือขึ้นปิดตากันแทบทันทีที่สิ้นเสียงนายหนุ่ม พวกเขาเองก็ไม่อยากที่จะตาบอดก่อนที่เกษียณเช่นกัน

คนเป็นหมอส่ายหน้าให้กับสิงห์หนุ่ม อาการนี่มันเป็นกันทั้งครอบครัวจริงๆ เรื่องขี้หึงหวงไม่มีใครเกิน

“เชิญครับ”

สีหน้าขึงขังของสิงห์หนุ่มพลางบอกคุณหมอ เข็มแหลมเล็กแทงเข้าที่สะโพกงอนงาม ร่างบางสะดุ้งน้อยๆ แต่ก็นิ่งไปเมื่อเข็มถูกถอดออกในเวลาต่อมา รัฐภัทรรู้สึกเจ็บปวดแทน เห็นเธอเป็นหญิงแกร่ง หญิงอึด ทำงานตัวเป็นเกรียว ไม่คิดว่าจะบอบบางมากขนาดนี้

“ขอบคุณหมอมากครับ” รัฐภัทรเอ่ยขอบคุณ เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นลง

“ไม่เป็นไร เป็นหน้าที่อยู่แล้ว หมอต้องขอตัวก่อน” รัฐภัทรถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อหญิงสาวไม่ได้เป็นอะไรมากอย่างที่เขาห่วง

“ผู้หญิงก็เหมือนเพชรพลอย ทำหายเมื่อไหร่ เราจะเสียใจที่ไม่รักษาให้ดี”

หมอบอกตามคนที่เคยอาบน้ำร้อนมาก่อน ท่านมองแวบเดียวก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้สามารถกุมหัวใจสิงห์หนุ่มตัวที่ห้าของฟรานเซสไว้อย่างอยู่มัด

“ผมไม่ยอมให้เพชรเม็ดนี้หายไปอีกแน่นอนครับ”

มองร่างบางที่นอนหลับสนิทที่อยู่ที่เตียงกว้างด้วยความรู้สึกเดียวในตอนนี้ รัก คำเดียวที่มอบให้กับผู้หญิงคนนี้

“ก็ดี ถ้าอย่างนั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ”

“แซมส่งคุณหมอด้วย” หันไปบอกคนสนิท

“เชิญทางนี้ครับ”

คล้อยหลังคุณอาหมอและลูกน้องทั้งหมดที่ทยอยเดินตามกันออกจากห้อง กดริมฝีปากลงบนหลังมือเรียวเย็นชืด ก่อนจะก้าวขึ้นเตียงนอนดึงร่างเล็กเข้าโอบกอดอย่างหวงแหน

“ผมขอ โทษ” เสียงทุ้มเบาหวิว ก้มหน้าลงกับหลังมือบาง น้ำตาไหลริน รู้สึกผิดเต็มกำลัง

 

บ่ายคล้อยเกษราที่จัดการงานเรียบร้อย ก็ขับรถออกไปซื้อของใช้ไปตกแต่งห้องและจัดห้องจัดเลี้ยงอย่างสบายอารมณ์ น่าจะตกแต่งได้หลายอยู่ ในเรื่องตกแต่งเธอถนัดอยู่แล้ว ร่างบางก้าวเดินเข้าร้านโน้นร้านนี้แต่ก็ยังไม่ถูกใจ จนเดินมาถึงโซนของตกแต่งบ้านที่มีการจัดบูธเรียงรายเต็มไปชั้นของห้างสรรพสินค้า เรียกความสนใจจากเจ้าแม่ตกแต่งอย่างเธอได้เป็นอย่างดี

“สวยจัง อันนี้ก็สวย เอาแบบไหนดีน่า”

เกษราเดินเลือกชิ้นโน้น จับชิ้นนี้ สุดท้ายก็เลือกไม่ได้ว่าจะเอาชิ้นไหนดี เพราะดูไปแล้ว สวยทั้งคู่ ที่ว่าสวยนั้นคือโคมไฟระย้า จึงเกิดอาการรักพี่เสียดายน้องขึ้นมา

“ถ้าคุณลูกค้าตัดสินใจไม่ได้ ลองเลือกแบบตามคนที่รักดูสิค่ะ เผื่อว่าจะตัดสินใจได้ง่ายขึ้น” พนักงานสาวสวยที่เห็นหญิงสาวยืนมองสินค้าสองชิ้นอยู่นานแล้วจึงเดินเข้ามาช่วยตัดสินใจ

“แบบที่คนรักชอบหรือค่ะ?” เกษราหันไปทางพนักงานสาว ก่อนจะยิ้มออกมา

“ค่ะ เพราะบางทีเราไม่รู้ว่าชอบแบบไหนที่สุด แต่ถ้ามีใครอีกคนที่เราคิดว่า รักเขาเข้าให้แล้ว ก็เหมือนกันกับสินค้าที่คุณลูกค้ากำลังเลือกนี่ล่ะค่ะ” หญิงสาวยิ้มขอบคุณพนักงานสาวที่ช่วยเธอให้ตัดสินใจได้เสียที

“งั้นฉันเอาอันนี้ค่ะ”

“แสดงว่าผู้ชายคนนั้นคงจะเป็นคนที่อบอุ่นมากเลยนะคะ รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันให้พนักงานไปเอาสินค้ามาให้” กล่าวจบก็ผละเดินไปบอกพนักงานให้ไปนำสินค้าชิ้นใหม่มาให้ลูกค้า

“นี่ฉันจะเขินทำไมเนี่ย” เกษราก่นด่าตัวเองเมื่อคิดไปถึงใครอีกคนที่พึ่งจากมาเมื่อหลายชั่วโมงก่อน

“เชิญชำระเงินที่เคาน์เตอร์ทางด้านโน้นเลยค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ”

จากนั้นจึงเข็นสินค้าไปชำระเงินตามที่พนักงานบอก ไม่คิดเลยว่าเธอจะมีความสุขกับเพียงแค่ซื้อโคมไฟอันเดียวขนาดนี้ สมองก็ลืมที่จะคิดถึงของอย่างอื่นที่ตั้งใจจะมาซื้อไปเสียสนิท

ร่างบางเดินออกประตูไปที่รถยนต์ของตัวเอง ก่อนจะสะดุ้งตัวโยงเสียทั้งทั่วแผ่นหลัง เมื่อจู่ๆก็มีอะไรบางอย่างจี้เข้าที่ด้านหลัง

“เงียบ! อย่าโวยวาย” เสียงเหี้ยมกล่าวขึ้น ก้าวเข้าประชิดร่างของหญิงสาวมากขึ้น บดบังสิ่งที่จี้จากสายตาคนที่เดินผ่านพวกเขาไป

“แกเป็นใคร! ต้องการอะไร อยากได้เงินใช่ไหม อะ เอาไปเลยๆ ฉะ ฉันให้ทั้งหมดเลย” มือไม้สั่นเทายื่นกระเป๋าใบสวยให้อีกฝ่ายไป

“บอกให้เงียบไง! เดินไป อย่าส่งเสียงนะ ไม่อย่างนั้นจะแทงให้ทะลุเลย” เสียงห้าวห้วนบอกขึ้น

มือหนาคว้ากระเป๋ามาถือ บังคับให้ร่างบางเดินตามเขาไป เกษราเดินไปตามที่เขาบอกด้วยความกลัวจับใจ ตั้งแต่เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ก็ไม่เคยโดนโจรจี้มาก่อน เธอจะต้องมาตาย! ทั้งที่ยังสาวยังสวย ไม่ได้แต่งงานหรอเนี่ย โอ้ไม่นะ! หญิงสาวจึงรวบร่วมความกล้าเป็นครั้งสุดท้าย หันกลับไปผลักร่างสูงเต็มแรงเท่าที่มี ได้ผลเมื่อร่างสูงล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น ได้จังหวะเธอก็ออกตัววิ่งสุดชีวิตกลับไปที่ประตูเข้าไปเข้าห้าง เพื่อขอความช่วยเหลือจากใครสักคน ใครก็ได้

“ว้ายช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย

“เก่งนักหรือหา! ก็เก่งให้ตลอดสิ”

ชายหนุ่มที่ล้มหน้าหงายรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งตามหญิงสาวเข้าไปในห้างอย่างไม่กลัวเกรงใครหน้าไหนทั้งนั้น ตรงเขาไปหาก่อนจะคว้าแขนเรียวลากให้เดินตามกลับออกมาอีกครั้ง ท่ามกลางไทมุงที่ยืนมองด้วยความสนใจ แต่ไม่มีใครกล้าที่จะเข้ามาช่วย แต่น้ำใจเพื่อนร่วมโลกก็ยังมีอยู่

“ก็เธอบอกไม่ไปจะเซ้าซี้เธอทำไม” มือใหญ่ของชายหนุ่มหน้าฝรั่งจ้าก้าวเข้ามาขวางทางเอาไว้ ยิ่งสร้างความสนใจให้กับคนที่เดินไปเดินมาเป็นจำนวนเพิ่มขึ้น

“คุณคาฟีส”

“ไงครับคนสวย”

คาฟีสขยิบตาให้ข้างหนึ่ง พร้อมส่งรอยยิ้มเก๋ ร่างสูงใหญ่ของวิศวกรหนุ่มก็ไม่ยอมปล่อยให้สาวสวยของเขาให้ไอ้หน้าโหดไปได้หรอก

อีกฝ่ายชะงักไป เมื่อทั้งสองคนรู้จักกัน แต่ก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ พร้อมกล่าวเสียงกร้าวห้วนบอกขึ้น ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครมาจากไหน

“เรื่องของผัวเมียอย่ายุ่ง”

“ไม่ใช่นะคะ! ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเขา” เกษราส่ายหน้าปฏิเสธเร็วรัว กลัวอีกฝ่ายจับใจ ภาวนาอย่าให้เขาหลงเชื่อไอ้บ้านี่

“แบบนี้ผมคงไม่ยุ่งไม่ได้แล้ว คุณปล่อยเธอจะดีกว่านะ ถ้าเรื่องถึงตำรวจคุณจะโดนโทษนักไม่รู้นะ” วิศวกรหนุ่มเอากฎหมายเข้าขู่

” โจรหน้าโหดช่างใจอยู่เล็กน้อย เขาไม่ได้กลัวหรอกเรื่องนั้น แต่เพราะคดีเก่ายังไม่เคลียร์ จึงไม่ค่อยอยากจะเกี่ยวตำรวจเท่าไหร่ จึงผลักร่างบางไปข้างหน้า แล้วรีบวิ่งหนีออกประตูที่พึ่งเข้ามาไปอย่างรวดเร็ว

“เป็นอะไรไหมครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” คาฟีสถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง มองสำรวจร่างบางตรงหน้าไปด้วย

“ฉันไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากที่ช่วย บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะคะ” หญิงสาวบอกขึ้นเสียไม่ได้ พลางส่งยิ้มไปให้

“แล้วคุณมาซื้อของหรือครับ” ชายหนุ่มส่งรอยยิ้มเก๋มาให้ เกิดตกหลุมรักหญิงสาวตรงหน้า ทั้งที่พึ่งเจอเธอเป็นครั้งแรก

“ใช่ค่ะ ฉันกำลังจะกลับ แต่พอดีว่ามาเจอไอ้บ้านั้นก่อน” เกษราบอกเสียงสั่น ยังกลัวไม่หาย

“คราวหน้าก็ระวังตัวเองให้มากๆนะครับ นี่ขับรถไหวหรือเปล่า?”

“สบายมากค่ะ ถามแบบนี้จะกลับด้วยใช่ไหมค่ะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างรู้ทัน

“อุ้ย ถูกจับได้เสียแล้ว” คาฟีสยกมือขึ้นลูกท้ายทอยตัวเองแก้เก้อเขิน

“ไปสิค่ะ”

จากนั้นทั้งคู่ก็เดินกลับไปยังทางเดิมที่หญิงสาววิ่งมา ตรงไปที่รถยนต์คันเล็กของเธอ ที่เขายอมตามน้ำเพราะกลัวว่าไอ้โจรนั้นจะมาดักทำร้ายเธออีกต่างหาก เขาก็ไม่ได้มีธุระที่ไหนต่อ กลับไปพร้อมเธอก็ดีเหมือนกัน

อึดใจต่อมาผู้จัดการห้องจัดเลี้ยงและวิศวกรหนุ่มก็เดินทางมาถึงโรงแรมฟรานเซส สาขาภูเก็ต คาฟีสก้าวลงจากรถมาเปิดประตูให้หญิงสาว พร้อมกับช่วยเธอถือของเข้าไปที่ห้องจัดเลี้ยง

ภานุที่เดินผ่านมาเห็นเข้าก็เกิดความไม่พอใจมาก เขาเดินหาจนทั่วไม่เจอ ที่แท้ก็ออกไปกับไอ้ฝรั่งบ้านี้ แบบนี้คงต้องคุยกันหน่อยแล้วยัยเกษ



        แสดง 7 - 7
วันที่โพสต์ :  26 มี.ค 2559 09:49 วันที่อัพเดท :   10 ก.พ. 2561 20:07    › จำนวนผู้เข้าชม 43587 คน
   › คะแนนโหวต 1970 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :